Episode
| 8 |
หลบฝนกับผมในกระท่อม NC
(ว่าไงนะยัยป่าน!! นี่แกติดฝนอยู่ในห้องน้ำเหรอ ถามจริง!?)
“ก็เออดิ เฮ้อ.. นี่มันเวรกรรมอะไรของฉันวะเนี่ยยยยย คนที่ควรติดอยู่ที่นี่ไม่ใช่ฉันแต่เป็ยัยอาจารย์นั่นต่างหาก นี่! รู้ไหมว่าอีบ้านั่นมันตบหน้าฉันด้วยนะ”
(ว๊ายยยยยย)
(จริงไหมเนี่ย!! ทำไมมันกล้าล่ะ!!!)
(กล้าดียังไงเนี่ย กรี๊ดดดดดดด)
แก๊งเพื่อนที่อยู่ในสายรีบะโท้วงขึ้นมาอย่างโมโหแทน แผนที่ป่านวางเอาไว้ร่วมกับเพื่อนนั้นจบสิ้นแล้ว เมื่อกี๊เธอเปิดประตูไปดูก็ไม่เห็นธาร์มกับขนมผิงอยู่ด้านนอก ป่านนี้คงจะวิ่งไปหลบฝนด้วยกันที่ไหนสักแห่ง มันน่าโมโหนัก
“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าธาร์มจะทำกับฉันแบบนี้ ธาร์มเข้าข้างอีอาจารย์ขนมผิงขนมบูดอะไรนั่นอะ!! ธาร์มไม่ได้แคร์ฉันสักนิดเดียวเลย ฮืออออ”
(จ..ใจเย็นๆก่อนนะยัยป่าน)
(ใช่!! ตอนนี้แกหลบอยู่ในห้องน้ำไปก่อน รอฝนหยุดเดี๋ยวพวกฉันไปรับ โอเคไหม)
“อือ ก็ได้.. รีบมาก็แล้วกัน ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว”
เธอเอ่ยพลางก็เหลือบสายตาหวาดกลัวมองไปรอบๆ ในห้องน้ำนี้มันน่ากลัวแทบบ้า ทุกอย่างคล้ายคลึงกับบ้านผีสิงก็ไม่ปาน แถมด้านหลังโถส้วมสกปรกยังมี..
“กรี๊ดดดดดดดดด!!!!”
(ย..ยัยป่าน!! แกเป็อะไร!!)
(ป่าน!!!! มีอะไรเนี่ย! กรี๊ดทำไม!!)
“อึ่งอ่างเข้ามาหลบฝนอยู่ในห้องน้ำเต็มไปหมดเลยพวกแก!!! กรี๊ดดดดดดดดด”
อาจจะเป็เวรกรรมดั่งสุภาษิตที่ว่า ‘ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว’ เพราะตอนนี้สัตว์ที่ไม่ได้รับเชิญได้ะโผ่านรูใหญ่ของสังกะสีเข้ามากันอลหม่าน ทั้งตัวผู้ตัวเมียต่างส่งเสียงร้องแข่งกับเสียงกรี๊ดของป่านดังลั่นห้องน้ำ
อึ้งงงงงงง.. อ่างงงงงงง..
“กรี๊ดดดดดดดด พวกแกรีบมารับฉันเดี๋ยวนี้เลย!! ฮือออออ”
ภายในกระท่อมร้างที่ห่างไปไม่ไกลนัก..
“เฮ้อ.. ตัวพี่เปียกฝนหมดเลย เดี๋ยวจะไม่สบายนะครับ มานี่มา ถอดเสื้อคลุมออกมาผึ่งไว้ตรงนี้ก่อน”
หนุ่มหล่อที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูหันไปเอ่ยบอกสาวสวยเสียงเรียบ ในตอนนี้ธาร์มอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนทั้งหมด เขากำลังบิดเสื้อนักศึกษาที่เปียกชุ่มของตัวเองและก็พาดมันไว้กับไม้้า
สิ่งที่ขนมผิงเห็นอยู่ในตอนนี้เริ่มทำให้ความคิดในหัวฟุ้งซ่าน ดวงตากลมโตเบิกโพลงพร้อมกับอัตราหัวใจที่สูบฉีด ผิวขาวผ่องของเขาอัดแน่นไปด้วยมวลกล้ามเป็มัด
ยิ่งเห็นด้านหลังของเขาด้วยแล้ว.. เด็กผู้ชายคนนี้ฮอตเป็บ้า
“พี่ขนมผิง!”
