[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin

เล่ม 2 ตอนที่ 185 แรงบันดาลใจ

รอยยิ้มของริชาร์ดค่อย ๆ จางลงขณะที่เขาส่ายหัวและคลายอ้อมกอดจากโฟลว์แซนด์ เขาเดินไปที่โต๊ะและตรวจดูแผ่นหนังที่วางอยู่บนนั้น หนังแผ่นนี้มีวงเวทย์ที่สมบูรณ์ประทับอยู่


“โอ๊ะ ! เตรียมพร้อมทำงานแล้วหรือ?” โฟลว์แซนด์ดูเหมือนยังไม่อยากปล่อยให้ริชาร์ดไป


ริชาร์ดปัดหนังแผ่นนั้นด้วยมือซ้ายอย่างเบามือ สัมผัสที่ละเอียดอ่อนจากนิ้วมือของเขาสามารถเผยให้เห็นข้อบกพร่องที่เล็กที่สุดในรูนนี้ได้ นี่จะเป็นการตรวจสอบขั้นสุดท้าย


“อืม นี่คือรูนที่ข้าเตรียมไว้ให้แกงดอร์ มันคือ[รูนสเตร็งค์ขั้นพื้นฐาน] ถึงแม้จะเป็นแค่รูนระดับ 1 แต่มันก็ค่อนข้างเหมาะกับเขา มันจะเสริมสายเลือดไกอาในตัวเขาได้ค่อนข้างดีทีเดียว การต่อสู้ของเขาจะทำให้ศัตรูต้องประหลาดใจมากอย่างแน่นอน”


“มันดูไม่เหมือนสเตร็งค์ขั้นพื้นฐานทั่วไป” โฟลว์แซนด์พูดขึ้นทันที


ริชาร์ดประหลาดใจเล็กน้อยทว่าในตอนนี้เขาเริ่มชินกับความรอบรู้ของนางแล้ว เขาจึงอธิบายเพิ่มด้วยท่าทีสงบ “ใช่ เพราะมันมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในโครงสร้างของรูนนี้ มันจะเปิดใช้งานในยามจำเป็นเท่านั้น อัตราการเสริมพลังจะเพิ่มขึ้นเป็น 50% จากมาตรฐานปกติที่ 30%  ส่วนข้อเสียของมันคือการกระตุ้นสิ่งนี้จะต้องใช้ความแน่วแน่ที่ทรงพลังและมันจะใช้พลังงานเป็น 2 เท่าจากปกติด้วย แม้แกงดอร์จะมีความแข็งแกร่งมากแต่เขาก็อาจประคับประคองสภาวะที่บ้าคลั่งนี้ได้เพียง 5 นาทีเท่านั้น  อย่างไรก็ตาม เมื่อมันหลอมรวมกับพลังของอบิลิตี้ไกอา พลังที่เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันในการต่อสู้จะรุนแรงมาก แม้แต่ศัตรูที่เท่าเทียมกับเขาในตอนแรกก็ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของเขาได้ในทันที”


“มันฟังดูคล้ายกับอบิลิตี้ทางสายเลือดของเจ้านะ”


ริชาร์ดพยักหน้า “ใช่แล้ว มันได้รับแรงบันดาลใจมาจากเออรัพชั่นของข้าเอง แต่ถึงยังไงสายเลือดของข้าก็ไม่ได้จำกัดอยู่แค่นั้น แม้แต่เออรัพชั่นก็สามารถพัฒนาให้แข็งแกร่งมากขึ้นได้เมื่อข้าเติบโต”


“รูนนี้...” โฟลว์แซนด์สัมผัสกับหนังแผ่นนั้นราวกับมันเป็นงานศิลปะ ดูเหมือนว่านางจะคิดอะไรบางอย่างเพราะสีหน้าของนางดูประหลาดใจมากขึ้นเรื่อย ๆ “ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องรูนแบบนี้มาก่อน รูนที่เหมือนกับช่วยเพิ่มอบิติลี้ทางสายเลือดได้ ริชาร์ด เจ้าสร้างสิ่งที่น่าทึ่งมาก !”


