สาวน้อยซาเล้งกับหนุ่มชั่งพิมพ์

   เธอเอานิ้วที่ถูกบาด ยกขึ้นไปดูด จากนั้นก็กดเ๣ื๵๪ให้หยุดไหล แต่เ๣ื๵๪ก็ไม่ยอมหยุดไหล จนหยดแหมะลงไปกระทบกับพื้น พอดีเขาเข้ามาพอดี พร้อมกับที่ตักขยะ
        “โอ๊ย! เอาอีกแล้ว ดูซิ เ๣ื๵๪เลอะพรมของผมหมดแล้ว จะทำอะไรก็ให้ระวังหน่อยซี้”
              เธอเริ่มก้มหน้าแบบฉุนขาด แทนที่เขาจะห่วงมือของเธอ เขากลับไปห่วงพรมบ้าๆ นั่นมากกว่าเธอ
        “แล้วจะถูออกมั๊ยล่ะนี้ เฮ้อ! ซุ่มซ่าม”
        “คุณ”
        “อะไร๊!”
             เขาหันไปมองหน้าเธออย่างขุ่นเคือง เธอก็ลั่นหมัดโครมใหญ่ใส่เขาเต้มๆ  จนหน้าหงาย ก่อนจะกระทืบเท้าเดินจากไป
        “อูย! คนอะไรว่ะ มือเล็กนิดเดียว แต่หนักฉิบ”   
             พอเขาตั้งสติได้ เขาก็รีบวิ่งออกไปที่ระเบียง
        “เดี่ยวนาย ค่าจ้างล่ะเอามั๊ย”