ก่อนที่จะทำการสร้างเกม เดฟได้รีเสิร์ชข้อมูลมาแล้วว่าผู้เล่นโดยเฉลี่ยสามารถเล่นเกมได้เพียง 8 ชั่วโมงต่อวัน ขึ้นอยู่กับปริมาณมานาของแต่ละคน ยิ่งมีมานาเยอะยิ่งสามารถเล่นเกมได้นานขึ้น เช่นเดียวกับนักพัฒนาเกมที่ใช้มานาในการสร้างเกม ผู้เล่นเองก็จะต้องใช้มานาในการเล่นเกมเช่นกัน เพราะตามกลไกของเมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายแล้ว การที่จะเชื่อมต่อเข้าสู่โลกแห่งเกมได้นั้นจำเป็ต้องใช้กระแสมานาของผู้เล่นเป็ตัวเชื่อมเปรียบเสมือนเครือข่ายอินเทอร์เน็ตในโลกเก่าของเดฟ
ในโลกนี้แม้จะมีอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีที่คล้ายกับในโลกเก่าของเขา แต่เนื่องจากประวัติศาสตร์ที่เปลี่ยนไปโดยการปรากฏตัวของสิ่งเหนือธรรมชาติอย่าง เกทและมอนสเตอร์ จึงทำให้การพัฒนาเทคโนโลยีต่างๆได้รับผลกระทบไปด้วย ไม่ว่าจะเป็สิ่งของเครื่องใช้ ยวดยานพาหนะหรือแม้แต่เครือข่ายอินเทอร์เน็ตก็ได้รับผลกระทบจากพวกมันทั้งสิ้น โดยเฉพาะพลังงานชนิดใหม่ที่หลั่งไหลออกมาจากเกทเ่าั้ จนปัจจุบันได้เติมเต็มโลกทั้งใบและมนุษย์ได้เรียกพลังงานชนิดใหม่นี้ว่า “มานา”
มานาเป็พลังงานอเนกประสงค์ที่สามารถนำไปใช้ได้แทบจะทุกอย่าง สะดวกสะบายยิ่งกว่าไฟฟ้าเป็ร้อยเท่าพันเท่า ไม่ว่าจะในร่างกายมนุษย์หรือเครื่องจักร มานาก็สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและคงความเสถียรไม่ต่างกัน แถมมันยังเป็พลังงานสะอาดที่ไม่สร้างมลพิษใดๆเหมือนกับน้ำมันหรือไฟฟ้าที่ผลิตจากถ่านหินพวกนั้น ซึ่งสร้างมลพิษต่อโลกเป็จำนวนมากแถมยังมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นในแต่ละปีอีกด้วย
เมื่อรู้เช่นนั้นแล้วมีเหตุผลอะไรที่สังคมมนุษย์ในโลกนี้จะไม่ใช้มานาเป็แหล่งพลังงานหลัก? มันจึงไม่แปลกที่เมืองส่วนใหญ่จะถูกสร้างใกล้ๆกับเกทแม้ว่ามันจะมีอันตรายซ่อนเร้นอยู่ก็ตาม เพราะเกทเป็แหล่งผลิตมานาตามธรรมชาติของโลกนี้ เกทนั้นมีหลายชนิดหลายประเภท มีทั้งแบบที่จะหายไปเมื่อบอสมอนสเตอร์ถูกเคลียร์ และแบบที่จะคงอยู่ตลอดกาลตราบเท่าที่เงื่อนไขของมันไม่สำเร็จลุลวง
ซึ่งเงื่อนไขในการเคลียร์เกทประเภทนี้นั้นจะไม่เหมือนกันเป็ส่วนใหญ่ มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่มีเงื่อนไขที่เหมือนกัน แต่ตราบใดมนุษย์รู้เงื่อนไขของมันและไม่คิดที่จะเคลียร์มัน เกทประเภทนี้ก็จะยังคงอยู่เป็แหล่งพลิตพลังงานมานาให้มนุษย์ตลอดกาล แน่นอนว่ามีเพียงเกทแรงค์ B ลงมาเท่านั้นที่มนุษย์ไม่้าเคลียร์มัน เพราะถือเป็ระดับความอันตรายที่มนุษย์สามารถควบคุมได้ หากเป็เกทแรงค์ A ขึ้นไปไม่ว่ามันจะมีเงื่อนไขในการเคลียร์แบบไหน เหล่าฮันเตอร์ก็จะหาวิธีเคลียร์มันให้จงได้
