หลังจากที่จินชิงได้ส่งข้อความของลีกียองไปให้ทุกคนที่ทักมาเขาก็ได้มีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยอย่างมากเพราะต้องคอยสวมบทบาทเป็ลีกียองในการตอบแชทของทุกคนที่ทักเข้ามา
และด้วยจำนวนคนที่ทักเข้ามานั้นมีมากกว่าแชทของจินชิงเกือบเท่าตัวทำให้เขาต้องสละเวลาในการทำงานอันมีค่าของเขาไปมากพอสมควร
แต่เหมือนในความโชคร้ายยังมีความโชคดีอยู่ที่ลีกียองได้ทำงานส่วนใหญ่ของเขาไปจนเกือบหมดทำให้เขาไม่ต้องทำงานหนักเกินไป
“มีอะไรให้ผมช่วยอีกไหมครับ?”
“ยกเอกสารกองนี้ไปไว้ที่โต๊ะนั้นซะ”
และความโชคดีอีกอย่างหนึ่งของจินชิงก็คือลีกียองในวัยเด็กที่ไม่ได้มีนิสัยชั่วร้ายเหมือนตอนโตแล้วยังชอบช่วยเหลือ(?)เขาในเื่เล็กน้อยบ่อยครั้ง
ถึงแม้ความจริงคือลีกียองที่ไม่มีอะไรทำนั้นกำลังเบื่อกับการอยู่เฉยๆจึงชอบมาป่วนจินชิงบ่อยครั้งเขาจึงหางานให้อีกฝ่ายทำแทนและดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะชอบซะด้วย
แน่นอนว่าฉันไม่ได้บังคับนะฉันแค่ขอเขาช่วย
“หาว...”
“หืม?”
ในขณะที่จินชิงกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นั้นก็ได้มีเสียงหาวของใครบางคนลอยเข้ามากระทบหูของเขาอย่างแ่เบาจินชิงจึงได้เบนสายตาไปยังต้นตอของเสียงที่ตอนนี้มีใบหน้าที่ง่วงซึมอย่างปิดไม่มิด
“ถ้าง่วงก็ไปนอนซะ”
“ผมยังไม่ง่วงครับ”
“งั้นก็ตามใจ”
ในเมื่อลีกียองดึงดันที่จะอยู่ในห้องนี้ต่อเขาก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเ้าตัวไม่อยากไปนอนเอง
.
.
.
หลังจากที่ลีกียองบอกว่าไม่ง่วงในตอนนั้นก็ผ่านมา30นาทีแล้วจินชิงจึงเลือกที่จะแอบชำเลืองมองเ้าหนูน้อยจอมซนที่ไม่ยอมนอนแล้วก็เป็ดั่งที่จินชิงคาดไว้ลีกียองจอมซนคนนั้นได้สลบคาที่เป็ที่เรียบร้อยจนเขาแอบลอบยิ้มอย่างแ่เบา
“หึไหนบอกไม่ง่วง”
แน่นอนว่าจินชิงจะปล่อยให้เด็กน้อยวัย8ขวบมานอนในห้องทำงานที่หนาวเหน็บโดยที่ไม่มีผ้าห่มสักผืนก็ไม่ได้เพราะถึงเขาจะเกลียดลีกียองมากแค่ไหนเขาก็ไม่ได้ใจร้ายถึงขนาดนั้น
จินชิงจึงก้าวเท้าไปหาลีกียองอย่างช้าๆเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดังจนเกินไปพร้อมกับค่อยๆช้อนตัวลีกียองอย่างนุ่มนวลเพื่อไม่ให้คนในอ้อมแขนตื่นขึ้นมา
แล้วพาลีกียองกลับห้องของตนก่อนจะค่อยวางตัวลีกียองลงบนเตียงอย่างนุ่มนวลพร้อมกับห่มผ้าให้อย่างเสร็จสับก่อนจะออกจากห้องไปเพื่อทำงานของเขาต่อ
‘ใช่ที่ฉันทำไม่ใช่เพราะเป็ห่วงลีกียองหรอกนะแค่ไม่อยากเห็นหน้าลีกียองตอนทำงานเท่านั้นเอง-’
ติ๊งต๊อง!
