"แก!"
มาร์ทตินพูดขึ้นเขาคือคนที่จะประมูลimmortal1000ล้าน
"นาย!"
"???"
"คนที่ช่วยฉันออกมาคือเขา"
"..."ชายปริศนาแสยะยิ้มขึ้นมาก่อนจะค่อยๆ ถอดแว่นและผ้าปิดปากออกพร้อมแว่นแล้วยิ้มส่งให้"ผมชื่อพอร์ทครับ ท่านเสกชัยส่งผมมา"
พอร์ทพูดขึ้นก่อนที่จะโชว์สัญลักษณ์เหยี่ยวให้ทุกคนดูเพื่อเป็หลักฐาน
"..."
"ปกติต้องแจ้งให้ทราบก่อนนิ"ครามพูดขึ้นก่อนจ้องไปยังพอร์ทที่ไม่ปริปากตอบทำเพียงยิ้มแห้ง
"ฉันว่าหาทางออกอื่นเถอะ"มาร์ทพูดขึ้น
"เดี๋ยวก่อนครับ เราออกประตูฝั่งตะวันออกจะปลอดภัยมากกว่านะครับ"
ประตูหลัง
"ผมบอกแล้วให้ออกประตูฝั่งตะวันออกก็ไม่เชื่อผม"พอร์ทพูดขึ้นขนาดที่ทั้งสี่แอบมาซุ่มดูสถานการณ์ทางประตูหลัง
"พวกนั้นมัน..."
"หืม เ้านั่น"
"พี่!!!"
"เสียงใครนะ"ฟาร์โทพูดขึ้นก่อนส่งสัญญาณให้ลูกน้องไปดู ขนาดที่มาร์ทปิดปากเธอไว้ ในจังหวะนั้นครามเตรียมปืนออกมาพร้อมเผชิญหน้า
"ขอโทษครับ พอดีผมไปยิงกระต่ายมา อั้นไม่ไหว ฮ่าๆๆๆ"พอร์ทรีบยกมือขึ้น
"เ้าหมอนั่น"
"ปล่อยเขาไป"มาร์ทตินเหลือบตาไปมองขนาดที่ร่างบางดิ้นรนอยู่ในอ้อมแขนของมาร์ทติน มืออีกข้างได้ปิดปากเธอไว้ไม่ให้ส่งเสียง
"หน้าไม่คุ้นเคยเลยนะ"ฟาร์โทพูดขึ้น
"ครับผมมาใหม่"พอร์ตพูดขึ้นก่อนโชว์สัญญาลักษณ์สิงโตขึ้นมา
"ปล่อยเ้านั่นไปเถอะ ฉันว่ามาสนใจแดเนียลดีกว่า"
ตูม!
คิดส์พูดขึ้นก่อนที่จะปล่อยหมัดหนักลงไปบนร่างกายของแดเนียลอย่างจังท่ามกลางสายตาของลูกน้องหลายๆ คนรวมไปถึงพอร์ตและคราม
"ไหนว่าจะฆ่าฉันไงแดเนียล"
ตูม!
"ไม่พูดอะไรหน่อยหรือไง"พอร์ตที่ยืนดูกำหมัดแน่นก่อนกันไปมองด้านมาร์ทติน
"นายครับ มาเฟียทิศใต้มาขอพบครับ"เสียงลูกน้องคนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงานทันที
"ว่าไงนะ!"ทุกคนต่างใในจังหวะนั้นมีชายปริศนาเข้ามา
"คุณเสกชัยไม่พบกันนานเลยนะครับ"คิดส์กล่าวทักทายชายวัยกลางคน
"รู้จักฉัน?"
"ครับ ได้ยินชื่อเสียงมานานคาดไม่ถึงว่าท่านจะผู้นำในการยุติาของเหล่ามาเฟีย"
"..."
"ไม่ทราบว่าท่านมีธุระอะไรไม่ทราบครับถึงได้อ้างเป็มาเฟียทิศใต้"
"หึ"
ปัง!
