บทที่ 14
แผนการบุก
เดย์ก้าวเท้าลงมาบริเวณด้านหน้าซากโบราณสถานขนาดใหญ่
ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความเรียบเฉยๆมองพื้นที่บริเวณรอบๆร่างกายของตนเองในตอนนี้
เขายืนอยู่บริเวณจุดนี้เพียงแค่ผู้เดียวเท่านั้นในขณะที่กำลังกวาดสายตามองดูบริเวณรอบรอบสำรวจพื้นที่บริเวณด้านหน้าก็คิดไปพลาง “ มองดูจากพวกซากโบราณสถานเหล่านี้ พวกมันน่าจะมีอายุมากกว่า 200ปีอย่างแน่นอน ”
“ แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่ตัวของเรานั้นกำลังสงสัยอยู่มองดูจากพวกองค์ประกอบโดยรวมไม่เคยเห็นว่ามีโบราณสถานที่ใดภายในโลกที่มีโบราณสถานรูปลักษณะแบบนี้ ”
“ ถ้าโบราณสถานที่มันมีอายุมากกว่า 200 ปีคนบนโลกคงจะสามารถสำรวจมันได้แล้วแล้วก็คงจะมีข้อมูลอยู่ภายในอินเตอร์เน็ต ”
“ แต่ว่าซากโบราณสถานมากมายที่ตัวของเรารู้จักมันไม่มีโบราณสถานรูปลักษณ์แบบนี้”
“ น่าประหลาดเกินไปแล้ว สถานที่แห่งนี้มันคือที่ไหนไม่ใช่โลกของเราหรือว่ามันใช่โลกของเราแต่ว่าซากปรักหักพังก่อนหน้านี้มันก็เป็สิ่งก่อสร้างของโลกเรา” เดย์กำลังคิดหนักเกี่ยวกับเื่นี้
ภายในหัวปรากฏความคิดขึ้นมากมาย แล้วมันเองก็ปรากฏความสงสัยขึ้นมาด้วยเช่นเดียวกัน
หลังจากที่ได้ลองมองดูสถานที่แห่งนี้แล้วพบเห็นว่ามันเป็โบราณสถานที่ตัวเองไม่คุ้นเคย
อันที่จริงแล้วมันควรจะมีซากโบราณสถานเช่นนี้อยู่ถ้ามันอยู่บนโลกมันก็น่าจะมีข้อมูลหรือว่ามีรูปภาพมาบ้าง
แต่นี่ไม่เคยปรากฏรูปลักษณ์ของโบราณสถานที่มีรูปลักษณะแบบนี้
เดย์ค่อยๆเดินเข้าไปบริเวณด้านหน้าดวงตาของเขาก้มต่ำลง เขาลองใช้มือของตนเองลูบเสาหินขนาดใหญ่ที่หักลงมา
“ เนื้อหินมีความแข็งแรงเป็อย่างมากแต่ว่ามันมีความรู้สึกบางอย่างที่น่าแปลกประหลาด พลังเวทย์อย่างนั้นหรอ ”
ไม่ว่ามองอย่างไรภายในสถานที่แห่งนี้มันก็ดูพิศวงแล้วก็ลึกลับ
เดย์หลังจากที่ได้ลองสำรวจบริเวณรอบๆเข้าใช้ดวงตาของตนเองมองตรงไปยังทางเข้าของโบราณสถานที่พังทลายลงมา
เมื่อมองตรงเข้าไปพบเห็นเพียงแค่ช่องว่างสีดำสนิทภายในนั้นไม่มีแม้แต่แสงสว่าง
ถ้าเข้าไปภายในนั้นรู้ได้ทันทีว่ามันคงจะเสียเปรียบเป็อย่างมากเดย์หันไปมองด้านหลังของตนเองก่อนที่เขาจะเริ่มลงมือ “ ดูเหมือนว่าทางนั้นก็คงจะเตรียมตัวเสร็จแล้ว ”
เดย์เดินเข้าไปใกล้ๆบริเวณทางเข้ามากขึ้นร่างกายของเขาเดินไปอยู่ตรงบริเวณทางเข้า “ บรรยากาศแบบนี้พลังแบบนี้ ”
ขนาดยังไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปบริเวณด้านในยังสามารถััได้เลย
เขาสามารถััได้ถึงพลังเวทย์ที่เย็นะเืน่าจะเป็ของมอนสเตอร์สัญชาตญาณภายในร่างกายบ่งบอกว่าภายในนั้นมันอันตราย
เดย์พยายามสงบใจของตนเองเอานำเอาธนูไม้ของตนเองยกขึ้นมา
หลังจากที่ยกธนูไม้ของตนเองขึ้นดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความจริงจังเดย์นำเอาลูกธนู 1 ดอกใส่เข้าไปภายในธนูไม้ง้างอย่างสุดแขนและยิงเข้าไปบริเวณด้านใน