“เจ้าก็ชื่นชมข้าเกินไป” เขารู้สึกขัดเขินเป็นอันมาก “มันไม่ได้ดีกว่า[รูนสเตร็งค์ขั้นพื้นฐาน]ทั่วไปขนาดนั้น แต่การใช้พลังงานนั้นสูงขึ้นมาก การเพิ่มพลังขึ้นโดยปกติทั่วไปได้เปลี่ยนไปซึ่งกลายเป็นการถูกกระตุ้นขึ้น แต่มันก็ไม่มีอะไรพิเศษมากไปกว่านั้นหรอก”


“ไม่ มันไม่ได้เรียบง่ายแบบนั้น” โฟลว์แซนด์ส่ายหน้า “แล้วถ้าเกิดว่าเจ้านับรูนนี้เป็นอบิลิตี้ล่ะ ? นอกเหนือจากนั้นอัตราที่เพิ่มขึ้นมันแทบไม่ต่างจากเออรัพชั่นของจริงเลย ในเพลนที่มีอยู่นับไม่ถ้วนจะมีสักกี่คนกันที่มีอบิลิตี้ทางสายเลือด? รูนที่สามารถเลียนแบบอบิลิตี้ทางสายเลือดได้นับว่าอยู่ในระดับ 3 เป็นอย่างต่ำ แต่นี่ ! เจ้าสร้างรูนระดับ 1 ที่สามารถทำแบบเดียวกันขึ้นมาได้ ! เจ้าเคยคิดเรื่องการใช้วิธีเดียวกันในการจำลองรูนระดับ 3 หรือไม่ ? หากว่าเจ้าทำได้...”


ริชาร์ดสั่นสะเทือนไปกับคำพูดเหล่านั้น โฟลว์แซนด์ได้เปิดเส้นทางที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนให้กับเขาแล้ว รายชื่อรูนระดับ 3 ทั้งหมดพรั่งพรูเข้ามาในความคิดของเขาทันที พื้นฐานที่แข็งแกร่งจากการศึกษาอยู่ในดีพบลูกว่า 5 ปีนั้นได้ถูกนำมาใช้ ขณะที่เขาจินตนาการถึงการปรับแต่งแต่ละรูนไปเรื่อย ๆ เขาก็ค้นพบว่าเขาสามารถเลียนแบบรูนระดับ 3 ที่เขารู้จักได้มากกว่าครึ่งโดยใช้แค่รูนระดับ 1 เท่านั้น หากเขาสามารถใช้ประสิทธิภาพเสริมที่เพียงพอเพื่อสร้างรูน แม้แต่รูนระดับ 4 บางอัน เขาก็คิดว่าเขาจะเลียนแบบมันได้แน่นอน !


ในขณะนั้นความคิดที่คลุมเครืออีกอย่างหนึ่งก็ผุดขึ้นในความคิดเขาราวกับสายฟ้าฟาด เขาดูเหมือนจะจับใจความสำคัญบางอย่างได้ทว่ามันก็ดูเหมือนไม่มีอะไรเลยเช่นกัน


“ริชาร์ด...” โฟลว์แซนด์เรียกขึ้นมาทว่าเขาทำมือส่งสัญญาณให้นางเงียบเสียงลงก่อน เขามองออกไปนอกหน้าต่างแต่สายตาไม่ได้จับจ้องกับอะไรเป็นพิเศษ สมองของเขาทำงานอย่างรวดเร็วในการพยายามใช้แรงบันดาลใจค้นหาว่าอะไรคือความคิดสำคัญที่แวบเข้ามาในหัวเขาเมื่อครู่ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลนี้ซับซ้อนมากเกินไปจนถึงแม้ว่าจะมีพรแห่งสติปัญญาช่วยอยู่ เขาก็ยังนึกไม่ออกและเริ่มปวดหัวขึ้นมาอย่างหนัก


แต่ทันใดนั้นแม้เขาจะมีอาการปวดหัวที่ลุกลาม จู่ ๆ เขาก็เข้าใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน ! 


เหตุใดรูนมาตรฐานถึงถูกสร้างขึ้น ? รูนมาสเตอร์ส่วนใหญ่เริ่มต้นจากการสร้างรูนมาตรฐาน พวกเขาใช้มันเป็นพื้นฐานในการออกแบบรูนตามข้อกำหนดและข้อจำกัดทางกายภาพของผู้ใช้ รูนมาตรฐานเกิดขึ้นมาเพราะว่ามันเป็นการออกแบบที่เก่าแก่และผ่านการปรับปรุงมาเป็นเวลาหลายร้อยปี การค้นพบสมดุลระหว่างเสถียรภาพ ประสิทธิภาพ ความจุ และการใช้งานทำให้มันกลายเป็นพื้นฐานที่สำคัญของการสร้างรูนไนท์จำนวนมาก


อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปไม่ได้ที่รูนแบบมาตรฐานจะเข้าได้กับข้อกำหนดทางร่างกายของทุก ๆ คน และผู้คนระดับสูงที่ทรงพลังนั้นจะไม่สามารถแสดงพลังออกมาได้เต็มที่ด้วยรูนแบบมาตรฐาน -- ดังนั้น รูนมาสเตอร์ที่แท้จริงจึงต้องสร้างเซ็ตของรูนขึ้นมาโดยอ้างอิงตามลักษณะของผู้ที่จะใช้มันเป็นรายคนไป --


