เช้ามืดของอีกวัน
เอวาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุกเสียงเคาะประตูเงียบไปหลังจากที่เขาไม่สนใจนานเกือบครึ่งชั่วโมงเขายอมรับว่าเสียใจกับความคาดหวังนี้ แต่ก็ไม่มีใครบังคับให้ใครเชื่อในสิ่งที่ตนเองพูดออกมาได้เอวาถอนหายใจ วันนี้เขารู้สึกว่าตนเองเหนื่อยเหลือเกิน
หลังจากอาบน้ำและฝึกฝนพลังจนถึงขีดจำกัดของวันนี้แล้วสิ่งของทั้งหมดถูกเก็บเข้าในมิติซ้อนทับทั้งหมด ของในห้องหลงเหลือเพียงฟอร์นิเจอร์ที่ไม่จำเป็เท่านั้น
เอกสารความเป็เ้าของคอนโดถูกเตรียมเอาไว้แล้วเอวาเดินออกจากห้องเพื่อที่จะไปจัดการขายคอนโดนี้ให้กับคนที่เขานัดเอาไว้เมื่อวานนี้คอนโดนี้ไม่มีความหมายอีกแล้วไม่สามารถป้องกันซอมบี้ได้เพราะมันไม่ได้ถูกสร้างอย่างแข็งแรงแต่คอนโดนี้เป็สิ่งของชิ้นสุดท้ายที่เขาได้รับจากพ่อแม่ มันสำคัญกับเขามาถึงอย่างนั้น เอวาก็ตัดสินใจขายมัน ถ้าพ่อกับแม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำอยู่เพื่ออะไรพวกท่านต้องเข้าใจและให้อภัยอย่างแน่นอน
จดหมายสีขาวสอดเข้าไปในประตูห้องของบีเอ็มตอนนี้คาดว่ามันยังไม่ตื่น เขาจากไปในตอนนี้ยังดีกว่า เขาไม่้าเห็นสีหน้าที่มองมาราวกับเขาเป็บ้าหรือสติไม่ดีอีกแล้ว
ในจดหมายมีรายละเอียดปรากฏการสำคัญๆที่ทำให้บีเอ็มรู้ว่าวันสิ้นโลกมีจริง นั้นจะทำให้บีเอ็มพอที่จะเตรียมตัวได้บ้าง บางทีพวกเขาอาจจะพบกันในวันใดวันหนึ่งหลังจากวันสิ้นโลกมาถึง
หวังว่านายจะไม่ต้องตายเพราะไม่มีฉันเป็ตัวถ่วง ฉะนั้น นายต้องรอดให้ได้นะ เอ็ม
เอวามองประตูห้องเพื่อนของเขาก่อนจะเดินออกมาไม่หันกลับไปมองอีกเลย
่สายของวัน
คนซื้อคอนโดของเขาก็มาถึงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งพวกเขาคุยรายละเอียดหยิบย่อย ค่าฟอร์นิเจอร์ต่างๆถูกคิดเพิ่มบางอย่างเอวาคิดว่ามันไม่สำคัญในวันสิ้นโลกเขาตัดสินใจขายมันไปพร้อมกับคอนโดเลย
สองล้านเจ็ดแสนบาทเป็ราคาที่เขาขายได้รวมทั้งของทั้งหมดที่ทิ้งเอาไว้ คนรับซื้อคอนโดส่งคนไปตรวจสอบความเรียบร้อยในพื้นที่จริงแล้วพวกเขาจึงเขียนสัญญาซื้อขายที่นั่นเลย
หลังจากขายบ้านได้เงินตามจำนวนแล้ว เอวาค่อนข้างพอใจ เงินสองล้านกว่า สามารถซื้อหลายๆอย่างได้แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังไม่เพียงพอร้านค้าหลายร้านที่เขาเดินผ่านมีของใช้มากมายที่น่าสนใจแต่เอวา้าที่จะซื้ออาหารที่มีราคาถูก ดังนั้นต้องไปที่โรงงานสั่งมันโดยตรงที่นั่นโดยไม่ผ่านพ่อค้าคนกลางรวมทั้งผักสดอะไรพวกนี้ก็เดินทางไปซื้อที่สวนกับเกษตรกรโดยตรงจะดีที่สุด
1ชั่วโมงหลังจากที่เอวาขายคอนโดเสร็จสิ้นเ้าของคนใหม่จัดการเรียกช่างให้รีโนเวลห้องใหม่เสียงดังจากห้องเอวาทำให้บีเอ็มที่กำลังเดินออกมาชวนเอวาไปกินข้าวปกติขมวดคิ้วก่อนจะรีบสาวเท้าเข้าไปถามคนที่กำลังแบกสิ่งของหลายๆอย่างเข้าไปในห้องของเอวา
“ เกิดอะไรขึ้นห้องเพื่อนผมเป็อะไร ” บีเอ็มถามด้วยประโยคสุภาพ
