ตอนที่สอง The Dictator in Horror Game 2
ผมรู้สึกยินดีอย่างเทียบไม่ได้กับความรู้สึกที่ผ่านๆมา
ในดินแดนอินทรีย์ที่นับถือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์นี้การมีบัตรประชาชนและหมายเลขประจำตัวนั้นฮาราม
ว่าของมันต้องมีหากเรา้าเป็รัฐสมัยใหม่
แต่พระเ้าท่านบอกไว้ตรงๆว่าราชันย์เดวิดที่พยายามจะตรวจสอบประชากรและทรัพย์สินของตนเองในรัฐว่ามีอะไรบ้างคือคนชั่วช้าสารเลวหยิ่งทระนง ไม่เคารพพระเ้า
ก็เลยออกแบบการปกครองประเทศมาในลักษณะแปลกๆที่ทุกอย่างก็ต้องมีเอกสารตามปรกตินั่นล่ะ
แต่จะไม่ยอมออกบัตรประชาชนที่ใช้กับทั้งประเทศอย่างเด็ดขาด
Paper,please
เอกสารหน่อยครับ
หนังหรือนิยายโฆษณาชวนเชื่อว่าประเทศของลุงหนวดแค่ขอเอกสารระบุตัวตนบริเวณชายแดนก็โดนสร้างภาพว่าคือความชั่วร้ายมหาศาลในดินแดนอินทรีย์แห่งนี้
แต่เอกชนอย่างบริษัทมือถือสัปปะรดหรือขนส่งคองโกจะเอาข้อมูลของประชาชนไปทำอะไรรัฐนั้นไม่สนใจ
ขอเพียงแค่อย่าทำฮารามทำบัตรประชาชนทั้งประเทศก็พอแล้ว
ซึ่งขัดกับแิของแดนัอย่างสิ้นเชิงว่าเวลายึดครองนครหลวงได้
เราต้องไปยึดหอเอกสารเป็อย่างแรก
ความสามารถ recalled ของผมสามารถเสกเอกสาประจำตัวผมขึ้นมาจากความว่างเปล่าได้คือความสามารถที่น่ากลัวมากๆ
และอีกอย่างคือมันไม่ดึงพลังผมไปสักเท่าไร
จากการทดสอบกับโฆษณายาปลูกผมถ่านไฟฉายและอุปกรณ์ขยายขนาดของท่านชายต่างๆ
ผมได้พบว่าพลังของผมนั้นข้อจำกัดนั้นนิยามยากมากเพราะมันไม่ยอมบอกว่ามีขีดจำกัดเท่าไร
แต่พอจะสรุปจากการทดลองได้คร่าวๆว่า
ยิ่งห่างไกลจากความจริงเท่าไรยิ่งจดจำยากเท่านั้น
และไม่ใช่ทุกอย่างที่ได้มาโดยไม่สูญเสียผลจากการโฆษณา
ทำให้ขนาดของท่านชายของคุณเป็สิบสองนิ้วในหนึ่งวัน
ด้วยนิสัยชอบทดลองของผมที่ไม่สามารถห้ามตนเองได้ทำให้ขนาดของผมลดลงเหลือสิบสองนิ้วเพราะผลจากพลังของตนเอง
แค่เข้ามาในโลกของเื่สยองขวัญในหนึ่งวันผมก็สูญเสียขนาดของอวัยวะไปบางส่วน
โลกสยองขวัญนี่มันอันตรายจริงๆ