ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ภายในความทรงจํา คนผู้นั้นมีชื่อว่าถังฮวน ปีนี้อายุสิบหกปี เป็นบุตรนอกสมรสของผู้นําตระกูลถังเมืองนู่ลั่ง
แม่ของเขานั้นเป็นสาวใช้คนหนึ่งของตระกูลถัง นางเป็นหญิงสาวที่ใบหน้างดงามสะสวยเป็นเหตุทําให้กลายเป็นที่หมายปองของผู้นําตระกูลถัง
หลังจากที่ตั้งท้อง ภรรยาหลวงของผู้นําตระกูลจึงรู้เข้าและไม่พอใจเป็นอย่างมาก นางจึงได้ขับไล่ผู้เป็นแม่ของถังฮวนออกไปจากตระกูล แล้วก็ได้ถูกชายชราช่างตีเหล็กผู้มีจิตใจดีรับให้ไปอยู่ด้วย
ในเวลานั้น เขาที่พึ่งจะรู้ประสีประสา ผู้เป็นแม่ก็ได้จากไปด้วยโรคภัยไข้เจ็บ เขาจึงมีชายชราช่างตีเหล็กเป็นที่พึ่งพิงเพียงหนึ่งเดียวในชีวิต เขาได้ร่ำเรียนวิชาตีเหล็กมาจากชายชรา
"คนที่นี่สามารถฝึกฝนได้ด้วยอย่างนั้นรึ?"
ถังฮวนรู้สึกประหลาดใจยิ่ง ในความทรงจําของเด็กหนุ่มนั้น หลังจากที่คนในโลกนี้ได้ฝึกฝนวิชาก็จะมีปราณแท้ถือกําเนิดขึ้นภายในร่าง ซึ่งมีเพียงคนที่มีมันเท่านั้นจึงจะมีโอกาสได้เป็นนักหลอมอาวุธที่ทรงเกียรติและสามารถสร้างอาวุธที่มีพลังอานุภาพที่แข็งแกร่ง
อย่างชายชราช่างตีเหล็ก เขานั้นเป็นนักหลอมอาวุธระดับต่ำ
หนุ่มน้อยถังฮวนสนอกสนใจในการสร้างอาวุธเป็นอย่างมาก แต่น่าเสียดาย เนื่องด้วยเขานั้นมีคุณสมบัติทั่วไป ไม่มีอะไรพิเศษทําให้เขานั้นไม่สามารถฝึกฝนปราณแท้ออกมา จึงทําได้เพียงแค่สร้างอาวุธทั่วไป
เมื่อเดือนก่อน จู่ ๆ ชายชราช่างตีเหล็กก็ได้จากไป จนถึงวันนี้ก็ยังไม่กลับมา เด็กหนุ่มได้กินของป่าจนหมดสิ้นทั้งภูเขา และด้วยความสิ้นคิด เขาจึงได้นําอาวุธออกมาขาย
ในระหว่างทางที่มุ่งหน้าเข้าไปในตลาดนั้น เขาก็ได้พบเจอศิษย์ของตระกูลถังโดยบังเอิญ ทันใดนั้นพวกเขาก็ลงมือเข้ามาโจมตีเด็กหนุ่มโดยที่ไม่เอ่ยวาใจใด ผลสุดท้าย เด็กหนุ่มก็สิ้นใจ แล้วเขาก็ถูกนํามาทิ้งเอาไว้ภายในร้านตีเหล็ก
"เจ้านี่ตายไปแล้ว แต่เหตุใดความทรงจําของเขายังคงอยู่หัวของข้าอยู่ละ?"
ถังฮวนตกใจยิ่ง พลางนึกถึงคําพูดที่เคยประจักษ์อยู่ในหัว
ในเวลานั้นหัวใจของเขาก็ได้เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีบางอย่างขึ้นมา หลังจากที่ได้สติ เขาก็ก้มลงมาสำรวจเรือนร่างของตน ฝ่ามือทั้งสองหยาบด้าน ร่างกายสูงยาวสวมเสื้อเนื้อหยาบ ที่เท้าสวมรองเท้าผ้าสีดำที่ถูกซักจนซีด...
นี่มันไม่ใช่ร่างกายของเขา!
ถังฮวนตกใจเป็นอย่างมาก เขารีบยันร่างลุกขึ้นยืนแล้ว และมองซ้ายมองขวาอย่างไม่หยุด
หลังจากนั้น ถังฮวนก็มายืนอยู่หน้ากระจกทองแดงบานหนึ่ง เขามองดูใบหน้าหล่อเหลา ผิวสีแทนที่สะท้อนอยู่ภายในกระจก ซึ่งในตอนนั้นดวงตาทั้งสองของร่างนั้นกลับเบิกกว้างราวกับไข่ไก่
ตอนนี้ เขาพอที่จะเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วเรื่องหนึ่ง
เขาที่อยู่บนโลกได้ตายไปแล้ว แต่วิญญาณกลับมาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่พึ่งจะตายไปในเมืองนู่ลั่ง ณ แดนหรงเหย้า โดยที่ไม่สามารถอธิบายได้ เป็นเหตุทําให้เขานั้นมีความทรงจําของเด็กหนุ่มอยู่
เวลาล่วงเลยผ่านไปยาวนาน ถังฮวนจึงได้ตื่นขึ้นมาจากภวังค์ บนใบหน้ามีรอยยิ้มเงื่อน ๆ ผุดขึ้นมา
ดูเหมือนว่าไม่ว่ายังไงตนคงจะกลับไปไม่ได้อีกแล้ว ในโลกที่ไม่มีโทรศัพท์ คอมพิวเตอร์ โทรทัศน์ ไม่รู้ว่าเขานั้นจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร ?
เมื่อมันเป็นเช่นนี้ จะคร่ำครวญไปก็เปล่าประโยชน์
"ช่างเถอะ เมื่อเป็นเช่นนี้ ยังไงก็ต้องเดินหน้าต่อฎ
ถังฮวนสูดลมหายใจเข้าลึก เขายอมรับความจริงที่เกิดขึ้นด้วยความจําใจ ทว่าหากต้องการที่จะมีชีวิตที่ดีในโลกนี้ ก็จะต้องมีพลังที่แข็งแกร่งเท่านั้น ไม่เช่นนั้นก็จะเหมือนกับเด็กหนุ่มคนนั้นที่ถูกศิษย์ของตระกูลถังฆ่าตาย ที่ไม่มีใครมาทวงความยุติธรรมให้กับเขา

“ฝึกฝน! จะต้องฝึกฝนเท่านั้นจะมีกําลังปกป้องตัวเอง มีเพียงแค่การฝึกฝน ถึงจะกลายเป็นนักหลอมอาวุธที่ทรงเกียรติ! ไม่อย่างนั้นก็ต้องถูกคนอื่นรังแก!"
ภายในแววตาของถังฮวนฉายถึงความแน่วแน่ จากนั้นจึงเริ่มดูความทรงจําของเด็กหนุ่มถังฮวนโดยละเอียด
"เคล็ดหลอมจิตผ่านชีพจร?"
ไม่นานนัก ถังฮวนก็พบวิชาของชายชราช่างตีเหล็ก- โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 เตาสวรรค์เก้าสุริยัน (2)

นิยายแนะนำ

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 เตาสวรรค์เก้าสุริยัน (2)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้