ตอนที่ 9 ปราณยอดมนุษย์
"อย่าทำไรข้าเลย ข้ากลัวแล้ว"
อันธพาลคนพี่ รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที ตนเองจะเอาอะไรไปสู้กับคนที่เพิ่งล้มผู้ใช้ปราณอย่างน้องชายตัวเองได้กันเล่า
"กลัว?"
"ถ้าเ้ากลัวข้าจริง คงไม่คิดจะกลับมาเอาคืนข้าหรอก" น้ำเสียงเยือกเย็นตอบกลับ สองเท้าเดินเข้าหาอันธพาลคนพี่ที่นอนเจ็บกับพื้น
???
ขายกสูงขึ้นกระทืบลงมาเต็มแรงใส่หลังอีกฝ่าย
"อ๊าก" อันธพาลคนพี่ร้องออกมาด้วยความเ็ปทรมาน ตนเองาเ็ยังถูกกระทำอย่างเหี้ยมโหดเพิ่มขึ้นอีก ในใจคิดเสียใจขึ้นมาทันทีที่อยากจะแก้แค้นเต้าิ
"บอกมา ใครใช้ให้พวกเ้ามาหาเื่ข้า"
"เ้าหมอเล้ง ใช่ไหม?"
เต้าิ มองเห็นการกระทำอีกฝ่าย จึงพอคาดเดานิสันอันธพาลสองพี่น้องได้ แม้จะเป็อันธพาลแต่เป็เพียงอันธพาลชั้นปลายแถวเท่านั้น ไม่มีทางคิดจะกลับมาเล่นงานตนอีกแน่ หลังจากโดนจัดหนักไปขนาดนั้น นอกจากจะมีคนบงการเื้ั
และการที่อันธพาลสองพี่น้อง เข้ามาปล้นบ้านหลังนี้สองครั้งที่ผ่านมา พูดให้ส่ง แหวนมิติ ออกมาก่อนเลย จึงรู้ได้ทันทีว่าใครสั่งสองคนนี้มา
อันธพาลสองพี่น้องที่เคยปล้นบ้านหลังนี้มาหลายครั้งแล้ว หากไม่มีใครบอกเื่ แหวนมิติ ย่อมไม่เอ่ยออกมาแบบนี้่แน่นอน
"หากข้าบอก เ้าต้องปล่อยข้าไป" อันธพาลคนพี่ พยายามจะต่อรองเงื่อนไขกับเต้าิ
"ไม่มีสิทธิ์ต่อรอง บอกมา" เต้าิ กระทืบซ้ำอีกครั้ง
"ใช่ เป็หมอเล้งที่สั่งพวกข้ามา และบอกเื่ แหวนมิติ" อันธพาลคนพี่ จึงจำใจต้องบอกออกมาด้วยความไม่เต็มใจ
"เป็มันจริงๆสินะ" "ตอนนี้มันอยู่ที่ไหน"
"ทำไมถึงอยากได้แหวนมิติของข้ากัน?"
คำถามออกมาเป็ชุด ทำให้อันธพาลคนพี่นึกเสียใจที่ไม่น่ากลับมาหาเื่เต้าิอีกเลย
ความจริงถูกเปิดเผยออกมาแบบหมดเปลือก
"เ้าหมอเก๊ อยู่ดีไม่ว่าดี คิดจะส่งคนมาเล่นงานข้า?" การที่เต้าหมินต่อว่าเ้าหมอเล้งในครั้งนั้น ทำให้อีกฝ่ายผูกใจเจ็บจึงส่งคนมาเล่นงาน แล้ว้าชิงแหวนมิติไปด้วย
"ดีละ หนามยอกต้องเอาหนามบ่ง"
"หึหึหึ" เสียงหัวเราะของปีศาจดังออกมาจากปากเต้าิ แผนการร้ายในใจจึงเริ่มขึ้น
"เ้ากำลังอะไรน่ะ" เต้าซื่อ ชักหวั่นไหวกับหลานชายตัวเองมากขึ้นทุกที ไม่เข้าใจว่าหลานชายตนเองจะทำไรกันแน่
"ข้าแค่้าสั่งสอนมันให้รู้จักสำนึกเท่านั้น"
เต้าิ เดินตรงเข้าหาอันธพาลคนน้องที่นอนสลบเหมือดไม่ได้สติกับพื้น
ตูม
"ตื่น" ขาเต้าิ เตะใส่คนสลบอย่างไม่ปราณี
ทุกคนต่่างจ้องมองการกระทำของเต้าิ ชักไม่แน่ใจแล้วว่าใครกันแน่ที่ชั่วร้ายกว่ากัน
"ที่นี้ ที่ไหน" อันธพาลคนน้อง ยังมึนหัวอยู่ พอหันมาเห็นหน้าเต้าิปุ๊บ ความหวาดกลัวในใจก็ดังขึ้นมา พยายาม ตะเกียกตะกาย รีบเข้าไปหลบหลังพี่ชาย
"ยาที่เ้าใช้หมดยัง" มือปีศาจยื่นออกมา
ทั้งสองรีบส่ายหน้าไปมาอย่างรวดเร็ว
"ชิ ไม่ได้เื่ ตามข้ามา อย่าชักช้า" เต้าิ เดินนำออกไป ตั้งตนกลายเป็หัวหน้าอันธพาลสองพี่น้องไปแล้วเรียบร้อย
อันธพาลสองพี่น้องปล้นทรัพย์ สิ่งของมีค่าต่างๆมากมายไม่เคยมีหัวหน้ามาก่อน มีเพียงผู้สมรู้ร่วมคิดคอยสั่งการเื้ัเท่านั้น
บัดนี้กลุ่มอันธพาลสองพี่น้อง มีหัวหน้าเป็ที่เรียบร้อย เต้าิวางท่า สั่งการอันธพาลสองพี่น้อง ราวกับหัวหน้าออกคำสั่งลูกน้อง
เต้าซื่อ ยืนงงจ้องมองเต้าิเดินพาอันธพาลสองพี่น้องจากไป
...
