บทที่ 15 เธอคิดผิดไปจริง ๆ
“คุณกำลังหมายถึงอะไรคะ?”
ลู่จั่นเหยียนวางเสื้อผ้าในมือลงและขมวดคิ้วมองผู้หญิงที่เข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ หากเป็เมื่อก่อนในอดีตที่เธอรักฉีส่าวฉิงจึงเคารพและอดทนต่อฮั่วิเซียงมาโดยตลอด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะยอมให้แม่สามีมาดูถูกเหยียดหยามได้ตามใจชอบถึงขนาดนี้
“หมายถึงอะไรงั้นเหรอ? แล้วฉีส่าวฉิงทำอะไรผิดล่ะ? การที่พ่อแม่และน้องสาวของเธอตายเพราะเครื่องบินตกนั่นก็เป็เพราะโชคร้ายของพวกเขาทั้งนั้น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉีส่าวฉิงของเราด้วย!?”
“แต่ตอนนี้เธอกลับอาศัยความรักใคร่และความเอ็นดูของคุณปู่ แถมยังใช้ความรู้สึกผิดที่เขามีต่อคนตายเป็เดิมพันเพื่อแย่งหุ้นของตระกูลฉีไปได้แล้ว แต่เพียงแค่นั้นยังไม่พอ เพราะเธอยังคิดจะหย่าร้างและย้ายออกไปอยู่ข้างนอกอีกงั้นหรือไง?”
“นี่เธอตั้งใจจะทำให้ฉีส่าวฉิงเสียหน้าใช่ไหม!?”
ฮั่วิเซียงพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ แถมยังใช้คำพูดอันเสียดแทงจนผู้ฟังรู้สึกเหมือนถูกคุกคามอยู่กลาย ๆ
ทำไมเธอถึงต้องได้ลูกสะใภ้แบบนี้มานะ?
ช่างโชคร้ายจริง ๆ!
“คุณควรระวังคำพูดของตัวเองหน่อยนะคะ”
ลู่จั่นเหยียนมีความโกรธที่แสดงออกมาอย่างชัดเจนในแววตาและยังจ้องมองใบหน้าของฮั่วิเซียงด้วยความขุ่นเคือง
“ถ้าฉีส่าวฉิงไม่ได้ตั้งใจแก้แค้นบริษัทลู่ ครอบครัวของฉันก็คงไม่โชคร้ายเกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตกหรอก!”
“นั่นก็เพราะเธอพานักข่าวไปที่โรงแรมจนทำให้ฉีส่าวฉิงอับอายต่างหาก! ลู่จั่นเหยียน ถ้าเธออยากหาตัวการที่ทำให้เขาต้องเป็แบบนี้ ฉันขอตอบได้เลยว่ามันเป็เพราะเธอเองนั่นแหละ! เพราะงั้นก็อย่ามาใส่ร้ายลูกชายของฉันอีก!”
ฮั่วิเซียงกลอกตาอย่างรังเกียจและมองมาทางลู่จั่นเหยียนด้วยความดูถูก แต่ทว่าคำพูดนั้นกลับดับไฟแห่งความโกรธเคืองและความมุ่งมั่นที่ลุกโชนขึ้นมาในตัวของหญิงสาวได้ภายในพริบตา อีกทั้งริมฝีปากซีดขาวก็พูดอะไรไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
อันที่จริงฮั่วิเซียงก็ไม่ได้พูดผิด เพราะเธอเองที่เป็ต้นตอของปัญหาและเื่ราวทั้งหมดจริง ๆ
แล้วถ้าหากตอนนั้นไม่ได้แต่งงานกับฉีส่าวฉิง… ตอนนี้ก็คงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแบบที่กำลังเป็อยู่
“ไม่เถียงแล้วเหรอ? รู้ตัวแล้วสินะว่าผิดเต็ม ๆ ถ้าหากเธออยากหย่าและย้ายออกไปจากบ้านหลังนี้จริง ๆ… ฮึ! ได้สิ งั้นเธอก็ทิ้งหุ้นทั้งหมดที่คุณปู่ให้ไว้ที่นี่ซะ! อ้อ อีกอย่าง…”
“ตระกูลฉีของเราไม่อยากได้อะไรจากเธอสักนิด…!”
ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนั้นฉีส่าวฉิงอยู่ในท้องของเธอ และคุณปู่ก็ได้หมั้นหมายเด็ก ๆ ทั้งคู่ไว้กับตระกูลลู่ อีกทั้งตอนโตก็ยังยืนกรานว่าจะทำตามสัญญาให้แต่งลู่จั่นเหยียนเข้ามา ไม่อย่างนั้นเธอก็คงไม่ยอมให้ลูกชายได้แต่งงานกับผู้หญิงคนนี้แน่นอน
“สรุปแล้วคุณ้าแค่หุ้นสินะคะ?”
