ลิขิตรัก ในกรงแค้น

        ทีภพและพริมยังคงพยายามหาสาเหตุที่แทนคุณทำสัญญาฉบับนั้นขึ้นมา โดยไปขอให้ม่านฟ้าร่วมมือด้วย กลับถูกม่านฟ้าปฏิเสธพร้อมทั้งขอร้องให้ทีภพหยุดการกระทำทั้งหมด เธอเชื่อว่าสักวันแทนคุณจะเป็นคนบอกความจริงแก่ทุกคนเอง

เมื่อวันเวลาผ่านไป ความเจ็บซ้ำจากการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของหญิงสาวได้บรรเทาเบาบางลงได้บ้าง ไม่นานหลังจากการสูญเสียเธอเรียนจบปริญญาแบบที่เธอเคยตั้งใจไว้ และยังคงอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่นั้นเช่นเดิม แม้ว่าหญิงสาวเคยขอร้องเจ้านายหลายครั้งเรื่องการย้ายกลับไปอยู่บ้าน หากแต่อีกฝ่ายทำเหมือนไม่รับรู้ บ่ายเบี่ยงตลอดมา ไม่เท่านั้นแทนคุณยังขอให้ป้านาพยายามช่วยรั้งนันทิชาเอาไว้ ให้อยู่ต่อจนครบสัญญา แล้วเขาจะปล่อยเธอเป็นอิสระ

        “อาศัยอยู่ที่นี่กับป้าเถอะนะทิชา จะกลับไปอยู่บ้าน ให้เสียเวลาเดินทางมาทำงานทำไม ก็อยู่มันเสียที่นี่ ไม่ต้องเปลืองค่ารถด้วย ไหนๆ เราก็ทำงานที่นี่อยู่แล้ว”

        “ทิชาเกรงใจคุณแทนค่ะ ตอนนี้ทิชาเรียนจบแล้ว มีเวลามากขึ้น ทิชาไม่อยากรบกวนคุณแทนอีกแล้วค่ะ” นันทิชาตอบป้านา โดยไม่รู้ว่าแทนคุณแอบฟังอยู่หน้าประตู

        “ไม่ต้องกลับไปหรอก กลับไปเราก็อดคิดมากเรื่องพ่อไม่ได้อีก อย่าไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมเดิมๆ เลยนะ รังแต่จะทำให้ทำใจไม่ได้เสียเปล่า”

        “ตอนนี้ทิชาทำใจได้มากแล้วค่ะ ทิชาไม่อยากอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรก ทิชาอยากกลับไปอยู่บ้านพ่อ” ชายหนุ่มกำมือแน่น เขาไม่อาจทนฟังความจริง จากความรู้สึกหญิงสาวที่มีต่อเขาได้

        “ถือว่าป้าขอแล้วกันนะ ป้าอยากให้ทิชาอยู่ที่นี่ต่อ อยู่เป็นเพื่อนป้า ป้าก็แก่มากแล้ว ถือว่าป้าเป็นญาติผู้ใหญ่หนูอีกคนได้ไหมลูก อย่าทิ้งป้าไปนะ” นันทิชาได้ฟังเพียงเท่านี้ สะกิดให้มีน้ำตาเอ่อขึ้นมา หลังจากการสูญเสียเธอเฝ้าถามตัวเองมาตลอด ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อใคร เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ คำพูดของป้านาทำให้เธอเริ่มมองเห็นคุณค่าของตัวเอง ก่อนจะพยักหน้าแล้วโผเข้ากอดหญิงชราพลางปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาจนสุด

        “อย่าทำเป็นเข้มแข็งนักเลยทิชา ป้าดูออก อย่าโกหกป้า” หญิงสาวได้ฟังกลับสะอื้นไห้หนักกว่าเดิม กอดรัดป้านาแน่นมากขึ้น เธอต้องกัดฟังอดทนยอมรับความจริงให้ได้

