มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

วิ้งงงงงคลื่นกดดันโดนพัดหายไป ปรากฏออร่าสีทองอมเทารอบๆร่างกายของซูเฉินงูกลืนสวรรค์และงูกลืนสวรรค์แสงศักดิ์สิทธิ์เมื่อรู้สึกว่าแรงกดดันหายไป พวกมันจึงพยายามลุกขึ้น สายตาของพวกมันหันไปมองซูเฉินอย่างพร้อมเพรียง!!!!!พวกมันถึงกับขนลุกซู่ ซูเฉินในขณะนี้ราวกับพระเจ้า ออร่าสีทองอมเทาแม้จะอยู่ห่างไกลแต่พวกเขาก็รู้สึกได้ถึงพลังที่ยากจะหยั่งถึงเมื่อพวกมันมองไปยังดวงตาของซูเฉินราวกับวิญญาณของพวกมันหลุดออกจากร่างดวงตาข้างซ้ายของซูเฉินเป็นรูปนาฬิกาสีทองที่กำลังเดินอย่างช้าๆ ส่วนตาขวาของเขาเป็นสีเทาหม่นไร้แสงสีแต่ดวงตานี้ลึกล้ำทำพวกเขารู้สึกแตกสลายเมื่อมองไปยังดวงตานี้สายตาของซูเฉินไปหยุดที่งูกลืนสวรรค์แสงศักดิ์สิทธิ์ เขาค่อยๆเปิดปากขึ้นว่า"หยานเออร์ เจ้าจงติดตามเรา"งูกลืนสวรรค์แสงศักดิ์สิทธิ์ถึงกับงุนงง มันไม่สามารถว่าซูเฉินรู้ชื่อของมันได้ยังไง จากนั้นมันเริ่มกล่าว"นะนายท่าน เผ่างูกลืนสวรรค์ไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายท่าน โปรดให้อภัยพวกเรา"เสียงของเด็กสาวดังออกมาจากปากของงูกลืนสวรรค์แสงศักดิ์สิทธิ์ กล่าวคือมันเป็นเพศเมีย ซูเฉินได้ยินเช่นนั้นเขาก็ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า"หยานเออร์ เจ้าไม่อยากรู้ต้นกำเนิดของเจ้าหรือ? เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าทำไมเผ่าของเจ้าถึงมาหยุดยังโลกรกร้างใบนี้""นี้!!"งูกลืนสวรรค์แสงศักดิ์สิทธิ์ งูกลืนสวรรค์แสงศักดิ์สิทธ์ถึงกับอึ้ง มันไม่คิดว่าซูเฉินจะพูดในสิ่งที่มันสงสัยและพยายามหาคำตอบมาตลอดซูเฉินเห็นว่าหยานเออร์เงียบเขาจึงพูดต่อ"หยานเออร์ เจ้ายังเด็กนักและไม่รู้จักโลกด้านนอก โปรดติดตามข้า แล้วเจ้าจะพบกับคำตอบที่เจ้าอยากรู้ และเเก้เเค้นมังกรเก่าตนนั้น"หยานเออร์ตกตะลึง ตอนนี้สมองของเธอกำลังมึนงงสับสนไปหมด แต่เมื่อได้ยินคำว่ามังกรเก่าเธอถึงกับตอบตกลงทันที"ตกลง! นายน้อยโปรดให้หยานเออร์ติดตามท่าน"งูกลืนสวรรค์แสงศักดิ์สิทธิ์ตัวน้อยก้มโค้งคำนับให้ซูเฉิน"พวกเจ้าล่ะ"ซูเฉินหันไปมองเหล่างูกลืนสวรรค์ที่กำลังจ้องมองเขา"โฮก!!"เหล่างูกลืนสวรรค์คำรามตอบรับและโค้งศรีษะคำนับให้กับซูเฉิน"ดี!! เมื่อถึงเวลาพวกเจ้าจะรู้ว่าตนคิดถูกที่เลือกติดตามข้า"จากนั้นซูเฉินหันไปมองเหล่างูกลืนสวรรค์ที่นอนตายและบางตัวที่กำหลังบาดเจ็บ จากนั้นเขาสบัดแขนซ้ายไปทางพวกมันวิ้ง!!!!พื้นดินงูเหล่านั้นอยู่ ปรากฏนาฬิกาสีทองขึ้น นาฬิกานี้กำลังหมุนกลับอย่างช้าๆ ปรากฏว่าร่างของงูกลืนสวรรค์ที่ขาดสองท่อนกลับมาเชื่อมต่อกันและบาดแผลก็หายไป ไม่นานพวกมันก็ลืมตาตื่นกลับมามีชีวิตงูกลืนสวรรค์และงูกลืนสวรรค์แสงศักดิ์สิทธิ์ที่เฝ้าดูได้แต่ทพตาค้างกับสิ่งที่เกิดขึ้น"เอาล่ะหยานเออร์ฉันต้องไปแล้ว ได้โปรดดูแลตัวฉันในตอนนี้ให้ดี แต่มอบสมบัตินั้นให้เขาด้วย""สมบัตินั้น?"หยานเออร์กล่าวถามด้วยความงุนงงซูเฉินที่เห็นอาการงุนงงของหยานเออร์เขาได้แต่ยิ้มและยกมือขวาของเขาขึ้นสายตาของเขามองไปยังเมฆครึ้มบนท้องฟ้าเปรี้ยงๆ!!!ราวกับมันรู้ว่าซูเฉินกำลังทำอะไร มันพยายามเคลื่อนตัวออกห่างจากจุดนี้ทันทีเพื่อหลบหนีจากเขา แต่ดูเหมือนจะสายไปฝ่ามือของซูเฉินเกิดหลุมดำขนาดยักษ์ใหญ่1กิโลเมตร ดูดกลืนเมฆนั้นเข้าไปทันทีเปรี้ยงๆ!!เมฆก้อนนั้นพยายามขัดขืนโดยการปลดปล่อยสายฟ้าอันรุนแรง แต่ดูเหมือนไม่เป็นผล หลุมดำดูเหมือนไม่ได้รับความเสียหายใดๆ และยังพยายามดูดกลืนมันเข้าไปหยานเออร์และงูกลืนสวรรค์เฝ้ามองเหตุการณ์ด้วยสายเหลือเชื่อ แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื้นเต้นเนื่องจากพวกเขาคุ้ยเคยกับพลังแบบนี้ เพราะมันคือพลังแบบเดียวกับ*พระเจ้าจอมตะกละ!!!*การดิ้นรนของเมฆครึ้มอยู่ได้ไม่นาน ก็ที่มันจะถูกซูเฉินดูดกลืนไปจนหมดเมื่อเมฆนั้นหายไปซูเฉินก็หดมือของเขากลับและหันมามองยังหยานเออร์ ครั้งนี้สายตาของเขาจริงจังขึ้นแล้วกล่าวว่า"หยานเออร์ข้าฝากบอกตัวข้าในตอนนี้ด้วย เมื่อข้าบรรลุระดับจักรพรรดิให้ระวังโถงจันทร์ทราให้ดี ไม่งั้นจะเป็นอันตรายถึงชีวิต!!"หยานเออร์ดูไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไรแต่ก็พยักหน้ารับเมื่อซูเฉินเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มอ่อนมองไปทางหยานเออร์ด้วยสายตาห่วงใยและกล่าวว่า"เอาล่ะข้าต้องไปแล้ว ลาก่อนหยานเออร์"จากนั้นร่างของซูเฉินก็ล้มลงและหมดสติไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่19

นิยายแนะนำ

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่19

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้