เกิดใหม่กับพลังเเบบนี้จะรอดไหมเนี้ย!!

   ตอนที่1"ว่าแล้วเชียวว่าไม่มีที่ใหนในโรงเรียนเงียบเท่าดาดฟ้าแล้ว เอาละทานมื้อเที่ยงเลยดีกว่า"//ผม นัฐพัฒน์ อายุ18ปี  อีกแค่ไม่กี่เดือนผมก็จะเรียนจบแล้ว ผมเจอมหาลัยที่ผมอยากจะเข้าแล้ว หลังจากเรียนจบคงต้องตั้งใจติวตัวเองเข้าไว้เยอะๆล่ะนะ //   นัฐพัฒนกินข้าวที่เขาเตรียมมาบวกกับคิดเรื่องหลังจากเรียนจบไปด้วย  และก็มีคนเดินขึ้นมาบนดาดฟ้า "ใครขึ้นมาละเนี้ย? คิดว่าจะได้นั่งทานข้าวเงียบๆแล้วเชียว"  ทันทีที่เขาหันไปมองก็พบกับครูพตครูประจำชั้นของเขากับแฟนของครู และอีกคนที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ชายคนนั้นได้ใช้มีดจี้ไปที่ตัวของแฟนสาวของครู ทันใดนั้นสนทนาระหว่างครูกับชายแปลกหน้าก็ด้เริ่มขึ้น"คุณครับ อย่าทำแบบนี้เลยนะครับ มันอันตราย""แกอย่ามาพูดแกเป็นแย่งแฟนฉันไป แกเอาเธอไปจากฉัน""งั้นคุณช่วยปล่อยเธอไปได้มั้ยครับ เธอไม่ผิดอะไร""ยัยนี้ก็ผิดที่ไปกับแก"จากนั้นครูที่เป็นแฟนสาวเลยพูดขึ้นว่า"ก็คุณน่ะเอาแต่กินเหล้า งานก็ไม่ทำ แถมยังทำร้ายฉันอีกให้ฉันอยู่ด้วยสักวันฉันจะต้องตายแน่ๆ" //พวกเขาไม่สังเกตเห็นว่าผมก็อยู่ตรงดาดฟ้าด้วยหรอเนี้ย นี้ตาหรืออะรครับ ดูจากสถานะการณ์แล้วถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้มีหวังมีคนตายแน่ เราพอทำอะไรได้บ้างนะ...... ต้องหาของที่แข็งๆพอใช้ฟาดได้ บนดาดฟ้ามันมีซะที่ใหนล่ะเนี้ย อะงั้นใช้ไอ้นี้ละกัน//  ทางด้านครูก็เริ่มมีปากเสียกันแรงขึ้นเลื่อยๆและมีจังหวะหนึ่งที่ชายแปลกหน้าเอาแต่เถียงกับครูพตและเกิดความสับสนเลยทำให้ครูฝ่ายหญิงดิ้นหลุมออกมาหาครูพตได้ ชายคนนั้นโกรธหนักมากเขากำลังพุ่งเอามีดเข้ามาแทงครูพต แต่นัฐพัฒน์ได้ตะโกนขึ้น"หยุดแค่นั้นล่ะ ไอ้คนนิสัยไม่ดี!!!!"  นัฐพัฒน์ได้เอารองเท้ากีฬาขึ้นมาชี้หน้าคนร้าย ทั้งคนร้ายและครูทั้ง2 ต่างสตันกับสิ่งที่นัฐพัฒน์พึ่งตะโกนออกมาแต่แต่สิ่งที่เขาถือดูเหมือนจะช่วยอะไรใครไม่ได้เลย ทั้นใดนั้นคนร้ายก็หันมาตะโกนใส่นัฐพัฒน์"นี้แกบ้ารึไง ไอ้รองเท้านั้นจะมาทำอะไรได้?""ครูครับตอนนี้แหละ จับเขาไว้เลย!!!!"ครูพตได้พุ่งเขาล็อคตัวคนร้ายไว้ และนัฐพัฒน์ได้วิ่งเข้ามาเอาส่วนพื้นของรองเท้าที่แข็งที่สุดฟาดเข้าไปที่มื้อที่คนร้ายใช้ถือมีดจนทำให้มีดตกจากมือ และเขาก็เตะทิ้ง "ที่รักไปเรียกคนมาช่วยที่!!""เป็นไงล่ะครับ คุณนิสัยไม่ดี มันทำอะไรได้บ้างล่ะครับเมื่อกี้น่ะ"" นัฐพัฒนทำดีมาก เธอขึ้นตอนใหนเนี้ย""ก่อนที่พวกครูจะขึ้นมาน่ะครับ สัก2-3นาทีได้"  คนร้ายพยายามดิ้นให้หลุด ครูพตเริ่มล็อคตัวเขาไว้ไม่อยู่ ทันใดนั้นแฟนของครูพตก็ตามพาลโรงมาช่วยมาถึงคนร้ายหยุดที่จะพยายามดิ้นครูพตส่งตัวให้พาลโรงช่วยคุมตัว แต่ช่วยที่กำลังส่งตัวนั้น  สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น"วันนี้ครูต้องเลี้ยงหมูกระทะผมแล้วล่ะ!!!!"