บทที่ 1
ฝนดาวตก
จากข้อมูลทางดาราศาสตร์แสดงให้เห็นชัดเจนว่า ่เวลาการเกิดฝนดาวตกรอบนี้นั้นยาวนานกว่าปกติมาก ซึ่งกินเวลาั้แ่ ปลายเดือนกันยายน ถึง ปลายเดือนพฤศจิกายน เนื่องจากจุดรังสีรบกวนลดลงจนแทบจะถึงขีดสุด และสภาพท้องฟ้าในปัจจุบันทำให้การสังเกตที่ดีขึ้นในซีกโลกเหนือ พวกเขาจึงเรียกเหตุการณ์นี้ว่าฝนดาวตกฤดูใบไม้ร่วง และฝนดาวตกรอบนี้อาจจะมาพร้อมกับฝูงหิ่งห้อยที่ส่องสดใสในยามราตรี การคาดการณ์ทางดาราศาสตร์แสดงให้เห็นว่าฝนดาวตกในปีนี้จะมองเห็นได้ชัดที่สุดในวันที่ 13 ซึ่งมองเห็นได้ตลอดทั้งคืน ซึ่งข่าวนี้เป็ที่นิยมอย่างมากสำหรับการสังเกตการณ์และนักดูดาวใน ซีกโลกเหนือ
ในความเป็จริงฝนดาวตกไม่ใช่เื่ที่หาดูได้ยากเย็นมากนัก แต่เนื่องจากอิทธิพลของสภาพอากาศ เวลา สถานที่ และปัจจัยภายนอกอื่น ๆ นอกเหนือจากนี้ ทำให้เห็นฝนดาวตกครั้งนี้เป็ที่น่าสนใจมากกว่าปกติ
ใน่สองสามวันก่อนและหลังเกิดเหตุการณ์รุนแรง ตราบใดที่สภาพอากาศยังดีอยู่ ก็เหลือเพียงการเลือกสถานที่ที่ห่างไกลจากการรบกวนของแสงไฟและเป็สถานที่เปิดที่มีมุมมองกว้าง ๆ สามารถให้ผู้ชมฝนดาวตกหันหน้าไปทางท้องฟ้าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ได้สะดวก ั้แ่เวลา 22:00น. เป็ต้นไป. ผู้ชมจะได้เห็น "ลูกไฟ" อันสวยงามและสว่างไสวพร้อมกับหางแห่งแสงที่ทอดยาวออกมาอย่างสง่างาม
สำหรับผู้ที่ชื่นชอบและจับตามองปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์นี่ ถือเป็เื่น่าประหลาดใจและเป็โอกาสการดีที่จะได้รับชมฝนดาวตกที่ตระการตากว่าครั้งไหน ๆ
หลี่ิเป็หนึ่งในผู้ที่ชื่นชอบดาราศาสตร์คนหนึ่ง เขาอาศัยอยู่ห่างไกลจากเขตเมืองใหญ่ที่มีเสียงดังและผู้คนหนาแน่น ูเาที่อยู่ชานเมืองเป็สถานที่ที่ดีที่สุดในการชมของผู้คนที่อาศัยอยู่ในเขตนี้ ตอนนี้เขาขับรถมาที่นี่คนเดียวเพื่อรอ่เวลาอันสำคัญนี้
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดหน้าจอมือถือและอ่านข่าวเกี่ยวกับฝนดาวตก เขาเหลือบได้ดูเวลาบนโทรศัพท์มือถือของเขา 21:40 น.