เพราะการมีเกทระดับแรงค์ A ขึ้นไปปรากฏขึ้นบนโลก มันก็เปรียบเสมือนมีคนมาติดตั้งะเินิวเคลียร์ลูกใหญ่ๆไว้ที่หน้าบ้านคุณ มันคือหายนะที่เคยกวาดล้างเมืองมนุษย์มาแล้วหลายครั้ง เป็ไปไม่ได้ที่มนุษย์จะไม่เรียนรู้จากความผิดพลาดของตน ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่มีชีวิตอยู่ครองโลกมาจนถึงทุกวันนี้
กลับเข้าเื่ปัจจุบันกันดีกว่า จากการค้นข้อมูลของเดฟ เขาพบว่าผู้เล่นแรงค์ F โดยเฉลี่ยแล้วมีมานาอยู่ที่ 10 หน่วย พวกเขาจะสำรองมานาไว้ 2 หน่วยเพื่อไม่ให้ตัวเองรู้สึกเหนื่อยจากอาการมานาหมด และจะใช้มานาที่เหลือในการทำกิจกรรมอื่นๆเช่น ใช้ไปกับสกิลในเกทแรงค์ F หรือใช้ในการเล่นเกมเพื่อฝึกฝนทักษะของพวกเขา ไม่ก็ใช้ในการสตรีมเกมเพื่อหารายได้เสริมอย่าง โจชัวและเดลล่า โดยมานาหนึ่งหน่วยสามารถเล่นเกมได้ 1 ชั่วโมง
ดังนั้นแล้วผู้เล่นที่มีมานา 10 หน่วยจึงสามารถเล่นเกมได้เพียง 8 ชั่วโมงต่อวันเท่านั้น เกมของเดฟในพาทแรก(Part 1)จึงถูกออกแบบให้สามารถเล่นจบเนื้อเื่หลักภายใน 2 วัน เวลาเล่นเฉลี่ยจะอยู่ที่ 16 ชั่วโมงโดยประมาณ และหากผู้เล่น้าสำรวจแมพหรือทำชาเลนจ์เพื่อปลดล็อคไอเทมต่างๆในเกมให้ครบก็ต้องใช้เวลาเล่นเป็เท่าตัว มันเป็เกมที่สามารถเล่นซ้ำๆได้ไม่เบื่อจนกว่าเวลาเล่นสะสมจะทะลุ 100 ชั่วโมงเป็อย่างต่ำ
แน่นอนว่านี่แค่พาทแรกเท่านั้นยังเหลืออีกหนึ่งพาทที่จะทำเกมนี้เสร็จสมบูรณ์ 100% ตามที่เดฟได้ตั้งเป้าไว้ในตอนแรก ซึ่งเดฟยังไม่คิดจะทำมันในตอนนี้ จนกว่าเขาจะได้แต้มแห่งฝันร้ายจากผู้เล่นมามากพอที่จะอัพเกรดเมล็ดพันฝันร้ายของเขาจากแรงค์ F เป็แรงค์ E เพราะบอสต่างๆในพาท 2 นั้นไม่ใช่สิ่งที่เมล็ดพันธุ์แรงค์ F จะสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ แม้ว่าเขาจะใช้เทคนิดจัดสรรค่าสเตตัสก็ตาม
ดังนั้นเดฟในตอนนี้จึงได้แต่รอให้เกมของเขาเป็ที่นิยมอย่างช้าๆ สะสมแต้มแห่งฝันร้ายตามจำนวนที่เขา้า แต้มแห่งฝันร้าย(Nightmare Points)คือพลังงานแห่งอารมณ์ที่โลกแห่งเกมดึงออกมาจากผู้เล่น ยิ่งผู้เล่นมีอารมณ์ความรู้สึกต่อโลกแห่งเกมมากเท่าไหร่ เมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายก็สามารถดึงแต้มแห่งฝันร้ายมาจากผู้เล่นได้มาเท่านั้น แต้มแห่งฝันร้ายนั้นมีประโยชน์ต่อนักพัฒนาเกมอย่างยิ่ง มันสามารถนำไปใช้งานได้หลากหลาย
