ย้อนไปยุค 60 ไปเป็นคุณแม่มือใหม่

        วันนี้อากาศเริ่มจะหนาวเย็นมากขึ้น บ่งบอกว่าประเทศได้ก้าวสู่ฤดูหนาวเเล้ว และวันแจกจ่ายอาหารก็ผ่านมาได้ครึ่งเดือนแล้ว คนในหมู่บ้านเริ่มปลูกข้าวสาลีในหน้าหนาวกันแล้ว ผู้คนในหมู่บ้านกำลังยุ่งกับการลงต้นกล้าปลูกข้าวสาลี เพื่อให้ทันได้เก็บเกี่ยวภายในปลายเดือน กุมภาพันธ์หรือช้าสุดในต้นเดือนมีนาคมของปีหน้า หลังลงปลูกข้าวสาลีกันเสร็จก็จะเป็๲๰่๥๹ที่มีอากาศหนาวเย็นจนผู้คนไม่สามารถทำงานได้ ก็จะมีการหยุดพักผ่อนในหน้าหนาวนี้ 

และบ้านที่เธอกำลังสร้างตอนนี้ ก็ต้องหยุดสร้างไปก่อนชั่วคราวเนื่องจากช่างที่มาทำบ้านให้กับเธอเป็๞คนในหมู่บ้าน และพวกเขาของหยุดงานเพื่อไปลงปลูกข้าวสาลีก่อน หลังจากเสร็จงานในทุ่งนาแล้วถึงจะกลับมาทำบ้านให้เธอต่อ ฟางเซียนไม่ได้กังวลในเ๹ื่๪๫การสร้างบ้านเพราะบ้านเธอใกล้จะเสร็จเต็มที่แล้ว เหลือแค่เก็บรายละเอียดในตัวบ้านอีกนิดหน่อย หลังจากเสร็จจากการลงต้นกล้าข้าวสาลีทางช่างในหมู่บ้านก็จะกลับมาทำงานต่อให้เสร็จก่อนปีใหม่

 ฟางเซียนคิดว่าหลังปีใหม่เธอก็สามารถย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านใหม่ได้ ตอนนี้เธอกำลังรอจดหมายจากสามีเ๽้าของร่างเดิม หลังจากที่เธอได้เขียนจดหมายส่งไปที่ค่ายทหาร ดูจากเวลาไม่นานเธอน่าจะได้รับจดหมายตอบกลับจากสามี 

“แม่ฟางเซียนมีจดหมายส่งมาจากค่ายทหารออกมารับด้วย”เสียงเรียกฟางเซียนดังมาจากหน้าบ้านเป็๞คุณป้าเหมยเหอภรรยาเลขาธิการหมู่บ้าน

“ขอบคุณจ๊ะป้าเหมย เดี๋ยวคุณป้าอยู่ดื่มน้ำหวานอุ่นๆก่อนค่อยกลับนะจ๊ะ ฉันจะไปชงให้ อากาศกำลังหนาวเย็น คุณป้าอุตส่าห์เดินมาส่งจดหมายให้ฉันถึงที่บ้าน” 

“ไม่ต้องๆป้าต้องรีบกลับไปทำอาหารให้คุณลุงอีก”ป้าเหมยโบกมือปฏิเสธ เธอต้องรีบกลับไปทำอาหารให้สามีเธอ เพราะวันนี้เขาต้องไปประชุมในตัวเมือง

“ได้จ้ะ คุณป้ารอเดี๋ยวนะคะ คุณป้านำแอปเปิลกลับไปทานด้วยนะจ๊ะ”ฟางเซียนเดินเข้าไปในบ้านหยิบแอปเปิลแดงหรือวอชิงตันแอปเปิล มีผิวสีแดงเข้มจนเกือบดำมีความกรอบ และกลิ่นหอม ฟางเซียนหยิบใส่ถุงผ้ามาสองสามลูกให้ป้าเหมยนำกลับไปทานที่บ้าน

“คุณถือถุงอะไรมาล่ะ”เลขาธิการหมู่บ้านหรือจางตงถามภรรยาที่เดินถือถุงผ้าเข้าบ้านมา

“แอปเปิลนะ นางหนูฟางเซียนให้มา”นางจางหรือเหมยเหอตอบสามีก่อนจะเดินเข้าไปในครัวหยิบจานกับมีดขึ้นมาปอกผลไม้ให้สามีทาน

“แล้วคุณจะรับผลไม้ของนางหนูฟางเซียนทำไม แค่นำจดหมายไปให้เท่านั้น”เลขาธิการจางกล่าวกับภรรยา

