วันต่อมา เวลา 09.30 นาฬิกา
- สถานีรถไฟใต้ดินอุเอโนะ -
"เอ...ทางออก3..."หลังจากได้ตกลงกับผู้จัดการโอซุมะผมจึงมายังสถานีอุเอโนะตามที่เขาบอก
'พรุ่งนี้ไปที่สถานีอุเอโนะประตู 3 จะมีผู้จัดการอีกคนคอยต้อนรับอยู่ กลับไปเก็บของให้เรียบร้อยละเพราะนายต้องอยู่อีกยาว'
"ไฮ~ ฮาจีมาช่ายมั้ยคา?"ขณะกำลังเดินหาทางออกก็มีสาวฝรั่งคนหนึ่งพูดญี่ปุ่นติดสำเนียงอังกฤษจนแทบฟังไม่รู้เื่ เธอมีผมสีทองเด่นสะดุดตาบวกกับใส่เสื้อโค้ทสีแดงตัวใหญ่นั้นทำให้ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่เธอ ผมได้ยินชื่อตัวเองแว่วๆนึกพยักหน้ารับเบาๆ
"ดีจายที่ด้ายเจอนาคา~ ฉันมารับคุณตามคำสั่งบอสค่า ^^"
"อ๋อ หมายถึงผู้จัดการโอซุมะเหรอครับ?"
"ช่ายค่า ฉัน เดียนารา คัสพอร์ต เดี๋ยวเื่งานฉันจะช่วยสอนเองค่า~ ^^"
"ขอบคุณมากเลยครับคุณเดียนารา ผมไม่เคยเป็ผู้จัดการมาก่อนเลย ^^"
"เรียกเดียเฉยๆก็ด้ายค่า ส่วนเื่งานม่ายต้องกังวลหรอกค่า แค่ค่อยให้กำลังใจเด็กๆก็พอ"ระหว่างที่พวกเราเดินไปคุยไปก็ออกมาโผล่ตรงหน้าอาคารแห่งหนึ่ง เป็อาคารแฝดติดกันมีทางเดินตรงกลางให้เห็นเล็กน้อย ตั้งอยู่ใกล้ถนนใหญ่ก็จริงแต่ไม่ค่อยมีรถผ่านไปมาสักเท่าไหร่ ดูจากภายนอกอาคารคาดว่ามีประมาณ10ชั้น คุณเดียเดินนำผมเข้าไปในอาคารนั้นทำให้ผมต้องรีบตามเธอไปเพราะกลัวว่าจะหลง
"สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ"
"ไฮ~ ทุกคน~ ^^"ระหว่างเดินตามคุณเดียก็มีพนักงานบางส่วนหันมาทักทายคุณเดียรวมถึงผมด้วย นั้นทำให้ผมได้แค่ยิ้มนิดๆอย่างไปไม่ถูกเพราะไม่เคยเจอกับอะไรแบบนี้มาก่อน แต่พอเดินผ่านทางเดินที่เชื่อมอีกอาคารหนึ่งกลับไม่เจอพนักงานสักคน หรืออาคารฝั่งนี้จะไม่ได้ใช้ทำงาน? อ๋อ หรืออาจจะเป็ที่พักของเหล่าไอดอลแน่ๆ ว้าว...นี้เราจะได้เจอไอดอลตัวเป็ๆเหรอเนี่ย...
