ตอนที่ 22
“โอ๊ย!...”
เสียงนิโคลัสร้องโหยหวนดังลั่นวงแขนที่กอดรัดร่างบางอ่อนแรงลงทันทีผู้หญิงแสบคนนี้จับที่จุดสำคัญของบุรุษเพศก่อนที่จะบีบแรงๆ จนเขาเ็ปอย่างที่สุดเขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำแบบนี้
“จะปล่อยไหม”เธอจ้องหน้าเขา
ใบหน้าหล่อเหลาของนิโคลัสเหยเกเพราะความเ็ปยอมปล่อยให้เธอเป็อิสระอย่างง่ายดายพุดแก้วสะใจเมื่อเห็นท่าทางที่แสนจะเ็ปของเขา
“คุณมันเป็ผู้หญิงที่ร้ายกาจที่สุด”
“กับคุณมันก็ต้องแบบนี้แหละไอ้ไฮยีน่าหิมะหื่นกาม คิดว่าจะใช้กำลังกับคนอย่างฉันได้เหรอ มันน่าจะเฉือนให้สูญพันธุ์ไปเลยนะว่าไหม”
“เื่แบบนี้มันทำเล่นๆไม่ได้นะ มันอันตราย” เขาต่อว่าอย่างเจ็บใจเป็ที่สุด
“ก็เพราะรู้ว่ามันเล่นไม่ได้ไงเลยต้องทำแบบนี้ฟังนะถ้าคิดจะทำอะไรฉันอีกละก็ครั้งนี้มันจะไม่ใช่แค่บีบแต่ฉันจะทำให้คุณเป็หมันเลย จำไว้”
“ยายตัวแสบ”
“ทีนี้ไปนอนที่โซฟาได้แล้ว”เธอชี้นิ้วไปที่โซฟาปลายเตียงทันที
“จะบ้าเหรอทำร้ายร่างกายแล้วยังจะไล่ไปนอนที่อื่นอีก มันไม่ใจดำไปหน่อยหรือไง แม่คุณ”
“ไม่เลยสำหรับคนบ้ากามอย่างคุณ ไปนอนที่อื่นเลยนะ คนอย่างคุณได้นอนที่โซฟาเหมาะแล้ว”หญิงสาวออกคำสั่งเสียงเครียด
“ไม่”ชายหนุ่มไม่ยอมแพ้นอนลงบนเตียงทันที พร้อมทั้งสบตาคู่หวานของเธออย่างถือดี
“จะลุกดีๆหรือจะต้องให้ใช้กำลัง” เธอถามอย่างใจเย็น
“คุณจะทำอะไรผม”
“จับคุณทุ่มลงพื้นไงลุกออกไปเลยนะ”
“คุณทำร้ายผมขนาดนี้คิดว่าผมจะมีแรงทำอะไรหรือไง”
พุดแก้วเกือบจะหลุดหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้นหญิงสาวเดินอ้อมมาที่อีกฝั่งของเตียงพร้อมทั้งมองหน้านิโคลัส
“ถ้าอย่างนั้นคุณนอนที่นี่ก็ได้แต่อย่าคิดจะทำอะไรฉันอีก ไม่อย่างนั้นฉันจะทำให้แรงกว่าเดิม”
“คุณขู่ผมเหรอ” นิโคลัสยิ้มเมื่อได้ยินแบบนั้น
“เปล่าคนอย่างฉันพูดคำไหนคำนั้น ถ้าไม่เชื่อจะลองดูก็ได้” พุดแก้วพูดเสียงเรียบแล้วล้มตัวลงนอนอีกครั้งถ้าไม่เลิกคิดทำอะไรอีกละก็ คราวนี้จะเอาให้สูญพันธุ์ไปชั่วชีวิตเลย
นิโคลัสรู้แล้วว่าพุดแก้วไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาจะประมาทได้เลยเธอร้ายกาจกว่าที่คิดมาก แต่ในความร้ายกาจนั้นมันมีความน่ารักซ่อนอยู่หลายจุด