คนร้ายได้พุ่งเข้าใส่นัฐพัฒน์ นัฐพัฒน์ที่ไม่ทันระวังตัวเลยหลบไม่ทัน  เลยทำให้เขาโดนกระทกจนกระเด็น //อะไรเนี้ยนี้แค้นเราขนาดนั้นเลยหรอ จะให้เราล้มหัวฟาดพื้นตายเลยรึไง เอะ.... เราอยู่ใกล้ๆขอบของดาดฟ้านี้ แล้วดาดฟ้าของโรงเรียนเราก็.........!!!!!////นี้เราจะต้องมาตายทั้งๆแบบนี้หรอเนี้ย...//ที่ดาดฟ้าไม่มีที่กั้นเราทำให้นัฐพัฒน์กระเด็นตกจากดาดฟ้า ร่สงล่วงลงไปกระแทกพื้น จากดาดฟ้าถึงพื้นมีความสูง30เมตร. เลยทำให้นัฐพัฒน์ ได้เสียชีวิตลง  แต่เหมือนว่าพระเจ้าจะให้โอกาสกับคนดี  นัฐพัฒน์ได้รู้รับสึกตัวอีกที เขาก็ได้พบกับพราะเจ้าที่อยู่ตรงหน้า เขาค่อนข้างที่ตกใจ พระเจ้าได้พูดกับเขา"ตอนนี้เจ้าได้ตายแล้ว""ผะ ผม ตายแล้วงั้นหรอ!!  ทั้งๆที่อีกไม่กี่เดือนผมก็จะเรียนจบแล้วแท้ๆ ยังมีสิ่งที่อยากทำตั้งหลายอย่าง..............  แต่มันก็ช่วยไม่ได้นินะ ก็ผมตอนนี้ตายไปแล้วนี้นา""เจ้าฟังขึ้นก่อนสิเจ้าหนุ่ม ข้าจะให้เจ้าไปที่ต่างโลกในฐานะนักผจญภัยให้เจ้าไปใช้ชีวิตอยู่ที่นั้นเป็นไง""ไปที่อีกต่างโลกนึงหรอ ทำไมไม่เป็นโลกที่ผมจากมาล่ะ?""เพราะว่าตัวเจ้าในโลกนั้นได้ตายไปแล้ว ถ้าข้าส่งเจ้ากลับไปก็เท่ากับเจ้ากลับไปในสภาพของดวงวิญญาณนั้นเอง""นั้นสินะครับ ถูกส่งไปต่างโลกมันคงจะดีกว่า งั้นก็ได้ครับผมจะไปที่ต่างโลก""ข้าจะให้พรกับเจ้า1อย่าง จะเป็นทรัพสิน อาวุธ พลังต่างๆ เจ้าขอมาได้เลย จะอะไรก็ได้""ถ้าเป็นไปได้ขอผมพลังที่สามารถสร้างสิ่งที่เคยเห็นจากโลกเก่าได้ก็ดีนะ""ย่อมได้เจ้าได้สกิลนั้นเดี่ยวนี้«สกิลติดตัวได้ถูกสร้างขึ้น<<สร้างของสารพัด>> สกิลได้ถูกสร้างเสร็จสิ้น //ผมยังไม่ทันบอกว่าจะเอาพลังแบบนี้เลยแต่พลังเจ้าก็เล่นยัดพลังนี้มาให้ผมจนได้ //"คือว่าผมยังไม่ทันได้ขอพรเลยนะครับ"  นัฐพัฒน์ยิ้มแห้งๆตรงมุมปาก กับพรขอเดียวที่เขายังไม่ได้ขอแต่ดันถูกใช้โดยความเข้าใจผิดของพระเจ้าที่คิดว่าเขาขอพรแล้ว "งั้นหรือ ข้าเข้าผิดไปรึ แต่นี้มันได้เวลาที่เจ้าจะไปต้องไปแล้ว งั้นข้าจะให้บ้างอย่างชดเชยกับเรื่องเมื่อกี้ละกัน ให้ให้เจ้าโชคดีนะ""เอ่.........=_=' "   เหมือนว่าเจ้าจะขี้เล่นไปนิดหน่อยเลยทำให้นัฐพัฒน์เสียพรไป หลังจากที่พระเจ้าบอกโชคดี บริเวณโดยรอบก็เกิดแสงสว่างจ่าไปทุกบริเวณ  แต่เมื่อสิ้นแสงสว่าง นัฐพัฒน์ก็ได้ยืนอยู่กลางป่าแห่งหนึ่ง"เอะ!! นี้มันป่าหรอ. ส่งมาใหนเจอที่ๆมันเจริญๆไม่ได้รึไงเนี้ย!!!!!!"
หลังจากนี้จะเป็นยังไงโปรดติดตามตอนที่2