ริมฝีปากถูกกัดแทบจะห้อเืความเจ็บช้ำกล้ำกลืนพานทำให้น้ำตาจะหยดมิหยดแหล่ หวงจิ่วหลินเดินเข้ามาจับมือมารดาก่อนมาที่นี่นางได้ยินบ่าวในเรือนซุบซิบกันเื่บิดาพาอนุภรรยาเข้าบ้านใช่มีแต่มารดาที่ร้อนใจ นางในฐานะลูกสาวย่อมร้อนใจมากเช่นกันเนื่องด้วยอนุสาวนางนั้นกำลังอุ้มท้องทายาทสกุลหวงอีกคน
“มีคนไปบอกแม่ว่าเ้าพาผู้หญิงมาด้วย”
“ขอรับท่านแม่ ข้าพบนางที่เมืองอิ๋นเทียนตอนไปตรวจดูแลไร่่ทำงานอยู่ที่นั่นก็ได้นางคอยดูแลข้า” หวงกว่างฝูยกความดีให้หลางรั่วอิ๋งหวังเรียกร้องความเอ็นดูจากมารดา
“มันดูแลท่านพี่หรือ้าดูแลเงินของท่านกันแน่เหตุนี้กระมังท่านถึงได้กลับมาบังคับให้ข้ากับลูกใช้เงินแบบจำกัดจำเขี่ยเอะอะก็ว่าค้าขายไม่ดีดังก่อน ที่แท้ก็เอาเงินทองไปปรนเปรอนังแพศยา” อี้หงอดบริภาษเพราะคับแค้นใจไม่ได้
“หุบปากของเ้าได้แล้ว!อย่าทำให้การกลับบ้านของข้าเสียบรรยากาศดีงามมากไปกว่านี้เลย”
ถูกสามีตวาดอี้หงก็น้ำตาร่วง ร่างแทบทรุดลงกองกับพื้นเมื่อแม่สามีค้อนด้วยสายตาตำหนิที่นางหวางกุ้ยสนใจตอนนี้คือเื่เด็กในท้องของหลางรั่วอิ๋งมากกว่า
“นางตั้งท้องจริงๆ หรือ”
“ขอรับท่านแม่กะว่าจะให้นางพักสักครู่ ข้าจะพานางไปคารวะท่านที่ห้อง ท่านแม่สุขภาพไม่ดีไม่น่าออกมาเองเลย” หวงกว่างฝูเข้ามาประคองมารดา
“เมียเ้าส่งเสียงเอะอะเอ็ดตะโรข้าจะทนอยู่ได้หรือ” หญิงชราปรายหางตาไปทางฟูเหรินใหญ่ของบุตรชาย
นับแต่แต่งเข้าบ้านสกุลหวงหลายครั้งหลายคราที่อี้หงมีความคิดและการกระทำไม่ลงรอยกับผู้เป็แม่สามีแต่นางก็อดทนอดกลั้นยอมลงให้ทุกครั้งไป จะมีก็เพียงครั้งนี้ที่นางรู้สึกว่าตนรังเกียจชิงชังหญิงเฒ่าที่มีฐานะเพียงเมียรองของพ่อสามีนางยิ่งนัก
“ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบายขอตัวก่อนนะเ้าคะท่านแม่” อี้หงเดินนำหน้าบุตรสาวเหม่ยเสี้ยวสาวใช้คนสนิทรีบวิ่งตามติดทั้งหมดทันได้ยินเสียงนางหวางกุ้ยพูดคุยกับหวงกว่างฝูประโยคหนึ่ง
“ถ้าเด็กในท้องเป็ผู้ชายก็ดีน่ะสิ”
เมื่อเ้าของจิตใจที่บอบช้ำพาร่างกายอันอ่อนเปลี้ยไปถึงห้องพักส่วนตัวอี้หงก็ปล่อยเสียงร่ำไห้อย่างไม่คิดจะกลั้นหรือปิดบังความพ่ายแพ้ของตนอีก