เืสีแดงสดๆ ค่อยๆ ไหลออกมาบนสู้พื้นทรายขนาดที่มืออีกข้างของพอร์ทรีบมากุมแผลไว้
"เ้านั่นมันบอกว่ามาเฟียทิศใต้จะมาโผล่ที่นี่"
"เ้าหมอนั่นพึ่งเข้ามาใหม่"
"งั้นชีวิตลูกน้องคนใหม่ขอแกฉันขอได้ไหม"
"หึ ตามสบายเลยครับ"
"..."พอร์ทขบกรามไว้แน่นก่อนจะถูกลูกน้องของเสกชัยลากตัวไป
"เฮ้ยหมอนั่นโกหกเราหรือเนี่ย"
"ไม่ใช่หรอกบางที..."มาร์ทตินพูดเท่านี้ก่อนหันไปจ้องแดเนียลก่อนเบิกตากว้าง
ปัง!
แดเนียลใช้โอกาสที่ทุกคนต่างไม่ทันตั้งตัวรีบแย่งปืนมาเหนี่ยวไกล ก่อนที่สองเท้ารีบวิ่งหนีสุดชีวิต
"เ้านั่นไม่เลวเลยนิ"
"ไปกันเถอะ"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนนำทางไป
"ไปทางไหน"ครามถามขึ้นขนาดที่แพรววาดิ้นรนสุดชีวิต
'ไปทางประตูทางตะวันออก จะมีคนรอรับพวกนาย'
"ประตูทิศเหนือ"มาร์ตินพูดขึ้นก่อนจะยันกายลุกขึ้นแล้วพาแพรววาที่อยู่ในการควบคุมของเขาไปด้วยก่อนจะเร่งฝีเท้าขึ้น
"เงียบซะ อ๊าก~"มาร์ตินร้องขึ้นเมื่อแพรววาจับบนนิ้วของเขาจนเขาผลักออกมาจากเธอ
"ไม่ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น ฉันจะไปหาพี่เนียล"แพรววาพูดขึ้นก่อนที่จะเดินย้อนกลับไป
หมับ!
มาร์ตินรีบดึงแพรววากลับมาก่อนจะจับไหล่ทั้งสองข้างของเธอไว้
"เลิกพล่ามสักที หากเธอไม่อยากให้พี่เธอต้องตายควรฟังฉัน"
"ไม่!"แพรววาปฏิเสธเสียงแข็งก่อนที่ภาพทุกอย่างจะวูบดับไป
ตูม!
"..."ครามเข้าไปรับร่างแพรววาที่ถูกเขาตีท้ายทอยจนสลบลง
"รีบไปกันเถอะ"
10นาทีต่อมา...
"ทำไมแกต้องรีบด้วย"ครามถามขึ้นหลังจากออกมา เวลานี้เขาทั้งเหนื่อยและหอบเมื่อต้องมาอุ้มร่างแพรววาอีก
"คาดไม่ถึงเลยนะว่าจะเจอกันที่นี่ ทั้งที่บอกว่าให้ไปประตูตะวันออกแล้วเชียว"พอร์ตพูดขึ้นขนาดจ้องมองทั้งสองก่อนหันมามองแพรววาที่นอนสลบอยู่
"เธอ?"
"แพรววาน้องสาวของแดเนียล ผมจำเป็ต้องทำให้เธอหลับ"มาร์ทตินบอกเหตุผลให้เสกชัยฟัง
"..."
"ว่าแต่ท่านอาไม่คิดแนะนำคนข้างกายหน่อยหรือครับ"
"เ้าหมอนี่? เขาบอกจะแนะนำเองนิ"
"..."มาร์ทตินจ้องมองแผลของพอร์ทก่อนที่จะหันมาจ้องพอร์ต
"มีอะไรหรือเปล่าครับ"
"มีอะไรค่อยไปคุยกับคฤหาสน์ฉัน"เสกชัยตัดบทเมื่อรู้ว่ามาร์ตินมีเื่สงสัยมากมายอยากถามเขา
8K
