สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 25

“ไม่เป็นไรแล้วนะหนูน้อยกลับไปหาคุณแม่เถอะ” สตีฟพูดก่อนจะยิ้มให้เด็กคนหนึ่งอย่างอ่อนโยน

“ขอบคุณค่ะพี่ชายฮีโร่ !!!” เด็กน้อยคนนั้นยิ้มออกมาก่อนจะวิ่งไปหาแม่ที่อยู่ไม่ไกล

“กะ กะ กะ แกเป็นใครกันแน่ !!!” เสียงของคนที่อยู่ใต้เท้าสตีฟพยายามพูดออกมา

“อยากรู้เหรอครับลองตรวจสอบดูสิครับคุณวายร้าย” สตีฟพูดจากนั้นชายคนนั้นก็รีบใช้ระบบตรวจสอบดูสตีฟทันที

หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 87อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 29ฉายา : คุณพ่อบ้านRank : A

“แกเป็นฮีโร่งั้นเหรอบ้าน่าชื่อไม่คุ้นหูเลย แถมเลเวลขนาดนี้มันต้องเคยได้ยินชื่อเสียงมาบ้างสิ” ชายวายร้ายพูด

“ผมคงไม่ค่อยดังล่ะมั้งครับ” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเตะเสยคางใส่เจ้าวายร้ายคนนี้ไปเบาๆ ที่คนร้ายเหล่านี้จะไม่รู้จักสตีฟก็ไม่แปลกเพราะสตีฟพึ่งจะเป็นฮีโร่ได้ไม่นาน การจะขึ้นมาระดับเลเวลเท่านี้นั้นจะต้องใช้เวลาๆอย่างน้อยๆก็ห้าปี แต่สตีฟนั้นเป็นตัวประหลาดที่ใช้เวลาไม่ถึงสองเดือนก็เลเวลสูงขนาดนี้แล้ว

ผัวะ !! ตุ่บ !! วายร้ายที่โดนสตีฟเตะเข้าให้ที่คางสลบตาที่ไปทันที

“พวกมันมีกันสิบคนรวมตัวหัวหน้าเป็นสิบเอ็ด เราจัดการไปแล้วห้า ยังเหลืออีกห้า สงสัยจะอยู่ทางด้านนั้น” สตีฟพูดก่อนจะวิ่งไปทิศที่คาดว่าจะมีเหล่าวายร้ายอยู่ทันที

หลังจากวิ่งออกมาจากร้านอาหารสตีฟก็จัดการพวกมันเพิ่มไปอีกสองคนรวมคนเมื่อครู่ด้วย สตีฟถามพวกมันจนได้รู้แล้วว่าพวกมันวางแผนมาลักพาตัวเด็กๆ

วายร้ายที่มาก่อการร้ายที่สวนสนุกครั้งนี้สตีฟพบว่าพวกมันมีเลเวลอยู่ที่เจ็ดสิบ ถึงแปดสิบ ซึ่งสตีฟไม่รู้ว่ามันมากหรือไม่มาก แต่สำหรับเลเวลแค่นี้สตีฟสามารถจัดการได้สบายๆ เพราะอีเกิ้ลอายบอกไว้ว่าค่าสถานะของเขานั้นสูงเทียบเท่าระดับ S ไปแล้ว (อีเกิ้ลอายไม่ได้บอกว่ากี่ S นะ)

ดังนั้นสตีฟจึงคิดว่าตัวเองน่าจะเก่งพอๆกับเลเวลหนึ่งร้อยขึ้นไป

“อืม..แต่เราไม่ได้เอาเครื่องแบบมาใส่ด้วยแบบนี้จะเป็นอะไรไหมหว่า !!!” สตีฟพูดอย่างกังวลเพราะในกฎของสมาคมฮีโร่นั้น ฮีโร่ที่ต้องปฏิบัติภารกิจจะต้องใส่เครื่องแบบทุกครั้งนั่นเอง