หลี่ิเปิดประตูรถลงมา และยืนรออยู่ที่พื้นด้านหน้ารถพร้อมกับถือของลงมาด้วยสิ่งหนึ่ง นั้นเป็พรมปูพื้นที่หลี่ิเอามาด้วย การที่ได้นั่งบนพรมเป็วิธีที่สะดวกสบายที่สุดในการนอนดูฝนดาวตกอันงดงามแล้ว
ฝนดาวตกนั้นไม่เหมือนกับกาแล็กซีหรือเนบิวลา มันเป็สิ่งที่ผู้ชมต้องเฝ้ารออยู่ก่อนหน้าปรากฏการณ์จะมาถึงหนึ่งนาทีและเฝ้าดูหลังจากนั้นอีกหนึ่งนาทีเพื่อให้ไม่พลาดดาวตกแม้แต่ดวงเดียว มันเป็เื่ที่แย่มากถ้ามันหายไปก่อนที่คุณจะได้เห็นมันเต็ม ๆ ด้วยดวงตาทั้งสองของคุณ ดังนั้นคุณควรใช้เวลากับการสังเกตให้คุ้มค่าที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้
และฝนดาวตกไม่เหมือนกับฝนดาวตกธรรมดามีอุกกาบาตขนาดใหญ่ปนอยู่ในนั้นด้วย มันมี่เวลาระยะห่างระหว่างกัน บางครั้งจะปรากฏเพียงหนึ่งหรือสองครั้งภายในหนึ่งชั่วโมง
หลี่ินอนอยู่บนพรมอย่างเงียบ ๆ พรมของเขาหนาและเป็เบาะนุ่มสบาย เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วย หมู่ดาวและรอคอยที่จะชมความสวยงามของอวกาศใน่เวลาที่กำลังจะมาถึงนั้น
ในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบนี่หลี่ิมักจะเพ้อฝันและปล่อยจิตใจให้ล่องลอย ตอนนี้เขาอายุ 28 ปี เขาทำงานในภาคสนามคนเดียว เขาไม่มีแฟน ไม่มีบ้าน มีเพียงรถที่ติดเงินผ่อนมาด้วยเท่านั้น
บุคลิกของเขาเป็คนที่ชอบเก็บตัว นั้นก็เป็สาเหตุที่ทำให้เขาเป็คนเหงาอย่างช่วยไม่ได้ แต่บ่อยครั้งที่เขาคิดมากอยู่คนเดียว เขาก็จะคิดถึงชีวิต คิดถึงอนาคตอันสับสนเบื้องหน้าของเขา ความเงียบในขณะนี้ช่วยผ่อนคลายอารมณ์ที่ซับซ้อนของเขาได้ คนที่ทำงานข้างนอกอยู่ไม่เป็หลักแหล่ง ก็มักจะอยู่ภายใต้ความกดดันเช่นนี้เหมือน ๆ กันทั้งนั้น
โทรศัพท์มือถือส่งเสียงดังเล็กน้อยโดยที่เขาไม่รู้ตัว หลี่ิหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู มันคือสัญญาณเตือนว่าตอนนี้ถึงเวลา 22:00 น. ฝนดาวตกจะมาทางตะวันออกเฉียงใต้
หลี่ิยังคงจ้องมองท้องฟ้าด้วยความใจจดใจจ่อ ดวงดาวส่องสว่างเป็พิเศษในคืนนี้ และทันใดนั้นเองจุดสว่างนับสิบ ๆ จุดก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันบนท้องฟ้าทิศทางนั้นเอง หลี่ินั่งจ้องมองอย่างตื่นเต้น เขาจ้องมองไปยังจุดที่สว่างไสวพวกนั้นโดยที่ไม่กะพริบตาเลย
"ฉันมาแล้ว ลูกไฟอันงดงาม... " หลี่ิพูดกับตัวเองด้วยความประหลาดใจ
แม้ว่าเขาจะรู้อยู่แล้วจากการพยากรณ์ทางดาราศาสตร์ แต่มันก็ยังคงน่าตื่นเต้นอยู่ดีที่ได้เห็นมันมากกว่าหนึ่งดวงในคราวเดียว หลี่ิยืนขึ้นจากพรมและมองออกไปในทิศทางที่ฝนดาวตกกำลังกระหน่ำลงมาอย่างใกล้ชิด ราวกับว่าการยืนนั้นจะทำให้เขาใกล้พวกเขามากขึ้นกว่าเดิม
ไม่กี่วินาทีต่อมาสีหน้าตื่นเต้นของหลี่ิก็หายไป แทนที่พวกมันจะถูกเผาไหม้และหายไปในชั้นบรรยากาศดาวตกทั้งสิบดวงนี้กลับลากเปลวไฟของมันยาวมาที่พื้นโลก!
