สิ้นเสียงประกาศจากระบบร่างของวัลคีรี่ปีกผลึกก็หายไปไอกลับมามีขนาดตัวเท่าเดิม เสียงะโดีใจของผู้เล่นที่อยู่ในเมืองคัลเดียดังกระหึ่มแต่เสียงหนึ่งกลับะโออกมาอย่างไม่พอใจนัก
“เฮ้ย! ไม่ได้การ์ดรึนี่อุตส่าห์ฆ่ามันได้! ตาย โค ตะ ระ ยาก...” เสียงของแทนพูดอย่างผิดหวังพลางชี้ให้บลานซ์ที่อยู่ใกล้ๆดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“ไม่ตายก็บุญแล้วน่า” บลานซ์ที่เพิ่งจัดการกับมอนสเตอร์ตัวสุดท้ายเสร็จตอบ
ส่วนนิกกี้ทิ้งตัวลงนั่งหลังพิงกำแพงบ้านหลังหนึ่ง“ให้ตายสิ อยู่ดีๆมาเกิดเื่แบบนี้ได้ยังไงกัน” เธอพูดตามด้วยถอนหายใจยาวหลังจากนั้นเสียงแจ้งจากระบบก็ดังติดต่อกันไปอีกครู่หนึ่งเพื่อแจ้งถึงสิ่งของที่พวกเธอได้รับจากการมอสเตอร์ที่รุมเข้ามาหลายสิบตัวตามด้วยค่าประสบการณ์ซึ่งเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเลเวลของแทนและพวกก็เพิ่มขึ้นจากเดิม
แทนไทยเลเวล 59นิกกี้เลเวล 59 บลานซ์เลเวล 58…
“มาสเตอร์เป็ยังไงมั่งคะ”เสียงไอลอยมากระซิบข้างหู
“สบายดีครบสามสิบสองเพราะได้ไอช่วยน่ะ” แทนว่า “ว่าแต่ไอเถอะ จัดการเ้าั์นั่นแล้วเลเวลเพิ่มเป็เท่าไรกันเนี่ยเดี๋ยวจัดการเื่นี้จบแล้วจะพาไอไปเก็บเลเวลนะ”
ไอทำท่าก้มหน้าสำรวจอะไรสักอย่างแล้วจึงเงยหน้าขึ้นบอกกับแทน“เลเวลหนึ่งค่ะมาสเตอร์”เธอตอบพร้อมกับทำหน้าผิดหวัง
“หา…!เลเวลหนึ่ง...ไม่เพิ่มเลยเนี่ยนะ” แทนถามอย่างใ
“ไม่เพิ่มเลยค่ะ หนึ่งล้วนๆ”
“ตูจะเป็ลม” แทนพูดพร้อมกับส่ายหัวแล้วถอนหายใจยาว“รึต้องกินการ์ด...?” ชายหนุ่มพูดพร้อมค้นการ์ดออกมายื่นให้ไอ“เจ็ดดาวเลยนะใบนี้ น่าจะอร่อย”
“มาสเตอร์!” ไอทำหน้าปฏิเสธ
“อ่าว...” ชายหนุ่มยกมือขึ้นเกาหัว
“น่าจะต้องผ่านเควสหรือเงื่อนไขอะไรสักอย่างนะสำหรับการเพิ่มระดับของการ์ดน่ะ”เสียงนิกกี้พูดขึ้น
“ไอเอ้ย...แล้วต้องผ่านเควสอะไรล่ะ” แทนถามต่อ
เด็กน้อยตัวเล็กส่ายหัวพร้อมกับทำท่าจะร้องไห้“จำไม่ได้ค่ะมาสเตอร์...ฮือ...”
