ใต้เรือนของอี้ชิง ห้องโถงลับใต้ดิน
“เคล็ดบ่มเพาะเทวะัะมันเป็เคล็ดที่ไม่มีระดับชี้ชัด เป็เคล็ดที่ได้รับจากระบบของข้า...พลังของมันท้าทาย์และพิภพ ไม่เพียงแต่ใช้ฝึกปราณิญญาเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงกายาและจิติญญาด้วยเช่นกัน”
ชายหนุ่มกำลังไตร่ตรองพลังของเคล็ดบ่มเพาะของตนเอง
เนื่องจากที่เขาทะลุมิติมาย่อมมีข้อมูลของโลกใบนี้ไม่น้อยและสามารถสังเกตุเห็นความพิเศษของเคล็ดบ่มเพาะที่ตัวเองฝึกฝนได้
เคล็ดบ่มเพาะตามปกติแล้วจะแบ่งออกเป็ 3 สายประเภท
ปราณิญญา
กายา
และ... จิติญญา
ปราณิญญาคือสายหลักมันเป็สายที่ฝึกบ่มเพาะได้ง่ายที่สุด ต่อด้วยกายา และจิติญญาที่ฝึกยากที่สุด
เคล็ดบ่มเพาะจิติญญานั้นหายากมากๆมีแค่ขุมพลังระดับสูงๆหรือเก่าแก่เท่านั้นที่จะได้ พลังของมันลึกลับและยากจะคาดหยั่งมีอำนาจสะกดข่มโดยตรง และยากจะต่อต้านป้องกัน
และทุกครั้งทุกคราที่ปรากฏเคล็ดบ่มเพาะสายประเภทจิติญญามันมักจะนำมาซึ่งความโลภความปรารถนาต่อเหล่าผู้ฝึกตนเสมอ
แต่ทั้ง 3 สิ่งนี้...
กลับปรากฏในเคล็ดบ่มเพาะเทวะัะของเขา!?
“ฮ่าฮ่า...สิทธิพิเศษของคนทะลุมิติย่อมต้องดีอยู่แล้ว!” อี้ชิงหัวเราะ เขาลองเปิดใช้งานพลังความสามารถของเคล็ด
ััั!
ซู่วว!?
ประสาทััรับรู้ของชายหนุ่มถูกขยายให้กว้างมากขึ้นหลายเท่า! ทั้งการมองเห็นผ่านดวงตา การได้ยินผ่านหูการดมกลิ่นผ่านจมูก การลิ้มรสผ่านลิ้น และการััผ่านิั!
ทุกๆส่วนของร่างกายของเขาเสมือนกลายเป็เสาเข็มเงินกลางทะเลรู้คลื่นลมพายุสมุทร!
อี้ชิงได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเล็กๆของแมลงในดินรับรู้ความชื่นของน้ำ รับรู้อารมณ์ของพืชหญ้า...เขามองเห็นทุกอย่างได้อย่างกระจ่างชัดแจ้ง กระทั่งสามารถมองทะลุเห็นอักขระและวงเวทย์อาคมของค่ายกลที่ถูกจัดวางเอาไว้
ด้วยัััแทบไม่มีอะไรปกปิดไปจากเขาได้เลย!
‘น่าทึ่งนัก!?’ อี้ชิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
คนตระหนักได้ลางๆ ว่านอกเหนือจากประสาทััทั้ง5 เขายังเบิกประสาทััที่ 6 ขึ้นมาแล้ว!ลางสังหรณ์และสัญชาตญาณของเขาประดุจสัตว์อสูรไม่ว่าจะอันตรายหรือความคิดประสงค์ร้ายของคน...
เขาก็สามารถรู้สึกได้!?
ลำพังแค่อาศัยความสามารถนี้ มันก็ช่างขี้โกงสุดๆแล้ว!?
“สูด!”
คราวนี้... เขาได้สูดลมหายใจลึกๆและเปิดใช้งานอีกพลังความสามารถ...
ัา!
“โฮก!” เสียงคำรามของัที่น่าเกรงขามและสง่างามดังก้องเงาดำข้างหลังของชายหนุ่มสั่นไหว ราวกับมีสิ่งมีชีวิตจากโบราณกาลอันยาวนานได้ฉีกผ่านกระแสมิติและกาลเวลามาจุติใหม่ยังโลก ณ ปัจจุบัน!
ตูม!
ัห้ากรงเล็บสีดำดุจเงามืดขนาดของมันไม่ได้ใหญ่โตมากนัก เพียงแค่ 1 จั้งเท่านั้น แต่ดวงตาที่เฉียบคมสะกดข่มทุกสรรพชีวิตให้หวาดกลัว อำนาจบารมีที่แผ่ซ่านั้แ่หัวจรดปลายหางเกล็ดทุกเกล็ดที่ดุจผลึกทมิฬ
มันเพียงพอแล้วที่จะเหยียดหยามทุกๆสิ่งไว้ใต้เท้าของมัน!
