อันดามันในวัยสิบสองกับสิมิลันวัยสิบสามขวบ แอบมองผ่านช่องประตูซึ่งเปิดแง้มไว้ และเงี่ยหูฟังสิ่งที่พ่อกับแม่กำลังคุยกัน คนเป็น้องกำหนังสติ๊กในมือแน่นในขณะที่พี่สาวกอดตุ๊กตาตัวโปรดแนบอก มือข้างที่ว่างของสองพี่น้องจับกันแน่นไม่ยอมปล่อยเมื่อได้ยินข้อตกลงของผู้ให้กำเนิด
“ผมคงทำตามที่คุณ้าไม่ได้หรอกดาหลา คุณต้องเข้าใจผมนะ”กสินธุ์เอ่ยกับภรรยาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เื่ที่คุยกันเป็เื่ใหญ่สำหรับพวกเขาเพราะไม่ใช่เพียงแค่ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ แต่เกี่ยวโยงไปถึงลูกสาวตัวน้อยทั้งสองคนที่เป็เหมือนแก้วตาดวงใจอีกด้วย
“คุณลองคิดดูนะ ครอบครัวเรามีอะไรบ้าง แม้แต่บ้านยังต้องอาศัยพ่อแม่อยู่คุณทำงานสายตัวแทบขาด แต่เราก็ยังเป็หนี้เป็สิน ที่ดินก็ติดจำนอง แล้วไหนจะค่าใช้จ่ายในแต่ละวันอีกเงินเดือนข้าราชการตำรวจของคุณไม่พอหรอก” ดาหลา ภรรยาสาวสวยเอ่ยเสียงเรียบแต่ทุกอย่างที่เธอพูดมันเป็ความจริง
“ผมสัญญาว่าจะทำให้ดีกว่านี้ให้เวลาผมหน่อยนะ” กสินธุ์สบตาคล้ายกับจะอ้อนวอน
“เราแต่งงานกันมาสิบหกปี นานพอที่ครอบครัวจะลืมตาอ้าปากได้แล้วนะคะฉันทนเห็นอันดาเป็เด็กทโมน เที่ยวยิงนกตกปลาปีนต้นไม้กับเด็กผู้ชายต่อไปไม่ได้อีกแล้วและฉันก็อยากเห็นมิลันมีอนาคตที่ดี ได้แต่งตัวสวยๆ อย่างที่แกชอบ”
“อย่าเอาความฝันของคุณมายัดเยียดให้มิลันเลย ทุกวันนี้ลูกสาวคนโตของเราก็เหมือนคุณมากแล้วถึงลูกจะเป็ผู้หญิง แต่ไม่จำเป็จะต้องใส่กระโปรงและนั่งเล่นตุ๊กตาเท่านั้น แกต้องเติบโตเป็หญิงสาวที่แข็งแกร่งเพื่อต่อสู้กับสิ่งที่จะต้องเจอในอนาคต คุณอยากให้ลูกเป็คนอ่อนแอหรือไง”
“ฉันไม่เคยสอนให้ลูกอ่อนแอ ถึงจะชอบแต่งตัวสวยๆ แต่ฉันก็สอนให้ลูกรู้จักคิดคุณไม่เห็นหรือว่ามิลันทั้งฉลาดและเก่งแค่ไหน ว่าแต่คุณเถอะ เลิกสอนให้อันดาทำตัวเป็เด็กผู้ชายเสียทีรู้ไหมลูกสาวคนเล็กเนื้อตัวมอมแมม มีแผลกลับมาบ้านแทบทุกวันก็เพราะตามคุณไปคอยช่วยเหลือชาวบ้านฉันจะไม่ทนเห็นลูกในสภาพนั้นอีกแล้ว” ดาหลาเสียงดังขึ้น
“แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง ให้ผมทิ้งงานที่รักตามคุณไปอยู่ฟลอริดางั้นหรือ”กสินธุ์ถอนหายใจเสียงดัง อยากหาทางออกที่ดีที่สุดให้กับทุกคน เพื่อให้คำว่า‘ครอบครัว’ ยังคงอยู่ตลอดไป
“คุณไม่ต้องลำบากใจขนาดนั้นหรอกค่ะกสินธุ์ ฉันรู้ว่าคุณรักงานรักที่นี่มาก การที่เราได้ทำในสิ่งที่รักเป็เื่ดี เหมือนที่ฉันเองก็้าทำงานที่รักเช่นกันเราจะหย่ากันค่ะ”
กสินธุ์ตกตะลึง มองหน้าศรีภรรยานิ่ง สายตาเต็มไปด้วยความเ็ปไม่อยากเชื่อเลยว่าคำคำนี้จะออกมาจากปากผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจ ดาหลา...ผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างเขามาตลอด แม่ของลูกน้อยสุดที่รักที่ทำให้นายตำรวจคนนี้ทำทุกอย่างด้วยชีวิต
“ผมไม่รั้งอนาคตของคุณ แต่ลูกๆ ต้องอยู่กับผม”
“อันดากับมิลันจะอยู่กับฉัน” ดาหลาเอ่ยเสียงกร้าว
จบแล้ว วันนี้ทุกอย่างในชีวิตกสินธุ์จบสิ้นแล้ว เมียขอเลิกพร้อมพรากลูกสาวไปจากอ้อมอกแล้วจากนี้ต่อไปเขาจะอยู่อย่างไร เมื่อคนสามคนซึ่งเป็ดั่งลมหายใจของเขาเดินจากไปพร้อมกัน
ห้วงรักอันดามันมีอีบุ๊คให้โหลดแล้วนะคะ
ฝากติดตามผลงานของ สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่งด้วยค่า
ลิงค์เพจสนพ.นะคะ
https://www.facebook.com/Tawan9645/
และฝากลิงค์อีบุ๊คค่ะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiODIwMjYiO30
![เยว่ชิงเซียน (มาเฟีข้ามภพ) [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1682610023_54837847.webp)
66K