สตีฟวิ่งไปทั่วสวนสนุกกว่าสิบนาทีเขานับพวกวายร้านที่จัดการได้ทั้งหมดเจ็ดคน

“พวกมันบอกมีสิบไม่ใช่เหรอ หายไปไหนอีกสามคน !!!” สตีฟเอ่ยออกมาอย่างไม่เข้าใจเขาหาอีกสามคนไม่เจอ ตอนนั้นเองสตีฟก็ได้ยินเสียงหวอดังมาจากทางด้านหน้าสวนสนุก

วี้ หว่อ !! วี้ หว่อ !! วี้ หว่อ !! เสียงหวอตำรวจดังมาก่อนจะมีตำรวจกรูเข้ามาหลายร้อยนาย

“หยุดอย่าขยับ !!!” ตำรวจนายหนึ่งชี้ปืนมาที่สตีฟเพราะเขาเห็นสตีฟกำลังยืนอยู่ท่ามกลางชายสองคนที่สตีฟพึ่งจะจัดการไป

“เดี๋ยวก่อนครับผมเป็นฮีโร่ ผมพึ่งจัดการพวกวายร้ายไป ลองตรวจสอบดูสิครับ” สตีฟรีบพูดออกมาเพราะกลัวทางตำรวจเข้าใจผิด ตำรวจนายนั้นรีบตรวจสอบทันทีก่อนจะลดปืนลง

“ขออภัยด้วยครับที่ผมชี้ปืนใส่คุณ แล้วพวกนี้คือ !!” ตำรวจนายนั้นถามสตีฟ

“เป็นพวกวายร้ายน่ะครับพวกมันมีกันสิบเอ็ดคนรวมหัวหน้า พวกมันวางแผนจับเด็กๆกลับไปครับ ผมจัดการไปได้แล้วเจ็ดส่วนที่เหลือผมยังหาไม่เจอครับ” สตีฟบอกตำรวจ

“คุณจัดการไปเจ็ดคนเลยเหรอครับ” ตำรวจนายนั้นอุทานอย่างตกใจเพราะสตีฟเลเวลก็ไม่ได้ห่างจากพวกนี้มากไม่น่าจะจัดการได้ไวขนาดนั้นเพราะจากที่ได้รับแจ้งว่ามีเหตุการณ์ที่สวนสนุกก็พึ่งจะผ่านมาสิบนาทีเท่านั้นเอง

“ครับผมจัดการพวกมันเอง” สตีฟพยักหน้าจากนั้นตำรวจคนนั้นก็เริ่มถามถึงจุดที่วายร้ายเหล่านี้ถูกสตีฟจัดการก่อนจะให้ตำรวจที่เหลือมาจัดการจับพวกนี้ไป

“เอ่อ...คือว่าผมเผลอฆ่าไปสองคนเพราะเห็นพวกมันกำลังไล่ฆ่าคนธรรมดาอยู่แบบนี้จะเป็นอะไรหรือเปล่าครับ” สตีฟถามอย่างกังวลเขานั้นยังไม่อยากถูกจับในฐานะฆ่าตกร

“หือฆ่าไปสองอย่างนั้นหรอครับ คุณเป็นฮีโร่นี่นาถ้าจัดการกับพวกวายร้ายไม่เป็นอะไรหรอกครับ” ตำรวจคนนั้นมองหน้าสตีฟอย่างแปลกใจเพราะเขาไม่รู้สตีฟจะกังวลทำไมฮีโร่ระดับ A เลเวลตั้งขนาดนี้น่าจะมีประสบการณ์ปะทะกับวายร้ายมาบ้างนี่นา

“ได้ยินแบบนั้นค่อยโล่งอกหน่อย” สตีฟพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกมองดูเหล่าตำรวจที่เริ่มทำงานเก็บกวาดกันแล้ว