“เวรล่ะ...ตูแพ้เสียงร้องไห้!” แทนทำท่าลุกลี้ลุกลน “โอ๋ๆ ไม่เป็ไรนะไอเดี๋ยวยังไงมาสเตอร์จะต้องทำให้หนูโตได้แน่ๆ นะ”
“จริงเหรอคะ...” ใบหน้าเล็กๆ ตั้งคำถาม
“สาบานด้วยเกียรติของลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่เลยจ้ะ”ชายหนุ่มยกสามนิ้วขึ้นข้างหู “จงทำดี! จงทำดี! จงทำดี!” แทนก้มหัวพร้อมชูสามนิ้วไปในทิศทางต่างๆซึ่งมันก็เรียกเสียงหัวเราะของไอได้
“มาสเตอร์ตลกจัง” ไอพูดพร้อมหัวเราะ
เมื่อเมืองเริ่มกลับมาอยู่ในความสงบก็มีกองทหารเดินออกมาจากปราสาทและที่อยู่บนรถม้านั่นก็ท่าทางจะเป็คนสำคัญของเมืองนี้
‘จบงานแล้วถึงออกมานะเ้าพวกนี้’ แทนคิดในใจ
“พระาาและพระราชินีแห่งคัลเดียเสด็จแล้ว!”เสียงทหารประกาศเมื่อรถม้ามาถึงตรงหน้าพวกแทนทหารที่อยู่ข้างรถเปิดประตูออก หลังจากนั้นร่างของพระาาชราซึ่งมีหนวดเคราสีขาวโพลนบนศีรษะสวมมงกุฎก็ลงมาจากรถตามลงมาด้วยองค์ราชินี...
“เฮ้ย!” แทนทำเสียงใ
“อะไรของนาย...?” นิกกี้ที่อยู่ข้างๆถาม
“ก็ราชินีน่ะ...ดูยังไงก็เด็กม.ปลาย” แทนพูดพร้อมชี้มือไปที่ราชินีซึ่งดูแล้วอายุน่าจะราวๆ สิบเจ็ดสิบแปดแต่ดูเหมือนจะไม่ใช่นิกกี้เท่านั้นที่ได้ยินเสียงของเขาตัวพระาาเองก็ท่าจะได้ยินด้วย
“กินเด็กนี่เป็ยาวิเศษนะท่านผู้กล้า” าาพูด
แทนขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยิน “ท่าน...ท่านเป็ Npc ใช่ไหมไม่คิดว่าการที่มีภรรยาอายุไล่เลี่ยกันจะดูน่านับถือกว่ารึอย่างนี้มันดูคล้ายหลอกเด็กยังไงก็ไม่รู้”
“หุบปาก!” เสียงทหารที่อยู่ข้างองค์าาขึ้นเสียงพร้อมกับจรดปลายหอกมาที่แทน
“อย่า!” าาขึ้นเสียงกับทหารคนนั้น“เขาเป็ผู้ที่ช่วยเมืองของเรา ทำอะไรเห็นแก่หน้าข้าบ้าง”พระาาพูดเสียงเข้ม “แต่เ้าหนู...เมียอายุเท่ากันข้าก็มีนะแต่ให้เฝ้าปราสาท ข้าขอออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์กับราชินีสาวน้อยดีกว่า” พระาาพูดหน้าตามีความสุข
“เอางั้นนะ” แทนพูดเสียงปลง
“นี่ถ้าอยู่ในปราสาทข้าจะให้ราชินีใส่ชุดกะลาสีแล้วล่ะฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...อุตส่าห์ทำเื่ขอตอนสร้างเกมขึ้นมาเลยนะเื่นี้”
แทนทำหน้าปลงมากเข้าไปใหญ่ “ว่าแต่ที่ออกมานอกปราสาทนี่มาเดินเล่นชมบรรยากาศเมืองตอนพังพินาศใช่ไหม”
ชายชราส่ายหัวทันที “ไม่ใช่...ข้ามาเพราะสิ่งนี้” าายื่นการ์ดใบหนึ่งให้กับแทนและเมื่อชายหนุ่มจ้องไปที่การ์ดใบนั้นก็ต้องตกตะลึง
