????เหมันต์พ่ายรัก????
บทที่ 14
เวลาพลบค่ำ ตะวันตกดินเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มหญิงสาวยังนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียง ก่อนที่ร่างบางจะรู้สึกตัว เธอขยี้ตาไปมาเพื่อปรับม่านตาให้ชินกับความมืด
"มืดแล้วหรอเนี่ย"
เธอพึมพำก่อนจะนึกได้ว่าพึ่งพักยกไปหยกๆ เธอยกแขนของเขาออกจากเอวบางของเธอ ก่อนจะลุกขึ้นยืน ร่างบางล้มลงไปกับพื้น เธอรีบเอามือปิดปากไว้ ไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมา เธอกลัวว่าถ้าเขาตื่นขึ้นมา มีหวังเธอคางเหลืองแน่ๆ เธอหอบสังขารที่มีเรี่ยวแรงอยู่น้อยนิดเดินเข้าห้องน้ำไป นับหนึ่งยืนดูตัวเองในกระจก ทำไมมันทรุดโทรมขนาดนี้เนี่ย รอยเขียวม่วงเป็จ้ำๆ หลายจุดทั่วตัวเธอ ไม่เว้นแม้แต่ซอกขา เขามันโรคจิต หื่นกามที่สุดเลย! เธอสบถด่าเขาในใจ ร่างบางค่อยๆเดินลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำ เธอนอนหลับตาพริ้ม น้ำอุ่นทำให้เธอสบายตัวขึ้นเยอะ พลันหญิงสาวก็น้ำตารื่นขึ้นมาเมื่อนึกถึงแม่ ป่านนี้จะเป็ยังไงบ้าง คงจะตามหาเธอให้วุ่นสินะ
แกร่ก!
เหมันต์เปิดประตูเข้ามา หญิงสาวเบิกตากว้าง เธอเข็ดแล้วจริงๆ นับหนึ่งรีบลุกขึ้นจากอ่างอย่างรวดเร็ว ด้วยความที่เธอรีบจนเกินไป ขาเธอไม่มีแรงเธอเซจนเกือบล้ม ดีที่เขามารับไว้ทัน
"จะรีบไปไหน?" เขาถามเมื่อเห็นท่าทางเร่งรีบของหล่อน
"เอ่อ คะ..คือ" หญิงสาวอึกอักไม่กล้าตอบ จะให้ตอบว่ากลัวเขาจับเย มันก็ไม่ใช่อีก เธอได้แต่ก้มหน้าเอามือปิดทรวงอกของเธอไว้
"ฮ่าๆๆๆ กลัวฉันหรอ" เขาก้มมองร่างบางที่ตอนนี้สั่นพั่บๆ ใบหน้าแดงระเรื่อคงจะกลัวเขาสินะ
"ฉะ..ฉัน อะ..ออกไปได้หรือยัง" เธอถามเขาเมื่อเห็นว่าเขาไม่ปล่อยแขนเธอเสียที
"ก็ไปสิ"
เขาปล่อยเธอเป็อิสระก่อนจะเดินลงไปแช่ในอ่างอย่างสบายใจ หญิงสาวหันไปเบ้ปากใส่เขาก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า ใครเอามาให้เธอตอนไหนกัน หญิงสาวหยิบชุดออกมาดู แล้วก็ต้องผงะนี่มันเรียกว่าชุดหรอเนี่ย บางจนแทบจะมองเห็นหมดละ
"โห้~ ไม่ให้แก้ผ้าเลยวะ"
เธอบ่นอุบอิบเมื่อเห็นแต่ละชุดเสื้อผ้าน้อยชิ้น มันบางจนแทบมองเห็นไปถึงไหนต่อไหน เธอหยิบออกมาดูทุกชุด ไม่ต่างกันเลย ต่างแค่สีกับทรวดทรงแค่นั้น สักพักร่างสูงก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เขานุ่งผ้าขนหนูแค่ผืนเดียว ซิกแพคที่แน่นไปด้วยมัดกล้าม หน้าท้องเป็ลอนของเขาช่างน่าััยิ่งนัก หัวนมสีน้ำตาลเข้มยิ่งชวนให้หลงไหล หยดน้ำเกาะแพรวพราวบนตัวของเขายิ่งเสริมให้เขาน่ามองยิ่งขึ้นไปอีก เธอยืนจ้องมองเขานานจนลืมตัว
"จ้องขนาดนี้ จะจัดอีกสักรอบมั้ย" เขาถามเมื่อเห็นเธอเอาแต่ยืนจ้องเขาตาไม่กระพริบ แก้มเธอแดงระเรื่อก่อนที่หญิงสาวจะหลบสายตาคมอย่างไว
"ปะ..เปล่าซะหน่อย" เธอตอบตะกุกตะกักก่อนจะหันไปเลือกชุดต่อ
"หึหึ"
"นี่คุณ มันไม่มีชุดที่ดีกว่านี้แล้วหรอ" เธอเอ่ยถามเขาเมื่อมองดูชุดในมือ มันไม่น่าใส่เอาเสียเลย
"อะไรกัน ใครๆเขาก็ใส่แบบนี้ บางคนแทบจะไม่อยากใส่ด้วยซ้ำนะ"
