ตอนที่ 25
ช่วยไม่ทัน
“พี่กวี ดูสิ ๆไอช่าสวยไหม”ไอช่าสวมมงกุฎของนางพญาผึ้งก่อนจะเดินเข้ามาหากวีด้วยท่าทีอยากอวดเต็มที่แค่เห็นแววตาของไอช่าก็รู้แล้วว่าเธออยากให้ชมมากแค่ไหน
“สวยมาก”กวีส่ายหน้าด้วยท่าทีเอ็นดูก่อนจะเอ่ยปากชมออกไปอย่างไม่ต้องคิดมากแต่เดิมไอช่าก็หน้าตาน่ารักอยู่แล้ว ไม่ว่าใส่อะไรก็สวยทั้งนั้นนั่นล่ะ
“อากกกก”ระหว่างไอช่ากำลังดีใจกับคำชมของกวีเสียงร้องของเจก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังของพวกกวีเสียอย่างนั้น
“พี่เจ ไหวหรือเปล่า”ไอช่าถามพลางมองไปทางเจที่กำลังพยายามใช้โล่ป้องกันมอนสเตอร์ที่มีรูปร่างเหมือนปูเสฉวนอยู่
“หวะไหวครับ”เจตอบรับด้วยท่าทีฝืน ๆ เ้าปูเสฉวนสีแดงตรงหน้าเจนั้นเป็มอนสเตอร์เลเวล20 ที่มีมือเป็ดาบแทนที่จะเป็ก้าม แถมเ้านี่ยังมีสกิลเก็บตัวเองเข้าไปในเปลือกหอยแล้วหมุนเป็ลูกข่างเพื่อโจมตีอีกต่างหาก
วิ๊ง....
ระหว่างเจกำลังพยายามป้องกันดาบทั้งสองข้างของปูเสฉวนอยู่นั้นในที่สุดไอช่าก็ร่ายสกิลรักษาต่อชีวิตเจเสียทีถึงเจจะบอกว่าอยากสู้กับมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่านี้แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะข้ามขั้นมาเกือบสิบเลเวลเสียหน่อยแบบนี้มันหนักมาก ๆเพราะนอกจากจะโจมตีแรงแล้วเ้าปูบ้านี่ยังเหมือนใช้วิชาดาบได้ด้วยมันพยายามโจมตีส่วนที่เจไม่ได้ป้องกันเลยทำให้พลังชีวิตของเจลดลงไปเร็วมากบอกตามตรงถ้าพวกกวีไม่ได้โจมตีแรงพอจะฆ่าปูเสฉวนให้ตายไว ๆเจคงทนไม่ไหวก่อนคูลดาวน์สกิลรักษากับยาฟื้นพลังจะหมดแน่ๆ
“พี่เจก็พยายามดีเหมือนกันนะ”ไอช่ายิ้มออกมาด้วยท่าทียินดีเจไม่ได้เก่งอะไรมากมายในสายตาของไอช่ากับเมฆเลยคนที่เล่นสายแทงค์เก่งกว่าเจมีให้เห็นอีกเพียบนอกจากจะเืลดไวแล้วยังคุมให้มอนสเตอร์นิ่งไม่ได้อีก แต่เจก็เรียนรู้ได้ไวดียิ่งสู้ไปเรื่อย ๆก็เริ่มรับดาบของปูเสฉวนได้มากขึ้น เริ่มรู้จักใช้สกิลได้ดีขึ้นจนไอช่าเริ่มไม่ต้องห่วงพลังชีวิตของเจแล้วเริ่มร่ายบัพแจกให้เพื่อนๆแทนแล้ว
“ก็จริงเจเป็คนที่ไม่เลวเลยถึงได้ดึงตัวเอาไว้ไง”กวีตอบพลางชี้ไม้เท้าไปทางปูเสฉวนพริบตานั้นสกิละุไฟของกวีก็พุ่งเข้าใส่ปูเสฉวนอย่าจังไม่ใช่แค่การร่ายเวทอย่างรวดเร็วเท่านั้น แม้แต่พลังทำลายยังมากจนเห็นได้ชัดกวีตอนนี้ดื่มน้ำผึ้งหมอกม่วงเข้าไปทำให้มีค่าปัญญาสูงกว่านักเวทฝึกหัดทั่วไปแถมคทาของกวียังเป็คทาที่ได้จากการผ่านทดสอบเปลี่ยนอาชีพด้วยคะแนนสูงอีกด้วยพลังโจมตีเวทมนตร์ของกวีตอนนี้เลยเหนือกว่านักเวทเลเวล 20 กว่า ๆเสียอีก
