เซียนสาวเขย่าขวัญ(ใจ)

​กลางตลาดนัดโบราณที่คึกคักไปด้วยผู้คน (ที่หน้าตาเหมือนพนักงานในบริษัทตระกูลหวังแบบเป๊ะๆ) ชิงเซียนยืนมองชุดกระโปรงยาวลากพื้นของตัวเองด้วยความอนาถจิต

​[เสียงในใจของชิงเซียน: โอ๊ยยย! มิติมายานี่มันจะสมจริงเกินไปไหมคะ? กลิ่นซาลาเปาทอดนี่มันกระแทกจมูกจนข้าลืมไปเลยว่าพ่อกับพี่ชายกำลังจะโดนตัดคอ! แล้วดูคุณแม่สิคะ... สวมชุดฮองเฮาจัดเต็ม เดินนิ่งเป็นรูปปั้นเลย แม่คะ! นี่มันลานประหารนะคะไม่ใช่รันเวย์!]

​"ชิงชิง... สำรวมหน่อยลูก" คุณนายหวัง (เวอร์ชันเทพธิดาตื่นรู้ครึ่งเดียว) กระซิบ "ในมิตินี้ พลังเราถูกจำกัดตาม 'บทบาท' ที่กระจกมอบให้ แม่เป็นฮองเฮาผู้ถูกปลด ส่วนเจ้าคือนางกำนัลตกยาก... เราต้องหาทางเข้าถึงตัวท่านพ่อก่อนที่ธูปจะหมดดอก!"

​"แล้วใครคือเพชฌฆาตคะแม่? หน้าตาเหมือนคนส่งแก๊สที่บ้านเราเลย!" ชิงเซียนชี้ไปที่ชายฉกรรจ์ถือดาบเล่มยักษ์

​ขอทานเทพบุตรปรากฏตัว 

​ในขณะที่ชิงเซียนกำลังคิดจะใช้ "สกิลนางกำนัล" วิ่งฝ่าฝูงชน จู่ๆ ก็มีมือสกปรกแต่มั่นคงคว้าข้อมือเธอไว้จากมุมเสา

​"ชู่ว... อย่าส่งเสียงดังสิครับคุณหนู"

​ชิงเซียนสะดุ้งสุดตัว หันไปมองพบขอทานหนุ่มที่หน้าตาเขรอะไปด้วยโคลนแต่ดวงตาคมปราบจนเธอใจสั่น

​[เสียงในใจของชิงเซียน: ว้ายยย! ขอทานอะไรจะหล่อปานเทพบุตรลงมาจุติขนาดนี้คะ! เอ๊ะ... เดี๋ยวนา หน้าตาแบบนี้ กลิ่นตัว (ที่พยายามจะเหม็นแต่ไม่สำเร็จ) แบบนี้... เจ้าหน้าปลาทูนี่นา! พี่เฟยหลง! ทำไมพี่กลายเป็นขอทานล่ะคะ?!]

​"พี่เฟยหลง? พี่จำน้องได้ไหม?" ชิงเซียนกระซิบถามอย่างมีความหวัง

​"จำได้สิครับ... ต่อให้คุณจะใส่ชุดนางกำนัลหรือชุดอะไร ผมก็จำเสียง 'พึมพำ' ในใจของคุณได้เสมอ" เฟยหลงยิ้มมุมปาก พลางชูเศษกระจกในมือ "ผมถูกเหวี่ยงมาในบทขอทาน พลังหยางถูกผนึกไว้ในเศษกระจกนี้ เราต้องใช้มันเชื่อมต่อกับดวงจิตของท่านประธานเพื่อปลุกเขาให้ตื่น!"

​ปฏิบัติการ "รำพัดดับเพชฌฆาต" 

​จอมมารนิรันดร์ (ในชุดแม่ทัพ) เริ่มสั่งการ "เผาธูป! เมื่อธูปหมดดอก จงประหารนักโทษโหมดตระกูลหวังให้สิ้นซาก!"

​ท่านประธานหวังและพี่ชายทั้งสามที่ถูกมัดอยู่บนแท่น มีท่าทางเหม่อลอยเหมือนโดนสะกดจิต พวกเขาจำใครไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

​"พี่เฟยหลง น้องมีแผนค่ะ!" ชิงเซียนตาเป็นประกาย "ในเมื่อน้องเป็นนางกำนัล น้องก็จะใช้ 'การร่ายรำ' เบี่ยงเบนความสนใจ ส่วนพี่... พี่แอบมุดใต้เวทีไปแปะเศษกระจกที่เท้าคุณพ่อนะคะ!"

