บทที่ 19 ข่าวดี
“ทุกคนวันนี้กลับไปช่วยไปแจ้งแก่พวกผู้ใหญ่ทุกคนให้ข้าหน่อยจะได้หรือไม่” ในระหว่างที่ทุกคนกำลังจัดการจานชามหลังจากที่กินอาหารใกล้จะเสร็จแล้วนั้นเอง เย่หัวก็รีบวิ่งมาหาก่อนที่ทุกๆ คนจะลากลับบ้าน
ถึงมันจะไม่จำเป็เพราะอย่างไรเด็กๆ จะต้องบอกลานางในทุกๆ วันก็เถอะ แต่อาจจะเพราะนางเผลอดีใจมากจนลืมไป
“มีอะไรหรือเ้าคะ” จางหลังที่กำลังพยายามเล่นกับเ้าสังที่นอนหมอบอยู่อย่างไม่ไหวติง ซึ่งอยู่ใกล้ที่สุดเป็คนถามขึ้น
“เดี๋ยวเ้าช่วยไปเรียกทุกคนมารวมตัวกันสักหน่อยได้หรือไม่ ทุกคนที่มาที่นี่เลยนะ รวมถึงเด็กๆ ด้วย ทุกๆ คนด้วยนะช่วยไปตามทั้งหมดมาที ข้ามีเื่จะฝากไปบอกหัวหน้าหมู่บ้านและทุกๆ คนในหมู่บ้านเลย”
“มากันครบแล้วเ้าค่ะ”
เพียงแค่ไม่นานนัก ก็มีคนมารายล้อมเด็กหญิงเอาไว้จนขนาดที่หากมองจากข้างนอกก็แทบไม่เห็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ อยู่ตรงกลางแล้ว
“เอาหละทุกคนช่วยเงีบฟังข้าสักเดี๋ยวนะ” หลังจากที่ได้ยินคำกล่าวนั้นเสียงที่พูดคุยเล่นบ้าง สอบถามกันด้วยความสงสัยบ้าง หรือกำลังเอ่ยถึงอาหารการกินในวันนี้อย่างมีความสุขบ้าง ต่างก็เงียบเป็เป้าสากในฉับพลัน เบ่หัวที่เห็นแบบนั้นก็อึ้งเล็กน้อย ก่อนที่จะกล่าวเื่สำคัญที่นางเพิ่งจะตัดสินใจไปไม่กี่อึดใจที่ผ่านมา “อย่างที่บางคนได้ยินไปแล้วก่อนหน้านี้ แต่ในเมื่อบางคนยังไม่ได้ยินถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวข้าจะพูดรวดเดียวเลยนะ”
“...”
“...”
“...”
เด็กๆ ทุกคนที่ได้แวะเวียนไปมาที่นี่อยู่หลายครั้งแล้ว ต่างก็ให้ความเคารพต่อเย่หัวเป็อย่างมาก โดยเฉพาะหลังจากที่มีข่าวลือกันในหมู่เด็กๆ ที่บอกเล่ากันว่าเย่หัวนั้นเป็นางเซียนน้อยที่ลงมาจาก์ เพื่อช่วยเหลือเด็กๆ ที่กำลังตกทุกข์ได้ยากและไม่ทอดทิ้งความดีงามไป...
ทำให้หลังจากนั้นมาแม้แต่เด็กสามขวบที่ผู้ใหญ่อนุญาตให้ออกมาเล่นที่นี่ได้ ภายใต้การดูแลของพี่ๆ นั้น ก็ยังเชื่อฟังในสิ่งที่เย่หัวกล่าวอย่างไม่มีบิดพลิ้ว
“คืออย่างนี้นะ ในคราแรกข้าเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าสิ่งที่ข้านำมามันจะเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วแบบนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก่อนหน้านี้ข้าก็ยังไม่มั่นใจว่าสิ่งที่พวกเราเพิ่งจะช่วยกันปลูกมันจะติดหัวไหม...
แต่เมื่อกี้นี้ข้าได้ไปดูที่แปลงมันทั้งสองชนิดมา ปรากฏว่ามันฝั่งที่พวกเราเพิ่งจะ “พูนดิน” ไปในตอนบ่ายตอนนี้มันเริ่มออกดอกตูมเล็กๆ แล้ว ส่วนมันหวานเองก็เริ่มลงหัวเล็กๆ บ้างแล้วด้วย ซึ่งถ้าหากข้าจำไม่ผิดแล้วล่ะก็อรกไม่เกินสองวันอย่างช้าที่สุดผลผลิตที่พวกเราลงมือลงแรกทำกันไปในก่อนหน้านี้มันก็จะประสบผลสำเร็จ!”