“ให้การ์ดนี้กับผม!?”ชายหนุ่มทำเสียงใ
“ใช่แล้วล่ะ เ้าคู่ควรกับมัน เพราะเ้าเป็ผู้ที่ช่วยเหลือเมืองนี้ให้พ้นจากภัยพิบัติขอดวงใจผู้กล้าจงสถิตอยู่กับเ้า” าาย้ำคำว่าทุกคำพูดนั้นจริงจัง
“การ์ดหวิวสาวนักเรียนเนี่ยนะ...” แทนหรี่ตามองชายตรงหน้า
บลานซ์ทำท่าแปลกใจนิกกี้ทำหน้ารังเกียจ ส่วนพระาาที่ทำหน้าขรึมอยู่ก้มลงไปมองในมือทันที “เอ้ย! ผิดใบๆ! แหม...อันนี้ของสะสม หายากมากเลยนะ อัลตร้าแรร์เลยเชียว” าาพูดพร้อมกับเปลี่ยนการ์ดก่อนยื่นออกมาใหม่ “การ์ดแอเรียปราสาทคัลเดีย...การ์ดแอเรียระดับจี”
“มันเป็รางวัลสำหรับผู้ชนะการประลองไม่ใช่รึท่าน”แทนขมวดคิ้วถาม
พระาาพยักหน้าตามด้วยถอนหายใจ “โคลอสเซียมพังเรียบร้อยการจะสร้างใหม่ก็ต้องใช้เวลา แล้วข้าก็มั่นใจว่ารางวัลนี้เหมาะสมกับพวกเ้า ดูรอบๆสิ” พระาาพูดพร้อมกับบอกให้แทนมองรอบตัวและเมื่อชายหนุ่มทำอย่างที่ว่า เขาก็เห็นผู้คนต่างล้อมกันเข้ามาและหลังจากนั้นเสียงโห่ร้องเห็นด้วยก็ดังก้อง
แทนยิ้มก่อนจะหันมองหน้าบลานซ์และนิกกี้ทั้งสองคนพยักหน้าให้แทนรับการ์ดไว้ เมื่อเป็เช่นนั้นเขาจึงเอื้อมมือไปรับการ์ดที่ว่ามาจากองค์าาและเสียงจากระบบก็ดังขึ้น
ผู้เล่นแทนไทยได้รับการ์ดปราสาทคัลเดีย การ์ดแอเรียระดับ G 1 ใบ สามารถใช้บริการต่างๆของ Npc ในปราสาทคัลเดียได้โดยไม่ต้องเสียค่าบริการ…
เมื่อการมอบการ์ดเรียบร้อยแล้วพวกแทนก็โดนผู้เล่นในเมืองคัลเดียรุมเข้ามาพูดคุยด้วยและหนึ่งในนั้นก็เป็เ้าหมีควายที่นิกกี้ช่วยเอาไว้
“นายหญิงนิกกี้ถ้ามีอะไรให้เจมส์รับใช้บอกมาได้เลยนะครับ” เ้าผู้ชายร่างั์หัวโล้นพูดขึ้นแววตาชื่นชมนิกกี้แบบหาใดเปรียบ
นิกกี้ทำหน้าเหวอเธอหันมองหน้าแทนกับบลานซ์ ซึ่งเมื่อทั้งสองเห็นแบบนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้แต่แทนนึกถึงเื่หนึ่งขึ้นมาได้
“เออนิกกี้...แล้วเ้าคนที่เธอบอกว่ายอมให้ชนะงานประลองนี้ไม่ได้ล่ะ”เขาถาม
“ฉันเห็นตายตอนโดนเ้าั์นั่นโจมตีไปแล้วล่ะแต่ยังไงการประลองก็ไม่มีผู้ชนะ เงื่อนไขที่พูดกันไว้กับเ้านั่นก็ถือว่ายกเลิกรอดไปฉัน” เธอตอบ
แทนขมวดคิ้ว “เงื่อนไข? เงื่อนไขอะไรกัน”เขาถาม
นิกกี้ทำหน้าบอกไม่ถูก เธอยังไม่ยอมพูดอะไรออกมาแต่เมื่อสายตาของทั้งสองคนจ้องไม่เลิกเธอก็ยอมบอกถึงสาเหตุที่ว่า “ถ้าเ้านั่นชนะ...ฉันจะยอมเป็แฟนน่ะ” เธอตอบเสียงอายๆ
“หา!” เสียงบลานซ์และแทนดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน...