“นี่คุณตื่นได้แล้ว” นิโคลัสะโใส่หูของเธอดังๆ อย่างจงใจพุดแก้วลืมตาขึ้นมาอย่างใก่อนที่จะเม้มปากอย่างโมโหเมื่อรู้ว่าเขาแกล้ง
“ทำบ้าอะไรของคุณ”หญิงสาวเขย่าที่หูของตัวเองเบาๆ
“ปลุกคุณไง”ชายหนุ่มตอบอย่างจงใจยั่วโมโห
“แล้วนึกบ้าอะไรมาปลุกแบบนี้เกิดแก้วหูฉันแตกขึ้นมาคุณจะรับผิดชอบอย่างไรคุณนี่มันเป็ผู้ชายที่ห่วยที่สุด”
“ด่าเข้าไปอย่าลืมว่าผู้ชายที่คุณด่านี่คือสามีของคุณนะพุดแก้ว แล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้ววันนี้จะพาคุณไปเที่ยวรอบเมือง”
“เที่ยวเหรอ”หญิงสาวทวนคำ
“ก็ใช่น่ะสิฟังไม่รู้เื่หรือไงถึงต้องถามซ้ำ” เขาทำท่าเบื่อหน่าย
“ทำไมถึงคิดจะพาเที่ยว”
“ผมไม่อยากให้ใครมองว่าไม่สนใจคุณมากเกินไปถึงอย่างไรเราก็ได้ชื่อว่ามาฮันนีมูนกัน”
“อ๋อสร้างภาพ” เธอเข้าใจแล้ว
“รู้แล้วก็ช่วยทำตัวเป็เมียที่ดีด้วยถึงจะเป็เมียในนามก็ต้องทำให้คนอื่นมองว่าเรารักกันปานกลืนกินเข้าใจไหม”
“เื่อะไรจะต้องไปทำตัวเสแสร้งให้คนอื่นเห็น”
“เพราะว่าคุณเป็คุณนายชาโรนอฟไงคืนนี้มีเลี้ยงอาหารค่ำที่บ้านของนายอำเภอ เขาชวนเราด้วย ดังนั้นคุณต้องไปกับผม”
“แล้วเขารู้ได้อย่างไรว่าเราเป็สามีภรรยากัน”เธอถามด้วยความสงสัย
“คุณไม่น่าถามเลยนะงานเลี้ยงของธนาคารคุณก่อวีรกรรมอะไรไว้ล่ะ” นิโคลัสทบทวนความจำให้พุดแก้วถึงนึกขึ้นมาได้
“ครั้งนี้คุณจะมาทำบ้าๆบอๆ ให้ผมขายหน้าไม่ได้แล้ว คุณต้องทำตัวให้เหมาะสม”
“แล้วถ้าฉันไม่ทำตามล่ะ”เธอถามกลับกวนๆ
“ผมจะจูบคุณต่อหน้าทุกคนโดยไม่กลัวว่าคุณจะตอบโต้ผมอย่างไร”
“แน่ใจเหรอว่าสู้ฉันได้”
“เลิกพูดมากได้แล้วตอนนี้สิ่งที่คุณต้องทำคือไปอาบน้ำแต่งตัวดีๆ เราจะเข้าไปซื้อของและพาคุณเดินชมรอบเมืองด้วย”
พุดแก้วเดินตามนิโคลัสด้วยท่าทางสงบวูฟล์และฟลิ้นต์เดินประกบหน้าหลังทั้งคู่อีกที หญิงสาวหยุดมองร้านขายเสื้อผ้าตรงหน้าและหันมามองเขาสลับกัน
“ร้านนี้เป็ร้านที่ดีที่สุดในเมืองมันคงพอจะมีชุดที่จะทำให้คุณดูดีขึ้นมาบ้าง” นิโคลัสเอ่ย
พนักงานในร้านต่างมารุมที่พุดแก้วแต่ละคนพยายามเอาอกเอาใจหญิงสาวลองชุดหลายต่อหลายชุดแต่ก็ยังไม่ถูกใจเขาเสียที
“มันฉูดฉาดไป”นิโคลัสเอ่ย พุดแก้วถอนหายใจก่อนที่จะเดินกลับไปที่ห้องลองชุดอีกครั้ง
“ดีไหม”พุดแก้วถามเมื่อเดินออกมาจากห้องลองชุดเป็รอบที่สิบห้า
“มันไม่สุภาพ”คำตอบของเขาทำให้เธอเม้มปากทันที