“แต่....”ไอช่ามองไปทางมายด์ที่อยู่ด้านหลังปูเสฉวนที่เจกำลังสู้อยู่ผู้หญิงคนนั้นทำอะไรกัน ออมมืออยู่งั้นเหรอ.... เธอโจมตีได้ช้ามากแทบจะเรียงสกิลไม่เป็เลยด้วยซ้ำ แต่ถึงเธอจะเป็มือใหม่ไอช่าก็ไม่ได้ใจแคบขนาดจะไล่เธอออกหรอกแต่ไอช่านึกว่าพี่กวีหรือพี่เมฆจะสอนเธอเพื่อให้ตามคนอื่นทันซะอีก แต่ผิดคาดพี่กวีแทบไม่ได้ยุ่งอะไรกับมายด์เลย โจมตีได้ช้ายังไงก็ปล่อยให้เป็อย่างนั้นส่วนเจที่พยายามสอนเธอหรอกแต่ดูเหมือนเธอก็ยังทำไม่ได้อยู่ดี
“เจเลเวลสิบสี่แล้วหรือยัง”กวีถามพลางเดินเข้าไปหาเจที่พึ่งฆ่าปูเสฉวนลงได้เพราะเลเวลของปูเสฉวนสูงกว่าพวกกวีมาก แถมปาร์ตี้ของกวียังมีตัวดาเมจแบบจัดจ้านอยู่ถึง3 คนทำให้การฆ่าปูเสฉวนนั้นไวมากเลเวลของทั้งปาร์ตี้เลยขึ้นดีทีเดียว
“ครับ”เจพยักหน้าตอบก่อนจะก้มเก็บเปลือกหอยซึ่งเป็ไอเทมที่ได้จากปูเสฉวน
“เอานี่ไปใช้นะ”กวียิ้มกว้างก่อนจะส่งโล่อันใหม่ให้เจ
“ขอบคุ...........”คำขอบคุณของเจหายไปชั่วขณะเมื่อได้รับโล่มาจากกวีโล่ที่กวีเอามาให้คือโล่เลเวล 14 ไม่รู้กวีไปเอามาจากไหนเหมือนกันแต่พลังป้องกันของมันก็สูงสมเลเวลอยู่หรอก แต่.....
“พี่กวีไอ้นี่มันโล่แน่นะ”เจถามพลางยิ้มเจื่อน ๆออกมา เ้าโล่ที่กวีเอามาให้เป็โล่เหล็กสีดำรูปร่างเป็วงกลมแต่ที่มันแปลกตาไปหน่อยก็คือไอ้เ้าโล่อันนี้มันมีขนาดเท่าจานกินข้าวเท่านั้นเองแบบนี้มันไม่เล็กไปหน่อยหรือสำหรับโล่เอาไว้ป้องกันเวลาต่อสู้
“ใช้เ้านี่จนกว่าจะเลเวลยี่สิบนะ”กวียิ้มกว้างออกมาด้วยท่าทีใจดีตรงกันข้ามกับคำสั่งเลย โล่ก่อนหน้านี้ของเจเป็โล่เหล็กของทหารตัวหนอนแม้จะไม่ได้ใหญ่เหมือนโล่ของอัศวินเกราะหนักแต่มันก็มีขนาดใหญ่กว่าเ้าโล่จานนี่หลายเท่าแต่ถึงอย่างนั้นเจก็ยังโดนเ้าปูเสฉวนแทงเข้ามาในโล่ได้หลายต่อหลายครั้งแล้วถ้าต้องใช้โล่ขนาดเล็กแบบนี้จริงมีหวังเจคนโดนล้วงเข้ามาโจมตีข้างในอีกหลายรอบแน่ๆ
“ไม่ต้องห่วงไอช่าก็สวมมงกุฎได้แล้วรักษาแรงขึ้นเยอะเลย”ไอช่าตอบพลางยิ้มกว้างด้วยท่าทีร่าเริง
“แต่ถ้าพลาดเยอะไอช่าก็รักษาไม่ทันนะแบบนั้นก็ตายอยู่ดี”ยังให้ความหวังได้ไม่ทันไรอยู่ ๆก็ดับความหวังกันเสียอย่างนั้นทำเอาเจได้แต่ยิ้มเจื่อนๆออกมาด้วยท่าทางเหมือนจะตายแน่ ๆอย่างไรอย่างนั้น
.
.