และทิวทัศน์ของหุบเขาลูกอื่น ๆ ก็บดบังมันไปมากกว่าครึ่ง พวกมันหายไปจากการมองเห็นของหลี่ิอย่างสิ้นเชิง แต่แล้วก็มีดาวหางกว่าสามดวงบินผ่านข้ามหัวของหลี่ิ ความเร็วนั้นสูงมากและใกล้ศีรษะของเขามากกว่าที่ควรจะเป็ หลี่ิเอามือกุมศีรษะของเขาโดยไม่รู้ตัว เขารู้สึกเหมือนกับว่าลูกไฟกำลังจะพุ่งเข้าใส่เขา
“ ฟื้วววว ”
เมื่อพวกมันผ่านไป ทั้งูเาและรอบ ๆ บริเวณหลายกิโลก็ถูกแสงไฟสว่างไสวปกคลุมราวกับว่ามันเป็กลางวัน
หลี่ิรีบหันกลับไปและเห็นว่าลูกไฟหายเข้าไปในป่าูเาอีกครั้งแล้วในท้องฟ้ายามค่ำคืน
ในขณะนี้อัตราการเต้นของหัวใจของหลี่ิเพิ่มขึ้นอย่างมาก เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกราวกับรอดชีวิตจากเหตุการณ์เสี่ยงตายมา ฉากเพิ่งเกิดขึ้นอย่างกะทันหันนั้น รวดเร็วมากจนไม่มีเวลาให้เขากลัว แม้ว่าจะไม่มีใครบอกว่าพวกมันจะไม่ถูกเผาไหม้จนหมดสิ้นไปจากชั้นบรรยากาศ แต่สิ่งที่เหลืออยู่นั้นมีน้อยกว่าตอนที่พวกมันอยู่นอกอวกาศมาก แต่ปกติแล้วอาจมีเพียงอุกกาบาตเท่านั้นที่ตกลงมาบนโลกได้โดยที่ขนาดของมันเหลือเพียงขนาดเท่าไข่
ของเหลวใส ๆ ตกลงบนไหล่ของหลี่ิด้วยเสียงเบาเสนาะหู
"อ๊ะ” หลี่ิะโขึ้นพร้อมกับเสียงร้องด้วยความใ เขารู้สึกเหมือนมีคนตบไหล่ของเขา
หลี่ิรีบมองไปรอบ ๆ ท้องฟ้ายามค่ำคืนเงียบสงัดไม่มีอะไรอยู่เลยเป็คำตอบที่เขาได้รับ. เขาััไหล่ซ้ายด้วยมือขวาของตนโดยไม่รู้ตัว ไม่มีอะไรเลยนอกจากเสื้อผ้าของเขาเอง
หลี่ิหายใจเข้ายาว ๆ และพูดว่า "นี่ฉันรู้สึกไปเองอย่างงั้นเหรอ?”