ทว่าเสียงแหลมคมของแม่สามีกลับทำให้ลู่จั่นเหยียนได้สติจากความเ็ปเสียใจเมื่อครู่ และตอนนี้ใบหน้าที่เคยซีดเผือดกลับยกยิ้มอย่างเ็าขึ้นมา
“แต่ขอโทษนะ ฉันเคารพการตัดสินใจของคุณปู่”
แม้ว่าจะไม่้าหุ้นของตระกูลฉีก็ตาม แต่เธอก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดที่จะคืนกลับไปตอนนี้ เพราะอย่างไรแล้วหุ้นของตระกูลฉีไม่ได้มีค่าเพียงแค่ตีเป็เงินอย่างเดียว แต่มันยังเป็สิ่งคุ้มครองที่จะทำให้บริษัทลู่ผ่านพ้นวิกฤตในครั้งนี้ไปได้
“เหอะ!”
ฮั่วิเซียงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะอย่างเ็าออกมาทันทีที่ได้ยินเสียงคำพูดนั้น
“ดูเหมือนว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลลู่จะแกล้งทำเป็สูงส่งมาตลอดเลยสินะ แต่ที่ไหนได้! ในใจกลับคิดคำนวณเอาหุ้นของตระกูลฉีพวกเราไว้ตลอด!”
แน่นอนว่าหุ้นกว่าครึ่งหนึ่งของตระกูลอยู่ในมือของผู้เฒ่าฉี อันที่จริงก็คิดกันไว้แล้วว่าหากคุณปู่จากไปก็จะแบ่งหุ้นกันตามสมควร
แต่กลับไม่คาดคิดว่าพอคนในตระกูลลู่ตายไปสามคน แล้วจะทำให้ทุกอย่างตกเป็ของลู่จั่นเหยียนทั้งหมด
ช่างไร้สาระสิ้นดี!
“คุณเองก็คิดเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ?”
ลู่จั่นเหยียนยกยิ้มที่มุมปากขึ้นเล็กน้อย อีกทั้งใบหน้าของเธอยังมีความซีดเซียวอยู่บ้าง แต่แววตากลับเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจเป็อย่างมาก
แม้ว่าพ่อแม่และน้องสาวจะจากไปแล้ว แต่ตอนนี้เธอก็ยังคงเป็คุณหนูใหญ่ของตระกูลลู่อยู่ดี
“นี่เธอ!”
ฮั่วิเซียงโมโหจัดและ้าจะยกฝ่ามือตบหน้าลูกสะใภ้ แต่จู่ ๆ กลับถูกมือหนึ่งเข้ามาจับและขวางไว้ได้พอดี
“ป้าสะใภ้ คุณปู่เรียกลงไปข้างล่างครับ”
ลู่จั่นเหยียนมองไปยังฉีอวี้ที่โผล่มาอย่างกะทันหัน ก่อนจะก้มหน้าลงเก็บข้าวของใส่กระเป๋าต่อ
“ฉีอวี้ เธอมาได้ทันเวลาพอดีเลยนะ”
ฮั่วิเซียงส่งเสียงฮึดฮัด ก่อนจะทิ้งสีหน้าเย้ยหยันเอาไว้แล้วหมุนตัวเดินลงบันไดไปทันที
“ผมทำเกินไปหรือเปล่า?”
ฉีอวี้ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความอึดอัด เขาเผลอยื่นมือออกไปเล็กน้อย แต่เมื่อรู้ตัวจึงรีบชักมือกลับทันที
“ไม่หรอกค่ะ แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณมากนะคะสำหรับเมื่อครู่นี้”
ลู่จั่นเหยียนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับเผยรอยยิ้มอันจริงใจที่เต็มไปด้วยความขอบคุณ
ผู้หญิงทุกคนล้วนหวังว่าจะมีใครสักคนหรือเพียงมือคู่หนึ่งที่จะยื่นเข้ามาหาพวกเธอในยามที่สารพัดปัญหาถาโถมเข้ามา แม้ว่าจะเล็กน้อยแต่ก็ยังดี
อันที่จริงเธอก็เคยคาดหวังนับครั้งไม่ถ้วนว่าฉีส่าวฉิงจะกลายเป็คนคนนั้นได้อย่างแน่นอน แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับกลายเป็…
เธอคิดผิดไปจริง ๆ