“ยังไงทางตำรวจก็ต้องขอบคุณ คุณพ่อบ้านมากนะครับส่วนอีกสี่คนที่เหลือพวกเราจะตามหาและจับกุมให้ได้เร็วที่สุด” ตำรวจนายนั้นพูดและเตรียมจะเดินจากไปแต่ตอนนั้นเองสตีฟก็เรียกเขาเอาไว้ก่อน

“อ๊ะเดี๋ยวก่อนครับ ที่ร้านอาหารฝั่งทางเหนือตรงข้ามกับตรงนี้ แถวนั้นมีคนบาดเจ็บและตายหลายคนอยู่คุณช่วยเรียกรถพยาบาลให้หน่อยได้มั้ยครับ” สตีฟนึกถึงคนที่ร้านอาหาร

“อ๋อไม่ต้องห่วงครับเรามีรถพยาบาลสแตนบายรอที่ด้านนอกแล้ว เดี๋ยวเราจะรีบไปและขนย้ายคนเจ็บออกมาทันทีเลยครับ” ตำรวจนายนั้นพยักหน้าก่อนจะขอตัว

“สงสัยวายร้ายอีกสี่คนคงหนีไปแล้วมั้งเพราะแผนการลักพาตัวเด็กของพวกมันคงไม่สำเร็จ ว่าแต่ซาร่าไปเข้าห้องน้ำนานเหมือนกันแฮะ ท้องเสียหรือเปล่า เราเองก็กลับไปรอที่ร้านอาหารบ้างดีกว่า” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเปิดระบบและปรับให้สถานะตัวเองกลายเป็นคนธรรมดาอีกครั้ง

ทางด้านซาร่า

เพร้ง !!! ซู่ !!! เสียงอ่างล้างหน้าแตกกระจายจากฝีมือหมัดของซาร่าจนท่อน้ำแตกพื้นห้องน้ำนั้นเปียกไปทั่ว

“นึกไม่ถึงเลยว่าซุปเปอร์เกิร์ลจะมีดีแค่แรงช้างและเหาะได้ เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! เคี๊ยก !!” โจ๊กเกอร์ส่งเสียงหัวเราะเยาะอย่างเย้ยหยันมาที่ซาร่า

“ชิสกิลไอ้หมอนี่โกงชะมัด สามารถหลบเข้าไปซ่อนในเงาได้ แถมจะโผล่มาจากเงาจุดไหนก็ได้ไม่เว้นแม่แต่เงาของเราเอง” ซาร่าสถบออกมาอย่างหัวเสียเธอนั้นได้แผลมามีดบาดมาหลายที่แล้วแต่เธอยังต่อยเจ้าหมอนี่ไม่โดนซักหมัด แถมสกิลแรงโน้มถ่วงของเธอนั้นก็ใช้ได้แต่กับสิ่งที่ตัวเองสัมผัส อยู่ในห้องน้ำพื้นที่แคบแบบนี้ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

หรือเราจะจัดการแบบเต็มแรงดี ไม่สิแบบนั้นไม่ได้ถ้าทำแบบนั้นเศษซากจากที่เราทำห้องน้ำพังอาจจะกระเด็นไปโดนผู้บริสุทธิ์ได้ซาร่าคิดในใจตอนนั้นเองโจ๊กเกอร์ก็โจมตีซาร่าจากด้านหลังอีกครั้งโดยเธอไม่ทันระวังตัวเพราะโจกเกอร์ใช้เงาของประตูห้องน้ำโผล่ขึ้นมา

ฉัวะ !! ซาร่าโดนเฉือนเข้าไปที่แขนดีที่เธอยังกระโดดหลบมาได้ทันทำให้แผลไม่ลึกมา

“ใจลอยคิดอะไรอยู่งั้นเหรอ เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! เคี๊ยก !!” โจ๊กเกอร์หัวเราะออกมาและเตรียมตัวโจมตีซาร่าอีกครั้ง