เพราะมันคือัา!
ัที่แท้จริง!?
“โอ้! มันเท่มาก!” ชายหนุ่มมองสำรวจมันและอุทานออกมาเขาไม่เคยคิดว่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่รวบรวมทั้งความศักดิ์สิทธิ์ ความสง่างามความน่าเกรงขาม และความแข็งแกร่งเอาไว้ในรูปลักษณ์เดียวได้เยี่ยงนี้
มันคือสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ!
มันไม่เพียงสามารถช่วยเขาต่อสู้ได้เท่านั้นแต่ยังแฝงเร้นในตัวของอี้ชิง ทำให้พละกำลังของกายเนื้อ จิติญญาและปราณิญญาเพิ่มขึ้นอีกหลายขั้น!เรียกได้ว่าเป็ทั้งอสูรอัญเชิญและสนับสนุนไปในตัว!
“หึหึ...ยังหรอก ยังไม่หมดเพียงเท่านี้... ในข้อมูลของเคล็ดบ่มเพาะ จำได้ว่ามันยังสามารถ...”
พลังความสามารถที่3 ัาสามารถแปลงกายเป็ร่างเงาของเขาได้ร่างแยกนี้มีพลังเหมือนอี้ชิงทุกอย่างทุกประการเชื่อมต่อความคิดและแบ่งปันััรับรู้ร่วมกันทั้งยังสามารถฝึกวิชาและบ่มเพาะแทนได้ด้วย
ทันใดที่เขาออกคำสั่งผ่านความคิดัาก็ม้วนตัวลงมา แปรเปลี่ยนตัวของมันกลายเป็ร่างเงาดำมันมีโครงหน้าโครงร่างเหมือนชายหนุ่มทุกประการ ทั้งใบหน้า ทั้งรูปร่างที่สูงกำยำทั้งตบะพลัง
นี่คือตัวของเขาอีกคนหนึ่ง!
“ฮ่าฮ่าฮ่า!อย่างนี้ข้าก็สามารถนอนี้เีและขึ้นเตียงกับสาวๆได้อย่างสบายใจแล้ว! ไม่ต้องบ่มเพาะหรือฝึกวิชาเองปล่อยให้ร่างเงาทำแทนไปก็พอ!ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” อี้ชิงมีความสุขมากจนเขาไม่อาจกลั้นอารมณ์ไว้ได้อยู่
“...” ไป๋หลงและเฮยหลงที่ยืนอยู่ไม่ไกลมองมายังเขาเงียบๆ
“แค่กๆ” ชายหนุ่มที่เพิ่งได้สติกลับมาจากฝันหวานก็พลันรู้สึกเก้อเขินอับอายเล็กน้อย แต่ต่อหน้าข้ารับใช้ทั้งสองที่ซื่อสัตย์และภักดีเขาไม่จำเป็ต้องเก็บซ่อนอุปนิสัยน่าสมเพชอันใด
คนโบกมือสั่งงาน“ไป๋หลง เฮยหลงพวกเ้าทั้งสองคนช่วยถ่ายทอดวิชายุทธ์ให้กับข้าสักหน่อยขอวิชาต่อสู้ที่เหมาะสมกับระดับตบะและวิชาที่ใช้ปกปิดกลิ่นอายปราณิญญาได้นะ”
กลิ่นอายปราณิญญาของเขานั้นทรงพลังมากมันมากเกินกว่าระดับรวมปราณ ขั้น1 ไปไกลแล้ว และมีพลังความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับระดับรวมิญญา ขั้น1 !ฉะนั้นเพื่อตบตาผู้คน เขาต้องซ่อนตัวและเก็บงําฝีมือ
“ขอรับ!”
ทั้งสองข้ารับใช้ป้องหมัดขานรับอย่างฉะฉาน
......
......
วันถัดมา
อี้ชิงในชุดคลุมดำและหมวกไม้ไผ่หวายเดินออกมาจากซอยแคบๆใกล้กับจวนกลิ่นอายปราณิญญาของเขาดูเบาบางและอ่อนแอลงไปมาก มันเทียบเท่าได้กับระดับรวมปราณ ขั้น 1ของผู้ฝึกตนทั่วๆไป ไม่มีอะไรพิเศษหรือจุดน่าสนใจใดๆ
นี่เป็ผลของวิชาที่เขาเรียนรู้มาจากเฮยหลง
วิชาลมหายใจเต่า วิชาระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด!