เต้าิ และลูกน้อง (อันธพาลสองพี่น้อง) เดินมาหยุดตรงหน้าบ้านหลังใหญ่
บ้านหลังนี้ตกแต่งด้วยอิฐชั้นดี กำแพงต่อเติมอย่างสวยงาม มีสวนผัก ผลไม้ ดอกไม้ ปลูกในแปลนพื้นที่บ้าน
"ช่างเป็บ้านที่หรูหรายิ่งนัก เหมาะแก่ที่อยู่ใหม่ของข้าจริงๆ" เต้าิ มองเห็นบ้านอันสวยงาม หลังโตในหมู่บ้านสายหมอก วางให้กลายเป็บ้านของตัวเองเป็ที่เรียบร้อยเเล้ว
"เอ่อ..." อันธพาลสองพี่น้อง อ้ำอึ้งไม่แน่ใจว่า จะพูดออกมาดีไหม จนโดนเต้าิสังเกตุเห็นดุด่าทันที
"มีอะไรก็รีบพูดมา" เต้าิ เห็นท่าทางสองพี่น้องหวาดกลัวอะไรสักอย่างในบ้านหลังนี้ จึงคิดว่าบ้านหลังนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ
"บ้านนี้ มีคนคุ้มกันอยู่ด้วย"
"พวกนั้นต่างเป็ จอมยุทธลมปราณ"
สองพี่น้อง รีบรายงานออกมา กลัวว่าตนเองจะพลอยติดร่างแหไปด้วย
"จอมยุทธกี่คน ระดับขั้นเท่าไร" ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่แปลกใจนัก ด้วยสภาพบ้านหลังโต การจะมีคนคุ้มกันจึงไม่ใช่เื่แปลก แต่คนคุ้มกันเป็จอมยุทธนี้สิเป็ปัญหาพอสมควร
"พวกข้าได้ยินมาว่ามีกันสองคน ทั้งสองต่างเป็จอมยุทธระดับยอดมนุษย์ขั้น 2,3" สองพี่น้อง รายงานอย่างฉับไว
ได้ยินเช่นนั้น เต้าิก็คิดไม่ต่างกันนัก การมีคนคุ้มกัน เป็จอมยุทธระดับยอดมนุษย์ขั้น 2,3 ถือว่าเพียงพอแล้วสำหรับหมู่บ้านเล็กๆนี้
มนุษย์หากใช้ลมปราณได้ จะเรียกว่า จอมยุทธ แล้วจอมยุทธที่ใช้ลมปราณก็ยังมีแบ่งเป็หลายระดับด้วยกัน
ระดับยอดมนุษย์เป็ระดับต่ำสุดของจอมยุทธใช้ลมปราณ แล้วภายในระดับยอดมนุษย์ก็มีแบ่งเป็ 9 ขั้นย่อยอีกด้วย
"เข้าใจละ" สายตาเต้าิ มองไปที่อันธพาลคนน้อง แล้วคาดเดาว่า คนน้องที่กินยากระตุ้นปราณ ได้เป็เพียง จอมยุทธระดับยอดมนุษย์ขั้น 1 เท่านั้น
แต่ ยากระตุ้นปราณ มีผลแค่ชั่วคราว หลังจากยาหมดฤทธิ์ก็กลับเป็เหมือนเดิม
"พวกเ้าไปล่อพวกมันออกมาหาข้า" เต้าิคิดสักพัก ก่อนสั่งการอันธพาลสองพี่น้อง
!!!
ทั้งสองใ ขนาดเล่าเื่คนคุ้มกันให้ฟัง ยังอยากจะเข้าไปหาเื่พวกมันอีก
"ไม่ต้องห่วง แค่พาพวกมันออกมาเท่านั้น"
หลังจากได้ยินเช่นนั้นค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อยภ นึกว่าจะสั่งให้พวกตนเข้าไปต่อสู้เสี่ยงตายแล้ว
หากเป็เช่นนั้นเลือกเป็ศัตรูกับเต้าิดีกว่าต้องมาเป็ศัตรูกับ ปราณยอดมนุษย์ทั้งสอง
อันธพาลสองพี่น้อง เดินไปที่ประตูบ้านหลังโต มีคนคุ้มกันยืนเฝ้าหน้าบ้านอยู่พร้อมกันสองคนพอดี
"พวกเ้าทำงานเสร็จแล้ว?" คนคุ้มกันทั้งสองต่างเห็นอันธพาลสองพี่น้องปรากฏตัวออกมา
อันธพาลสองพี่น้อง ได้ติดต่อกับ หมอเล้ง อยู่หลายครั้ง ทำให้ทั้งสองคนจดจำหน้าได้ การมาบ้านหมอเล้งเช่นนี้ หมายความว่า งานที่หมอเล้งมอบหมายไปให้อันธพาลสองพี่น้องทำเสร็จแล้ว