อย่างแรกคือการใช้มันเพื่ออัพเกรดเมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายเป็ระดับแรงค์ที่สูงขึ้น ต่อมาคือการใช้มันเพื่อสร้างสกิลทักษะที่มีอยู่ในโลกแห่งเกม ให้กลายเป็ทักษะที่ใช้งานได้จริงในโลกแห่งความเป็จริงตามเงื่อนไขบางอย่าง นอกจากนี้มันยังสามารถทำให้ตัวละครในโลกแห่งเกมกลายเป็คนจริงๆในโลกแห่งความเป็จริงได้อีกด้วย และแน่นอนว่ามันเป็ไปตามหลักการ “การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม”
ตามที่เดฟรู้มา อาจใช้เวลาเป็ปีๆในการสะสมแต้มแห่งฝันร้ายเพื่อแลกเปลี่ยนทักษะหนึ่งทักษะมาสู่โลกแห่งความเป็จริง ไม่ต้องพูดถึงการใช้แต้มเพื่ออัพเกรดเมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายเลย ซึ่งมันใช้แต้มเยอะกว่าเป็สิบเท่าร้อยเท่า ผู้พัฒนาเกมทุกคนจึงมีความคิดเห็นไปในทิศทางเดียวกันว่า มันไม่คุ้มค่าเลยที่จะใช้แต้มอันมีค่านี้ไปเพื่ออัพเกรดระดับของเมล็ดพันธุ์ ก็ในเมื่อคุณสามารถใช้เงินซื้อเมล็ดพันธุ์ที่ดีกว่าได้แม้ว่ามันจะต้องใช้เส้นสายบ้างก็ตาม
แต่เดฟไม่ใช้คนบนโลกนี้ั้แ่ต้น ตรรกพื้นฐานของคนที่ไม่เข้าใจศิลปะเ่าั้เขาสนใจที่ไหนกัน ในความคิดของเขาการหาแต้มแห่งฝันร้ายไม่ใช่เื่ที่ยากเย็นขนาดนั้น เพราะศาสตร์แห่งการดึงอารมณ์ความรู้สึกของผู้เล่นมาสู่โลกแห่งเกมนั้นไม่ใช่เื่ยากสำหรับเขา เดฟผู้ที่ผ่านเกมดีเกมดังเกมยอดเยี่ยมแห่งปีมานักต่อนัก สามารถดึงเทคนิคต่างๆของนักพัฒนาในโลกเก่าของเขามาใช้ได้อย่างช่ำชอง ผ่านประสบการณ์การเล่นเกมของเขา
เดฟวางแผนถึงขนาดว่าเขาจะสะสมแต้มแห่งฝันร้ายเพื่อแลกตัวละครที่ทรงพลังสักสองสามตัว เพื่อมาเป็บอดี้การ์ดให้เขาในโลกแห่งความเป็จริงด้วยซ้ำ เพราะนี่ไม่ใช่โลกที่สงบสุขใบเดิมของเขาอีกต่อไป ในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายแบบนี้ไม่มีทางที่คนอย่างเดฟจะสามารถเอาชีวิตรอดได้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว
สำหรับตอนนี้เดฟคงได้แต่รอเวลาอย่างใจเย็น เป้าหมายแรกคือการจบมหาลัยและถูกเรียกว่าเป็นักพัฒนาเกมอย่างเป็ทางการ ต่อจากนั้นจะทำอะไรก็ค่อยว่ากันอีกที เขาอาจจะสร้างเกมที่สองหรืออาจจะลองไปหาประสบการณ์ในเกทดูก็ได้ใครจะรู้…
---------------------------------------------------------