เขาถอนหายใจเล็กน้อยและส่ายหัวเบา ๆ บางทีมันอาจจะเป็ความกดดันของชีวิตหรือไม่ก็ลูกไฟที่เพิ่งข้ามหัวของเขาไปอาจจะทำให้เขากลัวมากเกินไป หลังจากมองดูหมู่ดาวในระยะไกลไปแล้ว หลี่ิก็อดไม่ได้ที่จะพูดกับตัวเองว่า "ลืมไปซะเถอะ กลับกันดีกว่า"
หลี่ิก้มลงทำความสะอาดพรมบนพื้นที่มีเศษดินและเศษหญ้าติดมาด้วยเล็กน้อย แต่ในขณะที่เขาลดตัวลงเขาก็พบสิ่งแปลกประหลาดบนพรมของเขาเอง
มันเป็ของแข็งมีขนาดเท่ากับไข่ไก่ มันเหมือนกับของเหลว โปร่งใสเหมือนกับลูกโป่งที่เต็มไปด้วยน้ำ มีเพียงแสงจาง ๆ อยู่ในนั้น แสงไม่โปร่งใส เหมือนแสงจากดาวทุกดวงถูกเก็บไว้ในก้อนกลม ๆ เรืองแสง
ราวกับว่าวัตถุทรงกลมนั้นเต็มไปด้วยดวงดาวนับไม่ถ้วนบนท้องฟ้า มันสวยงามมาก หลี่ิมองไปรอบ ๆ อีกครั้งเพื่อดูว่าไม่มีใครหรืออะไรอยู่รอบ ๆ เขาเลย มันยังเงียบสงัดเหมือนที่เป็มา
นี่คืออะไร? มันมาจากที่ไหน? หลี่ิมีความสงสัยอยู่ในใจมากมาย จากนั้นเขาก็ใช้นิ้วแตะมันอย่างระมัดระวัง ความรู้สึกที่ถูกส่งกลับมานั้นคือความนุ่มและเนียน
หลี่ิบีบมันด้วยมือของเขาอย่างระมัดระวัง ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เลย มันยืดหยุ่นมาก จากนั้นเขาก็วางไว้ต่อหน้าของเขา หลังจากมองเข้าไปใกล้ ๆ ทรงกลมนั้น แสงสว่างใส ๆ ก็แกว่งไปมาเล็กน้อย ตรงกลางฝ่ามือของเขาดูไปดูมามันก็เหมือนเยลลี่แปลก ๆ
หลี่ิถือสิ่งนี้ไว้ใกล้ดวงตาของเขาและอุทานออกมา "ฉันจะเก็บมันไว้”
ในทรงกลมนี้มีแสงสว่างเล็ก ๆ อีกจำนวนมาก พวกมันมีขนาดเล็กกว่าเมล็ดข้าว และดูเหมือนว่ามีสิ่งเ่าั้กำลังหมุนอยู่เช่นเดียวกับระบบสุริยะในอวกาศอันกว้างใหญ่ กลุ่มของจุดแสงพวกนั้นจะหมุนทีละน้อย ทีละน้อย ภาพที่เขากำลังเห็นนี้มีอัศจรรย์อย่างน่าประหลาดใจ เหมือนหลี่ิกำลังถือจักรวาลอันกว้างใหญ่เอาไว้ในมือของเขา
ยิ่งใส่ความรู้สึกเข้าไป เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามันคือจักรวาลมากกว่าเดิมเสียอีก ความรู้สึกนั้นเหมือนกับหลี่ิกำลังถือจักรวาลไว้ในมือและทุก ๆ ที่ของ "จักรวาล" ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาเอง
หลี่ิอ้าปากกว้างและไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เขาเห็น เขาไม่อยากจะเชื่อว่าความรู้สึกมหัศจรรย์ ทั้งความงามและน่าหลงใหล ความกว้างใหญ่ของจักรวาลที่เต็มไปด้วยดวงดาวและทำให้ผู้คนมึนเมา โหยหานั้นจะมีสิ่งที่น่าประหลาดใจแบบนี้อยู่ด้วย
"อึก"
ทันใดนั้นหลี่ิก็รู้สึกได้ว่ามีอะไรหนืด ๆ เข้าไปในลำคอของเขา ทรงกลมของเหลวในมือของเขาหายไปอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว มันก็พุ่งเข้าปากของเขาโดยที่เขาไม่รู้ตัว
"แค็ก! แค็ก! แค็ก! ... "
หลี่ิก้มตัวและไออย่างรุนแรงพยายามที่จะเอาสิ่งแปลกปลอมนั้นออกมา แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนมันก็ไม่ตอบสนองเลย หลี่ิกังวลอย่างมาก สีหน้าของเขาก็ตื่นตระหนกอย่างสุดขีด
“ฉัน กำลัง จะตาย” หลี่ิพูดกับตัวเองด้วยความตื่นตระหนก ความคิดมากมายกำลังพรวดพราดอยู่ในหัวของเขาอย่างรวดเร็วว่าจะทำอย่างไรเพื่ออยู่รอดต่อไปดี
