เซียนกระบี่จ้าวแห่งเทพยุทธ์

ในห้องๆหนึ่งในถังอาบน้ำใบใหญ่เด็กหนุ่มวัย 15 ปีหน้าตาหล่อเหล่านั่งแช่อยู่ในของเหลวสีแดงผ่านไปสักพักร่างกายทั้งร่างส่งกลิ่นอายโบราณเก่าแผ่พลังอันแข็งแกร่งออกมา บนแผ่นหลังปรากฎตราประทับรูปมังกรสีทองขนาดใหญ่ที่กลางหลัง
ปราณธรรมชาติในอากาศถูกดูดเข้ามายังร่างกายอย่างบ้างคลั่ง ของเหลวสีแดงค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีใสขึ้นจุดตันเถียนตอนนนี้ตราประทับหยินหยางหมุนวนอย่างรวดเร็ว ปัง! ปัง! เพร่ง!!! เสียงกระแทกและเสียงแตกกระจายของการทะลวงขอบเขตพลัง
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหล่าก็คือเทียนอี้ ตอนนี้ได้ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปฐพีเรียบร้อยแล้วอายุ 15 พึ่งทะลวงสู่ขอบเขตปฐพีถือว่าผ่านเกณฑ์ทั่วไปเท่านั้นความจริงแล้วเทียนอี้สามารถทะลวงมาถึงขอบเขตมนุษย์ขั้นที่ 9 ตั้งแต่เมื่อ 4 ปีที่แล้วแต่ไม่ยอมทะลวงสู่ขอบเขตปฐพี
เพราะต้องการฝึกกายาเทพมังกรให้สำเร็จก่อนเพื่อเข้าให้ถึงประสิทธิสูงสุดของวิชากายาเทพมังกร และวันนี้เทียนอี้ก็ฝึกฝนกายาเทพมังกรจนสำเร็จแล้ว!! 5 ปีกับความพยายามต้องทนกับความเจ็บปวดแสนสาหัส แต่สิ่งที่ได้กลับมานับว่าคุ้มส่ะยิ่งกว่าคุ้ม
ผู้ฝึกกายาเทพมังกรสำเร็จร่างกายจะปล่อยพลังสกดข่มที่น่าเกรงขามออกมาทั้งยังเป็นกลิ่นอายที่ดูเก่าแก่โบราณดังสายเลือดมังกร เทียนอี้สวมใส่เพียงกางเกงแล้วเดินออกมายังลานโล่งๆที่หน้าห้องพักก็พบกับ อี้เฉินเอ้อเฉิน ผู้อาวุธโสหลิน
ทั้งสามคนมายืนรอเทียนอี้อยู่ก่อนแล้ว เมื่อเทียนอี้เดินออกมาด้วยสถาพเปลือยท่อนบนทั้งสามคนรู้สึกแปลกใจอย่างมาก ถ้ามีสาวน้อยอยู่ที่นี้ด้วยสักคน สาวน้อยคนนั้นต้องมองเทียนอี้ด้วยสายตาเหมือนดังต้องมนต์อย่างแน่นอน
ชายหนุ่มรูปงามเส้นผมสีดำยาวสรวย ผิวสวยดังหยกเนื้อดี หน้าท้องที่มีแต่มัดกล้ามเนื้อประกอบกับรูปร่างที่สูงดูดี ไม่ว่าจะมองด้านไหนก็ดังเทพบุตร ถ้าสาวน้อยสาวใหญ่เห็นเทียนอี้เปลือยครึ่งท่อนเช่นนี้ย่อมต้องมีแข็งขาอ่อนระทวยกันบ้าง
"นายน้อยในที่สุดท่านก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปฐพีแล้วยินดีด้วย" ผู้อาวุธโสหลินกล่าวกับเทียนอี้ตลอด 5 ปีที่ผ่านมาคนรอบกายของเทียนอี้ไม่มีผู้ได้กล้าดูถูกเทียนอี้เลยถึงแม้เขาพึ่งจะก้าวมาถึงขอบเขตปฐพีก็ตาม เพราะทุกคนรู้ความสามารถที่แท้จริงของเทียนอี้แสดงออกมาดี
5 ปีที่ผ่านมาทุกๆ 2 ปีผู้อาวุธโสหยงและเป่าเฉินจะกลับมาที่เมืองทุ่งหมื่นลี้ เป่าเฉินตอนนี้กลายเป็นอัฉริยะอันดับสองของหอการค้าหมื่นธารา 5 ปีที่ผ่านได้ก้าวข้ามมาถึงขอบเขตปฐพีบั้นที่ 7 แล้วแต่ไม่ว่าจะเก่งกาจสักแค่ไหนก็ไม่สามารถต่อต้านเทียนอี้ได้แม้แต่น้อย ทั้งคู่เมื่อพบหน้ามักประมือกันเสมอมา
เพื่อเป็นการชีแนะกันและกันแต่ดูจากผลการต่อสู้ตลอดมาจะเป็นเทียนอี้ชี้แนะเป่าเฉินอยู่ฝ่ายเดียวก็ตามขนาดอี้เฉินและเอ้อเฉินยังไม่สามารถเอาชนะเทียนอี้ได้เลยสักครั้งในช่วงสองปีให้หลังมีนี้แม้ทั้งคู่จะร่วมมือกัน