เขาก้มลงกระซิบข้างๆหูของหญิงสาว เธอสะดุ้งเฮือก ก่อนจะถอยออกห่างๆ เขามันตัวอันตราย
"ใส่ชุดนี้สิ"
เขาหยิบชุดที่เป็สีชมพูมาให้หญิงสาว เป็คล้ายๆเกาะอก เป็กระโปรงยาวลากพื้นแต่มองทะลุไปถึงไหนต่อไหน เธอถอนหายใจเมื่อไม่มีทางเลือก เธอจำใจต้องใส่สินะ เธอคิดก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป
"เอาวะดีกว่าเดินตัวเปล่า" เธอบ่นอุบอิบ ก่อนจะจัดการใส่เสื้อผ้าที่มีอยู่น้อยชิ้นพวกนั้น
ร่างบางเดินออกมาอย่างอายๆ มันโป๊มากๆสำหรับเธอ เขามองเธออย่างตกตะลึง เธอสวยมาก เธอเหมือนเทพทิดาเลย เขามองเธอนิ่งจนเธอทำอะไรไม่ถูก ก่อนที่เขาจะจูงมือเธอมาที่หน้ากระจกแล้วหยิบลิปสติกขึ้นมา
"ทะ..ทำอะไร" เธอเบี่ยงหน้าหนี เมื่อเขาจ่อลิปสติกมาที่ปากของเธอ เธอมองเขาอย่างไม่ไว้ใจ จะแกล้งอะไรเธอหรือเปล่า
"อยู่นิ่งๆ"
เขาเอ็ดเธอเบาๆ ก่อนจะค่อยๆบรรจงทาลิปสติกสีชมพูอ่อนไปที่ริมฝีปากอิ่มของเธอ ก่อนจะหยิบแป้งพัฟมาตบหน้าให้หญิงสาวเบาๆ เขายื่นดินสอเขียนคิ้วให้เธอ เขาเขียนไม่เป็ นับหนึ่งรับไปแบบงงๆ ก่อนจะลงมือเขียนคิ้วเบาๆ เธอแต่งหน้าไม่ค่อยเป็เท่าไหร่ ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างเขาจะทำอะไรแบบนี้เป็ด้วย
"ปะ ป่านนี้ทุกคนรอแย่แล้ว" เสียงทุ้มเอ่ยบอกหญิงสาว
"ใครหรอ" เธอถามเขาอย่างงงๆ
เขาไม่ตอบแต่พาเธอเดินลงไปยังห้องโถงข้างล่าง
นับหนึ่งมองอย่างตื่นเต้น กลางคืนว่าสวยแล้ว ตอนกลางวันยิ่งสวยกว่า เธอมองไปรอบๆ เห็นผู้หญิงมากหน้าหลายตาเกือบยี่สิบคนยืนรอเป็แถวอยู่ตรงห้องโถงใหญ่ จะมีเด่นๆที่ใส่ชุดแปลกตาและดูสวยกว่าเพื่อนอยู่สามคน เธอไม่ทันได้สงสัยอะไรมากเขาก็พาเธอมายืนอยู่ข้างหน้าพวกนั้นแล้ว เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นทั่วห้องโถง สายตาที่มองมายังเธอไม่เป็มิตรเอาเสียเลย
"เงียบ!!" สิ้นเสียงห้าวของชายหนุ่ม ทุกคนปิดปากเงียบสนิททันที มีเพียงสายตาที่ปลายตามองหญิงสาวอย่สงคาดเดาไม่ออก
"ต่อไปนี้จะมีคนมาอยู่ที่นี่เพิ่ม ขอให้ทุกคนช่วยดูแลเธอให้ดี เสมือนเป็ญาติพี่น้องของทุกคน เข้าใจมั้ย!"
"เข้าใจค่ะ!!" เสียงทุกคนเอ่ยพร้อมกันแบบไม่เต็มใจนัก
"แนะนำตัวสิ" เขาหันมาบอกหญิงสาวที่ยืนนิ่งอยู่เธอสะดุ้งนิดๆ เพราะมัวแต่เหม่อลอย
"เอ่อ..สะ..สวัสดีค่ะ ฉันชื่อนับหนึ่งนะคะ เรียกหนึ่งเฉยๆก็ได้ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" เธอเอ่ยตะกุกตะกัก ทุกคนเงียบกริบ ไม่มีใครแสดงความยินดียินร้ายอะไร
"หึ เด็กใหม่!" ผู้หญิงหนึ่งในสามที่สวยๆพูดขึ้น พลางเบ้ปากใส่เธอ
"แหม่! สวยดีนะคะองค์ชาย! ไม่ทราบว่าไปเขี่ย เอ้ย ไปหามาจากไหนหรอคะ" เธอพูดจาเยอะเย้ยหญิงสาว นับหนึ่งได้เพียงแต่ก้มหน้า
"หยุดพูดจาไร้สาระได้แล้วโซเฟีย! ข้าเพียงแต่พาเธอมาแนะนำให้พวกเ้ารู้จักเท่านั้น ถ้าไม่มีอะไรแล้วเชิญทุกคนแยกย้ายได้!!" เขาสั่งเสียงดังลั่น
"เพคะ"
ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันออกไป แต่ละคนมองจิกมาที่เธอแบบไม่เป็มิตร บางคนก็ยิ้มให้แต่น้อยมาก เธอได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตาใคร