เฉิงลู่จื้อขึ้นเขาหาของป่าโดยใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง เธอเดินเข้ามาในบ้านจากนั้นแยกของออกจากตะกร้า เธอล้างทำความสะอาดองุ่นป่าและเห็ดหูหนู เธอเข้าห้องครัวเพื่อทำอาหารไปส่งให้ครอบครัวเฉิง
ในห้องครัวมีเครื่องปรุงน้อยมากแต่เธอพยายามจะทำอาหารให้มันอร่อย เธอและเ้าของร่างเดิมทำอาหารเป็ทั้งคู่จึงไม่มีใครสงสัยถ้าเธอจะเข้าครัว อย่างแรกเธอทำโจ๊กใส่ไข่ก่อนจากนั้นทำไข่ทอดใส่เห็ดหูหนู ผัดไข่ใส่มะเขือเทศและผัดผักบุ้ง
มะเขือเทศและผักบุ้งเอามาจากสวนผักหลังบ้าน เธอใช้ไข่ไก่ฟ้า 7 ฟองและเหลืออีก 3 ฟอง เมื่อเธอทำอาหารเสร็จพอดี เสียงแตรก็ดังขึ้น
เธอจึงรีบเดินทางไปทุ่งนา ถ้าไม่รีบออกไปตอนนี้ เดี๋ยวแม่ของเธอจะกลับมาที่บ้าน เมื่อมาถึงกลางทุ่งนา มีผู้คนกำลังนั่งพักผ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่
เธอมองหาครอบครัวเฉิงสักพักก็เจอ เฉิงลู่ซือบังเอิญหันหน้ามาเจอเธอเข้าพอดี ทั้งคู่คนสบตากัน พี่ชายของเธอกระซิบบอกพ่อแม่ พวกท่านจึงหันมามองทางเธอ
“ พ่อแม่ พี่ชาย หนูเอาอาหารมาให้ค่ะ ” เธอส่งกล่องเก็บอาหารให้หานฮุ่ยเหมย มีชาวบ้านหันมองดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นจากนั้นหันไปมองที่อื่นพร้อมกระซิบกระซาบ
“ ลำบากลูกแล้ว ” หานฮุ่ยเหมยเปิดกล่องเก็บอาหารและมองดูอาหารตรงหน้า มีอาหารหลากหลายชนิดและองุ่นป่า เธอส่งสายตาอย่างสงสัยและมองหน้าลูกสาวเพื่อให้ลูกสาวตอบให้หายข้องใจ
“ หนูโชคดีค่ะ ขึ้นเขาครั้งเดียวได้ของป่าเยอะแยะเลย ” น้ำเสียงของเฉิงลู่จื้อช่างโอ้อวด หานฮุ่ยเหมยมองลูกสาวพร้อมส่ายหน้ายิ้มๆ
“ ลูกกินข้าวมาหรือยัง ” เฉิงลู่เสียนถามลูกสาว
“ ยังเลยค่ะ หนูมากินที่นี่แหละ ” เฉิงลู่จื้อนั่งลงข้างๆเฉิงลู่ซือ
ครอบครัวตระกูลเฉิงนั่งกินอาหารหลากหลาย กลิ่นหอมของอาหารลอยไปทั่วๆกลางทุ่งนา ทำให้ผู้คนรู้สึกอิจฉานิดๆ
พวกเขากินแป้งจี่กับผักดอง เมื่อเอามาเปรียบเทียบอาหารบ้านตระกูลเฉิงกับครอบครัวของพวกเขาช่างต่างกันลิบลับ
“ พ่อคะ กินนี้ด้วย อร่อยมาก ” เธอคีบไข่ทอดใส่เห็ดหูหนูให้เฉิงลู่เสียน เมื่อกินอาหารเสร็จต่อด้วยองุ่นป่า
หานฮุ่ยเหมยไม่อยากกินองุ่นป่าเพราะผลไม้เกิดตามธรรมชาติมันจะมีรสชาติเปรี้ยวมาก แต่ทนสายตาของลูกสาวที่จ้องมองมาไม่ได้ เธอจึงยอมเป็คนแรกที่กินองุ่นป่า
“ หวานมาก ” เมื่อได้ชิมดูแล้ว หานฮุ่ยเหมยหยุดกินองุ่นป่าไม่ได้ พ่อและพี่ชายลองชิมดู พวกเขาก็ชอบมันมาก
“ ไม่คิดว่าองุ่นป่าจะหวานและอร่อยกว่าซื้อจากร้านสหกรณ์ ” เฉิงลู่เสียนกินองุ่นป่าขณะที่เขาพูดคุยกับภรรยา เขาไม่ได้กินผลไม้มานานหลายปีเพราะมันมีราคาแพง ครอบครัวของเขาไม่มีเงินซื้อผลไม้
“ จริงด้วย องุ่นป่าอร่อยมาก ” หานฮุ่ยเหมยกินผลไม้ป่าอย่างมีความสุข
1K
