Chapter 1: เกิดใหม่ในต่างโลก (3/3)
ในความเป็นจริงในโลกนี้ยังมีสายพันธุ์อื่นอีกมากรวมไปถึงพวกครึ่งโทรลล์ เมื่อเทียบกับโทรลล์ตัวเมียแล้ว พวกครึ่งโทรลล์มีความสามารถแปลงร่างเป็นสัตว์ได้ครึ่งตัว แม้ว่าจะมีมีพลังมากกว่าโทรลล์ผู้หญิง แต่ก็ไม่สามารถเทียบกับพลังของโทรลล์ชายแท้ๆได้ แม้ว่าพวกมันจะตั้งครรภ์ยาก แต่พวกมันสามารถรวมยีนของตัวเองและโทรลล์เพื่อให้กำเนิดลูกที่ดีขึ้นมาได้ดังนั้นสงครามเพื่อแย่งชิงทรัพยากรของพวกครึ่งโทรลล์จึงไม่เกิดขึ้นจนกระทั่งกว่าพันปีที่แล้ว แม้ว่าพวกครึ่งโทรลล์จะมีประสิทธิภาพในการต่อสู้ที่ดี แต่ก็ยังด้อยกว่าโทรลล์ผู้ชาย ในสงครามครั้งนั้นพวกครึ่งโทรลล์จึงสูญพันธุ์ไปอย่างช้าๆ และพวกมันได้กลายเป็นตำนานไปแล้วตอนนี้ แดน กิลลาร์ค ยึดครองร่างนี้โดยสมบูรณ์ เขามีแนวคิดของเขาอยู่ การแก้แค้นหรือเรื่องอะไรที่ไม่จำเป็นเขาจะไม่ทำ เขาระมัดระวังในทุกๆเรื่องบ้านที่เขาอาศัยอยู่นั้นถูกทิ้งไว้โดยพ่อแม่เดิมของเขา การตกแต่งของห้องดูธรรมดาแต่ใช้ประโยชน์ได้ในทุกจุด เมื่อเขาออกจากห้องนั่งเล่น เขาก็เจอกับหุ่นยนต์หน้าตาเหมือนมนุษย์ในชุดพ่อบ้านเดินเข้ามาพร้อมถาดอาหารหุ่นยนต์พ่อบ้านทักทายเขา พร้อมกับยื่นถาดอาหารให้เขา แม้มันจะดูเหมือนคนจริงๆ แต่ด้วยเสียงของมันก็รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นหุ่นยนต์ และมันก็เป็นหุ่นยนต์ที่เข้มงวดมาก มันเป็นหุ่นยนต์รุ่นเก่าที่ยังใช้ระบบวัฒนธรรมโทรลล์ดั้งเดิมหุ่นยนต์ตัวนี้ถูกทิ้งไว้โดยพ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิม แม้ว่ามันจะเป็นหุ่นรุ่นเก่า แต่มันมีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อแม่ของแดน กิลลาร์ค เขาเลยไม่ได้เปลี่ยนหุ่นตัวนี้เป็นหุ่นรุ่นใหม่แดน กิลลาร์ค มองไปที่ขวดเล็ก ๆ สีสันสดใสบนถาดในมือของหุ่นยนต์พ่อบ้าน มันคือขวดสารอาหาร ไม่ว่าคุณจะทานอาหารกี่มื้อต่อวัน สำหรับที่นี่สารอาหารทั้งหมดก็จำกัดอยู่ที่ขวดเดียวต่อวัน การกินหลายขวดไม่เพียงแต่ไม่มีประโยชน์แล้วยังเปลืองมากอีกด้วยสารอาหารในรูปแบบขวดที่นี่ไม่ได้ทำให้ร่างกายแข็งแรงเท่านั้น แต่มันยังช่วยประหยัดเวลาอีกด้วย ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือรสชาติของสารอาหาร ซึ่งมันแย่มาก แม้ว่าตอนนี้จะมีหลากหลายรสชาติ แต่ความไม่อร่อยของมันก็ยังคงอยู่เมื่ออยู่บนโลกเก่า นอกเหนือจากการเรียนแล้วสิ่งที่ชื่นชอบของ แดน กิลลาร์ค คือการนอนหลับหลังจากกินและดื่ม แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่ไม่จู้จี้จุกจิกเกี่ยวกับอาหาร แต่เขาก็จะพึงพอใจกับรสชาติที่ดีของอาหารนั้นๆ แต่นั่นไม่รวมถึงสารละลายธาตุอาหารในโลกปัจจุบันเขารู้สึกว่ายังไงก็รสชาติคล้าย ๆ กัน เขาหยิบขวดเปิดฝาและดื่มมัน รสเปรี้ยวขมเค็มเข้าปากเขาทันที แดน กิลลาร์ค รู้ตัวว่าสีหน้าของเขาแย่มาก รสชาติในความทรงจำบอกว่ามันแย่ แต่รสชาตินี้มันแย่กว่ามาก มันมีรสชาติเหมือนเลือดมนุษย์ปีศาจในโลกของเขาผสมกับคำสาปแม่มด มันรู้สึกเลวร้ายจนเขาอาจตายได้มีแต่อาหารเสริมขั้นสูงบางชนิดรสชาติถึงพอกินได้ แต่ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารขั้นสูงมีราคาแพงกว่าอาหารเสริมทั่วไปเกือบสิบเท่า