ใช่แล้ว เพื่อที่จะทำให้อาเจียนออกมา หลี่ิย่อตัวลงและสอดนิ้วเข้าไปในลำคอของเขา ความรู้สึกคลื่นไส้ปรากฏขึ้นทันที ใช่แล้ว หลี่ิแอบบอกตัวเองว่าถ้ามันไม่ได้ผลเขายังคงจะใช้นิ้วล้วงเขาไปให้ลึกกว่าเดิมอีก
โดยสามัญสำนึกแล้ววิธีนี้เป็วิธีในช่วยชีวิต เป็วิธีที่ดีในการที่กินของผิดสำแดงลงไปโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ไม่ง่ายที่จะทำให้อาเจียนออกมาได้ง่าย ๆ แม้ว่าความยาวของนิ้วนั้นจะลึกเข้าไปในลำคอแล้วก็ตาม แต่ก็สามารถกระตุ้นปฏิกิริยาในทางเดินอาหารได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ในตอนนี้หลี่ิแค่อยากจะอาเจียนออกมา เขาจึงพยายามออกแรงมากยิ่งขึ้นไปอีก แม้ว่ามันจะอึดอัด แต่เขาก็ต้องพยายามอย่างหนักต่อไป ‘ฉันต้องทำได้!’ หลี่ิพูดกับตัวเองในขณะที่ความรู้สึกหนักหน้าสากรรจ์ก็เข้ามาถึงโสตประสาทของเขา
“ อ็อก ... ”
ของเหลวจำนวนมากถูกอาเจียนออกมา หลี่ิถอนหายใจยาวอย่างโล่งอกหลังจากที่พะอืดพะอมอยู่นาน เขานอนลงกับพื้น หลังจากนั้นเขาก็หายใจเข้าลึก ๆ สองสามครั้ง หลี่ิก็ลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง เขารู้สึกเหนียว ๆ ในปากอย่างบอกไม่ถูก จากนั้นเขาก็สำลักอีกสองสามครั้งเพื่อคายสิ่งที่ค้างอยู่ในคอออกมา
ในตอนนี้หลี่ิมองไปที่สิ่งที่เขาอาเจียนออกมา มีเพียงพื้นที่ขนาดใหญ่ในท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิด นั้นทำให้เขามองเห็นอะไรไม่ชัดเจน
หลี่ิหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา หาก้อนหินหรืออะไรที่พอจะพิงมือถือของเขาได้จากด้านข้างและเปิดไฟด้านหลังของโทรศัพท์มือถือ ภาพที่เห็นนั้นมันน่าขยะแขยงเล็กน้อย แต่เขาต้องดูว่าสิ่งนั้นถูกอาเจียนออกมาหรือไม่ ถ้าไม่งั้นเขาก็ต้องไปโรงพยาบาลแล้วล่ะ
หลี่ิใช้ไม้จิ้มกากที่ไม่ได้ย่อยละเอียดเ่าั้ ในไม่ช้าทรงกลมของเหลวที่มีแสงจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นในแสงสว่าง หลี่ิถอนหายใจยาวอย่างโล่งอกและพูดกับตัวเองว่า "โอเค โอเค ... "
"อึก"
ยังไม่ทันใด ทรงกลมของเหลวก็พุ่งขึ้นมาอีกครั้ง มันเข้าไปในลำคอของหลี่ิเหมือนครั้งก่อน หลี่ิโยนไม้ทิ้งอย่างรวดเร็วและไออย่างหนักอีกครั้ง ขณะที่บีบคอของตัวเองไม่ให้มันลงไป อย่างไรก็ตามของเหลวอย่างเช่นน้ำนั้นเพิ่งไหลเข้าไปในกระเพาะอาหารของเขาเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
"บะ...บ้าเอ๊ย! ... " หลี่ิพูดกับตัวเองด้วยความโกรธ
สุดท้ายเขาพยายามทำให้ตัวเองอาเจียนอีกครั้ง ทันใดนั้นเขาก็คิดว่ามันคงจะะโเข้ามาอีกครั้ง อย่างแน่นอน หลี่ิโกรธและหวาดกลัวเขาไม่พยายามทำให้ตัวเองอาเจียนออกมาอีกต่อไปแล้ว หลังจากเขาม้วนพรมเสร็จ เขาแอบพูดว่า "ไปโรงพยาบาล"
หลี่ิโยนพรมลงเบาะหลังรถแบบรีบร้อน เขาเพิ่งจะสตาร์ทรถจำได้ว่าไม่ได้เอาโทรศัพท์มือถือมาด้วย หลี่ิลุกขึ้นอีกครั้ง มีไฟส่องสว่างที่พื้นอยู่ไม่ไกลนัก นั่นคือไฟท้ายโทรศัพท์มือถือของเขาเอง
เมื่อหลี่ิก้าวไปเพียงไม่กี่ก้าว เขาก็รู้สึกวิงเวียนและอ่อนแรงราวกับว่าท้องฟ้าและโลกกำลังหมุนเป็วงกลม ตาของเขาเริ่มพร่ามัวและเขาล้มลงกับพื้นพร้อมกับเสียงดัง "ตุบ!"
