ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ลั่วเทียนนั่งทำสมาธิกลั่นพลังงานเสร็จก็พบว่าเป็นเช้าของอีกวันแล้ว ก่อนที่จะไปทำธุระของตัวเองลั่วเทียนค้นหาคัมภีร์ฝึกยุทธที่เหมาะสมให้กับเว่นหยวนก่อน
คัมภีร์ฝึกยุทธเล่มแรกที่เว่ยหยวนจะต้องฝึกคือ อักขระกายาศักดิ์สิทธิ์ ที่เน้นด้านการบ่มเพาะร่างกาย ทำให้ผู้ที่ฝึกมีความทนทานทางด้านร่างกายสูง
ลั่วเทียนส่งพลังงานชำระล้างร่างกายเสร็จก็เดินมาเรียกเว่ยหยวนอีกห้องหนึ่งทันทีเพื่อที่จะแนะนำแนวทางการฝึกฝนให้กับเว่ยหยวนในช่วงที่ตัวเองไม่อยู่สอน
หลังจากได้ยินเสียงนายน้อยของตัวเองเรียก เว่ยหยวนรีบตอบรับทันที "นายน้อยรอสักครู่ข้าจะรีบไปเปิดประตูให้ท่านเดี๋ยวนี้"
ลั่วเทียนเข้ามาด้านในห้องที่เย่หลันจัดเตรียมให้กับเว่ยหยวน แล้วกล่าวถามเว่ยหยวนด้วยความห่วงใย "เจ้าเป็นยังไงบ้าง ? ช่วงนี้เราจะพักอยู่ที่นี่ไปก่อน เดี๋ยวข้าจะเรียกคนรับใช้ของที่นี่มาคอยช่วยเหลือเจ้าเวลาขาดเหลืออะไร ระหว่างที่เรายังพักโรงเตี๊ยมสัมผัสสวรรค์แห่งนี้"
"อีกอย่างข้านำคัมภีร์ฝึกยุทธมาให้กับเจ้า เพื่อปรับพื้นฐานการบ่มเพาะสำหรับการก้าวผ่านชีวิตของมนุษย์สู่วิถีเซียน"
"คัมภีร์เล่มนี้มีชื่อว่า อักขระกายาศักดิ์สิทธิ์ มันสามารถที่จะกลั่นพลังงานจากโอสถดูดซับที่เจ้ากินเข้าไปมาบ่มเพาะทางด้านร่างกายของเจ้าได้"
"ข้าจะให้เจ้าเก็บคัมภีร์เล่มนี้ไว้ทำความเข้าใจจนกว่าเจ้าจะจดจำมันได้ขึ้นใจ และนำมาส่งคืนให้กับข้า แล้วก็ข้าไม่อนุญาติให้เจ้าถ่ายทอดให้กับผู้ใดทั้งสิ้น มิฉะนั้นทั่วทั้งโลกหล้ามันจะนำพาซึ่งปัญหาสู่ตัวเจ้า"
"ข้าจะจดสิ่งที่นายน้อยสอนสั่งให้ขึ้นใจ" เว่ยหยวนกล่าวกับลั่วเทียนด้วยความตื้นตันใจที่จะได้ฝึกฝนเส้นทางการก้าวเข้าสู่หนทางวิถีเซียน
"และอีกอย่างนายน้อยข้ารู้สึกขอบคุณท่านมากจริง ๆ ที่ทำให้ข้าได้สุขสบายเช่นนี้ ข้าไม่รู้จะตอบแทนบุญคุณให้กับท่านได้ยังไง"
ลั่วเทียนกล่าวปลอบใจเว่ยหยวนว่า "เจ้าไม่ต้องกังวลไปหรอก หนทางวันข้างหน้าที่ตัวเจ้าจะต้องฟ่าฟันอุปสรรคไปกับข้านั้นยังอีกยาวไกลนัก เส้นทางที่อาจจะต้องผ่านการนองเลือดโดยไม่รู้จุดจบ ข้าขอให้เจ้าตั้งใจฝึกฝนให้ดีแล้วกัน เอาหล่ะข้าต้องไปทำธุระของข้าก่อน" ลั่วเทียนกล่าวเสร็จพร้อมกับเดินออกมาทางห้องของเย่หลันทันที
ลั่วเทียนเรียกเย่หลัน "นี่สาวน้อยเจ้ายังไม่ตื่นอีกเหรอ หากเจ้ายังตื่นสายแบบนี้ใครจะกล้ามาเป็นสามีของเจ้า"
เย่หลันที่ตัวเองกำลังสะลึมสะลือจากอาการที่นอนไม่หลับจากเมื่อคืน หลังจากนึกถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ลั่วเทียนสร้างขึ้นมา ภาพเหตุการณ์เหล่านั้นมันทำให้ตัวนางประทับใจเป็นอย่างยิ่ง จนตัวนางเอาแต่คิดถึงลั่วเทียนกว่าจะได้นอนก็เกือบจะรุ่งเช้าอีกวันแล้ว
ขณะที่เย่หลันกำลังจะกล่าวออกไปว่าสาวใช้คนไหนของนางกันที่บังอาจหาญกล้าถึงมาเรียกนางบนชั้นช่วงเช้าตรู่เช่นนี้ นางก็เก็บคำพูดของนางทันทีที่ได้ยินเสียงเรียก และก็สะดุดกับคำว่า "ใครจะกล้ามาเป็นสามีของเจ้า" ทำให้ตัวนางสะดุ้งจากเตียงทันที เพราะเสียงที่กล่าวเรียกนางนั่นก็คือลั่วเทียน
เย่หลันรีบกล่าวออกไปทันทีนางกลัวว่าลั่วเทียนจะเข้าใจนางผิดคิดว่านางเป็นพวกชอบนอนขี้เซา "นายน้อยท่านรอข้าสักครู่ ข้าตื่นตั้งนานแล้วเพียงแต่ข้ายังไม่ออกจากห้องไปก็เท่านั้น ว่าแต่ท่านมีธุระอะไรเกี่ยวกับข้าอย่างนั้นหรือ"
เย่หลันรีบใช้พลังงานชำระล้างร่างกายทันที จนตัวนางมั่นใจในความงดงามของนางเช่นเดิม และเดินออกไปเปิดประตูให้กับลั่วเทียน
ลั่วเทียนเดินข้ามาพร้อมกับหาที่นั่งและกล่าวสิ่งที่ต้องการกับเย่หลัน "ข้าต้องการให้เจ้านำคนไปหาชุดให้กับเว่ยหยวนเปลี่ยน และข้าต้องการให้มีคนค่อยดูแลช่วยเหลือเว่ยหยวนสักคนระหว่างที่ข้าพักอยู่ที่ เผื่อมีสิ่งที่เว่ยหยวนต้องการจะได้บอกคนของเจ้าได้"
"เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ เดี๋ยวข้าจะจัดการสิ่งที่นายน้อยต้องการให้" เย่หลันส่งพลังสมาธิสื่อสารกับคนของนางทันทีเกี่ยวกับสิ่งที่ลั่วเทียนต้องการ
"เอาหล่ะ ตอนนี้ข้าอยากให้เจ้าพาข้าไปหอการค้าสดับจันทราตามที่เจ้าว่ามาหน่อย ข้ามีบางสิ่งที่บางอย่างต้องการจะได้จากที่นั่น"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 คัมภีร์อักขระกายาศักดิ์สิทธิ์

นิยายแนะนำ

ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 18 คัมภีร์อักขระกายาศักดิ์สิทธิ์

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้