“ เอ่อเ้าของห้องให้พวกเรารีโนเวลห้องใหม่ครับ ” ช่างคนหนึ่งตอบแล้วทำงานของเขาต่อ
คำตอบของช่างทำให้บีเอ็มไม่เข้าใจเขายกมือถือขึ้นแล้วโทรหาเอวา แต่ปรากฏว่าไม่สามารถติดต่อได้ไม่ว่าจะพยายามต่อสายกี่ครั้งก็ตาม ในใจเริ่มสังหรใจไม่ดีแล้วเขาวิ่งเข้าไปในห้องทั้งๆที่ถูกสั่งห้ามคนที่อ้างว่าเป็เ้าของห้องเป็ชายวัยกลางคน บีเอ็มชักถามอยู่หลายประโยคถึงรู้ว่าเอวาขายที่นี่แล้วในตอนนี้ ส่วนเ้าตัว ไปไหนแล้วก็ไม่มีใครรู้ได้
“ ไอ้สัสแค่กูไม่เชื่อ มึงก็ไม่อยู่ให้กูเห็นหน้าเลยหรือไง ” บีเอ็มทุบกำแพงห้องของตนเอง หมัดอาบเืจำนวนมากความเ็ปไม่ได้ทำให้เจ็บเท่าหัวใจวูบโหวงนี้
“ อธิบายสิวะทำไมไม่พูดออกมาให้กูเชื่อ โถ่เว้ย ถ้ากูรู้ว่าจะเป็แบบนี้ ไม่ว่ามึงจะพูดอะไรกูก็จะเชื่อกลับมาไอวา ” บีเอ็มกำหมัดแน่นสูญเสียการควบคุมอารมณ์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะกดโทรศัพท์ขึ้นเรียกรวมตัวคนของเขาให้ออกตามหาเอวา
แกร๊บ
ขณะที่กำลังเร่งรีบออกจากห้องเขาเหยียบเข้ากับจดหมายที่เอวาเขียนเอาไว้ บีเอ็มหยิบมันขึ้นมาแล้วฉีกซอง ตัวหนังสือที่คุ้นเคยทำให้เขารีบวิ่งกลับไปนั่งบนโซฟาตั้งใจอ่านในทุกๆตัวอักษร
ทุกอย่างเป็ข้อความบอกกล่าวถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอีก3 เดือนต่อจากนี้จะเกิดหลายๆอย่างปรากฏการแรกคืออีก 2 เดือนข้างหน้าฝนเื ถ้าสิ่งที่เอวาพูดเป็จริง นั้นจะเป็สิ่งที่พิสูจน์ว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง
“ กูไม่เชื่อว่าจะไม่สามารถหามึงเจอ” กระดาษถูกกำแน่นจนยับยู่ยี่แม้ว่าสิ่งที่อยู่ในกระดาษจะไม่น่าเชื่อถือมาขนาดไหนในเมื่อเอวา้าให้เขาเชื่อ เขาก็จะเชื่อถ้ามันแลกมากับการที่ได้พบกันครั้งหน้า เอวาจะกลับมาอยู่ใกล้ๆเขาเหมือนอย่างเคย
โทรศัพท์ถูกยกขึ้นอีกครั้งหนึ่งสีหน้าของบีเอ็มเต็มไปด้วยความตั้งมั่นแน่วแน่ “ ครับพ่อ ผม้าบางอย่าง ครับช่วยเรียกผู้ช่วยมาที่คอนโดทีนะครับ ”
หลังจากวางโทรศัพท์บีเอ็มถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
เอวา ครั้งหน้าครั้งหน้าที่เจอกัน หวังว่าทุกสิ่งที่กำลังจะทำนี้ จะทำให้มึงหายโกรธ
1 สัปดาห์ผ่านไปมันเป็่เวลาที่เงียบเหงาเมื่อไม่มีเสียงกวนประสาทของบีเอ็ม่เย็นเอวาเข้างานที่ร้านเหล้า ชงเหล้าและเชียร์ให้คนรวยๆดื่นเหล้าแพงๆยอดของเขาทะลุเป้าทุกวัน ส่วนใน่กลางวัน เขาตัดสินใจเข้าเรียนฟันดาบและหมัดมวยเพราะคนมีพลังแบบเขาสามารถฟื้นฟูความเหนื่อยล้าเพียงแค่นอนสองถึงสามชั่วโมงเท่านั้น
ทุกอย่างเป็ไปอย่างราบรื่นวันนี้เป็วันหยุดในสัปดาห์แรกของเขา เอวาจองตั๋วเครื่องบินไปที่นิคมอุสาหกรรมเพื่อติดต่อซื้อขายอาหารกระป๋องชนิดต่างๆจำนวนมาก
โรงงาน A
่นี้สิ้นค้าประเภทอาหารกระป๋องขายยากมากแม้ว่าจะมีหลากหลายชนิด กลับไม่ได้มีรสชาติอร่อยเท่ากับอาหารในร้านที่ถูกทำแบบสดๆ สินค้าที่ผลิตกันออกมามีค้างสต็อกจำนวนมาก
