สวี่ฮุ่ยมองดูนี่ไม่ใช่อาจารย์ใหญ่โจวจากโรงเรียนมัธยมศึกษาชิงซงตำบลข้าง ๆที่เธอเรียนอยู่หรอกเหรอ?
เธอรู้แค่ว่าตัวเองทำข้อสอบได้ค่อนข้างดีแต่ไม่คิดว่าจะสอบได้ที่หนึ่งโดยไม่ได้ตั้งใจ
ตอนสอบเข้ามัธยมสวี่ฮุ่ยสอบติดโรงเรียนมัธยมศึกษาหมายเลขหนึ่งประจำอำเภอ
แต่กู่ซิ่วกลับอ้างว่าสวี่เยว่ร่างกายไม่แข็งแรงภาระทางบ้านหนัก ไม่มีเงินส่งเรียนโรงเรียนประจำ เลยไม่ให้สวี่ฮุ่ยไปเรียนที่นั่น
แล้วก็ไม่ให้เธอเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาหมายเลขหนึ่งตำบลเถาฮวาที่อยู่ใกล้บ้านเหมือนกัน
แต่ส่งเธอไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมต้นชิงซงอีกตำบลที่อยู่ไกลกว่าเดิมซึ่งใช้เวลาเดินทางไปกลับเกือบหนึ่งชั่วโมงแทน
กู่ซิ่วมีจุดประสงค์ที่ส่งสวี่ฮุ่ยไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมต้นชิงซงอยู่
นอกจากจะทำให้สวี่ฮุ่ยเสียเวลาเรียนไปกับการเดินทางแล้วเธอยังสามารถใส่ร้ายป้ายสีสวี่ฮุ่ยว่าเป็เด็กหัวทึบได้เต็มที่เพราะไม่มีเด็กคนไหนในเขตบ้านพักเรียนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมต้นชิงซงทำให้ไม่มีใครรู้ถึงสถานการณ์ที่แท้จริงของสวี่ฮุ่ย
กู่ซิ่วไม่สนใจสวี่ฮุ่ยไม่เคยไปร่วมประชุมผู้ปกครองที่โรงเรียนแม้แต่ครั้งเดียวจึงไม่รู้จักผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมต้นชิงซง
แต่สวี่เยว่มักจะแอบไปโรงเรียนมัธยมต้นชิงซงเพื่อสืบประวัติการเรียนของสวี่ฮุ่ยอยู่บ่อยๆ จึงรู้จักอาจารย์ใหญ่โจวและคนอื่น ๆ
เธอใสุดขีดยัยงั่งนี่สอบได้ที่หนึ่งเนี่ยนะ? เป็ไปได้ยังไงกัน!
สวี่ฮุ่ยกำลังจะตอบกู่ซิ่วก็รีบพูดแทรกอย่างลิงโลดขึ้นมาก่อน “คุณหนูจ้วงหยวนมาแล้ว!”
แล้วผลักลูกสาวคนเล็กที่ยังใไม่หายไปข้างหน้าอาจารย์ใหญ่โจว
อาจารย์ใหญ่โจวจ้องมองสวี่เยว่สองสามวินาทีแล้วส่ายหน้า“เธอไม่ใช่คุณหนูจ้วงหยวน สวี่ฮุ่ย สวี่ฮุ่ยไม่ได้ตัวใหญ่ขนาดนี้แถมยังสวยกว่าเธอด้วย”
ได้ยินคำว่า‘ตัวใหญ่’ สวี่เยว่ก็แทบจะร้องไห้
เธอตัวใหญ่ตรงไหนกันเธอผอมจะตายอยู่แล้ว แค่โครงร่างใหญ่ไปหน่อยเอง
แล้วยังบอกว่าเธอไม่สวยเท่าสวี่ฮุ่ยอีกนี่มันเหมือนเอามีดมาแทงใจดำเธอชัด ๆ ?
เพื่อนบ้านต่างงงกันไปหมด
คุณหนูจ้วงหยวนคือสวี่ฮุ่ย เป็ไปไม่ได้หรอกกู่ซิ่วบอกว่าสวี่ฮุ่ยเรียนห่วยไม่ใช่เหรอ?
กู่ซิ่วทำหน้าบูดถามอาจารย์ใหญ่โจว“คุณเข้าใจผิดหรือเปล่า? คนที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ที่หนึ่งจะเป็สวี่ฮุ่ยได้ยังไง!”
สีหน้าของอาจารย์ใหญ่และอาจารย์คนอื่นๆ มืดครึ้มลงฉับพลัน
พวกเขาอุตส่าห์มีนักเรียนสอบได้ที่หนึ่งแท้ๆ กู่ซิ่วยังบอกว่าพวกเขาเข้าใจผิดอีก!
อาจารย์ใหญ่โจวพูดด้วยสีหน้าจริงจัง“ผมเป็อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมต้นชิงซงบ่ายวานนี้ทางสำนักงานศึกษาธิการของเมืองเพิ่งส่งใบประกาศเกียรติคุณมาให้ผมจะเข้าใจผิดได้ยังไง?”
อาจารย์หวงหัวหน้าฝ่ายวิชาการขมวดคิ้วถามกู่ซิ่ว“คุณเป็อะไรกับสวี่ฮุ่ย? ทำไมถึงไม่อยากให้สวี่ฮุ่ยเป็ที่หนึ่งของการสอบฮะ?”
พอได้ยินแบบนั้นเพื่อนบ้านต่างก็มองกู่ซิ่วด้วยสายตาแปลก ๆ
ปฏิกิริยาของกู่ซิ่วมันผิดปกตินะ
ต่อให้เธอจะลำเอียงรักลูกสาวคนเล็กแต่ลูกก็คือลูก ลูกสาวคนโตสอบได้ที่หนึ่ง เธอน่าจะดีใจไม่ใช่เหรอ?
โดนถามเชิงตำหนิแบบนั้นกู่ซิ่วก็ยังเถียงฉอด ๆ “พูดอะไรของคุณ? ฉันเป็แม่ของสวี่ฮุ่ยฉันจะไม่หวังดีกับลูกได้ยังไง? จะโทษก็โทษคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนมัธยมต้นชิงซงที่มันแย่จนฉันเชื่อไม่ลงว่าโรงเรียนพวกคุณจะมีคนสอบได้ที่หนึ่งโผล่ออกมาเถอะ!”
เธอกล้าล่วงเกินคณะอาจารย์ของโรงเรียนมัธยมต้นชิงซงเพราะยังไงมันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อลูกสาวคนเล็ก
แถมการทำให้คณะอาจารย์เหล่านี้ไม่พอใจพวกเขาก็จะเอาความโกรธไปลงกับสวี่ฮุ่ยแทนด้วย
น่าเสียดายที่ยัยเด็กเวรนั่นเรียนจบมัธยมปลายแล้วคณะอาจารย์พวกนี้เลยไม่มีโอกาสกลั่นแกล้งเธออีก
1K