“ฉันอยากเห็นหน้าเ้าคนนั้นเสียแล้วสิ” แทนพูด
“ใครกัน...” บลานซ์พูดกระแทกเสียง มันทำให้แทนต้องหันไปมองเพื่อนร่างสูงใหญ่หัวใจอัศวินของเขา
แทนหรี่ตามองบลานซ์ “อ่อ...อย่างนี้นี่เอง...”
บลานซ์หันมองหน้าแทนทันที “อ่อ...อะไรของนาย...”ชายหนุ่มจ้องเขม็ง
“ปล๊าว!” แทนเสียงสูง พร้อมกับทำเสียงขำ “ขอให้โชคดีบลานซ์”เขาพูดพร้อมกับตบไปที่ไหล่ของบลานซ์ และในขณะนั้นเอง นายทหารจากปราสาทก็เดินเข้ามานายทหารคนนั้นมาแจ้งบางอย่างกับเขาโดยที่นิกกี้และบลานซ์ไม่ได้ยินว่าเื่อะไรแต่เมื่อแทนเดินกลับมา นิกกี้ก็พูดเื่หนึ่งขึ้น เื่ที่ว่าไม่เกี่ยวกับเื่ของนายทหารคนนั้นเลย
“งั้นเราคงต้องแยกกันตรงนี้” นิกกี้ว่า
แทนเลิกคิ้วสงสัยในขณะที่บลานซ์อ้าปากตะลึง “เธอจะไปไหนรึ”แทนถามเสียงเรียบ
“ก็ตามข้อตกลง เราจะร่วมงานกันเพื่องานประลองแต่ตอนนี้งานประลองก็ไม่มีแล้ว ส่วนการ์ดแอเรียที่ได้มาพวกนายก็เอาไปก็แล้วกัน”เธอว่า
“แล้วการ์ดที่ฉันยืมเธอมาล่ะ” บลานซ์ถามขึ้นสีหน้าเขาไม่สู้ดีสักเท่าไร
“ให้นายเป็ที่ระลึก” นิกกี้ตอบก่อนจะหันไปยิ้ม
“เธอจะไปที่ไหนล่ะ” แทนถาม
“กลับเมืองของฉัน คาลิปเมืองของหนึ่งในสี่อวตารไรอันร้อยศาสตรา”นิกกี้ตอบ
“ร้อยศาสตรา?” แทนทวนคำ “ฉายาเธอมันนิกกี้พันศาสตรานี่คล้ายกันเลยแฮะ”
นิกกี้ถอนหายใจ “ก็เพราะเื่นี้ล่ะ เ้านั่นถึงไม่ค่อยชอบหน้าฉันสักเท่าไร” เธอว่า
“เธอรู้จักเ้าหนึ่งในสี่อวตาร?” แทนขมวดคิ้ว
“อื้อ...ก็รู้” นิกกี้ตอบ “ถ้างั้นฉันไปก่อนนะหวังว่าคงมีโอกาสเจอกันใหม่”
“อื้อๆ โชคดีๆ” แทนยกมือรับรู้แต่ไม่ได้พูดทัดทานอะไรส่วนบลานซ์หันมองนิกกี้และมองหน้าแทน แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั้น
ผู้เล่นนิกกี้ได้ถอนตัวออกจากกลุ่ม...