“ดูท่านพ่อเ้าทำกับแม่เคยคิดถึงจิตใจแม่บ้างหรือไม่ ใช่ว่าแม่จะไม่ยินยอมให้มีอนุแต่เขากลับข้ามหน้าข้ามตาพานางเข้าบ้านมาไม่ถามแม่สักคำซ้ำนางยังชูคอจองหองใส่แม่ขณะสายตาพ่อเ้าไม่เหลือบแลเห็น นังแพศยาคงมั่นใจแล้วสิว่าเด็กในท้องจะเป็ลูกชาย”
“ท่านแม่วางใจเถิดข้าไม่ปล่อยให้ใครมารังแกท่านได้แน่ ท่านย่าก็ด้วยอีกคนหากนางเห็นหลานจากอนุภรรยาดีกว่าข้ากับพี่ชาย ข้าจะอาละวาดให้หนัก” ริมฝีปากแดงดั่งชาดทาเม้มกันแน่น
“แม่ก็หวังพึ่งเ้ากับจื่อฉินแล้วส่งคนไปเรียกพี่ชายเ้ากลับมาเร็วเข้า เราต้องคุยกันเื่นี้” นางพลาดการเฝ้าระวังจนสามีนำอนุภรรยาอุ้มท้องเข้ามาอยู่ในเรือนหนหนึ่งแล้วจะไม่ยอมพลาดต้องสูญเสียสิ่งใดให้หญิงแพศยาจากเมืองอิ๋นเทียนนั่นอีกเป็อันขาด
หวงจิ่วหลินคิดเคืองบิดามากโขสถานะลูกสาวคนเล็กของนางกำลังสั่นคลอนต่อไปนี้นางไม่ใช่คนที่จะถูกตามใจดังเช่นแต่ก่อนแล้วลองท่านพ่อได้ทำร้ายจิตใจท่านแม่ไม่ปรานีมาดว่าผู้หญิงคนใหม่จะต้องเป็ศัตรูที่น่ากลัว ทำให้พวกนางอยู่ในบ้านอย่างไม่ได้รับความสำคัญนางไม่ยอม และคิดว่าพี่ชายก็คงจะไม่ยอมเช่นกันคิดถึงเื่มากรักจนไร้น้ำใจของบิดาแล้ว นางจะไม่ยอมให้สามีตนเองแต่งอนุหัวเด็ดตีนขาดก็ไม่ยอม
ในห้องพักรับรองชั่วคราวหลางรั่วอิ๋งกำลังนั่งจิบชาอยู่
“บ้านสกุลหวงโอ่โถงใหญ่โตนัก”
ซานไฉกวาดตาวิบวับความเป็อยู่ที่อิ๋นเทียนว่าดีแล้วย้ายมาพบความหรูหราโอ่อ่าของบ้านสกุลหวงแห่งถูหยางนับว่าชีวิตบ่าวรับใช้ของนางทะยานขึ้นสู่อันดับสูงสุดก็ว่าได้นางจะต้องมีชีวิตที่ดียิ่งกว่าเก่า
“วาสนาของท่านช่างสูงนักหากในท้องท่านเป็คุณชายน้อยด้วย ก็จะดีไม่น้อยเลยนะเ้าคะ”
“ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้ในท้องข้าคือคุณชายน้อยแน่นอน ไม่มีคำว่าหาก” ผู้เป็นายตวาดเสียงใส่สาวใช้ก็ลนลานรีบทำตามคำสั่ง นางตบปากตัวเองได้สามที หลางรั่วอิ๋งจึงบอกให้หยุด
“ต่อไปนี้เ้าจะพูดพล่อยๆไม่ได้อีก จะพูดจะทำอะไรก็ต้องระมัดระวังไม่เห็นหรือไรว่านังฟูเหรินใหญ่เปิดาชิงท่านพี่กับข้าแล้วนางจ้องข้าอย่างกับจะกินเืกินเนื้อ ไม่สำคัญเลยว่าข้าจะยอมลงให้นางหรือไม่ในเมื่อสายตาที่นางใช้มองข้าบ่งบอกแน่ชัดว่าจงใจเป็ศัตรูถ้าเ้าอยากอยู่ที่นี่อย่างสุขสบาย เ้าต้องรู้ต้องเห็นให้มากแล้วนำกลับมารายงานข้า”