เด็กๆ ที่อายุยังน้อยอาจจะไม่เข้าใจว่าสิ่งที่เย่หัวกล่าวนั้นคืออะไร แต่สำหรับเด็กที่พอจะรู้สึกรู้สาขึ้นมาหน่อยแล้ว ทุกคนล้วนแล้วแต่เบิกต้ากว้างขึ้น ในใจแล้วพวกเขาอยากที่จะโห่ร้องะโออกมาใจจะขาด แต่ติดที่ยังคงเชื่อฟังคำของเย่หัว โดยเฉพาะเด็กที่อายุสิบสองปีขึ้นไป ที่ถึงแม้จะยังเป็เด็กอยู่กึ่งหนึ่ง แต่พวกเขาก็เข้าใจหลายๆ สิ่งหลายๆ อย่างมากขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน
ซึ่งความหมายทั้งหมดเท่ากับว่านับตากนี้ไปพวกเขาก็จะไม่อดอยากอีกต่อไป แม้วันหนึ่งท่านเทพธิดาของพวกเขาจะกลับขึ้นสู่สรวง์ก็ตาม...
“...” มองเด็กๆ ที่บางส่วนกำลังงุนงง บางส่วนกำลังยิ้มกว้างออกมา และบางส่วนที่กำลังพยายามข่มกลั้นความดีใจเอาไว้ โดยเฉพาะมีเด็กผู้หญิงที่โตจนอายุสิบแปดสิบเก้าบางคนถึงขึ้นหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความดีใจ ที่พวกเขาจะได้ไม่ต้องอดอยากอีกต่อไป
เด็ก...
ใช่แล้วนางไม่ได้กล่าวผิดไปเลยแม้แต่น้อย สำหรับโลกใบนี้ที่อายุขัยของมนุษย์ยืนยาวโดยเฉลี่ยที่สองร้อยปีแล้วนั้น หากยังไม่เติบโตไปถึงอายุยี่สิบปีก็ยังไม่ถือว่าก้าวพ้นวัยเด็กแต่อย่างใด แล้วหากยังอายุเพียงแค่ไม่ถึงสามสิบก็ยังถือว่าเป็แค่วัยรุ่นเท่านั้น!
ซึ่งโดยปกติแล้วสำหรับโลกใบนี้โดยเฉลี่ยแล้วผู้คนจะเริ่มแต่งงานมีครอบครัวที่่อายุยี่สิบปีขึ้นไป น้อยมากที่จะมีก่อนอายุยี่สิบปี
และด้วย่อายุขัยที่ยาวนานและยังเป็โลกที่ “สะอาด” ในระดับหนึ่ง ทำให้ผู้คนยังสามารถอาศัยอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกัน แม้ว่าภายในครอบครัวนั้นจะมีห้าชั่วรุ่นแล้วก็ตาม จะมีก็เพียงแค่บางส่วนเท่านั้นที่แต่งออกไปจากบ้านหรืออยากที่จะท้าทายตนเองแล้วสร้างบ้านใหม่หรือย้ายถิ่นฐานไป...
“ถ้าอย่างนั้นข้าขอบอกเื่สำคัญเลยก็แล้วกัน ในเมื่อสิ่งที่พวกเราทำมันประสบผลสำเร็จ ข้าอยากให้คืนนี้ทุกคนกลับไปบอกพ่อแม่ผู้ปกครองที่บ้าน ให้ช่วยกันกระจายข่าวที ว่าถ้าเป็ไปได้แล้ว ั้แ่พรุ่งนี้ไปข้าอยากให้ทุกคนมาช่วยกันปลูกมันหวานกับมันฝรั่งกัน
แน่นอว่าสำหรับผู้หญิง เด็ก และคนชราเองก็สามารถมาช่วยกันทำอาหารเลี้ยงทุกคนในหมู่บ้านและให้กำลังใจกันและกันในระหว่างวันได้ ข้าจะรับผิดชอบเื่วัตถุดิบในการทำอาหารเลี้ยงทุกคนและหัวพันของมันทั้งสองชนิดเอง ขอแค่ทุกคนมาช่วยกันถางป่าปรับพื้นดินเพื่อยกร่องปลูกมัน
แล้วหลังจากนี้ไปอีกแค่ไม่กี่วันข้าสัญญาว่าทุกคนจะมีหัวมันทั้งสองชนิดเอาไว้กินในตลอดหน้าหนาวที่กำลังจะมาถึงนี้อย่างแน่นอน”
.................................
มาแล้วจ้า มาให้เร็วหน่อย ชดเชยที่เมื่อวานหายไปทั้งวัน
แต่วันนี้ก็น่าจะหายไปทั้งวันอีกทีครับ เขาจะมีการตัดไฟกันอีก แต่ถ้ายังไงก่อนตัดไฟถ้าทันจะมาให้อีกตอนครับ
แล้วหลังจากไฟมาถ้าไม่ติดอะไรก็จะมาต่อให้จ้า
ไรท์คิดถึงนักอ่านจัง*-*
876