จินชิงยังไม่ทันได้เปิดประตูเข้าห้องทำงานของเขาก็ได้มีเสียงกริ่งดังขึ้นมาก่อน
‘ฉันว่าฉันไม่ได้นัดใครไว้นะ’
‘แต่ถ้ามาโดยที่ไม่นัดก่อนน่าจะมีเื่ด่วนน่าดู’
จินชิงพยายามคิดในแง่ดีว่าคงไม่มีเื่โชคร้ายไปมากกว่านี้แล้วแต่ดูเหมือน์จะเกลียดเขามากเพราะเมื่อจินชิงได้ลงไปเปิดประตูก็ได้เจอคนที่เขาไม่อยากเจอเป็คนที่2รองลงมาจากลีกียอง
คิมฮยอนซอง
สาเหตุที่จินชิงไม่ชอบหน้าคิมฮยอนซองนั้นไม่ใช่เพราะว่าคิมฮยอนซองเป็คนเลวหรอกแต่เป็เพราะความหัวดื้อและการไม่คิดหน้าคิดหลังของคิมฮยอนซองเองนั่นแหละ
สปอยตอนที่935
ความหัวดื้อของคิมฮยอนซองก็คือตอนที่ลีกียองฝากฮยอนซองให้จินชิงดูแล(คอยคุมงาน)และจินชิงก็พยายามอย่างเต็มที่ทั้งคอยสอน แนะนำทำงานแทนหรือแม้กระทั่งคอยกล่อมคิมฮยอนซองให้มาทำงาน
แต่คิมฮยอนซองกลับไม่ฟังแล้วยังชอบหนีไม่ยอมทำงานทั้งๆที่งานทั้งหมดเป็ของตัวเอง
(เอาง่ายๆถ้าไม่ใช่เพราะลีกียองสั่งมาจินชิงเองก็ไม่อยากทำเพราะในบทนี้จินชิงได้ระบายความโกรธกับลีกียองถึงสิ่งที่ตนต้องเจอ)
สปอยตอนที่939
หลังจากที่คิมฮยอนซองได้ฉุดลีกียองจากอ้อมแขนของโจรลักพาตัวก็ได้พังหนึ่งในเมืองของสาธารณรัฐไปครึ่งหนึ่งจนเกือบทำให้แผนของลีกียองและจินชิงผิดพลาด
แต่ถึงจินชิงจะไม่อยากเห็นหน้าคิมฮยอนซองเท่าไหรนักเขาก็ไม่คิดที่จะแสดงความเป็ศัตรูออกไปเพราะอาจกระทบต่อความสัมพันธ์ของทั้งสองประเทศได้
“มีธุระสำคัญอะไรรึเปล่าครับถึงทำให้คุณมาถึงที่นี่โดยไม่นัดล่วงหน้าคุณกิลด์มาสเตอร์แห่งกิลด์พารัน”
“คุณกียองอยู่ที่ไหนครับ”
ถึงแม้ฝ่ายตรงข้ามจะไม่รักษาน้ำใจเลยก็ตาม
เพราะั้แ่ตอนที่จินชิงได้เปิดประตูต้อนรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญมา คิมฮยอนซองก็ใบหน้าที่บึ้งตึงและยังไม่ขอโทษสักคำหรือแม้กระทั่งคำทักทายตามมารยาทก็ไม่มี
ลีกียองเคยบอกว่าหมอนี่มันน่ารักคิมฮยอนซองเนี่ยนะ เอาตรงไหนมาน่ารักก่อนฉันว่าลีกียองก็ไม่ได้โง่นะแต่ทำไมถึงดูไม่ออกวะ
“ลีกียองไม่ได้อยู่ที่นี่-”
“คุณลีจีฮเยบอกผมว่าคุณลีกียองอยู่ที่นี่”
“เขาแค่เคยอยู่เพราะตอนนี้ลีกียองออกไปงานสังสรรค์ที่อื่นต่อแล้ว”
ดูจากสีหน้าของคิมฮยอนซองหลังจากที่จินชิงพูดจบก็รู้เลยว่าคิมฮยอนซองไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดแน่ๆ
“ถ้าอย่างนั้นจะรังเกียจไหมครับถ้าผมขอเข้าไปนั่งพักข้างในสักครู่”
รังเกียจเว้ย
“ผมคงต้องตอบว่าไม่สะดวกครับเพราะผมได้นัดแขกเอาไว้ก่อนแล้ว”
“งั้-”
“คุณคิมฮยอนซองครับ”
อารมณ์กรุ่นโกรธของจินชิงใกล้ปะทุเต็มทนเมื่อรับรู้ถึงความดื้อรั้นของคิมฮยอนซองที่ไม่ยอมจากไปที่นี่แต่โดยดี
“ดูเหมือนว่าคุณจะลืมอะไรไปรึเปล่าครับว่าผมาุโกว่าคุณ”
“...”