“เอ่อ ว..ว่าไงนะ!?”
หญิงสาวที่หลุดออกจากภวังค์เหม่อลอยรีบตอบรับเขาในทันที เธอพยายามละสายตาออกจากเรือนร่างที่น่าัั แต่ยังไงก็ต้องพยายามข่มใจเอาไว้ให้ได้
“ถอดเสื้อคลุมมาสิครับ เดี๋ยวผมเอามาตากให้”
“อะอ๋อ อื้อ!”
ขนมผิงพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะถอดเสื้อคลุมของตัวเองออก เธอยื่นมันไปให้กับเด็กหนุ่มที่รอรับอยู่แล้ว ธาร์มกระตุกยิ้มเมื่อเห็นท่าทีประหม่าของเธอ แต่เขาก็ทำเป็ไม่ได้สนใจอะไรเท่าที่ควร
ซ่าาาาาาาาาา
เสียงฝนด้านนอกยังคงโหมกระหน่ำลงมาเรื่อยๆ กระท่อมไม้ปกคลุมด้วยฟางเล็กจึงสั่นไหวตามปกติ โชคดีที่น้ำไม่ไหลทะลักเข้ามา ไม่งั้นคงจะยุ่งแน่
“ทำไมพี่ถึงหลบหน้าผมเหรอ ผมทำอะไรผิดหรือเปล่า?”
คำถามตรงประเด็นเอ่ยออกมาในขณะที่ชายล่ำทิ้งตัวลงข้างเธอ ในกระท่อมแห่งนี้มีแคร่ไม้ใหญ่สำหรับนอนสองคนพอดี
“เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยธาร์ม ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะ”
“ผมก็ต้องถามสิ ก็พี่เอาแต่หลบหน้าผม เฮ้อ.. ั้แ่เหตุการณ์ครั้งนั้นแล้วนะ ในร้านอาหารที่ไอ้มังกืออะไรนั่นพาไป”
ธาร์มเอ่ยถึงบุคคลที่สามด้วยสรรพนามแปลกประหลาด สิ่งนี้จึงทำให้ขนมผิงอยากจะขำแต่ก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ เธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่าหลังจากวันนั้น.. เธอก็ตั้งใจหลบหน้าเขามาตลอด
“ไม่รู้สิ พี่แค่คิดว่ามันไม่เหมาะสมน่ะ”
“พี่โกรธที่ผมจูบพี่ต่อหน้าไอ้เวรนั่นเหรอ แต่พี่..ก็จูบตอบรับผมนี่”
ธาร์มหันไปจ้องมองใบหน้าสวยของอาจารย์สาว ในตอนนี้ขนมผิงไม่ได้หันมามองเขาแต่อย่างใด
“พี่แค่สับสนน่ะ อึ่ก.. พี่ไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายที่ไม่ใช่แฟน แล้วตอนนั้นอารมณ์ที่พี่รู้สึกมันก็อธิบายได้ยากด้วย”
“แล้วถ้าตอนนั้นไอ้ัมันไม่หยุดกลางคันล่ะ พี่จะยอมให้ผมทำอะไรพี่หรือเปล่าครับ?”
กึก
คำถามที่เอื้อนเอ่ยกลับทำให้บรรยากาศหยุดชะงักลง ใบหน้าหวานของขนมผิงหันขวับไปมองทางธาร์ม เธอแทบจะไม่เชื่อหูตัวเองเลยด้วยซ้ำว่าเขาจะถามประโยคนี้ออกมา
“เธอดูจะชอบความสัมพันธ์แบบนี้นะธาร์ม คนปกติเขาไม่จูบคนที่ตัวเองกำลังจีบอยู่ต่อหน้าคู่แข่งหรอก ยกเว้นธาร์มแค่อยากจะนอนกับพี่ ไม่ได้จริงจังอะไรด้วย”
“มันไม่ใช่แบบนั้นเลยนะครับ”
“แปลว่าธาร์มเคยมีความสัมพันธ์ที่มากกว่าหนึ่งคนเหรอ”
ขนมผิงตัดสินใจถามไถ่ออกไปแบบนั้นด้วยความอยากรู้ เธอไม่ได้รู้เบื้องลึกเื้ัของเขามากเท่าไหร่นัก แค่รู้ว่าเป็นักเลงหัวไม้ที่อารมณ์ร้อนคนหนึ่งก็เท่านั้น