“ใกล้แล้ว อีกนิดจะจับความเร็วของมันได้แล้ว ถ้าจับแขนมันเอาไว้ตอนที่มันฟันเข้ามาได้ล่ะก็แม่จะอัดให้ไส้แตกเลย !!!” ซาร่าพูดออกมาเบาๆพลางจ้องเจ้าโจ๊กเกอร์ที่ค่อยๆจมหายลงไปในเงาอีกครั้งแต่ทว่าจู่ๆโจ๊กเกอร์ก็หยุดชะงักและยกมือขึ้นไปจับข้างๆหูตัวเอง

“หือ !! ล้มเหลวงั้นเหรอ นี่พวกแกบอกว่าล้มเหลวอย่างนั้นเหรอไอ้พวกสวะ !!!!!!!!!” โจ๊กเกอร์ทำท่าทางเหมือนกำลังคุยกับใครสักคนจนทำให้ซาร่าชะงักไปทันที

“พวกแกล้มเหลวทำไมยังไม่ตายๆไปอีกวะ ยังจะมีหน้าติดต่อมาอีกงั้นเหรอ !!!!” โจ๊กเกอร์ตะคอกกลับไปเขานั้นกำลังคุยกับพวกลูกน้องอยู่โดยผ่านอุปกรณ์สื่อสารที่ใส่อยู่ในหู

“อะไรนะ ได้มาสิบอ้องั้นก็ได้จะไม่กลับไปฆ่าพวกแกแล้วกัน” โจ๊กเกอร์พูดออกมาก่อนจะฉีกยิ้มและดึงเจ้าเครื่องสื่อสารนั่นออกมาและบี้มันทิ้งทันที

“เห็นทีเราคงต้องจากกันตรงนี้แล้วล่ะแม่ซุปเปอร์เกิร์ล !!!” โจ๊กเกอร์ฉีกยิ้มก่อนจะพูดกับซาร่า

“แกกำลังจะหนีงั้นเหรอ !!!” ซาร่าตกใจเป็นอย่างมากก่อนจะพุ่งเข้าใส่เจ้าวายร้ายนี่ทันที

ตู้ม !! หมัดของซาร่าพลาดอีกครั้งประตูห้องน้ำถูกพังกระเด็นไปจนติดกับกำแพงมันแตกออกเป็นสองส่วนทันที

“เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! ฉันก็มีหน้าที่แค่ถ่วงเวลาแกแม่ซุปเปอร์เกิร์ล เพราะฉันตรวจสอบมาแล้ววันนี้คนที่มีพลังมากพอจะหยุดพวกเราได้มีแค่แก แต่นึกไม่ถึงเลยว่าฉันจะพลาดไปซะได้ ดันมีสัตว์ประหลาดอีกคนอยู่ในสวนสนุกด้วยทำให้ลูกน้องฉันตายไปตั้งเจ็ดคน เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! เคี๊ยก !!” เสียงโจ๊กเกอร์ดังไปทั่วห้องน้ำซาร่าพยายามจับที่มาของเสียงนั่นแต่ก็ไม่ได้ผล เธอหาที่มาของเสียงไม่ได้เลยจนในที่สุดเสียงของโจ๊กเกอร์ก็เงียบไป

แต่ซาร่าก็ยังไม่ได้วางใจเธอยังไม่ลดการป้องกันลงเธอรออยู่อีกสองสามนาทีจนมั่นใจว่าโจ๊กเกอร์มันหนีไปแล้ว

“ฟู่ว !! เจอกันคราวหน้าถ้าอยู่ในที่โล่งๆล่ะก็แกเสร็จแน่ !!!” ซาร่าพูดออกมาอย่างหัวเสีย เธอพลาดท่าเพราะสถานที่อย่างห้องน้ำมันแคบเกินไปทำให้เธอสู้ไม่ถนัด

“อ๊ะแย่แล้วต้องรีบกลับไปที่ร้านอาหาร ป่านนี้สตีฟจะเป็นยังไงบ้างเนี่ย หวังว่าสตีฟจะปลอดภัยนะ !!!” เมื่อการต่อสู้จบลงเธอก็นึกถึงสตีฟขึ้นมาเธอรีบออกจากห้องน้ำไปทันที