ตลอด 5 ปีใช้เวลาฝึกฝนอยู่แต่เพียงในจวนของผู้อาวุธโสหลินเท่านั้นไม่เคยออกไปด้านนอกเลยนี้ก็แสดงให้เห็นถึงความพยายามฝึกฝนของเทียนอี้ว่ามีความมุมานะมากมายแค่ไหน เรียกได้ว่าฝึกฝนด้วยความบ้าครั้งเลยก็ได้
"พี่ชายอี้เฉิน พี่ชายเอ้อเฉิน ท่านสองคนลองใช่การโจมตีด้วยกระบีอย่างเต็มกำลังใส่ข้าดูหน่อย" เทียนอี้บอกกันสองผู้คุ้มกัน ทั้งคู่มองหน้ากันแล้วนำกระบี่ออกมาจากนั้นใช้เพลงกระบี่ของตนฟันไปที่ลำตัวของเทียนอี้อย่างเต็มกำลัง ตูม!! เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
เทียนอี้ใช้เพียงร่างเปล่าๆในการรับกระบี่ของผู้ที่อยู่ในขอบเขตปฐพีขั้น 9 สองคนเทียนอี้ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่กระเทือนสักนิด กระบี่หยุดอยู่แค่ผิวหนังของเทียนอี้มีเพียงรอยสีขาวๆเกิดขึ้นบนลำตัวเท่านั้นทั้ง ผู้อาวุธโสหลินทำได้เพียงเบิกตากว้างอย่างตะลึงงัน หลังจากสงบสติอารมได้แล้วจึงเดินเข้าไปตรวจสอบร่างกายของเทียนอี้อีกครั้ง
"ข้าไม่เป็นไรท่านผู้อาวุธโสหลิน ตอนนี้ข้าอยากขอให้ท่าใช้ดาบของท่านโจมตีมาที่ข้าสุดกำลังเหมือนพี่ชายทั้งสองเช่นกัน" "ท่านแน่ใจแล้วหรอนายน้อยข้าอยู่ที่ขอบเขตนภาขั้นปลายแล้วน่ะขอรับมันจะเป็นอันตรายน่ะ" ผูอาวุธโสพูดด้วยความลังเลและลนลาน เทียนอี้เพียงแค่มองตาผู้อาวุธโสหลินไม่ยอมพูดอะไร
ผู้อาวุธโสหลินจนด้วยเกล้ากับท่าทางเช่นนี้ได้แต่นำดาบออกมาแล้วฟันออกไปที่เทียนอี้เต็มกำลัง ตูม!!! "นายน้อย!!!" เทียนอี้กระเด็นออกไปสิบเมตรทันที ทั้งสามคนตกใจวิญญาณแทบออกจากร่าง วิ่งเข้าไปประคองเทียนอี้ขึ้นมา ทั้งสามคนตกตลึงแทปสินสติอีกครั้ง
คนบ้าที่พึ่งเข้าสู่ขอบเขตปฐพีใช้ร่างเปล่าๆรับดาบของผู้อยู่ในขอบเขตนภาขั้นปลายที่โจมตีอย่าเต็มกำลังแต่ไม่มีซึ่งบาดแผลเลยสักนิด มีเพียงรอยเส้นสีแดงจางๆบนร่างเท่านั้น นี่มันช่าง!! นี่นายนอยของพวกตนยังเป็นมนุษย์อยู่จริงๆหรอ??
เทียนอี้ลุกขึ้นยืนทำได้เพียงหัวเราะพึงพอใจกับผลที่ได้หลังจากฝึกมา 5 ปี ตอนนี้ต่อให้ขอบเขตราชันย์กลางโจมตีใส่เขาก็ไม่ถึงขั้นบาดเจ็บสาหัสแน่นนอน นี่มันช่างแหกกฎสวรรค์ถึงขั้นไหนกันเทียนอี้เรียกชุดสีขาวออกมาสวมใส่เรียบร้อย
อี้เฉิน เอ้อเฉิน ผู้อาวุธโสจางมองนายน้อยของตนด้วยสายตาที่นับถือออกมด้วยใจจริง นายน้อยของตนแข็งแกร่งถึงขั้นนี้จะไม่ให้พวกเขาดีใจได้อย่างไรกัน เห็นทีวันนี้ต้องฉลองกันอย่างยิ่งใหญ่กับความสำเร็จนี้กันส่ะแล้ว
"นายน้อยฝีมือของท่านชั่งน่านับถือยิ่งนักสมแล้วกับคำทำนายนั้น นี่ขนาดเป็นเพียงแค่กายา ยังไม่นับรวมกับฝีมือกระบี่ของท่านนั้นอีก แบบนี่จะเรียกว่าสัตว์ประหลาดก็ยังได้เลย" ทั้งสี่คนหัวเราะและพากันเดินออกไปที่ห้องรับรอง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 12 ความแข็งแกร่งของกายาเทพมังกร

นิยายแนะนำ

เซียนกระบี่จ้าวแห่งเทพยุทธ์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 12 ความแข็งแกร่งของกายาเทพมังกร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้