อดีตนายทหารกับการข้ามมิติ
ติ๊ง!
“สวัสดีครับมิสเตอร์ได้เวลาเดินทางแล้วครับ”เสียงโมโนโทนของระบบดังขึ้นขณะที่นายทหารหนุ่มกำลังนั่งทานมื้อเช้าในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2567
“อืม รอสักครู่”เทพประทานพยักหน้ารับ จิบกาแฟจนหมดแก้วจากนั้นจึงลุกขึ้นไปปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน
“พร้อมแล้ว” ชายหนุ่มนั่งลงบนโซฟาสีเข้มภายในห้องนั่งเล่น
“รับทราบครับมิสเตอร์กรุณาทำใจให้สบายแล้วหลับตาลงนะครับ”สิ้นเสียงระบบเทพประทานก็ทำตามอย่างว่าง่ายเพราะเขาทำใจมาได้สักพักแล้ว
คนเราถึงเวลาที่ต้องปล่อยวางก็ต้องปล่อย
วูบ!!!
ร่างสูงใหญ่ของนายทหารหนุ่มล้มลงนอนบนโซฟาขณะเดียวกันิญญาสีขาวโปร่งแสงก็ถูกดึงไปอีกมิติทันที
วืด...แอ๊ด... วืด...
หุ่นจำลองของระบบSE02421 หน้าซีดลงเมื่อเครื่องเคลื่อนย้ายมวลสารเกิดขัดข้องมันเร่งติดต่อสำนักงานใหญ่อย่างเร่งด่วนดวงตาจอแก้วของมันก็คอยดูข้อมูลจากเครื่องเคลื่อนย้ายมวลสารไปด้วยยิ่งเห็นระดับลดลงมากเท่าไรมันก็ยิ่งตื่นตระหนก
เมื่อสำนักงานใหญ่รับเื่และติดต่อมากราฟของโฮสต์ของมันก็เหลือเท่าหางอึ่งแล้วมันกัดลิ้นซิลิโคนของตัวเองแล้วทึ้งผมสังเคราะห์ด้วยความจนใจ
หมดแล้ว...หมดกัน ...สิ้นหวังมาก
เทพประธานที่ไม่รู้เื่ราวจากต้นทางก็ตื่นขึ้นมาในบ้านเก่า ๆ โทรม ๆ เขาลุกขึ้นนั่งอย่างมึนงง ค่อย ๆ ปรับสติตื่นรู้มือหนายกขึ้นลูบหน้าตัวเองแรง ๆ เรียกสติ ตอนนี้เขาอยู่ในร่างเทียนเฉินแล้วซึ่งก็คือตัวเขาอีกคน
ความทรงจำบางส่วนที่ได้รับมานั้นทำให้เขารู้ว่าเ้าเทียนเฉินคนนี้เป็คนยากจนถูกตัดขาดจากบ้านหลักของตระกูลฟางมาั้แ่อายุได้เพียงสามขวบเพราะพ่อตายจากไปแม่จึงถูกขับไล่ออกจากตระกูลฟาง ถูกยึดแซ่ แม่ของเ้าคนนี้นั้นไม่มีแซ่เทียนเฉินจึงไม่มีแซ่ตามไปด้วย
ตอนนี้เ้าของร่างอายุได้ยี่สิบหกปีแล้วเขาคิดว่ายังเด็กอยู่เลย ทว่าในยุคนี้ที่ผู้คนแต่งงานกันั้แ่อายุสิบห้าอายุเท่านี้ถือว่าเป็คนแก่เกินวัยแล้ว และด้วยความที่เ้าของร่างมีฐานะค่อนข้างจนจึงทำให้ไม่มีสตรีหรือเกอคนใดอยากแต่งงานด้วย
กระทั่งเมื่อครึ่งเดือนก่อนหัวหน้าหมู่บ้านถูกเร่งเร้าจากทางการว่าถ้าสตรีและเกอคนใดยังโสดให้ออกเรือนให้ไวเพราะทางการ้าผลิตประชากรเพิ่มขึ้นเนื่องจากหลายปีมานี้เด็กเกิดใหม่มีอัตราน้อยลงมาก
หวยเลยลงมาที่เขาในหมู่บ้านมีสตรี เกอและบุรุษหนุ่มสาวหลายคนที่ถึงวัยออกเรือน คนอื่น ๆล้วนถูกใจในหน้าตาหรือทรัพย์สินของฝ่ายตรงข้าม ทว่าเขาและคู่หมั้นนั้นเป็เศษที่ใครไม่เหลียวแล
เทียนเฉินจนรูปร่างสูง ผมเผ้ายุ่งเหยิง และดูสกปรกเหมือนไม่ได้อาบน้ำขัดตัวมาเป็เวลานาน สาวๆ และเกอหนุ่มเลยร้องอี๋หลีกหนีกันไป
ส่วนเกอแซ่เติ้งนั้นนอกจากอ้วนพีจนเหนียงออกแล้วยังปากร้ายมือไวอีกด้วย เกอคนนั้นเกิดในครอบครัวพ่อค้าบ้านเติ้งเปิดร้านขายข้าวสารและสินค้าอื่นอีกเล็กน้อย แต่ก็ถือว่าร่ำรวยมากกว่าหลายครัวเรือน
เติ้งเหยาเกิดจากภรรยาเอกของเติ้งตู้และมีเขาเป็บุตรเพียงคนเดียว เมียรองคนอื่นให้กำเนิดบุตรชายรวมกันถึงสี่คน