“เฮ้อ.. ครับ.. แต่นั่นมันก็นานมาแล้ว พี่ขนมผิงน่าจะรู้สังคมที่สถาบันเราดีนะว่ามันเป็ยังไง แต่ก่อนผมเที่ยวกลางคืนแทบทุกวัน เล่นเอายายของผมปวดหัวเลยล่ะ เพราะมีแค่ยายคนเดียวที่คอยเลี้ยงดูเด็กไม่เอาไหนอย่างผม”
มาถึงตอนนี้เธอก็คงรู้ถึงเื่ครอบครัวของเขา.. เด็กคนนี้คงจะเป็ผู้ชายที่ขาดความอบอุ่นจากพ่อแม่
“แล้วทำไมธาร์มถึงมาชอบพี่ล่ะ”
“ไม่รู้สิครับ”
“……”
“เวลาที่ผมเห็นพี่แล้วมีความสุขน่ะ ใจมันเต้นแรง แล้วก็..ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลย”
“ธ..ธาร์ม”
ในจังหวะนี้เองที่ร่างล่ำของคนด้านล่างเริ่มขยับเขยื้อนเข้ามาใกล้ ไฟแห่งปรารถนาบีบบังคับให้หญิงสาวต้องอ่อนระทวย มือข้างหนึ่งของธาร์มกำลังเชยปลายคางเรียวให้เงยขึ้นมาสบตา
“ผมรักพี่ครับ ไม่ใช่แค่ชอบ แต่เป็รัก..”
“ต..แต่..พี่เป็ผู้หญิงที่ไม่คู่ควรกับธาร์มนะ พี่อายุมากกว่า แถมแฟนเก่าของพี่ยังขายพี่ให้กับ”
“แล้วยังไงครับ”
“……”
“ผมไม่สนหรอกว่าความสัมพันธ์ของเราสองคนจะเป็ยังไงต่อ พี่จะเลือกผมหรือว่าเลือกใคร แต่อย่างน้อยให้ผมได้อยู่ดูแลพี่แบบนี้เถอะครับ”
“……”
“ถ้าพี่ชอบเซ็กซ์แบบไหน จะสองคน หรือว่าสามคน ผมก็ยอมทำตามหมด เพราะผมรักพี่”
สิ้นประโยคนั้นก็ทำให้ริมฝีปากอันสั่นเครือถูกรุกล้ำจากอีกฝ่าย ธาร์มโถมจูบเข้ามาใส่เธออย่างไม่บันยะบันยัง สอดแทรกความร้อนระอุผ่านปลายลิ้นที่ขนมผิงยับยั้งไม่อยู่
“อืออออ..”
เธอไม่ได้ปฏิเสธััอันเร่าร้อนกลางพายุฝน แต่กลับใช้ฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วแผงอกแกร่งกำยำ ยิ่งััเนื้อตัวที่เปียกปอนมากเท่าไหร่ หัวใจของเธอก็ยิ่งร้อนรุ่มมากเท่านั้น
“หลังจากนี้พี่จะสั่งให้ผมทำอะไรผมก็ยอมทั้งนั้น ผมขอแค่..ได้มีโอกาสใช้คำว่าผัวกับพี่..แค่ตอนที่เราอยู่ด้วยกันนะครับ”
“อึ่ก อุ๊บ!”
เสียงทุ้มนั้นขาดหายไปด้วยริมฝีปากที่ประกบจูบอย่างต่อเนื่อง สองมือจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของหญิงสาวออก เผยให้เห็นเนินอกใหญ่เกินฝ่ามือของหญิงสาว ใบหน้าหวานของเธอเปลี่ยนเป็สีแดงฉานด้วยความขวยเขิน
แม้จะรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง แต่เธอเดินมาไกลเกินจะย้อนกลับแล้ว
แพล่บ!
“อ๊ะะะ”
ปลายลิ้นร้อนของนักศึกษาหนุ่มโถมใส่เธออย่างดูดดื่ม มือหนายังคงบีบเคล้นคลึงหน้าอกใหญ่ไปด้วย ััที่ยากเกินจะต้านทานเริ่มทำให้ร่างบางเกร็งกระตุกเป็พักๆ
“ถ่างขาออกสิครับ อืม.. แบบนั้น”
ว่าแล้วชายหนุ่มที่กระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มอันแหบพร่าก็เลื่อนปลายนิ้วเข้าไปด้านใน ผ่านพ้นด้านนอกกลีบรักที่อวบนูนจนมีน้ำใสๆไหลปริ่ม เขารู้ดีว่าตอนนี้เธอมีอารมณ์ร่วมมากแค่ไหน