"พวกลูกทั้งสามไม่เห็นหรือไงว่าที่บ้านมีแขกทำไมถึงยังทำตัวเป็เด็กๆ ไปได้ หวังหย่งลูกเองก็มีเมียมีลูกแล้ว มู่ตานลูกเองก็มีแม่สื่อมาทาบทามแล้ว อีกไม่นานซูฮวาก็คงแต่งออกไปอีกคน"ทันใดนั้นเสียงหัวเราะก็เงียบทันที
มู่ตานหันหน้าไปหาแม่ทันที
"เมื่อกี้แม่พูดว่าอะไรนะค่ะ หนูคงได้ยินผิดไปแม่บอกแม่สื่อมาสู่ขอใครกัน"
หวังฟางเมื่อเห็นมู่ตานหันมาถามตนด้วยใบหน้าและน้ำเสียงที่ใ หวังฟางจึงเดิมมาจับมือของมู่ตาน
"ผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามพ่อของลูกนางเป็แม่สื่อมาจากหมู่บ้านเติงิ เธอเป็ตัวแทนของตระกูลมู่มาสู่ขอลูกให้กับหยู่ซวนลูกชายคนเล็กของผู้ใหญ่หนิงเฉิง"
มู่ตานหันหน้าไปมองพ่อและแม่สื่อทันที
"ผมไม่ยอมครับพ่อใครจะมาแย่งมู่ตานน้องสาวของผมไม่ได้"
"หวังหย่งลูกต้องให้น้องเป็คนตัดสินใจเองน่ะลูก ถ้าน้องตกลงหรือไม่ตอบรับน้ำใจของอีกฝ่ายก็ขึ้นอยู่ตัวของมู๋ตานเอง"
หวังหย่งจึงหันไปหาน้องสาวของตัวเองทันที
"หากน้องไม่มีใจก็ตอบแม่สื่อกลับไปเลย พี่ใหญ่คนนี้จะอยู่ข้างน้องเอง"
"หนูตกลงค่ะ"ทุกคนหันมามองหน้ามู่ตานอย่างใ แม่สื่อจึงของวันเกิดของมู่ตานกลับไปเพื่อหาฤกษ์แต่งงานและไปบอกข่าวกับตระกูลมู่ทันที
"มู่ตานทำไมน้องถึงตอบตกลงไปละบอกพี่ได้ไหม"
"พี่ใหญ่พี่น่ะไม่รู้อะไรซะแล้วว่าพี่รองน่ะแอบชอบพี่หยู่ซวนอยู่นานแล้วนอกจากน้องพี่มู่ตานก็ไม่เคยปริปากบอกใครเลย"
ซูฮวาหัวเราะอย่างชอบใจและหันไปแสดงความยินดีกับมู่ตานที่กำลังจะได้ออกเรือน
หลีิ่และหวังฟางได้แต่นั่งหัวเราะกับท่าทางของหวังหย่งเมื่อรู้ว่าน้องสาวของตัวเองกำลังจะได้แต่งงาน
"หวังหย่งไปบอกเจียอีด้วยละว่ามู่ตานกำลังจะแต่งงานบอกให้เจียอีมาหาแม่ด้วยแม่จะมอบผ้าให้เอาไปตัดให้ลูกและหลานๆ ของแม่ก่อนจะถึงงานแต่งของมู่ตาน"
วันเวลาผ่านไป 3 เดือนก็ถึงงานแต่งของหยู่ซวนและมู่ตานที่ในตอนนี้ตระกูลมู่กำลังเดินทางไปรับเ้าสาวที่บ้าน ส่วนที่บ้านของมู่ตานหวังหย่งและซูฮวาได้แต่กำชับกับมู่ตานอยู่
"หากใครรังแกพี่ พี่รีบกลับมาหาน้องและพี่ใหญ่น่ะน้องกับพี่ใหญ่จะพวกพ้องไปทุบตีทันที"มู่ตานที่กำลังมองหน้าพี่ชายใหญ่กับน้องสาวอยู่นั้นถึงกับกลั้นขำไม่อยู่
"ไม่ต้องกลัวหรอกฉันหลินมู่ตานคนนี้ไม่ยอมให้ใครมารังแก หาใครกล้าต่อว่าฉันในสิ่งที่ฉันไม่ได้ทำ ฉันจะด่ากลับให้กระเจิงไปเลย หากผู้ใดทุบทีฉันก็จะทุบตีให้คนผู้นั้นหัวแตกไปเลย"
หวังฟางและเจียอีผู้เป็สะใภ้ที่กำลังจะเดินมาบอกมู่ตานว่าเ้าบ่าวใกล้มาถึงแล้วถึงจะเป็ลมเหมือนได้ยินคำพูดของลูกๆ ตัวเอง
"ลูกสะใภ้เธอฟังดูสิเจียอีสามีของเธอสอนมู่ตานดูสิน้องสามีของเธอกำลังจะออกเรือนไม่ใช่ไปออกรบ"เจียอีที่เดินตามหลังหวังฟางมานั้นได้แต่กลั้นขำเอาไว้แล้วรีบพูดเอาใจแม่สามีทันที
"หลังจากเสร็จเื่ของงานแต่งมู่ตานฉันจะให้จางิ่กับจางเว่ยจัดการพ่อของเขาให้ค่ะแม่"นางหวังฟางได้แต่ปวดกับลูกๆ ของนางก่อนจะเดินเข้าไปในห้องของมู๋ตาน
"มู่ตานพร้อมแล้วใช่ไหมลูกหยู่ซวนใกล้จะมาถึงแล้ว"หวังฟางเดินมาหามู่ตานด้วยสายตาของแม่ที่เห็นลูกสาวกำลังจะมีครอบครัวเสียที
"ลูกพร้อมแล้วค่ะแม่อย่าเป็กังวลลูกจะพยายามกลับมาทุกครั้งที่ลูกมีเวลาว่าง หากแม่ทนคิดถึงไม่ไหวหมู่บ้านเราอยู่ใกล้แค่นี้เองแม่สามารถไปหาลูกได้นะค่ะ"
หลี่ิ่ก็เดินเข้ามานำมู่ตานไปส่งให้หยู่ซวนที่มารอรับอยู่หน้าบ้านทันที
"หยู่ซวน ดูแลมู่ตานให้ดีน่ะรักลูกสาวคนนี้ของพ่อให้มากๆ อย่าทำให้นางเสียใจละ"
"ครับพ่อตา อย่าได้เป็ห่วงเลยผมจะรักและดูแลมู่ตานให้ดีที่สุดครับ"
มู่ตานที่เดินตามหลังมาก็ยิ้มอย่างตื่นตันเมื่อได้ยินคำว่ารักจากปากของคนที่ตนเองแอบชอบอยู่ หลี่ิ่จึงส่งมือของมู่ตานให้กับหยู่ซวนและเดินทางไปร่วมงานที่หมู่บ้านเติงิทันที
.....................................................................
นิยายเื่นี้เป็เื่ราวที่แต่งขึ้นตามจินตนาการของไรท์ไม่อิงกับประวัติศาสตร์ใดๆ