“นี่มันชุดที่สิบห้าแล้วนะจะต้องลองอีกกี่ชุด” พุดแก้วเริ่มเบื่อความเยอะของเขาแล้ว
“ลองต่อไปอีกเรื่อยๆอย่าบ่นได้ไหม” พุดแก้วเม้มปากแต่ก็ยอมเข้าไปในห้องลองชุดอีกครั้ง
“ท่านครับผมว่าบางชุดคุณพุดแก้วใส่แล้วดูดีมากเลยนะครับ” ฟลิ้นต์อดพูดไม่ได้
“ใช่ครับ” วูฟล์เองก็เห็นด้วย
“ก็จริงของพวกนาย”นิโคลัสเองก็เห็นด้วย บอดี้การ์ดทั้งสองคนมองหน้ากันไปมาพอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
“ท่านกำลังแกล้งเธอหรือครับ”วูฟล์ถาม
“ใช่ให้เธอเหนื่อยเล่น สนุกดีนะ ว่าไหม” นิโคลัสพูดอย่างอารมณ์ดี
พุดแก้ววางถุงจากร้านเสื้อที่ไปลองชุดมาเป็สิบชุดลงบนโซฟาด้วยความเหนื่อยเธอใช้เวลาอยู่ที่ร้านเสื้อผ้าเป็ครึ่งค่อนวันเพียงเพื่อหาชุดที่เขาถูกใจ แถมยังต้องไปร้านรองเท้าเพื่อหารองเท้าที่จะเข้ากับชุดที่จะใส่อีกหลายร้านมันเป็เื่ที่น่ารำคาญมากสำหรับเธอ
“เดี๋ยวตอนหกโมงเย็นเราต้องออกจากบ้านแล้วอย่าลืมทำตัวให้มันดีๆ ด้วย”
“ฉันรู้ว่าต้องทำตัวอย่างไรไม่ต้องมาสอน”
“รู้ก็ดีแล้วเื่หน้าผมของคุณจะมีช่างมาดูแลตอนสี่โมงเย็น คงต้องใช้เวลานานหน่อยถึงจะออกมาดูดี”
“จริงๆฉันทำเองก็ได้ คุณไม่ต้องห่วงว่าจะเสียหน้ามากหรอก” หญิงสาวรับรองอย่างหนักแน่น
“ผมเชื่อได้แค่ไหนว่าคุณจะไม่ทำให้ขายหน้า”เขาไม่ไว้ใจเธอเลยจริงๆ
“คนอย่างฉันพูดคำไหนคำนั้นไม่ได้ปลิ้นปลอกเหมือนคุณหรอกนะ ไม่ต้องห่วง”ไม่วายที่พุดแก้วจะประชดกลับไปในข้อหาหมั่นไส้
“จะเอาอย่างนั้นก็ได้แต่ถ้าคุณแต่งหน้าทำผมห่วยๆ ออกมาละก็ เราจะได้เห็นดีกัน” ชายหนุ่มขู่
“เราได้เห็นดีกันแน่ออกไปได้แล้วฉันจะพักสักครู่ จากนั้นจะได้เริ่มทำตัวให้ดูดีให้สมกับเป็คุณนายเ้าของธนาคารและเ้าของเหมืองที่ยิ่งใหญ่ของรัสเซีย”พุดแก้วทั้งประชดทั้งแดกดันด้วยความหมั่นไส้
“ดีมากหวังว่าคุณจะไม่ทำให้ผมต้องรอนะ คุณนาย”
--------------------------------
มีโปรดีๆ ฟินหัวใจมาฝากค่ะลุงนิคปะทะพี่ธาม!!! #กุหลาบแก้ว????เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ????(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)????ราคารวมปกติ 718 ลดพิเศษเพื่อคนพิเศษเหลือเพียง 466 และรวมส่งในระบบลงทะเบียนหนังสือมีจำนวนจำกัดค่ะ สนใจสั่งซื้อ#อินบ็อกซ์เพจตะวันเปรมปรีดิ์เลยค่ะ
5K
