ศิลาค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าไปหานายทองดีที่ถือดาบสองมืออย่างช้าๆ เขาใช้จังหวะที่นายทองดีลดมือลงต่ำฟาดปลายคมมัจจุราชเต็มแรง เสียงของโลหะที่กระทบกันทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือน ศิลาควบคุมแรงสั่นสะเทือนและน้ำหนักที่นายทองดีฟันส่วนกลับไม่ไหวทำให้ดาบแสนศึกพ่ายหลุดออกจากมือ
"หยุดได้" เสียงเจ้าเมืองตากสั่งให้ยุติการประลอง"รู้ฤาไม่เหตุใดดาบของเจ้าจึงหลุดออกจากมือเช่นนั้น""ไม่ทราบขอรับ""บุญเกิดเอ็งลองไปประมือกับทองดีให้ข้าดูหน่อย" เจ้าเมืองตากกลับหันไปสั่งบุญเกิดที่นั่งอยู่ใต้ต้นมะยมแทน
บุญเกิดตั้งท่าใช้ดาบดูมั่นคงทั้งสองร่ายรำดาบสองมือดาบไปรอบๆเป็นวงกลม แววตาของบุญเกิดที่ดูค่อนข้างใจดีในยามปกติแต่กับเปลี่ยนไปเหมือนถูกผีห่าสิงสู่ทันที่มือเข้าสู่การประลองบุญเกิดกระโดดเงื้อดาบฟันใส่นายทองดีเต็มแรงจนนายทองดีเกือบถลันล้มลง เพียงแค่แว๊วเดียวนายทองดีก็สามารถตั้งหลักได้จึงใช้ดาบคู่ฟันใส่บุญเกิดเต็มแรงจนดาบของบุญเกิดเป็นรอยร้าว
"หยุดได้" เสียงเจ้าเมืองตากสั่งให้ยุติการประลองอีกครั้ง"เจ้ามองทันหรือไม่" เจ้าเมืองตากเอ่ยถามศิลาที่อ้าปากค้างเพราะความตกใจ"ไม่เลยขอรับ... ไม่เลยแม้แต่น้อย" ศิลารับรู้ถึงความต่างชั้นของเขาและนายทองดีที่กว่าจะมาถึงคำว่าพระยาพิชัยดาบหักนายทองดีจะต้องก้าวผ่านความแข็งแกร่งและเลือดเนื้อทั้งของมิตรและศัตรูมากมาย"เจ้ากับอ้ายบุญเกิดมีบางอย่างคล้ายคลึงกัน ต่างกันเพียงแค่เจ้าเป็นพวกมือไม้อ่อนคนประเภทนี้มักจะมีชั้นเชิงในตัวเอง แต่หาต้องหวาดกลัวไม่ ส่วนอ้ายบุญเกิดมันเป็นพวกมือไม้แข็งกระด้างไร้แบบแผนหาได้มีชั้นเชิงเท่าใดนัก แล้วเจ้าทองดีมันเป็นพวกเอียงเอนคนประเภทนี้จะแข็งก็ไม่ใช่จะอ่อนก็ไม่เชิงมันจึงมีชั้นเชิงมากกว่าพวกเจ้าหลายขุมนัก" เจ้าเมืองตากสาธยายข้อดีและข้อเสียของแต่ละคน"เจ้าจะต้องรู้ให้ได้ยามใดควรรุก ยามใดควรรับ หากเจ้ารุกยามรับเจ้าจะเสียการรับในยามศัตรูรุก" นายทองดีพูดเสริมสิ่งที่เจ้าเมืองตากยังไม่ได้พูด
ณ บ้านคุณประสงค์ ในยามบ่ายคล้อยชายพาทนายกิตซึ่งเป็นทนายประจำครอบครัวคงทรัพย์มายังบ้านของคุณประสงค์ คุณริษาตั้งแต่ทราบข่าวว่าศิลาได้หายตัวไปหลังจากเกิดภัยธรรมชาติคุณริษารู้สึกเป็นห่วงลูกชายเพียงคนเดียวอย่างหนักจนถึงขนาดกินไม่ได้เวลานอนก็มักจะฝันเห็นแต่ศิลามีเลือดอาบร่างกำยำของลูกชาย
"คุณริษาอย่าได้เป็นห่วงไปครับทางตำรวจเองก็ยังไม่สรุปว่าศิลาเป็นตายร้ายดียังไงทางเราจะช่วยตามหาอีกแรงคงจะได้เบาะแสเร็วๆนี้" ทนายกิตพูดปลอบใจคุณริษาซึ่งดูน่าสังเวชยิ่งนัก"ขอบคุณทนายกิตที่คอยมาเป็นธุระแทนให้ทุกเรื่องนะครับ" คุณประสงค์ตอบแทนคุณริษา"เรื่องนั้นคุณประสงค์กับคุณริษาอย่าได้เกรงใจเลยครับผมกับศิลาเองก็รู้จักกันต้องแต่ศิลายังเด็กแถมยังเป็นเพื่อนคุณชายผมจะต้องช่วยให้สุดความสามารถอย่างแน่นอนคุณประสงค์กับคุณริษาหายห่วงได้ครับ"
เวลาผ่านไปนานกว่าหนึ่งชั่วโมงทนายกิตและนายชายจึงขอตัวลากลับไปก่อน... หลังจากรถยนต์สีขาวที่ทนายกิตและชายนั่งมาแล่นออกจากหน้าบ้านของคุณประสงค์ คุณริษาจึงกลั่นน้ำตาไว้ไม่ได้อีกต่อไปคุณประสงค์เองก็หมดหนทางที่จะตามหาลูกชายได้แต่ปลอบใจคุณริษาผู้เป็นภรรยาที่พึ่งสูญเสียลูกชายคนสำคัญให้กับภัยธรรมชาติและเพียงภาวนาให้ศิลารอดจากเงื้อมือของมัจจุราช
กลางดึกร่างกำยำของศิลาพลิกตัวไปมาอยู่เพียงครู่ก็ผลุดลุกขึ้นเดินโผเผออกจากห้องนอนเดินลงบันไดหายลับไปยังด้านหลังของเรือนทรงไทย เขาอาศัยมองแสงจากพระจนทร์เต็มดวงเพื่อมองทาง พลันเห็นนายทองดียืนอยู่ด้านหน้าของเขาศิลาจึงแอบอยู่หลังต้นไม้กำบังสายตาของนายทองดี
"ดึกๆดื่นๆพี่ทองดีมาทำอะไรหลังเรือนวะ" เขารู้สึกสงสัยที่นายทองดีกำลังทำอยู่
รุ่งสางอากาศยามเช้าของเมืองตากเย็นสดชื่นพอสมควร ต่างจากอากาศของกรุงเทพ ที่มีแต่มลพิษไม่ว่าจะทางอากาศ ทางน้ำ หรือแม้แต่พื้นดินเองก็ยังมีสารพิษบางชนิทปนเปื้อนอยู่ด้วย ศิลาตื่นแต่ก่อนฟ้าจะสว่างเขารีบจัดแจงล้างหน้าแปรงฟันจนถึงขั้นอาบน้ำที่ท่าน้ำจนเสร็จสับแล้วจึงรีบแต่งตัวออกไปฝึกฟันหุ่นฟางตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้น...