มันคือวิชาปกปิดกลิ่นอายปราณิญญาที่มีประสิทธิภาพสูงและซับซ้อนยิ่งการเรียนรู้เองก็ยาก แต่เพราะได้เฮยหลงคอยชี้แนะ ทั้งประกอบกับโชคชะตามหาเทพโบราณพร์เทพแต่กำเนิดและเทพยุทธ์ขั้นสูงสุด
การเรียนรู้วิชานี้จึงสำเร็จในชั่วข้ามคืน!
‘ระดับความเชี่ยวชาญของวิชา ขั้น 4 เพียง 1คืน... ฮ่าฮ่า ชักอยากจะลองเรียนรู้วิชาสูงๆซะแล้วสิ? แต่เื่นี้เอาไว้ก่อนข้าต้องเตรียมวัตถุดิบสำหรับหลอมกลั่นโอสถอาหารเป็อันดับแรก’ อี้ชิงคิดกับตัวเอง
หลังจากที่ฝึกเคล็ดบ่มเพาะเทวะัะ ร่างกายของเขาก็มีความอยากอาหารมากกว่าคนปกติจะให้เป็ภาระของทางครอบครัวก็ไม่เหมาะ ดังนั้นเขาจึงปรึกษากับไป๋หลง และหาทางออกสำหรับเื่นี้
โอสถอาหาร!
นี่คือสิ่งจำเป็สำหรับเขา!
“นายท่านผู้ฝึกตน! โปรดเชิญที่ร้านค้าของข้า!”
“ผ้าคุณภาพดีจากเมืองไม้เขียวขอรับ!”
“ซาลาเปา! ซาลาเปา!”
“นายท่าน! ท่านคงจะเพิ่งมาถึงเมืองไม้ครามใช่ไหมขอรับ?เชิญๆ เชิญท่านนั่งพักผ่อนที่โรงน้ำชาของข้าได้เลยขอรับ! ใบชาของข้านั้นนำมาจากต่างเมืองเป็ใบชาขึ้นชื่อและมีกลิ่นหอม...”
“...”
เพียงชายหนุ่มก้าวเท้าเข้าใกล้เขตย่านการค้าของเมืองเท่านั้นฝูงชนมากหน้าหลายตาก็ปรากฏสู่สายตาของเขา ทั้งผู้ฝึกตน ทั้งมนุษย์ธรรมดา...พวกเขากำลังจับจ่ายใช้สอย ค้าขาย และพูดคุยสนทนากันอย่างคึกคัก
แม้ว่าเมืองไม้ครามแห่งนี้จะเป็เพียงแค่เมืองเล็กๆ มีประชากรอยู่เพียงแค่ 2.4 หมื่นคนก็ตามแต่ความมีชีวิตชีวาของมันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเมืองเล็กเมืองใด มันเต็มไปด้วยวิถีชีวิตและผู้คนที่แวะเวียนผ่านไปมา
มีกองคาราวานสินค้าเข้ามาบ้างเป็ครั้งคราว
“น่าชื่นใจนิดหน่อยนะ”อี้ชิงที่มักจะหมกตัวอยู่แต่ในเรือนในจวนอดมิได้ที่จะรู้สึกเพลิดเพลินไปกับบรรยากาศนี้
“เร่เข้ามา! เร่เข้ามา!”
“ไก่หางิญญาสดๆใหม่ๆ! นายท่านผู้ฝึกตนท่านใดสนใจหรือไม่?”
“หมูป่าลายดอกไม้! หมูป่าลายดอกไม้ขอรับ!”
“สัตว์อสูรเนื้อนุ่ม เหมาะสำหรับทำเมนูอาหารชั้นเลิศ! มีกลิ่นหอมและรสชาติอร่อยเหาะ!ราคาเพียงกิโลกรัมละ...”
‘โอ้?ไก่หางิญญากับหมูป่าลายดอกไม้?’
ไก่หางิญญา มันมีคุณค่าทางอาหารทั้งยังช่วยเสริมสร้างพลังปราณิญญาอีกเล็กน้อย ในขุมพลังหรือร้านอาหารใหญ่ๆที่บริหารจัดการโดยผู้ฝึกตนพวกเขานิยมเพาะเลี้ยงพวกมันเพื่อใช้มาประกอบอาหาร
ในทางกลับกันนั้นหมูป่าลายดอกไม้อาจจะด้อยกว่าก็จริง
แต่ก็เนื้อนุ่ม กลิ่นหอม และมีรสอร่อยถูกปากในเมนูของร้านอาหารและโรงเตี๊ยม จะต้องมี 1-2 เมนูเกี่ยวกับหมูชนิดนี้เพื่อเรียกความ้าและความสนใจของลูกค้าให้เข้ามาใช้บริการ
‘วันนี้ช่างโชคดี!’ อี้ชิงหัวเราะในใจ
1K
![[มี E-book] เกิดใหม่มาเป็นภรรยาตัวประกอบของคุณพระเอก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1725282232_40696964.webp)