“ไอ้พวกบ้านั่นมันใครวะ”ขณะเดียวกันทางฝั่งของโลกความจริงเหล่ากิลด์ย่อยของกิลด์กรีนโลตัสที่นัดกันมาเกิดที่เมืองทันดร้าต่างโดนไล่ออกมาข้างนอกกันถ้วนหน้าเพราะโดนกลุ่มชายปริศนาเข้ามาเล่นงานั้แ่ลงมาในเมืองคนพวกนั้นท่าทางจะเลเวลสูงไม่น้อยเพราะทั้งอาวุธและสกิลที่ใช้ออกมาล้วนไม่ธรรมดาเลย
“หัวหน้าหรือว่าพวกมันจะเป็คนของกิลด์สนธยา”ชายที่ตื่นขึ้นมาภายในเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงข้างๆกันตอบพลางสูดหายใจเข้าลึก ๆ กิลด์สนธยาเป็หนึ่งในสองกิลด์มือสังหารใหญ่ที่รู้จัดกันในหมู่ผู้เล่นคนพวกนี้เป็กลุ่มคนที่เล่นเกมเก่งมากและใช้ฝีมือตัวเองรับจ้างฆ่าใครก็ได้ที่คนจ้างยอมจ่ายแน่นอนว่าการฆ่ากันในเกมไม่ใช่เื่ผิดอะไรพวกเขาจึงสามารถหากินได้อย่างเปิดเผยกว่าพวกมือปืนรับจ้างในโลกจริงมากเพียงแต่ค่าจ้างคนพวกนี้ไม่ใช่ถูก ๆแถมจ้างมาฆ่าคนร่วม 50คนแล้วยังให้อยู่เฝ้าเพื่อฆ่าซ้ำอีกนี่มันต้องใช้เงินเท่าไร
“เป็ไปไม่ได้กิลด์สนธยาไม่รับงานแบบนี้หรอก บางทีอาจจะเป็คนรู้จักของไอ้คนชื่อกวีก็ได้”ชายอีกคนตอบพลางกำหมัดแน่นในห้องพักแห่งนี้เป็อพาร์ทเม้นท์ของกิลด์กรีนโลตัสสำหรับพนักงานระดับสูงซึ่งเหล่าคนที่ไปสร้างกิลด์ย่อยให้กิลด์กรีนโลตัสนั้นต่างก็ต้องมีตำแหน่งพอสมควร
“น่าจะใช่มิน่าล่ะเ้านั่นถึงทำเป็ไม่สนใจตอนเราขู่ฆ่าที่แท้ก็มีพวกอยู่แล้วนี่เอง”หัวหน้ากิลด์ย่อยตอบพลางถอนหายใจออกมาไม่นึกเลยว่ากวีจะมีเพื่อนเลเวลสูงรออยู่ นับว่าพลาดไปจริง ๆแต่กิลด์กรีนโลตัสก็ไม่ได้ไร้เขี้ยวเล็บขนาดนั้นขอเพียงเรียกคนของกิลด์กรีนโลตัสกิลด์อื่นมาช่วยแค่คนไม่กี่คนสามารถฆ่าได้สบายแถมพวกนั้นยังอยู่ในเมืองแค่ลากพวกมันไปจุดที่มีทหารรักษาความสงบอยู่ก็สามารถฆ่าได้ง่ายๆแล้ว
วืด.....
ระหว่างคนในห้องกำลังปรึกษากันเื่ของกวีอยู่นั้นอยู่ ๆประตูห้องก็เลื่อนเปิดออกพร้อมร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีอย่างกับประธานหญิงผู้สง่าผ่าเผยเธอเหลือบมองคนทั้ง 5 คนที่ยังนั่งอยู่ในเครื่องสร้างโลกเสมือนจริงด้วยหางตาก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆ
“เปา หัวหน้ากิลด์เรียก”หญิงสาวคนนั้นพูดก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากห้องด้วยท่าทีหยิ่งๆแต่ในห้องไม่มีใครกล้านินทาอะไรเธอเลยเพราะเธอคือรองหัวหน้ากิลด์กรีนโลตัสสาขาหลักนั่นเอง
“หัวหน้า....”ชายชื่อเปาหรือหัวหน้ากิลด์ย่อยของกิลด์กรีนโลตัสกลืนน้ำลายลงคอด้วยท่าทีหวั่น ๆหากเทียบตำแหน่งในบริษัทเขาก็เป็แค่หัวหน้าแผนกเล็ก ๆเท่านั้นโอกาสที่จะได้เข้าไปพบเจอหัวหน้ากิลด์หรือเ้าของบริษัทนั้นเป็เื่ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไร
.
.