แต่เมื่อลูกธนูนั้นถูกยิงเข้าไปภายในความมืดมันราวกับว่าเป็เพียงแค่สิ่งของสิ่งเล็กๆที่หลุดหายเข้าไปภายในหลุมดำ
ไม่มีแม้กระทั่งเสียงก็พบตอบกลับมาไม่เห็นรู้ว่าเป็อย่างไร
“ เป็อย่างที่คิด ไปทางนั้นลึกมากกว่า100 เมตรอย่างแน่นอนมองดูจากพื้นที่ขนาดนั้นด้วยลูกธนูธรรมดาคงจะยิงเข้าไปไม่ถึงข้างใน ” เดย์ยังคงแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงบนิ่ง
หลังจากนั้นไม่นานช่องว่างมิติถูกเปิดขึ้นมากระเป๋ามิติถูกเปิดใช้งาน
เขานำเอามือของตนเองยื่นเข้าไปแล้วก็หยิบลูกธนูเวทย์1 ดอกออกมา
ลูกธนูเวทย์ถูกชายเข้าไปภายในธนูง้างอย่างสุดแขนพลังเวทย์บริเวณรอบๆก่อกำเนิดกลายเป็สายลมห่อหุ้มการโจมตีเอาไว้
เดย์สงบใจของตนเองแสดงแววตาแน่วแน่ก่อนที่จะยิงออกไปอย่างเต็มแรง “ ตูม!!! ”
ลูกธนูเวทย์ถูกยิงเข้าไปอย่างรุนแรงพุ่งตรงเข้าไปภายในความมืด
ในครั้งนี้แตกต่างจากก่อนหน้านี้มันยิงเข้าไปด้วยความรุนแรงมากกว่าเดิมตรงเข้าไปได้ยินเสียงกระทบบางอย่าง
“ ฉึกๆๆๆๆๆ ” ชัดเจนมันคือเสียงของลูกธนูที่ปะทะเข้ากับร่างของมอนสเตอร์แทบฟังดูจากเสียงแล้วลูกธนูที่เข้ายิงเข้าไปสังหารมอนสเตอร์ไปมากกว่า 10 ตัวอย่างแน่นอน
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้ร้บ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
[ ระบบ : ท่านกำจัดมอนสเตอร์ได้รับ 3 SP ]
สิ่งที่สามารถยืนยันได้ปรากฏขึ้นมาเขาสามารถสังหารมอนสเตอร์ได้แต่ในขณะนั้นเองเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นมาภายในหู “ ตึ้ง!!! ตึ้ง!!!! ”
ก่อนที่จะมีข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมาด้านหน้า
[ ระบบ : เควส ทำลายรังและกำจัดแมงมุมรังดำ ระดับ ทั่วไป [Normal] ]
[ เงื่อนไขเควส ทำลายรังและกำจัดแมงมุมรังดำ ]
[ ของรางวัล ได้รับค่าSP 50 หน่วย ]
[ ถ้าทำไม่สำเร็จไม่มีบทลงโทษ ]
เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏขึ้นมาบนบริเวณด้านหน้าของตนเองในตอนนี้
“ นี่มันอะไรกัน? ”
“ ระบบเควส เป็หนึ่งในสิ่งที่จะทำให้ท่านได้รับค่าตอบแทนเป็ SP หรือของอื่นๆ ” เสียงภายในหัวดังอธิบายขึ้นมา
“ เควส? ”
“ ใช่แล้วค่ะนายท่าน เควสมีหลากหลายรูปแบบของตอบแทนที่ได้รับมาก็มีแตกต่างกันออกไป นี่เป็เควสระดับธรรมดาของตอบแทนส่วนใหญ่จะเป็ค่า SP ”
“ แต่มันมีเควสระดับสูงที่มันมีระดับมากขึ้นกว่านี้ของตอบแทนอาจจะได้มากกว่านั้น”
เดย์หลังจากที่รู้ว่ามีระบบเช่นนี้ขึ้นมาเขารู้สึกใเล็กน้อยเพราะก่อนหน้านี้ไม่เห็นมีระบบนี้แต่ก็พยายามจะสงบใจและทำความเข้าใจกับมันให้รวดเร็วที่สุด
เกี่ยวกับเื่ภารกิจภายในเกมออนไลน์มากมายก็มีให้เห็น
เพราะแบบนั้นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าปรากฏขึ้นมาก็ไม่แปลกอะไร
