ไปเป็นเพื่อนตัวร้ายในนิยาย

“อ๋อออออออ”นึกออกพร้อมกับเดินไปหน้ากระจกบานใหญ่ ฉันยืนอึ้งกลับภาพที่เห็นไปหลายนาที ผู้หญิงคนนี้จะสวยเกินไปรึเปล่า ใบหน้าได้รูปสวย จมูกโด่งรับกับริมฝีปากกระจับ ดวงตาคม หางตาเชิดขึ้น ผมดำสลวยเงางาม รวมๆแล้วสวยแบบเย้ายวนเหมือนตัวร้ายในนิยายเลย

“นี่ก็ในนิยายนี่น่า” ฉันว่าฉันก็เจอคนสวยมาเยอะนะ แต่ไวโอเล็ตสวยเกินจิตนาการของฉันมากไปหน่อย

ร่างนี้มีชื่อว่าไวโอเล็ต เป็๲ลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูล แคมเบล มีพี่ชาย1คน คือ โอลิน เป็๲คนดื้อรั้น ไม่ฟังใคร เ๽้าเล่ห์ แต่รักเพื่อนมากๆนั้นก็คือครูส ไวโอเล็ตถือว่าเป็๲อัจฉริยะคนหนึ่งเลยก็ว่าได้เธอมีความสามารถมากมายและสิ่งที่เธอถนัดคือ ศิลปะการป้องกันตัวและการขับรถ เธอนั้นเข้าขั้นเชี่ยวชาญเลยก็ว่าได้

“ไวโอเล็ตเธอน่าอิจฉาชะมัด”ตัวฉันนั้นแทบไม่มีอะไรที่โดดเด่นเลยนอกจากความจำที่ดีเลิศ สาเหตุที่ฉันอิจฉาไวโอเล็ตที่สุดก็คือศิลปะป้องกันตัวฉันใฝ่ฝันว่าฉันอยากจะฝึกมันมากแต่เพราะร่างกายของฉันในอดีตนั้นย่ำแย่มากจริงๆออกแรงมากๆก็หอบจนตัวโยนแล้ว แต่ฉันก็ไม่ได้ยอมแพ้หรอกนะฉันน่ะศึกษาทฤษฎีการต่อสู้ต่างๆจนแตกฉานเลยล่ะ ทุกท่วงท่าจำได้แม่น แต่ไม่เคยฝึกหรอกนะ นึกแล้วเศร้า

“จริงสิ ตอนนี้ฉันแข็งแรงมากเลยนิ”แถมมีพื้นฐานอีกต่างหาก

“ลุย”ฉันตื่นเต้นกับการเทสร่างกายนี้

“โครกกกกก”ก่อนจะลุยคงต้องหาอะไรใส่ท้องก่อนละนะ

ฉันเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินไปเปิดประตูห้องน้ำ

“แอ๊ดดดดด”อึ้ง ทึ่ง เสียว อะไรจะหรูหราหมาเห่าขนาดนี้ ฉันก็ใช่ว่าจะจนนะ แต่ความหรูหราและสิ่งอำนวยความสะดวกระดับเ๽้าหญิงเลยนะ นั้นอ่างแช่ตัวหรือสระน้ำส่วนตัว เครื่องดื่มเรียงรายเต็มชั้นวางมีขนมอีกต่างหาก 

“เห้อออ”ฉันควรทำใจสินะ กับความรวยของเธอ 

หลังยืนทำใจได้แล้วก็รีบอาบน้ำแต่งตัวไม่มีเวลาได้ชื่นชมความหรูหรามากนัก เพราะท้องของฉันส่งเสียงประท้วงทุกๆ10นาทีเลยก็ว่าได้

ฉันเดินไปตามทางเพื่อไปยังห้องอาหารตามความทรงจำของร่างนี้ สั่งให้คนรับใช้จัดอาหารอย่างคล่องแคล่ว ตอนนี้เป็๞เวลาเก้าโมงแล้วจึงเหลือฉันที่มาทานข้าวคนเดียว

#ตอนนี้สั้นขอโทษด้วยนะคะ

#ยังไม่ได้ตรวจคำผิด