การเลือกเป็อนุภรรยาเศรษฐีสักคนย่อมหมายถึงการพร้อมจะลงสนามรบแย่งชิงความรักใคร่จากผู้ชายคนเดียวกันความรักที่มีต่อตัวมารดาย่อมสามารถผลักดันอนาคตของลูกน้อยในครรภ์ได้การตัดสินใจตามหวงกว่างฝูมาอยู่ถูหยางเท่ากับว่านางกำลังขี่หลังเสือส่วนจะขี่อย่างไรให้สง่าผ่าเผย คงต้องอาศัยความรอบคอบในทุกย่างก้าวของความคิด
“บ่าวสัญญาด้วยชีวิตจะทำเพื่อนายหญิงเ้าค่ะ” ซานไฉน้อมตัวให้สัญญามั่นเหมาะ
“ดี...หากข้าได้ดีเ้าเป็คนของข้าก็จะอยู่ดีกินดี ครอบครัวเ้าที่บ้านนอกก็จะสบายไปด้วย อย่าลืมซะล่ะ”
หวงกว่างฝูประคองมารดาเดินเข้ามาในห้องทันได้ยินท้ายประโยคของอนุภรรยา จึงเอ่ยถามขึ้น
“อย่าลืมอะไรรึรั่วเอ๋อร์”
“ท่านพี่” สาวท้องอ่อนถลากายมาใกล้ ครั้นเห็นหญิงชราก็เข้าใจโดยสัญชาตญาณว่านี่คือแม่สามี นางแสดงอาการสำรวมย่อกายคารวะ
“รั่วเอ๋อร์คารวะท่านแม่เ้าค่ะ”
“ตามสบายเถอะเ้ากำลังท้องกำลังไส้” หญิงชรากล่าวรับ
หวงกว่างฝูพามารดาไปนั่งแล้วจัดที่นั่งให้เมียรักลงนั่งข้างกาย
นางหวางกุ้ยพินิจพิเคราะห์สาวน้อยหน้าตาหวานหมดจดแววตาสุกใส ปากเล็กจิ้มลิ้ม ท่าทางหัวอ่อนว่าง่าย
“หน้าตาสะสวยไม่เบา”
“ขอบคุณท่านแม่เ้าค่ะท่านแม่ก็งดงามจนรั่วเอ๋อร์ตะลึง” นางพูดเอาอกเอาใจพอรู้มาบ้างว่าหญิงสูงวัยเป็คนรักสวยรักงามเพียงไร
“ปากหวานจริงเชียว”
“ท่านพี่เล่าเื่ท่านแม่ให้รั่วเอ๋อร์ฟังอยู่บ่อยๆ”
“เ้ายังไม่บอกข้าเลยว่าอย่าลืมอะไร”หวงกว่างฝูจับมือนางมาลูบไล้ขณะถาม
“รั่วเอ๋อร์สั่งซานไฉให้ระมัดระวังการพูดจาและอย่าทำให้ฟูเหรินใหญ่โกรธประเดี๋ยวจะถูกตำหนิว่ามิได้อบรมบ่าว รั่วเอ๋อร์ไม่สบายใจเลยเ้าค่ะที่มาแบบปุบปับทำให้ฟูเหรินของท่านพี่ไม่พอใจ” น้ำตาสองสายไหลตกไหล่บอบบางสะท้านไหว ภาพลักษณ์ของหลางรั่วอิ๋งจับใจผู้คนจนรู้สึกเวทนาเห็นใจ
หวงกว่างฝูมือหนึ่งลูบมือเรียวเล็กมือหนึ่งโอบไหล่ภรรยาสาว กล่าวปลอบ
“เ้าก็เป็ฟูเหรินของข้าหากเศร้าโศกเสียใจอย่างนี้ ลูกชายตัวน้อยของข้าจะเป็เช่นไร” หวงกว่างฝูคาดหวังว่าตนเองจะต้องได้บุตรชาย
“มารดาคร่ำครวญร้องไห้บ่อยๆไม่เป็มงคล เ้าไม่รู้หรือไร” นางหวางกุ้ยตำหนิไม่จริงจังนัก