ในตอนนี้หันกลับไปสนใจกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าอีกครั้งเสียงฝีเท้าย่างกายเข้ามาภายในความมืด
พวกมันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วด้วยแววตาสีแดงส่องแสงสว่างไสวลุกไหม้ราวกับเปลวเพลิงก่อนที่มันจะปรากฏร่างของแมงมุมสีดำมากมายคลานออกมาจากภายในความมืด
เดย์มองเห็นพวกมันหลายสิบตัวคลานออกมาจากภายในความมืดมิดแสดงท่าทางจริงจัง “ มาแล้ว ”
หลังจากนั้นเขาได้วิ่งออกจากจุดนี้อย่างรวดเร็ววิ่งไปบริเวณด้านหลังพวกแมงมุมพวกนั้นพวกมันวิ่งออกมาจากภายในโบราณสถานมากขึ้นเรื่อยๆ
เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นจำนวนของพวกมันเพิ่มขึ้นเป็ร้อยตัว
ในตอนนี้พวกมันเพิ่มขึ้นเป็ร้อยตัวล้อมรอบสถานที่แห่งนี้เอาไว้ทั้งหมดเดย์ล้อมรอบด้วยพวกมอนสเตอร์เหล่านี้
เดย์ยังคงสงบนิ่งดวงตาของเขาพยายามสงบนิ่งมากที่สุดกวาดไปมองพวกล่างของมอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณรอบๆร่างกาย “ ใจเย็นเอาไว้รออีกนิดนึง ”
“ มอนสเตอร์พวกนี้มีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับไหนน่าจะแข็งแกร่งกว่าหมาป่าดำไม่เท่าไหร่แต่ว่าปัญหาก็คือเื่จำนวนของพวกมันที่มีมากขนาดนี้ ” เดย์ประเมินจากสายตาของตนเอง
ขณะที่กำลังยืนอยู่บริเวณตรงกลางฝูงของมอนสเตอร์มากมายเขาที่กำลังยืนอยู่แสดงแววตาที่สงบนิ่งแม้ว่าภายในใจหัวใจกำลังเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น
หลังจากนั้นไม่นานนะเสียงบริเวณด้านหลังได้ดังขึ้นมา “ มาแล้ว!!! ”
เมื่อหันไปมองบริเวณด้านหลังคนที่กำลังวิ่งมาคือคิวเขาไม่ได้วิ่งงานเพียงแค่คนเดียวบริเวณด้านหลังเสียงฝีเท้าอันหนักแน่นจำนวนมากกำลังวิ่งตามมา
เดย์มองเห็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหลังของคิวที่กำลังวิ่งตามมาหลายสิบตัวเขายกยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างพึงพอใจ
พวกมันคือฝูงหมีสีน้ำตาลขนาดใหญ่ที่เป็มอนสเตอร์พวกมันคือหมีอสูร
“ มาแล้ว!!! ”
หลังจากนั้นคิวก็พวกมันเข้ามาปะทะกับฝูงของแมงมุมสีดำพวกนี้
มอนสเตอร์มันไม่ได้เพียงแค่โจมตีเพียงแค่มนุษย์เท่านั้นสำหรับมอนสเตอร์ต่างเผ่าพันธุ์ที่ย่างกายเข้ามาในอาณาเขตของพวกมันพวกมันก็เข้าปะทะ
คิวหลังจากที่วิ่งล่อฝูงหมีมามันะโเข้ามายืนข้างๆของเดย์ “ เรียบร้อยแล้วทำอย่างไงต่อ ”
เดย์ยกยิ้มแล้วกล่าว “ ต่อไปให้เป็หน้าที่ฉันเอง ”
“ สกิลทำงานศัตรูคลุ้มคลั่ง!!! ”
[ ระบบ : ระบบเปิดใช้งานสกิลศัตรูคลุ้มคลั่ง ]
[ระบบ : มอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณรอบๆร่างกายในรัศมี 500 เมตร ถ้ามีความแข็งแกร่งมากกว่าผู้ใช้งานไม่เกิน 3 เท่าจะโดนควบคุมตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง ]
จบบท