การสร้างรูนเป็นส่วนผสมระหว่างศิลปะและวิทยาการ รูนมาตรฐานจะคำนึงถึงประโยชน์ใช้สอยและมีหลักการรองรับในขณะที่รูนปรับแต่งที่ออกแบบเองนั้นเป็นการแสดงออกในด้านศิลปะของผู้สร้าง แต่ไม่ว่าจะเป็นรูนมาตรฐานหรือรูนปรับแต่งเอง ระดับของรูนมาสเตอร์ย่อมจะขึ้นอยู่กับความสามารถทางด้านศิลปะของพวกเขาด้วย


ในตอนนั้นเองที่ริชาร์ดเข้าใจถึงเหตุผลว่าทำไมถึงมีวิชาศิลปะมากมายถูกเพิ่มเข้ามาในหลักสูตรที่เขาต้องเรียนในดีพบลู นั่นก็เป็นเพราะการฝึกฝนด้านศิลปะอย่างเข้มงวดและเปิดกว้างจะทำให้เขามองเห็นเส้นทางใหม่ — ไม่สิ มันคือโลกใหม่เลยยังไงล่ะ !


ศิลปะมีจิตวิญญาณในตัวของมัน เซ็ตรูนอาจประกอบด้วยรูน 1 อันหรือกี่อันก็ได้ แต่ไม่ว่าจะมีจำนวนเท่าใด ทั้งเซ็ตของรูนนั้นจะต้องเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับผู้ใช้ พวกมันต้องรวมกันเป็นแพ็คเกจที่สมบูรณ์โดยมีทิศทางและจิตวิญญาณเดียวกัน !


ริชาร์ดเงยหน้าขึ้นมองโฟลว์แซนด์และพูดกับนางอย่างรวดเร็ว “ขอบคุณมาก !”


โฟลว์แซนด์มองตาริชาร์ดอย่างจริงจังก่อนที่รอยยิ้มจะค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นบนใบหน้าของนาง มันไม่ใช่รอยยิ้มเล็กน้อยเหมือนปกติทว่าเป็นรอยยิ้มกว้างสดใสและสวยงาม เขาเพิ่งตระหนักได้ว่านางมีเสน่ห์มากเพียงใดเมื่อนางยิ้มออกมาอย่างร่าเริง โฟลว์แซนด์ในปัจจุบันนี้งดงามเกินกว่าจะอธิบายเป็นคำพูดได้ 


“เจ้าควร...” นางแตะที่หน้าอกเขาเบา ๆ ด้วยปลายนิ้ว “เจ้ามีพรสวรรค์พร้อมด้วยคุณสมบัติที่มีคุณค่ามากมาย แต่อุปนิสัยของเจ้าคือสิ่งที่เป็นปัญหา เจ้าเป็นคนเก็บตัว เด็ดเดี่ยว แต่หยิ่งทะนง น่าเศร้าที่เจ้าเป็นคนอ่อนไหวและบอบบางมาก บางครั้งเจ้าก็ดูเหมือนนักกวีที่มักจะซ่อนตัวอยู่เสมอเมื่อจมอยู่กับความหดหู่และเศร้าโศกราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างจากเพลนนับไม่ถ้วนกำลังทำให้เจ้าเจ็บปวด”


ริชาร์ดหน้าแดงและอุทานออกมาอย่างฉุนนิด ๆ “โฟลว์แซนด์ !”


โฟลว์แซนด์แลบลิ้นก่อนพูดต่ออย่างรวดเร็ว “เอาล่ะ ข้าจะไม่พูดแล้ว ที่จริงแล้วข้าแค่อยากบอกเจ้าว่า เจ้ามักขาดความมั่นใจ !”


เขาหยิกแก้มนางเบา ๆ แล้วหัวเราะออกมา “แต่ตอนนี้ข้ามีความมั่นใจแล้ว ขอบคุณมากที่ช่วยให้ความมั่นใจกับข้า !”


โฟลว์แซนด์พ่นลมหายใจและยืดตัวตรง “แน่นอน ! การพิชิตหญิงสาวเป็นวิธีที่เร็วที่สุดที่ชายหนุ่มจะมีความมั่นใจขึ้นมาได้ และใครก็ตามที่ชนะใจข้าได้นั้นก็จะมีความมั่นใจมากซะด้วย...”

คล้ายกับเรื่อง[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin ที่คุณอ่าน