        แทนคุณขับรถมุ่งตรงไปยังสถานบันเทิง สั่งแอลกอฮอล์มานั่งดื่มเพียงลำพัง เพื่อบรรเทาความทุกข์ใจ เสียงดนตรีดังอึกทึกไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกสนุกไปด้วย ชายหนุ่มเหม่อลอยทบทวนความรู้สึกตัวเองอย่างจริงจัง หญิงสาวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมากมายนับไม่ถ้วน ล้วนมีโปรไฟล์ที่เลิศหรู เขาสามารถกระดิกมือเรียกหาใครก็ได้ตามที่ใจปรารถนา เป็นผู้ชายที่นับได้ว่าเนื้อหอมที่สุด

        “ทิชาไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้ตั้งแต่แรก” แทนคุณหลับตานึกย้อนกลับไปยังคำพูดของเด็กสาว อยู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกซ้าย จนต้องยกมือขึ้นมาจับ

        “หึหึหึ คนอย่างฉัน แทนคุณ ทวีศักดิ์ แอบหลงรักยายเด็กกะโปโลนั่น หลงรักผู้หญิงที่ไม่มีอะไรโดดเด่นแม้แต่อย่างเดียว” แทนคุณกระดกเหล้าในมือจนหมดแก้ว แล้วหัวเราะเยาะให้กับความรู้สึกบ้าๆ ของตัวเอง เป็นครั้งแรกที่กล้ายอมรับว่าหลังรักเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น หากแต่รู้สึกกระอักกระอวลใจอย่างบอกไม่ถูก

        “ทำไมคุณต้องเป็นลูกของนายดิน ทำไมต้องเป็นลูกของฆาตกร ทำไม” เขากำแก้วเหล้าในมือแน่นจนสั่น ดวงตาคมหลับตาลงแล้วยกมือขึ้นมากุมศีรษะตัวเองไว้อย่างปวดใจ

        “รักยัยเด็กกะโปโลสุดแสนน่าเบื่อนั่น รักทั้งที่เธอไม่เคยสนใจนายเลยสักครั้ง รักทั้งที่เธอไม่เคยมองมาที่นายเลยสักครั้ง” ชายหนุ่มส่ายศีรษะไปมา ความจริงจากหัวใจยากเกินกว่าจะรับไหวก่อนจะมีหญิงสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามานั่งด้านข้าง

        “ขอนั่งด้วยได้ไหมคะ” แทนคุณถอนหายใจแล้วหันหน้าขึ้นมามอง เป็นหญิงสาวแสนสวยผมตรงยาว มองแทนคุณด้วยสายตาพิสมัย แทนคุณกระดกเหล้าในมือแล้วส่งยิ้มให้กับหญิงปริศนา

        “อาการแบบนี้อกหักมาหรือคะ มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ” แทนคุณยิ้มออกมาอย่างตลกตัวเอง ที่เห็นหน้านันทิชาซ้อนขึ้นมาบนหน้าของหญิงสาว แอลกอฮอล์กำลังออกฤทธิ์ทำให้เขาเผลอสติได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ แทนคุณขำตัวเองครู่หนึ่งก่อนจะจ้องหน้าหญิงสาว

        “คุณช่วยตอบคำถามผมหน่อยได้ไหม”

        “ได้สิคะ”

        “ระหว่างความรัก กับความเหมาะสม คุณจะเลือกอะไร”

        “ทั้งสองอย่างค่ะ ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้”

        “ก็มันขาดน่ะสิ ถ้าไม่ขาดผมคงไม่มานั่งทุกข์ใจอยู่แบบนี้” หญิงสาวจับหน้าชายหนุ่มหันเข้ามาใกล้หน้าเธอช้าๆ

        “แล้วเพื่อนคุณไปไหนหมด ทำไมมานั่งคนเดียวคะ” แทนคุณสะบัดหน้าตัวเองออกจากมือของหญิงสาวแล้วยกแก้วดื่ม

        “ผมปรึกษาพวกเขาไม่ได้ และตอนนี้ผมก็คิดหาทางออกไม่ได้”