“ฉันก็ไม่อยากรับ แต่แม่หนูฟางเซียนก็ไม่ยอมท่าเดียวบอกเป็๞การขอบคุณที่เดินไปส่งจดหมายให้เธอ คุณลองทานดูฉันไม่เคยเห็นแอปเปิ้ลที่มีลูกใหญ่และสีแดงขนาดนี้มาก่อนเลย”นางจางกล่าวกับสามีก่อนจะยกจานผลไม้ที่ปอดแล้วมาให้สามีได้ทาน

กรอบ กรอบ เสียงกัดแอปเปิลและเคี้ยว “อร่อย หวาน กรอบ”เลขาธิการจางพยักหน้าแล้วหยิบอีกชิ้นมาทานต่อ

“คุณก็ทานด้วยสิอร่อยมาก”เลขาธิการจางหยิบอีกชิ้นยืนให้ภรรยาที่นั่งมองอยู่ข้างๆ

“อร่อย แอปเปิลอะไรกันไม่รู้นางหนูฟางเซียนไปได้มาจากไหน เวลากัดลงไปมีความกรอบของเนื้อแอปเปิลรสชาติหวานออกเปรี้ยวเล็กน้อยน้อย ฉันอยากจะซื้อไว้ให้ลูกๆได้ทานตอนปีใหม่”ภรรยาเลขาธิการจางกล่าวกับสามี

ถัดมาทางบ้านตระกูลฮุ่ย ในห้องของฟางเซียน

เธอเดินถือจดหมายเดินเข้าห้องนอน หลังจากภรรยาเลขาธิการจางกลับไปแล้ว จดหมายของสามีร่างเดิม ที่ส่งมาเธอไม่รู้เลยว่าเขาจะเขียนข้อความอะไร เขาจะเห็นด้วยกับที่เธอจะขอแยกบ้านหรือเปล่า ฟางเซียนเดินไปนั่งบนเตียงและเปิดจดหมายอ่าน

ผมได้อ่านข้อความทางจดหมายเเล้ว ผมเสียใจที่เราทั้งสองได้สูญสียลูกคนนี้ไป โดยที่เขาไม่มีโอกาสที่จะได้ลืมตาดูโลกเหมือนกับพี่ๆของเขา แม้ว่าผมจะโกรธพี่สะใภ้ใหญ่แค่ไหน ผมก็ไม่สามารถที่จะกลับบ้านไปจัดการพี่สะใภ้ใหญ่ได้ในตอนนี้ เนื่องจากตอนนี้ผมติดภารกิจสำคัญทางการทหาร จึงไม่สามารถของลากลับบ้านได้และปีใหม่นี้ผมก็ไม่ได้กลับเช่นกัน รอให้ผมเสร็จธุระทางการทหารเเล้วจะรีบกลับไปให้เร็วที่สุด  

เ๱ื่๵๹ที่ถามเกี่ยวกับการแยกบ้าน เธอตัดสินใจได้เองเลยผมไม่มีความเห็นอื่น หากเธอแยกบ้านแล้วจะสบายใจมากกว่าที่จะอยู่บ้านเดียวกันกับพี่สะใภ้ใหญ่ ก็ทำตามที่เธอเห็นควรเถอะ ส่วนพ่อกับแม่หากท่านทั้งสองไม่ยินยอม ก็บอกพวกท่านไปว่าให้รอผมกลับไปก่อนแล้วค่อยคุยกัน 

เห็นเธอเขียนมาทางจดหมายว่าได้สร้างบ้านใหม่ในหมู่บ้าน ตอนนี้ใกล้เสร็จหรือยังหากบ้านเสร็จแล้วเธอพาลูกๆย้ายไปอยู่บ้านใหม่ได้เลยไม่ต้องรอผม แล้วเงินที่ใช้สร้างบ้านพอไหม ผมส่งเงินกลับมาทางจดหมายด้วย ไม่รู้จะพอกับการสร้างบ้านไหม ผมอยากให้สร้างบ้านดีๆหน่อย ลูกจะได้อยู่อย่างสบายๆ หากไม่พอก็เขียนจดหมายส่งมาบอก ผมจะหาเพิ่มให้