“อ๊ะเดี๋ยวสิตอนที่เราสู้กับมัน นั่นห้องน้ำหญิงนี่นาหน่อยแม่แอบถ้ำมองนี่มันเห็นของฉันไปถึงไหนเนี่ย หน่อยเจ้าตัวตลกโจ๊กเกอร์นั่นแกมันโรคจิตนี่หว่า เจอคราวหน้าแม่จะขอด่าสักที !!!!!!!!!” ซาร่าพึ่งจะนึกขึ้นได้หลังจากออกมาจากห้องน้ำเธอรีบเหาะกลับไปที่ร้านอาหารทันที

นอกสวนสนุก

วู่บ !!! โจ๊กเกอร์โผล่ออกมาจากเงาของมุมตึกที่ซึ่งเป็นสถานที่ที่นัดกับลูกน้องเอาไว้

“หัวหน้า !!!x3” เหล่าลูกน้องเมื่อเห็นร่างของโจ๊กเกอร์โผล่ออกมาก็อุทานอย่างดีใจ

“เด็กอยู่ไหน !!!” โจ๊กเกอร์ไม่สนใจพวกมันถามถึงเด็กก่อนทันที

“อยู่นี่หัวหน้าพวกเราทำให้พวกมันหลับไปหมดแล้วหลังจากนั้นก็ใช้สกิลของผมพาออกมาที่นี่ ก่อนพวกเราจะโดนจัดการ” ลูกน้องคนหนึ่งของมันพูด

“ใช่ๆหัวหน้าเด็กๆพวกนี้เราจับได้ที่บ้านผีสิง ดีนะสกิลของหมอนี่เป็นสกิลสายเคลื่อนย้าย” ลูกน้องอีกคนรีบพูดชะเลียทันที

“ดีถ้าอย่างนั้นเราเอากลับไปกันเถอะเคี๊ยก !! เคี๊ยก !! เคี๊ยก !!” โจ๊กเกอร์พูดก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

“เอ่อหัวหน้าท่านจะไม่ไปช่วยพวกที่ถูกจับมาหน่อยเหรอตอนหนีออกมาผมเห็นตำรวจกำลังพาพวกนั้นขึ้นรถตำรวจไป” ลูกน้องคนสุดท้ายที่ถามโจ๊กเกอร์อย่างกล้าๆกลัวๆ

“ช่วย !!” โจ๊กเกอร์ถามย้ำก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไป ลูกน้องคนนั้นมันหน้าซีดทันทีพลางคิดว่ามันถามอะไรผิดไปหรือเปล่า และตอนนั้นเองจู่ๆโจ๊กเกอร์ก็ชักมีดออกมาจากไหนก็ไม่รู้เชือดเข้าไปที่คอหอยของมัน

ฉัวะ !! คอหอยของลูกน้องที่พูดเรื่องให้ไปช่วยคนที่เหลือถูกเชือดมันเบิกตาโตด้วยความตกใจก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดคอที่เลือดไหลทะลักเอาไว้แต่ทุกอย่างสายไปเสียแล้ว

อัก !! ตุ่บ !! มันกระอักเลือดออกมาก่อนจะล้มลงหน้าทิ่มดินและตายทันที

“เอาล่ะใครอยากให้ฉันไปช่วยเหล่าลูกน้องสวะพวกนั้นอีกหรือเปล่าเอ่ย !!!!” โจ๊กเกอร์หันมาถามลูกน้องอีกสองคนก่อนจะยกมีดขึ้นเลียเลือดที่ติดใบมีดนั่น

“อ่ารสชาติของเลือด !!!!” หลังจากเลือดเข้าปากโจ๊กเกอร์ก็พูดออกมาพลางทำหน้าเคลิบเคลิ้มโดยลูกน้องสองคนนั้นได้แต่ยืนหน้าซีดทันที

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 25 ตัวตลกโรคจิต !!

นิยายแนะนำ

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 25 ตัวตลกโรคจิต !!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้