​"รำ? คุณหนูจะรำท่าไหนครับ?" เฟยหลงถามอย่างหวั่นใจ

​[เสียงในใจของชิงเซียน: หึๆ... ท่า 'นกกระเรียนเซถลา' ที่ข้าเคยฝึกตอนเมาน้ำทิพย์ไงล่ะ! รับรองเพชฌฆาตดูแล้วต้องงงจนลืมสับดาบแน่!]

​ความโกลาหลกลางลานประหาร 

​ชิงเซียนกระโดดพรวดออกมากลางลานประหาร พลางสะบัดผ้าเช็ดหน้าสีชมพูแป๊ด "หยุดก่อนเจ้าค่ะ! ท่านแม่ทัพ! ก่อนจะประหารคน ข้าน้อยมีระบำถวายพระพรมาฝากเจ้าค่ะ!"

​จอมมารนิรันดร์ขมวดคิ้ว "ระบำอะไรของเจ้า? นังนางกำนัลหน้าจืด!"

​"ระบำ... 'เด้งดึ๋งชิงบัลลังก์' ค่ะ!" ชิงเซียนเริ่มรำท่าทางประหลาดๆ ทั้งหมุนตัว ทั้งกระโดดขาเดียว พลางร้องเพลงประกอบที่ไม่มีในยุคโบราณ ทำเอาชาวบ้านและเพชฌฆาตถึงกับยืนอึ้ง กรามค้างไปตามๆ กัน

​[เสียงในใจของชิงเซียน: มองมาที่ข้าค่ะทุกคน! มองมา! พี่เฟยหลง... มุดเร็วเข้า! มุดเหมือนที่พี่เคยแอบมุดเข้าห้องครัวบ้านน้องตอนดึกๆ น่ะค่ะ!]

​เฟยหลงในคราบขอทานฉวยจังหวะที่ทุกคนกำลังตะลึงกับท่า "กระโดดตบกลางอากาศ" ของชิงเซียน คลานเข่าอย่างรวดเร็วเข้าไปใต้แท่นประหาร เขาแปะเศษกระจกลงที่ส้นเท้าของท่านประธานหวังทันที!

​ความจำที่เริ่มสั่นสะเทือน 

​ทันทีที่กระจกสัมผัสตัว แสงสีขาววาบขึ้นเพียงชั่วครู่ ท่านประธานหวังเริ่มกะพริบตา แววตาที่เคยว่างเปล่าเริ่มมีความสับสน "ชิง... ชิงชิง? นั่นลูกกำลังทำท่ากายบริหารอะไรอยู่น่ะ?"

​"พ่อ! พ่อจำได้แล้วเหรอคะ!" ชิงเซียนหยุดรำทันที (ท่ามกลางความเสียดายของชาวบ้านที่กำลังดูเพลิน)

​แต่ทว่า... จอมมารนิรันดร์รู้ตัวแล้ว! "หนอย... นังตัวแสบ! แกใช้แผนสกปรกเบี่ยงเบนความสนใจข้า! เพชฌฆาต! ลงดาบเดี๋ยวนี้!"

​เพชฌฆาตได้สติ เงื้อดาบยักษ์ขึ้นสุดแขนเตรียมจะจามลงบนคอหวังอี้พี่ชายคนโต!

​"ไม่นะ!" ชิงเซียนพุ่งตัวเข้าไป แต่ระยะทางมันไกลเกินไป

​ทว่า... ในจังหวะนั้นเอง คุณนายหวัง ที่ยืนเงียบมานาน ก็สะบัดแขนเสื้อฮองเฮาออก แสงสีทองเรืองรองพุ่งออกจากปลายนิ้วเธอตรงไปหยุดดาบเพชฌฆาตไว้กลางอากาศ!

​"ใครกล้าบังอาจทำร้ายครอบครัวข้า... ต้องข้ามศพฮองเฮาไป่หลันคนนี้ไปก่อน!" คุณนายหวังประกาศก้องด้วยเสียงทรงพลังที่ทำเอาทั้งตลาดสั่นสะเทือน

​[เสียงในใจของชิงเซียน: ว้ายยย! คุณแม่เท่มากกก! นี่แม่ไปแอบฝึกวิชาดัชนีหยุดดาบมาจากไหนคะเนี่ย?! หรือว่าที่แม่ชอบจิ้มหน้าผากพวกพี่บ่อยๆ มันคือการฝึกวิชานี้!]

​จอมมารนิรันดร์เห็นท่าไม่ดี เขาชักดาบข้างเอวออกมา "เทพธิดาตกสวรรค์รึ... งั้นมาลองดูหน่อยว่า พลังรักน้ำเน่าของพวกเจ้าจะสู้ 'มนต์อสูรสะท้านภพ' ของข้าได้ไหม!"

​จอมมารกระโดดลงจากอัฒจันทร์ พุ่งเข้าหาคุณนายหวังและชิงเซียนพร้อมกัน!