เธอกำลังจะตาย
ตายเพราะเสียเืมากเกินร่างกายจะรับไหว เพราะเืที่หลั่งรินออกมาจากแผลที่ข้อมือทั้งสองข้างและกำลังไหลปะปนกับน้ำในอ่าง และตายเพราะมียาเสพติดเกินขนาดที่ร่างกายคนจะรับได้ไหวอยู่ในตัว
ซึ่งตอนนี้มันกำลังเริ่มออกฤทธิ์
ฟังดูแล้วเหมือนเป็การฆ่าตัวตายที่น่าสมเพช ทว่าความเ็ปแสนสาหัสบริเวณศีรษะกับแขนทั้งสองข้างนั้นไม่น่าสมเพชเลยแม้แต่น้อย เพราะมันเจ็บ ยิ่งอยู่ในน้ำอุ่นจนเกือบร้อนก็ยิ่งเจ็บจนแทบทนไม่ไหว
ั์ตางามสีน้ำตาลเข้มเหลือบมองแขนของตนที่ถูกกรีดจนเหวอะหวะทั้งสองข้างอย่างอ่อนแรง เสือดสีแดงเข้มค่อย ๆ ไหลออกมาปนกับน้ำจนเป็สีแดงเข้มมากขึ้นกว่าเดิม เช่นเดียวกับน้ำตาของเธอ
น้ำตาแห่งความสูญเสีย น้ำตาแห่งความโกรธแค้น
สติของเธอเริ่มเลือนรางลงไปทุกที แม้แต่ภาพเงาของตนเองเบื้องหน้าก็กลับดูพร่าเบลอผิดแปลกไปหมด เครื่องเรือนทุกชิ้นรอบตัวคล้ายกับว่าเคลื่อนที่ได้และบิดเบี้ยว กระทั่งกระจกที่เคยสะท้อนภาพคนที่อุ้มร่างของเธอมาไว้ในอ่างก็ยังไม่เหมือนเดิม
เธอทำอะไรผิดนักหนา ทำไมเื่นี้ต้องเกิดขึ้นกับเธอด้วย คำถามนี้ค่อย ๆ เบาลงเรื่อย ๆ ในมโนสำนึก
น้ำตาอุ่นไหลลงอาบผิวแก้มซีดเซียว ขณะที่ลมหายใจรวยรินแต่เสียงหัวใจของเธอกลับเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก
ใต้แสงมืดสลัวและเสียงของก๊อกน้ำที่ยังคงดังลั่นห้อง ทว่าหูของเธอเหมือนจะดับไปเสียแล้ว ริมฝีปากแห้งแตกสั่นระริกไม่อาจเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาได้ ไม่มีแรงแม้แต่จะพาตัวเองออกจากเงื้อมมือของมัจจุราจด้วยซ้ำ
ดวงตาหวานบวมช้ำลอยคว้างจับจุดไม่ได้อยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เปลือกตาสีนวลจะปิดลงอย่างเหนื่อยล้า อีกไม่นานเธอคงจะกลายเป็ศพลอยอืดอยู่ในอ่างนี้ ส่วนสาเหตุการตายก็คงหนีไม่พ้นเสพยาเกินขนาด จนสติแตกฆ่าเพื่อนสนิท และกรีดแขนของตัวเองจนตาย
จองลิน นึกขันในความขลาดเขลาของตัวเองในใจ เป็เธอเองที่ปล่อยให้ตนคลุกคลีกับคนชั่วจนดำเนินมาถึงจุดนี้ เป็ความผิดของเธอทั้งหมดที่ไม่รักตัวเอง ไม่ฟังคำเตือนของใครทั้งที่ทุกอย่างมันก็เห็นอยู่ได้ชัด ๆ ขนาดนั้น พวกคนที่เสพยาเกินขนาดจนตายคงรู้สึกแบบนี้กระมัง
ทรมานจนใจจะขาด
ต่างกันตรงที่คนพวกนั้นเป็คนเลือกที่จะเสพ แต่เธอไม่...
แม้เสียใจแค่ไหน เธอก็ไม่เคยอยากเอายาเสพติดพวกนี้เข้าร่างกายเลยแม้แต่น้อย แต่พวกมันกลับบังคับฉีดให้เธอจนหมดหลอด เวลาจากตอนนั้นจนถึงตอนนี้ไม่นานเลยแต่เธอกลับรู้สึกเหมือนจะสู้ไม่ไหวแล้ว
หลายปีที่ต้องทนทุกข์กับเื่เดิม ๆ กี่ครั้งที่เธออดกลั้นเพื่อจะได้เป็ภรรยาที่ดี เป็ผู้หญิงที่สามีจะไม่ต้องอับอาย แล้วมีสิ่งใดตอบแทนความดีของเธอบ้าง
การสวมเขา ทรยศหักหลัง ยาเสพติดที่บังคับฉีดใส่ร่างกายของเธอ กับการเอามีดโกนมากรีดแขนของเธอจนเหวอะหวะ ฉากการฆ่าตัวตายที่ถูกจัดฉากขึ้นน่ะหรือคือของตอบแทนที่เธอควรได้รับ
เธอต้องเจอเื่บัดซบจากผู้ชายคนนั้นมาตลอด มาวันนี้เธอยังต้องมาตายอย่างน่าสังเวชราวกับเป็สิ่งมีชีวิตไร้ค่าไร้ราคาอีกหรือ
เธอไม่ได้อยากตายแบบนี้
ทำไม
ทำไมต้องให้คนซื่อสัตย์อย่างเธอตาย แล้วให้คนอย่างมันเสวยสุขอยู่บนกองเงินหน้าชื่นตาบานต่อไป ครอบครัวที่เธออดทนสร้างมันมาอย่างดีจะต้องพังทลาย
ไม่ยุติธรรม!!
tbc.
สวัสดีค่ะ เื่นี้เป็นิยายชายหญิงเื่แรกของเฟิร์น ยังไงก็...ฝากติดตามกันด้วยนะคะ ตับไม่แตกแต่ม้ามแตกแน่นอนค่ะ แฮร่
..
1K
