4รักอลวนป่วนหัวใจ

ณ ร้านกาเเฟ เวลา 12.00 น.

"นี่พวกเราฉันไปเจอผู้ชายคนหนึ่งมา เค้าต้องใช่เนื้อคู่ของฉันเเน่ๆ หล่อก็หล่อ เเถมเท่อีกตังหาก"อามาโนะพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงดีอกดีใจ "เอ๋ ฉันก็เจอผู้ชายนะเขามาช่วยฉันยกของ คุณยายเคยสอนเอาไว้ถ้ามีคนเเปลกหน้ามาขอช่วยเหลือเเปลว่าเขาหวัง1สิ่งในตัวเรา ฉันเลย" เรนะพูดต่ออามาโนะด้วยสีหน้ายิ้มๆ "เธอเลยปฏิเสธสินะ"อามาโนะพูดต่อ "ปล่าว ฉันยื่นให้ช่วยเลยตังหาก" เเป่ว ทุกคนหัวจิ้มพื้นกันทันที เเละหัวเรอะพร้อมกัน "เเต่ว่า ฉันก็เจอผู้ชายคนหนึ่งเหมือนกันนะ จู่ๆเขาก็วิ่งเอาผ้าเช็ดหน้าของใครก็ไม่รู้มายื่นให้ฉันเเล้วก็ไป เเต่ยังก็ไม่รู้ฉันใจเต้นเเรงมาก"ซายูริเอ่ยด้วยนํ้าเสียงงงๆ "อ่า จะว่าไปฉันก็มีนะ ตอนที่ฉันจะออกจากสตูดีโอมาเจอพวกเธอมีผู้ชายที่หล่อๆสูงๆเเต่งชุดสูทมาชวนฉันไปดินเนอร์ เย็นนี่ ฉันก็ตอบไปเเบบงงนะ ว่าไป"โยโกะพูดขึ้นด้วยสายตามองบนทำท่าเหมือนจะใช่ความคิด "ว้าวๆ นี่คือพรหมลิขิตชัดๆ ที่ให้เรามาเจอผู้ชายพร้อมกันวันนี่"อามาโนะเอ่ยขึ้นด้วยนํ้าเสียงประทับใจ "คนอย่างเธอหน่ะหรอ รู้จักคำว่า พรหมลิขิต"โยโกะตัดบทของอามาโนะ "โยโกะดูถูก ชั้นเกินไปเเล้วนะ"อามาโนะทำหน้ามุ้ย เหมือนงอน "โยโกะคงพูดเล่นอามาโนะจังละมั้ง"ซายูริพูดเเทนโยโกะ "อ้าวจะว่าไปนี่ก็ 13.04 น. เเล้วนี่ฉันมีนัดถ่ายเเบบกับคุณอากามารินี่หน่า ตอน 13.15 น. งั้นฉันลาไปก่อนนะ"โยโกะพูดเสร็จเเล้วก็หยิบกระเป๋าเเบรนหรูขึ้นสพายเเล้วออกจากร้านกาเเฟ "ฉันก็ขอตัวนะทุกคน ฉันต้องไปทำงานเเล้วนะ เดี๋ยวพี่มี-โกะโกธรเเย่"ซายูริพูดก่อนที่จะหยิบกระเป๋าดอกกุหลาบสีเเดงออกจากร้านไป "ขอโทษเหมือนกันนะ เดี๋ยวฉันก็ต้องไปทำงานเหมือนกัน เดี๋ยวเจ้านายจะโกธรเอา อามาโนะจังก็รีบหางานนะจ๊ะ ฉันไปเเล้วนะ"เรนะยิ้มก่อนจะหยิบกระเป๋าสีเขียวราคาถูกออกไป "เหลือฉันคนเดียวเเล้วหรอ ผิดหรอที่ชั้นไม่มีงานทำ เอาเเต่อยู่บ้านไปวันๆ ทุกเช้าเที่ยงเย็นกินเเต่มาม่ากึ่งสำเร็จรูป ฮือๆ"อามาโนะรำพันต่างๆนานาออกมา "โทษนะครับ คุณเป็นอะไรหรอคับจู่ๆก็ร้องไห้ออกมา คนมองทั้งร้านเเล้วคับ"ผู้ชายปริศนาปรากฏขึ้น (ความในใจของอามาโนะ...ผู้ชายรูปหล่อเมื่อตอนนั้นหนิ โอกาสมาทั้งที ฉวยเลยดีกว่า คิคิ) อามาโนะรีบฉุดร่างของชายหล่อปริศนามากอดไว้เเน่น "ฮือๆ ก็เพื่อนรักฉันสิค่ะ จู่ๆก็ทิ้งฉันไปทำงานกันหมด ทิ้งฉันที่ตกงานอยู่คนเดียว เงินค่ากาเเฟก็ไม่ทิ้งไว้ให้ ให้คนตกงานอย่างฉันจ่าย ทุกเช้าเที่ยงเย็นฉันยังกินเเต่มาม่ากึ่งสำเร็จรูปเเทนที่พวกเธอกินอาหารหรูๆ เรียบง่ายเเต่ก็อร่อยกว่ามาม่า ฮือๆ" (ความในใจของอามาโนะ...เสร็จฉัน ทั้งเงิน ทั้งค่าคะเเนนสงสาร คิคิ) "คุณก็น่าสงสารอยู่หรอก เเต่ที่คุณมากอดผมเนี่ยสิจะปล่อยได้ยังครับ"ชายหล่อปริศนาพูดด้วยนํ้าเสียงเกร็งใจ "อ่ะ ขอโทษค่ะ พอดีพอฉันจะมีเรื่องอะไรระบายชอบกอดคนนั่นคนนี้อยู่เรื่อย โดยเฉพาะเพื่อนฉัน"ฮามาโนะพูด "อ๋อคับ จริงสิ คุณบอกว่าตกงานใช่มั้ยครับ"ชายหนุ่มปริศนาถาม "ค่ะ ฉันตกงาน"อามาโนะตอบ "คุณสนใจมาทำงานที่ร้านกาเเฟของผมมั้ยครับ เพิ่งเปิดใหม่อยู่ที่ข้างซอยข้างเซเว่น"เขาชวน (ความในใจอามาโนะ...โอกาสที่จะได้อยู่ใกล้มาทั้งทีต้องมีเเน่นอน เเถมอยู่หน้าซอยบ้านเราอีกทีนี้ตื่นสายก็มาทัน) "ค่ะ ฉันสนใจ"อามาโนะพูดด้วยนํ้าเสียงดีใจ "ครับ งั้นเริ่มงาน 08.00 โมงอาทิตนี่นะครับ"เขาพูดเเล้วเดินจากไป 

                                                 โปรดติดตามตอนต่อไป 

                                                               เรื่อง 4รักอลวนป่วนหัวใจ

                                                               โดย เเมวห่วงก้าง