“ทำไมชื่อคนพบเทวรูปองค์ที่ห้าถึงไม่ใช่พวกแก”ทันทีที่เปาเดินเข้าไปในห้องของหัวหน้ากิลด์คำถามแรกของหัวหน้ากิลด์กรีนโลตัสก็กระแทกหน้าเปาเข้าอย่างจัง
“ท่าน....พวกผมเจอคนเข้ามาป่วนครับ”เปาตอบด้วยใบหน้าซีดๆ ตอนชื่อของกวีประกาศออกมา เปาก็รู้ตัวแล้วว่าตอนนี้ตนเองงานเข้าเรียบร้อยแล้วและต่อให้เปาไม่อยากจะเล่าเท่าไรแต่สุดท้ายเปาก็ต้องเล่าเื่ทั้งหมดให้หัวหน้ากิลด์ฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้นบนเกาะเริ่มต้นั้แ่ความพยายามในการเข้าไปในป่าหมอกม่วงและตอนที่โดนนางพญาผึ้งะเิตายยกกิลด์
“หัวหน้ากวีที่พวกเปาเจอนี่....”ระหว่างกำลังฟังเื่ที่เปากลับมารายงาน ชายคนหนึ่งในห้องของหัวหน้ากิลด์ก็พูดออกมาด้วยท่าทีสงสัยั้แ่ตอนที่ประกาศชื่อคนที่ค้นพบเทวรูปองค์ที่ 5 แล้วชื่อนี้สะกิดใจของใครหลาย ๆคนเสมอแม้มันอาจจะเป็ชื่อซ้ำของคนอื่นก็ตาม
“เปาเห็นหน้าคนที่มาดักฆ่าหรือเปล่า”ได้ยินคำทักท้วงชายคนที่ 3 ก็ลองถามคำถามกับเปาดูตอนนี้กิลด์หลักของกิลด์กรีนโลตัสรู้เื่การดักฆ่าแล้วหากเป็ตอนปกติพวกเขาก็แค่ส่งคนมาไล่คนกลุ่มนั้นไปแล้วคอยปกป้องกิลด์ย่อยสักพักก็คงพอแต่มันแปลกเกินไปเปาสร้างความแค้นเอาไว้กับกวีคนเดียวเท่านั้นคนที่จะมารอดักฆ่าก็ต้องเป็คนที่รู้จักกวีถึงจะถูก
“รู้สึกคุ้น ๆอยู่ครับแต่....”เปาพยายามนึกถึงตอนที่ตัวเองโดนฆ่าคนพวกนั้นสวมเสื้อคลุมสีดำปิดบังอุปกรณ์สวมใส่ของตัวเองเอาไว้อาวุธในมือก็เป็อาวุธธรรมดาที่เหมือนซื้อเอาจากร้านค้าในเมือง แต่...
“มีคนใช้เวทมนตร์แรงโน้มถ่วง”เปาตอบออกมาด้วยท่าทีเหมือนนึกอะไรได้แม้จะใช้ไม้เท้าธรรมดาแต่เวทมนตร์ที่หาได้ยากอย่างเวทมนตร์แรงโน้มถ่วงนั้นเป็เวทมนตร์ที่มีผู้ใช้ไม่กี่คนเพราะมันได้มาจากเควสลับที่ยังไม่เปิดเผยเท่านั้น
“เวทมนตร์แรงโน้มถ่วง...”ทันทีที่ได้ยินสิ่งที่เปาตอบเหล่าคนของกิลด์กรีนโลตัสก็มีท่าทีอึ้งไปทันที
“หัวหน้าผมจะไปที่เมืองทันดร้าเอง”ชายที่อยู่ด้านซ้ายของหัวหน้ากิลด์กรีนโลตัสยืนขึ้นก่อนจะอาสาไปเมืองทันดร้าด้วยตัวเองหากฟังจากที่เปาเล่าให้ฟังเวลาเกิดของลูกกิลด์ใหม่ยังเหลืออีกครึ่ง 5นาทีหากไม่รีบไปตอนนี้พวกลูกกิลด์ที่รับมาใหม่ต้องโดนฆ่าซ้ำอีกรอบแน่ ๆ
“ได้ นายไปก็ไม่น่าจะมีปัญหาหวังว่าจะช่วยทันนะ”หัวหน้ากิลด์กรีนโลตัสพยักหน้าช้า ๆก่อนจะอนุญาตให้ชายคนนั้นไปแต่ฝั่งเปานี่สิกลับรู้สึกใมาก รองหัวหน้ากิลด์ลำดับ 3อย่างคุณหนึ่งถึงกับต้องมาเองเลยงั้นเหรอ เ้าพวกนั้นมันเก่งขนาดนั้นเลยหรือไง