“ไม่ตามเธอไปล่ะ” แทนพูดยิ้มๆ
“โธ่! นายน่าจะขวางเธอไว้ฉันไม่อยากให้เธอเดินทางคนเดียว ยิ่งเป็ผู้หญิงด้วย” บลานซ์ส่ายหัวก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนม้านั่งหิน
“อ่อ...ห่วงเธอเดินทางคนเดียว” แทนเอื้อนเสียง “นายลืมไปแล้วรึเปล่าว่าเธอเก่งกว่าพวกเรา”
บลานซ์ทำหน้าเหมือนเพิ่งจะนึกเื่ที่แทนพูดออก “เอ่อ...มันก็ใช่แหละแต่มันก็อันตรายอยู่ดีแหละ ไปกันเยอะๆ ดีกว่า” เขาพูดย้ำ
“อ่ะ...อ่ะ...เอางั้นก็ได้” แทนพูดกลั้วหัวเราะเขาอารมณ์ดีเมื่อเห็นบลานซ์ทำท่าทางประหลาดๆ “แต่ฉันมีอะไรจะบอกนายนะบลานซ์”ชายหนุ่มพูด แล้วหลังจากนั้นเขาก็บอกบางเื่ให้บลานซ์ได้รับรู้ส่วนบลานซ์ เมื่อได้ยินเื่ที่แทนบอกก็ต้องตาโต สีหน้ามีความสุขก่อนจะเอามือตบไปที่ไหล่ของแทนสองสามที
“เฮ้ย! เจ็บ!” แทนพูดพร้อมกับหัวเราะไปด้วย
“เยี่ยมๆๆๆ!” บลานซ์พูดด้วยสีหน้าดีใจ
จุดหมายของแทนคือการไปเมืองปิเอต้า ซึ่งการจะไปถึงที่นั่นนั้นต้องโดยสารเรือที่เมืองท่าทรังคัสซึ่งอยู่ทางตะวันตกออกสู่ทะเลเอเรียนแล้วจึงไปถึงเมืองท่าขนาดใหญ่ ที่ซึ่งเป็แหล่งรองรับนักเดินทางจากซีกโลกตะวันออกเมืองคาลิป ฐานใหญ่ของกิลด์ร้อยศาตราของผู้ที่ได้ฉายาว่าหนึ่งในสี่อวตาร...ไรอันร้อยศาสตรา
ในเมื่อเมืองคัลเดียไม่มีอะไรที่จะดึงดูดทั้งสองคนไว้ได้การเดินทางสู่จุดหมายถัดไปก็เริ่มขึ้น แทนและบลานซ์จัดเตรียมเด็คก่อนจะออกเดินทางและเมื่อทุกอย่างพร้อม ทั้งสองก็ย่างก้าวออกจากประตูเมืองแต่ก็เป็แทนที่หยุดฝีเท้าลง
“ใครติดต่อมากัน...” เขาพูดพร้อมเปิดหน้าต่างติดต่อขึ้นชื่อหนึ่งปรากฏออกมา สมโชค...นามแท้จริง หรือที่ทุกคนรู้จักจากการ ‘มโน’ เอาของเ้าของชื่อเอ็ดเวิร์ด...พ่อค้าใหญ่แห่งเมืองคัลเดีย
“ว่าไงพี่สมโชค” แทนทัก
“เฮ้ย! ไม่เอาชื่อนั้น!” เสียงะโโหวกเหวกดังกลับมาทันที
แทนหัวเราะร่าก่อนจะพูดใหม่ “ว่ายังไงครับพี่ ‘เอ็ดเวิร์ด’ ”
“ตอนนี้พวกนายอยู่ไหน” เขาถาม
“ออกจากประตูเมืองมาแล้วพี่” แทนตอบกลับไป
“ฝั่งไหน” เอ็ดเวิร์ดถามต่อ
“เรากำลังจะเดินทางไปเมืองคาลิป แล้วจะเดินทางต่อไปปิเอต้า” แทนว่า
“งั้นพวกนายกำลังจะไปทรังคัส อยู่ประตูตะวันตกล่ะสิ” เอ็ดเวิร์ดถามอีกครั้ง
“ใช่ละพี่” แทนตอบกลับไป
“รอนั่นก่อน!” เสียงเขาโหวกเหวกแล้วตัดสายไปทันที
“มีอะไรรึแทน” บลานซ์ถาม
“พ่อค้าคนนั้นไง” แทนตอบกลับ