"ห้องนี้คือห้องพักของคุณนาคา ส่วนหนุ่มๆอยู่ในห้องประชุมข้างๆ เก็บของเสร็จแล้วไปหาพวกเขาด้ายเลย ถ้ามีเื่อะไรฉันอยู่อาคารฝั่งนู้นมาหาได้ตลอดนาคา ^^"
"ขอบคุณมากเลยครับ"
"งั้นฉันขอตัวไปดูสาวๆก่อนนาคา ^^"
"ได้ครับ"ผมรับกุญแจห้องพักจากคุณเดียก่อนที่เธอจะเดินกลับไปทางเดิม ฟังจากที่เธอพูดเมื่อกี้แสดงว่าเธอเป็ผู้จัดการดูแลฝ่ายหญิงสินะ ส่วนผมต้องดูแลฝ่ายชาย แถมอยู่คนละอาคารจะเดินไปหาก็ไกลเหลือเกิน เฮ้อ...แบบนี้ก็ไม่ได้เจอสาวๆนะสิ~
"โอ้...สุดยอด!"ผมถึงกับปล่อยกระเป๋าทิ้งเมื่อเข้ามาในห้องเพราะที่นี่ห้องพักกว้างใหญ่มาก ดูจากห้องน่าจะนอนได้10กว่าคน มีครัวเล็กๆ ห้องรับแขก ห้องนอน ห้องน้ำ แยกเป็สัดส่วนได้อย่างลงตัว รอบห้องเป็กระจกใสติดฟิมล์ดำทำให้เห็นวิวแสงสีได้อย่างชัดเจน ชั้นที่ผมอยู่คือชั้น 5 ส่วนชั้นอื่นๆจะเป็ห้องพักของฝ่ายชายและห้องทำงาน และชั้นนี้มีห้องอาหารที่สามารถกินฟรีได้ทุกอย่าง วู้...อยากเห็นแล้วสิว่าจะเป็ยังไง~
"อะ! กี่โมงแล้วเนี่ย"ผมเหลือบมองนาฬิกาพร้อมนึกขึ้นได้ว่าคุณเดียบอกให้ไปพบหนุ่มๆที่ผมต้องดูแล อา...มัวแต่ชมห้องจนเกือบลืมเลย ว่าแล้วผมจึงวางสัมภาระและเดินตรงไปยังห้องข้างๆซึ่งเป็ห้องประชุมขนาดเล็ก ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมความกล้าอย่างสุดกำลังและผลักประตูบานใหญ่ออกไปอย่างรวดเร็ว
แอ๊ด~
"สวัสดีทุกคน~ ^^"
"(' ' )/(' ' )/(' ' )/(' ' )"เมื่อประตูถูกเปิดออกก็พบหนุ่มๆหน้าตาดีทั้ง4คนกำลังมองมาทางผมหลากหลายอารมณ์ พวกเขานั่งรวมตัวกันบนโต๊ะกลมอย่างเรียบร้อย ผมจึงเดินเข้าไปยืนแทรกระหว่างกลางพร้อมก้มหัวให้เล็กน้อย
"ฉัน ฮาจิมะ โคตะ ต่อจากนี้จะทำหน้าที่ดูแลพวกนายแทนผู้จัดการโอซุมะจนกว่าเขาจะหายดี ฝากตัวด้วยนะ ^^"
"ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณผู้ช่วย ผม ฮนดะ ซาโตชิ ครับ ที่จริงยังมีแฝดผมอีกคนแต่เขาออกไปข้างนอก คงได้เจอพรุ่งนี้ครับ ^^"
"อ่าวเหรอ ขอบคุณที่บอกนะ"ดะ ได้คุยกันแล้ว~ ว้าว...รู้สึกดีสุดๆอย่างบอกไม่ถูกเลย ^0^
"คนอื่นละ?"ผมเงยหน้ามองชายหนุ่มอีก3คนที่ไม่ได้พูดคุยด้วย คนหนึ่งไว้ทรงสกินเฮดพร้อมถือกล้องในมือ คนหนึ่งผมยุ่งเล็กน้อยเหมือนคนพึ่งตื่นกำลังเท้าคางอย่างเบื่อหน่าย ส่วนอีกคนถักเปียข้างหนึ่งกำลังนั่งเล่นตุ๊กตาอยู่ เมื่อพวกเขาไม่ได้สนใจผมๆจึงเดินเข้าไปนั่งยองๆตรงหน้าพวกเขาพร้อมจ้องเขม็ง คนที่ถือกล้องเมื่อเห็นผมจึงถอนหายใจเล็กน้อยพร้อมเอ่ยปากออกมา
"นูเอะโนะ บาจิ"เมื่อบาจิพูดจบก็สะกิดอีกคนที่อยู่ข้างๆ เขาสะดุ้งเล็กน้อยพร้อมขยับปากอย่างเชื่องช้า
"มัตสึโตะ เคย์..."
"เฮอิจิค้าบ~~"เมื่อได้รู้ชื่อของแต่ละคนผมจึงยิ้มออกมาเล็กน้อยพร้อมลุกขึ้นยืนก่อนจะกลับมายืนที่เดิมอีกครั้ง
"ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนอีกครั้งนะ ถึงผมจะไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนแต่จะพยายามทำให้พวกนายเป็ไอดอลให้ได้เลย ^^"
"หะ? ไอดอลเนี่ยนะ? มาผิดที่หรือป่าว"เคย์พูดขึ้นมาทันทีหลังผมพูดจบ ผมไม่แปลกใจที่เป็เขาเพราะเขาดูไม่ชอบผมเอามากๆเลย
"ก็พวกนายเป็ไอดอลไม่ใช่เหรอ?"