เมื่อแม่ของเติ้งเหยาจากโลกนี้ไปเมื่อสามปีก่อนเติ้งเหยาก็ทวีความร้ายกาจมากขึ้นจากนิสัยที่เอาแต่ใจมากอยู่แล้วก็ยิ่งแย่ไปกันใหญ่ ไม่มีใครสามารถจัดการเขาได้แม้แต่พ่อเติ้งหรือย่าเติ้งก็ตามย่าเติ้งก็ทำได้เพียงแต่เอ่ยปากแซะจิกกัดให้พอรำคาญใจเกอหนุ่มก็เท่านั้น
เทียนเฉินกับตัวเขานั้นมีรูปร่างหน้าตาที่เหมือนกันย่อมต้องเป็อย่างนั้นเพราะพวกเขาคือจิติญญาเดียวกันแค่เกิดต่างสถานที่กัน
จัดการตัวเองดีๆ เ้าคนนี้ก็คงจะหล่อเหลาเหมือนตัวเขาในโลกที่จากมา
ชายหนุ่มพับผ้าห่มวางไว้ที่ปลายเตียงเขาลุกขึ้นยืนบิดี้เีสองสามครั้งให้หายเมื่อยขบ เตียงทหารว่าแข็งแล้วฟูกนอนของเ้านี่แข็งไม่พอยังทำให้ปวดหลังอีกด้วย เขาส่ายหน้าเบา ๆยามมองไปยังต้นเหตุ ฟูกสีตุ่นเก่า ๆ ดูไม่ค่อยสะอาดสะอ้านมากนัก
จะให้สะอาดได้อย่างไรบ้านก็เก่า เงินก็ไม่มี ถึงแม้จะขยันทำงานหาเงินแต่ก็มักถูกกดราคาอยู่เรื่อยไปรับจ้างทำงานแบกหามก็ถูกกดราคา เบี้ยวเงินไปล่าสัตว์มาขายหรือเอาผักผลไม้ไปขายก็ถูกกดราคาจนต่ำเตี้ยเรี่ยดินมีเงินเหลือเก็บนิดหน่อยก็ถูกคนจากบ้านเก่ามาลักขโมยไปไปแจ้งหัวหน้าหมู่บ้านก็จัดการไม่ได้
และที่บ้านไม่ค่อยสะอาดก็เพราะทำงานทั้งวันออกเช้ากลับค่ำ แทบไม่มีเวลาดูแลบ้านด้วยซ้ำไป ชีวิตช่างรันทดจริง ๆ
อดีตนายทหารหนุ่มถอนหายใจแรงเขาลงมือหยิบจับข้าวของต่าง ๆที่มีอยู่น้อยนิดให้เป็ระเบียบก่อนจะตั้งจิตนึกถึงมิติจากแหวนหยกเมื่อมองเห็นด้านในมิติเขาก็ต้องเป็อันตื่นใเมื่อพบว่าข้าวของที่เตรียมมาหลายร้อยตู้คอนเทนเนอร์นั้นหายวับไปเหลือแค่อย่างละลังสองลังเท่านั้น
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?
“ระบบระบบเกิดอะไรขึ้น” เทียนเฉินพยายามเรียกหาระบบ SE02421 ใช้เวลาครู่ใหญ่เขาก็ได้ยินเสียงสัญญาณติดต่อกลับมา
“ส...สวัสดีครับฮ...โฮสต์ เกิดข้อผิดพลาดเล็กน้อยถึงใหญ่มาก ระหว่างเคลื่อนย้ายจิติญญา เครื่องเคลื่อนย้ายเกิดนอตหลุดหนึ่งตัวทำให้แผงควบคุมรวนและได้ทำการโอนย้ายของสมนาคุณและของที่ฟาร์มมาได้กว่าเก้าสิบเจ็ดเปอร์เซ็นต์ให้กับหน่วยงานการกุศลที่มิติดาวโลกเป็ที่เรียบร้อยแล้วครับ”
“ซึ่งทางนั้นได้มีการเซ็นรับของก่อนที่กระผมจะติดตามที่อยู่ต่างๆ ได้ ทำให้ไม่สามารถดึงกลับมาได้ครับ ระบบขออภัยต่อโฮสต์ด้วยครับ”
ระบบ SE02421 ร่ายยาวตบท้ายด้วยคำขอโทษที่ดูมีน้ำหนักแห่งความเสียใจอยู่ในที
เทียนเฉินถอนหายใจยาวเขารู้สึกว่าที่ทำมานั้นเสียเปล่าไปหมดเลย
“แล้วฉันต้องใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีอะไรเลยใช่ไหม”เขาถามออกไปเสียงเรียบแฝงไปความเหนื่อยใจ
“ระบบขออภัยที่ต้องแจ้งว่าเป็เช่นนั้นครับแต่ ๆ แต่ระบบสามารถดึงของมาได้หนึ่งรายการครับนั่นคือเครื่องประดับที่จะมอบให้ภรรยาเกอของโฮสต์ครับ ได้มาครบเลยนะครับ”
มันไม่ได้บอกว่าที่ได้มาเพราะหัวหน้าองค์กรการกุศลที่ของรายการนี้ถูกส่งไปนั้นคิดว่าเป็เครื่องประดับปลอมมันจึงเก็บกลับมาได้อย่างฉิวเฉียด
“แล้วทักษะความรู้ที่ฉันซื้อมาล่ะ”
“เอ่อ คือ เอ่อมัน มันหายไปด้วยครับ” มันอบเสียงละห้อย ร้องเอ๋งได้ร้องร้องไปแล้ว
เทียนเฉินแทบอยากจะจับเ้าระบบSE02421 ออกมาปาทิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อระบายอารมณ์ความหงุดหงิด
1K