บลานซ์ทำหน้าคิดอยู่ครู่หนึ่ง “อ่อ...คนที่นายเล่าว่าชื่อสมโชค”เขานึกขึ้นได้ได้เพราะชื่อจริงของเอ็ดเวิร์ดนั้นน่าจดจำ
หลังจากนั้นไม่นานเอ็ดเวิร์ดก็กระหืดกระหอบมาอยู่ตรงหน้าของทั้งสองชุดหรูๆ ของเขาหลุดลุย “อ่าวพี่...เก่งนี่นาที่รอดมาได้” แทนทัก
“รอดอะไรล่ะ นี่ตายไปเรียบร้อย เลเวลจากสิบห้าเหลือแค่เลเวลห้า!” เอ็ดเวิร์ดตอบอย่างหงุดหงิด “แถมการ์ดเก้าดาวยังพังไปใบหนึ่งด้วยบ้าชะมัด...” เขาบ่น
แทนกับบลานซ์มองหน้ากันก่อนที่แทนจะถามต่อ “แล้วพี่มีอะไรกับผมล่ะถึงกระหืดกระหอบมาอย่างนี้”เขาถาม
“ดูเมืองสิ” เอ็ดเวิร์ดพูดพร้อมชี้มือกลับไปข้างหลัง “เมืองพังพินาศอย่างนี้ผู้คนน่าจะหนีกันหมดต่อให้ระบบซ่อมเสร็จก็คงไม่มีคนเหลือเท่าไรแล้ว” เขาอธิบาย
แทนและบลานซ์ที่ยืนกอดอกฟังพยักหน้ารับ “แล้ว…?” แทนถาม
“ฉันอยากจะไปตั้งหลักที่เมืองใหม่ คาลิปก็ได้เมืองนั้นใหญ่ดี” เอ็ดเวิร์ดว่า “พวกนายพาฉันไปหน่อยได้ไหม” เขาถาม
“ได้สิพี่!” แทนดีใจที่จะได้เริ่มตอบแทนการ์ดคันศรเทพาระดับ8 ดาว “ว่าแต่พี่บอกว่าเหลือเลเวลเท่าไรนะ”
“ห้า” เอ็ดเวิร์ดตอบอย่างมั่นใจ
“ห้า!?” บลานซ์ย้ำ ส่วนคนที่ถูกถามก็พยักหน้ายืนยัน “เอ่อ...พี่เอ็ดเวิร์ดใช่ไหมครับ” บลานซ์ถามอย่างสุภาพและเมื่อคนที่เขาคุยด้วยพยักหน้ารับเขาก็พูดต่อไป “ถ้าพี่ปาร์ตี้กับพวกผมพี่จะได้ค่าประสบการณ์น้อยมากนะครับตามกฏของการเข้าปาร์ตี้ ที่ว่าถ้าคนเลเวลห่างกันมากอยู่ปาร์ตี้เดียวกันค่าประสบการณ์ของคนที่เลเวลน้อยจะได้จะน้อยลงเรื่อยๆ ตามความห่างของเลเวลและจากที่ผมลองคำนวนดู...พี่จะได้ค่าประสบการณ์ประมาณสองเปอร์เซนต์เองนะครับ”บลานซ์อธิบายรายละเอียดของการแบ่งค่าประสบการณ์
“ไม่มีปัญหา ฉันไม่ได้อยากได้เลเวลอยู่แล้วแต่เอาเป็ว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการเดินทางครั้งนี้ฉันจ่ายเอง!” เสียงเอ็ดเวิร์ดว่า
“พี่มีตังเท่าไร” แทนหรี่ตาถาม
“ร้อยกว่าล้าน” เอ็ดเวิร์ตอบเสียงเรียบ
“เยี่ยม...มีเงินร้อยกว่าล้าน แต่ยังเลเวลห้า” แทนพยักหน้ารับและยกนิ้วโป้งให้กับเพื่อนร่วมทางคนใหม่
“แท๊น! แท๊น! แทน! แทน! แท๊น! แท๊น! แทน! แทน! เอ็ดเวิร์ดนามสมมุติมหาเศรษฐีจากคัลเดียได้ร่วมทางกับคุณ!” ไม่ใช่เสียงจากระบบหรืออะไรที่ไหนเป็เสียงแทนที่ทำเสียงเลียนแบบเกม RPG ขณะได้เพื่อนใหม่...
1K