“รั่วเอ๋อร์กำพร้ามารดาั้แ่ยังเยาว์เ้าค่ะจึงไม่ได้รับการอบรมที่ดีนัก ต่อจากนี้ไปคงได้แต่หวังพึ่งความเมตตาของท่านแม่แล้ว”
“ข้าจะเมตตาเ้ามากน้อยเพียงไรก็อยู่ที่เ้าทำตัวและข้าหวังว่าหลานในท้องเ้าจะช่วยสืบต่อสกุลหวงให้แผ่ขยายออกไป” นางมีบุตรชายคนเดียว หนำซ้ำกว่างฝูยังมีบุตรชายคนเดียวเช่นกันนางหวังอย่างยิ่งว่าในท้องของหลางรั่วอิ๋งจะเป็ลูกชาย อายุของกว่างฝูยังมีบุตรได้นับเป็เื่มงคลของสกุลหวง
การถูกยอมรับเพราะตั้งท้องอันเป็ความคาดหวังครั้งใหม่ของสกุลหวงทำให้หลางรั่วอิ๋งลอบยิ้ม ขอแค่นางมีลูกชาย ฐานะของนางก็จะมั่นคงขึ้นนางรู้มาก่อนว่าสามีอายุคราวบิดามีลูกชายหญิงอยู่ก่อนทว่าลูกชายตัวน้อยอันเป็ความหวังของบิดาอายุมาก นางคิดว่าเขาจะต้องรักต้องหลงท่านย่าชราก็ต้องเอ็นดูจนสุดหัวใจ
“แล้วกับฟูเหรินใหญ่รั่วเอ๋อร์จะต้องทำอย่างไรบ้างให้นางเมตตารักใคร่เราสองแม่ลูกท่านพี่ก็เห็นกับตาว่านางไม่ยินดีต้อนรับรั่วเอ๋อร์กับลูก”
คนเป็อนุกล่าวแล้วก็ลูบท้องตัวเองถนอมความเศร้าโศกไว้บนใบหน้ามิคลาย
“อี้หงไม่ใช่คนเข้าหายากนักหรอกอีกทั้งมีข้า มีท่านแม่อยู่ทั้งคน ข้าไม่มีวันปล่อยให้เมียข้ากลั่นแกล้งรังแกกันดั่งพวกไพร่ไร้สกุลหรอกนะ”
คำมั่นสัญญาทำให้นางสมแก่ใจ“รั่วเอ๋อร์ขอบคุณท่านพี่ ท่านแม่รั่วเอ๋อร์ซาบซึ้งใจนัก รู้ตัวว่ามาทีหลังรั่วเอ๋อร์จะพยายามปรับตัวให้พี่สาวเข้าใจถึงความรักที่รั่วเอ๋อร์มีต่อท่านพี่นางจะได้เมตตาเราสองแม่ลูกรั่วเอ๋อร์อยากให้ท่านพี่กับท่านแม่สบายใจครอบครัวใหญ่ของเรามีความสุขอยู่กันพร้อมหน้าอย่าได้เป็แบบครอบครัวรั่วเอ๋อร์ที่ต้องพลัดพรากกันไปคนละทาง” นางปาดน้ำตาเล็กน้อย
“อีกไม่นานอี้หงจะต้องเห็นจิตใจอันงดงามของเ้า นางจะต้องยอมรับเ้าด้วยใจจริง วางใจเถอะข้าจะรับผิดชอบชีวิตของเ้ากับลูกให้ดีที่สุด อี้หงได้หรือมีสิ่งใดเ้าย่อมได้ไม่น้อยหน้าไปกว่ากัน”
“ขอบคุณท่านพี่เ้าค่ะ”
กุมหัวใจชายอายุมากได้ด้วยเรือนกายอันแสนเย้ายวนพูดจาอ่อนหวานเอาใจอยู่เป็นิตย์ อีกทั้งมีลูกน้อยไว้คอยฉอเลาะมีสามสิ่งนี้ก็ไม่เห็นจะยากกระไรกับการดึงความรักความสนใจของหวงกว่างฝูไว้กับตัว
หลางรั่วอิ๋งนึกกระหยิ่มในใจกับฐานะความเป็อยู่ในอนาคต
1K
