ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

เดิมทางมาตามป่าโปร่งเด็กหนุ่มสอดส่ายสายตามองหา ต้นไม้สองชนิดที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี ต้นจิก ต้นรัง มองหาอยู่สักพักเขาก็พบมัน"นั้นๆตรงนั้น มีต้นรังอยู่...อ่านี่ไง ขี้ชันที่ข้าว่า มันคือยางไม้ที่ไหลออกมาจากต้น เมื่อมีแมลงบางชนิด มาเจาะลำต้นของพวกมัน ต้นไม้พวกนี้จะสร้างยางไม้หรือ ขี้ชันออกมาเพื่ออุดรู"เด็กหนุ่มชี้ไปที่ ยางไม้ที่ย้อยลงมาจากกิ่งไม้ด้านบน มันมีสีเหลืองทอง ลักษณะคล้ายกับหินงอกหินย้อยไม่มีผิด ด้านล่ามีขี้ชันมากมายตกกองอยู่ แค่ต้นรังใหย่ต้นเดียว พวกเขาก็ได้ขี้ชันมากมายแล้ว "เก็บเลยไหมขอรับน่อยน้อย"หม่าเหลียงถามขึ้นด้วยความกระตือรือล้น"ยังไม่ต้องเก็บหรอกลุงหม่า แบกกลับไปกลับมาหนักเปล่าๆ ขากลับมาเราค่อยมาแวะเก็บทีเดียว!"ทุกคนจึงเดินทางต่อเพื่อไปตามหา น้ำมันยางนาตะวันสายโดงคนทั้งสามก็ผ่านป่าโปรงเข้าสู่ป่าทึบ เดินทางเรียบแม่น้ำไปกันเพียงไม่นาน ก็มาถึงปลายทาง ภาพเบื้องหน้าทำให้นักวิจัยพันธุ์พืชจากโลกอนาคต ดีใจจนขาสั่น"ว้าว!!!โอ้ว!!สุดยอด!!!!! นี้มันต้นยางนา โคตรบรรพบุรุษของต้นยางนา!!อยู่ที่นี้!!!"ซานหลงหลุดแหกปาก ร้องลั่นป่า เล่นเอาสองบุรุษย์ที่เดินทางมาด้วย ทำหน้าเหวอไปไปตามๆกัน จะไม่ให้ดีใจได้อย่างไร เบื้องหน้าของเขาตอนนี้เป็นต้นยางนาขนาดใหญ่มาก!! 6 คนโอบยังไม่รอบต้นมันเลย และที่สำคัญกว่านั้น พวกมันยืนต้นเรียงรายกันเป็นป่า จนไม่อาจประมาณด้วยสายตาได้ว่ามันมีกี่ต้น!!!!"ขอบคุณสวรรค์ ที่มนุษย์อย่างพวกเรายังไม่ได้ทำลายป่าไม้เหล่านี้ไปเสียก่อน"เด็กหนุ่มรำพึงรำพันออกมาราวกับคนเสียสติ ผ่านไปพักใหญ่จึงได้สติคืนกลับมา"เจ้านี่น่า!!จะดีใจอะไรขนาดนั้น...แต่ว่าต้นไม้พวกนี้ใหญ่มาก เผ่าถ่านน่าจะได้มาโข"บิดาพูดขึ้น"เลิกคิดเลยท่านพ่อ ท่านกำลังจะเผาหรียญทองของข้า ท่านไม่รู้หรอกว่าต้นไม้พวกนี้มันคือขุมทรัพย์ชัดๆ"เด็กหนุ่มดุบิดา จนซานหู่ต้องเกาหัวยิกๆ ด้วยความงุนงง"เป็นเอามาก เริ่มงานของเราเถอะ สายมากแล้ว.."ซานหู่เตือนสติบุตรชาย ไม่รอช้าเด็กหนุ่มจัดการเจาะรูที่ต้นยางนาทันที เขาเสียบหลอดไม้ไผ่เข้าไปในรูที่เจาะ ขุดหลุมในดินเพื่อตั้งกระบอกไม้ไผ่รองรับน้ำมันยางที่ไหลรินออกมา"พระเจ้าช่วย!!!ฮ้าๆๆๆไหลราวกัยน้ำประปาเลย ฮ้าๆๆๆ"ซานหลงหัวเราะร่างด้วยความยินดี เขาหลุดคำแปลกๆออกมาอีกหลายคำ แต่ก็ไม่ใส่ใจนัก เพราะตอนนี้น้ำมันยางที่เขาหมายตาไหลออกมาเร็วมาก "แบบนี้ คงไม่เกิน 2 เค่อ น้ำมันเต็มกระบอกไม้ไผ่เป็นแน่"เขาพึมพำ คิดคำนวนบางอย่างในหัว ตอนนี้เขาเอากระยอกไม้ไปมา 20-30 อันเท่านั้น ถ้าเจาะต้นยาง 6 รู หนึ่งรูต้องเก็บน้ำมัน 5 กระบอกไม้ไผ่ เขาจะใช้เวลาในการเก็ยน้ำมันยางทั้งสิ้น 10 เค่อ หรือประมาณ 2 ชั่วโมงกับอีก 30 นาที ดูเวลาแล้วไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเขาไม่ต้องการเจาะรูต้นยางเยอะเกินความจำเป็น เพราะเสียดายน้ำมันที่ไหลทิ้ง ยิ่งมีหลายรู ยิ่งไหลทิ้งเยอะขึ้น (งก เสียจริง คุณชายซาน)"ลุงหม่า เจาะ เพิ่มอีก 5 รู ตรงนี้! ตรงนี้! และตรงนี้!"ซานหลงชี้จุดให้หม่าเหลียงเจาะรูให้ เพียงไม่ถึง เค่อดี อุปกรณ์เก็บน้ำมันยางจำเป็นก็ ถูกติดตั้งเรียบร้อย 2 เค่อต่อมา..กระบอกไม้ไผ่ที่เต็มไปด้วยน้ำมัน ก็อยู่ในมือของซานหลง ดวงตาของเขาเป็นหระกายด้วยความตื่นเต้น จอกๆๆๆ เขาเทน้ำมันบางส่วนลงไปที่พื้นหญ้าสีเขียวๆ แล้วใช้เท้ากวาดใบไม้รอบๆกอหญ้าออกเพื่อกัน ไฟไหม้"ท่านพ่อ ข้าขอยืมตะบันไฟของท่านหน่อย"บิดาส่งให้แต่โดยดี โดยไม่ได้ถามอะไร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

31.ขุมทรัพย์ในป่าใหญ่

นิยายแนะนำ

ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

31.ขุมทรัพย์ในป่าใหญ่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้