เอวาลงจากรถเดินเข้าไปในโรงงาน มียามเข้ามาทักทายถามสิ่งที่เขา้า ก่อนที่ยามจะพาเขาไปที่ห้องรับรองท่าทีดีอกดีใจนั้นทำให้เขาลอบยิ้ม ใครๆก็รู้ว่าเศรษฐกิจอาหารกระป๋องใน่นี้ไม่ดี เมื่อมีลูกค้าขาจรมาพวกเขาก็ยังคงพยายามต้อนรับให้ดีที่สุด ป้องกันไม่ให้ลูกค้าหนีหายไป
รอไม่นานก็มีคนเดินเข้ามารอยยิ้มเป็มิตรเปล่งประกายเป็อย่างมาก เอวารู้สึกตาพร่ากับออร่านั่นเล็กน้อย
“ สวัสดีครับผมเป็ฝ่ายขายประจำโรงงาน ชื่อมงคล ” มงคลยื่นมือออกมา
เอวาจับมือทักทายยกยิ้มอย่างเป็กันเอง “ ผมวาครับ” โปรยเสน่ห์เพื่อให้ได้ส่วนลดมากขึ้นแล้วเอวาก็เอ่ยปากพูดต่อ“ ผม้าอาหารกระป๋องจำนวนมากที่นี่มีอาหารกระป๋องเพียงพอจะขายได้ทันทีเท่าไหร่ครับ ” สิ่งที่เอวาพูดออกมานั้นทำให้มงคลตื่นเต้นจนนั่งไม่ติด
“ มีอยู่สามแสนกระป๋องครับในคลังมีอยู่เท่านั้น ส่วนที่สามารถผลิตได้คือ หนึ่งแสนกระป๋องต่อวันครับ ”มงคลพยายามพูดในสิ่งที่โรงงานทำได้เผื่อว่าคนตรงหน้า้าอาหารกระป๋องมากกว่าที่โรงงานมีอยู่จะได้ไม่ต้องไปสั่งซื้อที่อื่นอีก
“ งบ 1 ล้าน สามารถซื้อได้เท่าไหร่ ”
“ อาหารกระป๋องราคาส่งอยู่ที่5 บาทครับแต่ถ้าสั่งจำนวนมาก ผมลดให้ได้สูงสุด 15 เปอร์เซ็นต์” มงคลเสนอราที่ถูกที่สุดเพราะลูกค้า้าอาหารกระป๋องจำนวนมากเงิน 1 ล้านสามารถซื้อสินค้ากับโรงงานได้มากมาย
“ ส่วนลดได้แค่ 15เปอร์เซ็นต์จริงๆหรอ ” เอวาถามขึ้นน้ำเสียงของเขาดูสงบนิ่งจนมงคลลอบปาดเหงื่อ
“ เอ่อคุณวารอสักครู่ ผมจะโทรไปปรึกษากับฝ่ายขายอีกรอบก่อน ” มงคลของตัวออกไปโทรศัพท์เอวานั่งอยู่คนเดียวจึงหลังตาลงพลังของเขาเพียงพอที่จะส่งกระแสจิตเข้าไปในมิติซ้อนทับและพื้นที่ว่างเปล่าโดยที่ไม่ปวดหัวแล้วมันเป็สิ่งที่ดีที่ได้สำรวจหลายๆอย่างในเวลาว่างคนที่มองมาจะเห็นว่าเอวากำลังหลับตาเฉยๆ ไม่มีใครััได้ถึงมิติของเขา
นานพอสมควรมงคลเข้ามาในห้องด้วยใบหน้ายิ้มแย้มยินดี
“ ทางโรงงานเพิ่มส่วนลดให้กับคุณวา1ล้านบาทสามารถซื้ออาหารกระป๋องได้ 3แสนกระป๋อง ครับ นี่คือราคาที่สามารถลดลงได้ ต่ำกว่านี้โรงงานจะขาดทุนแล้วครับหวังว่าข้อเสนอนี้จะทำให้คุณวาพอใจนะครับ ”มงคลค่อยๆพูดสังเกตสีหน้าของลูกค้าไปด้วย กลัวว่าโรงงานและตนเองจะชวดลูกค้ารายนี้ไป
“ โอเคผมตกลงซื้อเลยแล้วกัน อาหารกระป๋องชนิดเนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ทุกชนิดที่โรงงานผลิตให้จัดแพ็คแยกชนิดละเท่าๆกัน ” เมื่อเห็นเอวาพยักหน้ามงคลรู้สึกว่าตนเองกำลังได้ขึ้น์ ค่าคอมเดือนนี้ของเขามากมายมหาศาลจริงๆ
“ ได้ครับ ”
ทั้งสองคุยรายละเอียดกันอยู่นานพอสมควรสถานที่จัดส่งสินค้าคือโกดังที่เอวาเช่าเอาไว้ สัญญาเช่าอยู่ที่ 2 เดือน สัญญาจะหมดลงในอีก 2 เดือนข้างหน้าดังนั้น่นี้เขาตัดสินใจที่จะตระเวรซื้อของที่ต้องใช้พื้นที่มากๆไปก่อนส่วนเดือนสุดท้าย ค่อยหาซื้อสินค้าตามห้างร้านต่างๆแทน