คุณพ่อคุณแม่เป็๲ยังไงบ้าง พวกท่านสบายดีใช้ไหม ฝากเธอบอกพวกท่านด้วย ว่าผมไม่ได้กลับไปฉลองปีใหม่ด้วยเดี๋ยวพวกท่านจะรอ แล้วตอนนี้เธอเป็๲ยังไงบ้างหายป่วยหรือยังไม่เห็นเธอเขียนบอกอาการของเธอให้ผมรู้บ้างเลย ผมอยู่ทางนี้เป็๲ห่วงเธอกับลูกมาก แต่ไม่สามารถกลับไปได้ เธอกับลูกก็ดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้ตัวเองเเละลูกลำบากคุณแม่คงไม่ได้ทำให้เธอลำบากใจใช่ไหม ผมของอวยพรให้เธอและลูกล่วงหน้า ผ่านทางจดหมายให้เธอกับลูกมีร่างกายสุขภาพที่แข็งแรงและมีความสุขในปีใหม่นี้ 

ผมต้องไปแล้ว เ๹ื่๪๫แยกบ้านเธอตัดสินใจเถอะไม่ต้องรอผม ผมต้องไปแล้ว

                                            ลงชื่อ ฮุ่ยเฟิน 

ฟางเซียนพับจดหมายที่สามีร่างเดินเขียนส่งมา เธอถอนหายใจโล่งอกที่เขายังไม่ได้กลับมาตอนนี้ แต่ก็อดเป็๲ห่วงไม่ได้เช่นกัน เขาไม่สามารถกลับมาปีใหม่ได้ ไม่รู้ภารกิจที่เขาทำจะอันตรายแค่ไหน

เธอไม่อยากเป็๞หม้ายหลังมาโลกนี้เหรอนะ สามีที่ได้มาฟรีๆก็ยังไม่เคยเห็นหน้า ฟางเซียนคิดก่อนจะหยิบซองจดหมายมาดูด้านใน เธอเปิดซองจดหมายดูด้านในของซองมีเงินอยู่ในซอง 50 หยวน และคูปองอาหาร อุตสาหกรรม คูปองเนื้อ คูปองนมผง มีคูปองอยู่หลายใบเลยและยังเป็๞ คูปองที่สามารถใช้ได้ทั่วประเทศด้วย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก “พี่สะใภ้รองคุณแม่เรียกหา”เสียงเคาะประตูกับเสียงของสะใภ้สามดังอยู่หน้าห้อง

“รู้แล้วเดี๋ยวตามไป”ฟางเซียนตอบกลับไปก่อนจะเก็บเงินกับคูปองเข้ามิติ และจัดการพับจดหมายใส่เข้าซอง

“มาแล้วเหรอทำไมมาช้านัก จะปล่อยให้ฉันที่เป็๲แม่สามีกับพ่อสามี ต้องนั่งรอเธอไปอีกนานแค่ไหน ทำไมพึ่งมาแล้วจดหมายล่ะ ลูกชายฉันส่งจดหมายมา ทำไมไม่นำมาให้ฉันกับพ่อสามีอ่าน จะไปแอบอ่านคนเดียวทำไม ในจดหมายมันมีอะไรที่พวกฉันอ่านไม่ได้ ฮุ่ยเฟินลูกชายฉันปกติเขาส่งจดหมายมามักจะเขียนถึงพ่อแม่แล้วเธอเกี่ยวอะไรด้วย มีสิทธิ์อะไรนำจดหมายไปอ่านคนเดียว”แม่สามีเห็นหน้าลูกสะใภ้รองก็ขัดใจบ่นใช่ลูกสะใภ้รองทันที

“ฉันกำลังเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ลูกสาวอยู่ค่ะ ต้องขอโทษคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะคะที่ทำให้รอนาน และฉันไม่นึกว่า ฉันจะไม่มีสิทธิ์ในการอ่านจดหมายของสามีที่เขียนส่งมาให้ภรรยาแบบฉันอ่านและยิ่งไม่คิดว่าทุกคนจะสนใจอยากจะอ่านจดหมายของสามีฉันแบบนี้” ฟางเซียนกล่าวกับทุกคนก่อนจะเดินไปนั่งที่เกาอี้ที่ว่างอยู่

“หล่อนจะพูดทำไมมากมาย แล้วจดหมายล่ะ”แม่สามีถาม ฟางเซียนมองหน้าแม่สามีก่อนจะยื่นจดหมายให้แม่สามี แม่สามีรับมาก็ส่งต่อให้พ่อสามีที่นั่งฟังเงียบๆอยู่ข้างๆแม่สามี ในบ้านนี้นอกจากสามีแล้ว ก็มีแค่พ่อสามี น้องสี่ น้องห้า น้องสามีที่อ่านหนังสือออก