"ฮ่าๆ อย่ามาตลกนะ พวกเราเนี่ยนะไอดอล? เห็นเหมือนคนเต้นเป็หรือไงคุณผู้ช่วย"
"ก็ผู้จัดการบอกพวกนายคือไอดอลนี่?"
"ฮ่าๆๆ คุณโดนตาแก่นั้นปั่นหัวแล้ว พวกเราเป็แค่คนดังในเว็บส้มดำแค่นั้นเอง"
"เว็บส้มดำ?"ผมทวนคำพูดเคย์อีกครั้งอย่างสงสัย อะไรคือเว็บส้มดำ? เหมือนยูทูปหรือป่าว? เมื่อเคย์เห็นผมคิดไม่ออกสักทีจึงลุกขึ้นยืนพร้อมเดินเข้ามาใกล้ๆอย่างมั่นใจและโน้มตัวลงมากระซิบข้างหู
"/เว็บหนังโป๊ไง/"
"!!"เมื่อได้ยินแบบนั้นผมจึงนึกขึ้นมาได้ว่ามีเว็บแบบนั้นอยู่จริงๆ ซึ่งผมก็เคยใช้บริการอยู่เหมือนกันแต่ทำไมถึงนึกไม่ออกเนี่ย แต่...หะ! พวกเขาคือดาราหนังโป๊เหรอเนี่ย!
"ฮ่าๆๆ ใละสิ คงคิดว่าจะได้เจอสาวๆสวยสินะ แต่โทษทีนะที่ทำให้ฝันสลาย~"
"เอ๋อ...ผมแค่ในิดหน่อยก็เล--"
"/ถ้ารู้แล้วก็ออกไปซะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ของนายและฉันก็ไม่ชอบขี้หน้านายสุดๆ/"
"..."
"งั้นขอตัวก่อนนะ ยินดีที่ได้รู้จักครั้งแรกและครั้งสุดท้าย บาย~"พูดจบเคย์ บาจิและเฮอิจิก็เดินผ่านผมไปอย่างรวดเร็ว เหลือแต่ผมกับซาโตชิที่ยังอยู่ในห้องสองคน ซาโตชิเห็นผมเงียบไปจึงเดินเข้ามาหาพร้อมถามด้วยน้ำเสียงแ่เบา
"คุณโอเคมั้ยครับ?"
"อื้ม! ไม่เป็ไร แค่ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนั้นอีก" 'ที่นี่ไม่เหมาะกับผม' โดนคนอื่นพูดแบบนี้ใส่อีกแล้ว เฮ้อ...รู้สึกไม่มีกะจิตกะใจอยากทำอะไรเลย
"คุณยังไม่ได้ลองทำเลย แล้วจะรู้ได้ไงว่าเหมาะกับงานนี้"
"..."
"ลองดูสักครั้งก็ไม่เสียหายนะครับ ^^"ว้าว...หมอนี่เป็คนดีเหลือเกิน แม้เป็เพียงคำพูดปลอบใจทั่วไปแต่มันกลับทำให้ผมมีแรงสู้ขึ้นมาอีกครั้ง เอาวะ!ไม่ลองไม่รู้ เราอาจจะมาทางนี้แล้วรุ่งก็ได้ อีกอย่างสัญญากับผู้จัดการไว้แล้ว ต้องทำเท่านั้น!
"ขอบคุณนะซาโตชิ จะลองดูอย่างที่นายบอกนะ"
"ครับ มีอะไรก็มาถามผมได้นะ เื่อื่นอาจไม่รู้แต่ถ้าเื่งานด้านนี้ผมอาจช่วยได้"
"วู้...เก่งจังเลยนะ อายุเท่าไหร่เนี่ย"
"19 ครับ"
"โห้! เด็กมาก!!!"นี่ผมโดนเด็กปลอบใจเหรอเนี่ย แถมยังจะมาช่วยเพิ่มอีก รู้สึกตัวเองไม่ได้เื่เลย TT
"จัดห้องหรือยังครับ ให้ผมไปช่วยมั้ย?"
"โอ้!ยังเลย จะดีเหรอ ไม่รบกวนนายใช่มััย?"
"ครับ ตอนนี้ยังไม่มีงานผมไปช่วยได้ครับ"
"ขอบใจ งั้นช่วยหน่อยนะของเยอะมากเลย"ผมเดินไปด้วยคุยไปด้วยกับซาโตชิซึ่งเป็มิตรกับผมเพียงคนเดียว อย่างน้อยที่นี่ก็มีคนดีๆอยู่บ้าง เฮ้อ...แต่แค่วันแรกก็มีอุปสรรคแล้ว แบบนี้จะไปได้สักกี่น้ำเชียว ToT
.
.
.