แต่เดิมเจ้าของร่างอาศัยเพียงเงินที่ครอบครัวมอบให้และเก็บออมมันมาตลอด ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะซื้อสารอาหารคุณภาพสูงเหล่านั้นมากินหลังจากดื่มสารละลายที่เป็นสารอาหารแล้วท้องที่ว่างเปล่าของเขาก็เต็มไปด้วยสารอาหารและร่างกายของเขาดูเหมือนจะได้รับการเติมเต็มด้วยพลังงาน ซึ่งทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาก แดน กิลลาร์ค คิดถึงวันที่ได้กินอาหารอร่อย ๆ บนโลกเดิมของเขา สำหรับที่นี่, ผัก, ผลไม้และเนื้อสัตว์ ของเหล่านั้นเป็นของฟุ่มเฟือย แม้แต่ตระกูลร่ำรวยอย่างตระกูลกิลลาร์ค ก็ไม่สามารถกินผักผลไม้และเนื้อสัตว์ได้ทุกวัน . นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบของสารอาหารน้อยมากที่ร่างกายของโทรลล์สามารถดูดซึมได้เมื่อรับประทานอาหารดิบที่ไม่ผ่านการกลั่น คนจำนวนมากจึงเลือกที่จะดื่มสารอาหารทุกวันมากกว่าที่จะกินอาหารดิบเหล่านั้น ในใจของคนทั่วไปอาหารดิบก็เหมือนกับเครื่องประดับชั้นสูงและมันก็มีประโยชน์เพียงเพื่อเป็นเครื่องประดับที่หรูหราเท่านั้น"คุณหนู, มีข้อมูลใหม่" แสงสีฟ้าสว่างวาบในดวงตาของหุ่นยนต์พ่อบ้านแดน กิลลาร์ค นั่งทอดตัวบนโซฟาแล้วเปิดข้อมูลที่หุ่นยนต์พ่อบ้านแสดงผ่านหน้าจอแสงบนมือของพ่อบ้านหุ่นยนต์ ชายวัยกลางคนผมยาวในชุดเครื่องแบบสีดำปรากฏตัวบนจอ และกลายสภาพเป็นคน"นักเรียน แดน กิลลาร์ค คุณไม่เข้าเรียนมาสามวันแล้วถ้าคุณไม่เข้าเรียนในวันพรุ่งนี้ ผมไม่สนว่าคุณจะมาจากครอบครัว กิลลาร์ค คุณจะถูกไล่ออก"ทันทีที่เขาพูดจบหน้าโฮโลแกรมก็หายไปและ แดน กิลลาร์ค ก็ยังคงไม่ตอบสนองอะไร ในโลกเก่าของเขาไม่ได้มีเทคโนโลยีล้ำสมัยถึงขนาดนี้ เขายังคงทึ่งอยู่ เขาคิดเล่นๆว่าถ้าเขากลับโลกเดิมของเขาได้ เขาจะสร้างเวทมนตร์แบบนี้ใช้ในการสื่อสาร เขาเคยใช้แต่แบบข้อความเสียง และแบบตัวอักษรเท่านั้นอ้อ! เขาลืมไปว่าเจ้าของร่างเดิมยังคงต้องไปเรียนที่มหาวิทยาลัย แม้ว่าเขาจะไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่เจ้าของเดิมก็ดูมีความสุขมากที่ได้เข้ามหาวิทยาลัยโคอาท เพราะนักเรียนที่สามารถเข้ามาในวิทยาลัยแห่งนี้ได้นั้นจะมีอนาคตที่ดีมาก และแน่นอน ด้วยสายเลือดของเจ้าของร่างเดิม เขาสามารถพึ่งพาความสัมพันธ์ของครอบครัว กิลลาร์ค เพื่อสิทธิพิเศษต่างๆได้ แต่แม้ว่าสถานะของตระกูล กิลลาร์ค ในอาณาจักรอาซีรอธเจอร์จะสูงมากเพียงใดก็ตาม มหาวิทยาลัยโคอาทก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย เพราะพวกเขาไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิเลยและจักรวรรดิก็ไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้ แต่นี่ก็เป็นสถานการณ์ที่พิเศษมากในการอนุญาตให้ แดน กิลลาร์ค เข้ามาในมหาวิทยาลัยนี้ได้ด้วยชื่อของตระกูล แต่ถ้าแดน กิลลาร์ค ทำผิดกฏของมหาวิทยาลัยคือขาดเรียนเกินสามวัน มหาวิทยาลัยก็จะทำตามที่เขาพูดจริงๆ พวกเขาจะไล่ แดน กิลลาร์ค ออกไปอย่างไม่มีเยื่อใยเหตุผลที่เจ้าของร่างเดิมไม่กล้ากลับไปที่มหาวิทยาลัย เพราะกลัวการเยาะเย้ยของทุกคน แต่ตอนนี้ แดน กิลลาร์ค แตกต่างออกไป เขาไม่ใช่เจ้าของร่างเดิมเนื่องจากเขาอาศัยร่างของคนอื่นอยู่ เขาจึงไม่ได้เอาความคับแค้นใจหรือความอัปยศอดสูที่เจ้าของเดิมได้รับมาขบคิดเลย เพราะมันไม่ใช่เรื่องของเขา