“และั้แ่ที่เราได้รู้จักกันคุณก็ได้เสียมารยาทกับผมมานับถ้วนรวมถึงครั้งนี้ที่คุณมาโดยไม่นัดล่วงหน้าแถมยังชักสีหน้าใส่ผมอีก”
“...”
“และทุกครั้งที่คุณเสียมารยาทผมก็พยายามที่จะมองข้ามมันไปเพราะเห็นแก่หน้าของลีกียองและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ”
“...”
“แต่คุณกลับได้ใจเพราะคิดว่าเสียมารยาทนิดหน่อยคงไม่เป็ไรเพราะถึงยังไงก็คงไม่มีปัญหาเหมือนทุกทีใช่!ปัญหาไม่เกิดกับคุณเพราะลีกียองคอยเก็บกวาดปัญหาตามหลังแล้ว”
“หมายความว่าไง...”
“หมายความว่าทุกครั้งที่คุณสร้างปัญหา ลีกียองจะเหนื่อยเป็เท่าตัวเพราะนอกจากงานของตัวเองที่มีเยอะอยู่แล้วยังต้องคอยแก้ปัญหาที่ตัวเองไม่ได้ก่อตามหลังอีก”
“คุณรู้ได้ยังไงครับ?”
เพราะฉันกับลีกียองต้องคอยแก้ปัญหาให้นายไง กิลด์ของฉันก็ไม่ใช่ยังต้องให้ฉันคอยแก้ปัญหาให้อีก
ถึงแม้งานส่วนใหญ่ลีกียองจะเป็คนทำทั้งหมดแต่ก็ยังเหลืองานจำนวนมากแล้วบางงานยังเร่งด่วนอีกทำให้ลีกียองต้องลากผู้เคราะห์ร้ายมาช่วยทำงานด้วยซึ่งคนๆนั้นก็ไม่พ้นจินชิงที่ไม่มีสิทธิปฏิเสธ
“ฮะ..แฮ่ม เอาเป็ว่าคุณไม่ต้องรู้หรอกว่าผมรู้ได้ยังไงคุณควรรู้แค่ว่าตอนนี้คุณควรทำอะไรมากกว่า”
“ข...ขอโทษที่เสียมารยาทครับ”
ถึงแม้คิมฮยอนซองจะพูดขอโทษแต่สายตาของเขาก็ยังแฝงไปด้วยความเ็าเช่นเคย
เอี๊ยด!
!!!
!!!
เสียงเปิดประตู หรือว่า!
จินชิงได้เผลอหันไปที่ต้นนต่อของเสียงซึ่งคาดว่าลีกียองน่าจะตื่นแล้วแต่ตอนนี้จะให้ลีกียองเจอกับเ้านี่ไม่ได้เด็ดขาดไม่อย่างนั้นความแตกแน่
แล้วฉันก็ไม่อยากตามแก้ปัญหาให้นายอีกแล้วนะลีกียอง
“ตอนนี้ผมว่าคุณควรกลับไปได้แล้วครับเพราะแขกของผมกำลังลงมาข้างล่างแล้ว”
“ครับ”
ถึงแม้บนใบหน้าของคิมฮยอนซองยังหลงเหลือความไม่ยินยอมแต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องยอมออกไปแต่โดยดี
ปัง!
แต่ถึงจินชิงที่ได้เห็นบานประตูที่ได้ปิดลงก็ยังไม่ไว้วางใจจนเวลาผ่านไปแล้ว5นาทีเขาถึงจะรู้สึกหายใจได้สะดวกขึ้น
“เฮ้อ”
“คุณจินชิงทำอะไรอยู่เหรอครับ?”
“ไม่มีอะไรทั้งนั้-”
ปัง!
!!!
!!!
อยู่ๆคิมฮยอนซองที่ตอนนี้ควรออกจากบริเวณบ้านของไปตั้งนานแล้วกลับพรวดเข้ามาในบ้านของเขาอย่างอุจอาจด้วยใบหน้าที่ดำทมึนพร้อมกับน้ำเสียงที่เหี้ยมเกรียม
“คุณลีกียองอยู่ที่นี่ใช่ไหมครับ?”
มารยาทที่ฉันเพิ่งพูดกรอกหูนายหายไปไหนหมดแล้วหล่ะ
...........................................................................................
จินชิงหลังจากที่รู้ว่าสิ่งที่พูดกับฮยอนซองนั้นไม่มีค่าอะไรเลย
5K
![ทะลุมิติไปเป็นชายาฮ่องเต้ทรราช ขนสมบัติชาติหนีไปสร้างแคว้นใหม่ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737100969_43381964.webp)