หลี่ิ้าที่จะลืมตา แต่เขาไม่สามารถใช้ความแข็งแกร่งใด ๆ พยุงร่างของตัวเองขึ้นมาได้ ดวงตาสีซีดของเขาทำได้เพียงปิดลงช้า ๆ ดูเหมือนว่าการหลับตานี้เป็สิ่งที่สบายที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้แล้ว ถ้าเขาขัดขืนไม่ได้ก็ควรผ่อนคลายและปล่อยมันไปอย่างที่ควรจะเป็ สติเพียงอย่างเดียวในสมองของเขาสะท้อนออกมา: "ฉันจะไม่ตายแบบนี้อย่างแน่นอน ต้องหาความสนใจให้คนที่สัญจรไปมาช่วยแล้ว... "
บนูเาและเป็ูเาที่แห้งแล้ง ทุกอย่างกลับมาสงบอีกครั้ง ดวงดาวบนท้องฟ้าค่อย ๆ มืดสลัวลงและโลกก็ค่อย ๆ สว่างแทน ความมืดของยามค่ำคืนถูกขับออกไปอย่างช้า ๆ ด้วยแสงสว่างที่กำลังจะมาถึง ดวงอาทิตย์ทางทิศตะวันออกกำลังค่อย ๆ ขึ้นและแสงยามเช้าทำให้โลกร้อนผ่าวและเต็มไปด้วยพลังงานก็ขึ้นผ่านรอยแตกของกิ่งไม้ ใบไม้ และขุนเขา
ดวงตาของหลี่ิสั่นเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นเขารู้สึกว่าแสงที่รุนแรงนั้นได้กระตุ้นประสาทการมองเห็น ผ่านเปลือกตาของเขาแล้ว โดยไม่รู้ตัวเขายกแขนขวาขึ้นเพื่อปกปิดดวงตาของเขาจากแสงสว่างอันอบอุ่นยามเช้า จากนั้นหลี่ิก็ลืมตาขึ้นและรู้สึกว่ามีบางอย่างอยู่ในมือขวา
นั่นมันอะไร?.
หันไปทางขวามือมันคือโทรศัพท์มือถือของเขา จากนั้น หลี่ิก็ลุกขึ้นนั่งทั้ง ๆ ตัวระบมและเจ็บไปหมด ราวกับว่าเขาทำกายภาพบำบัดมาทั้งคืนอย่างไงอย่างงั้น แต่ร่างกายของเขาอ่อนแอกว่าปกติมากในตอนนี้ เขามองไปที่โทรศัพท์มือถือของเขาอีกครั้ง มีรหัสภาษาอังกฤษจำนวนมากอยู่บนหน้าจอเช่นเดียวกับหน้าจอสีน้ำเงินของคอมพิวเตอร์
หลี่ิไม่สนใจการเปลี่ยนแปลงของโทรศัพท์มือถือของเขา เขามองไปรอบ ๆ ก่อน รถของเขายังอยู่ที่นั่น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด ศีรษะที่หนักอึ้งของเขา ทำให้เขารู้สึกเวียนหัว สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่อาการโคม่าเมื่อคืนนั้น ทำให้เขาเริ่มพร่ามัวและรู้สึกเหมือนกับว่ามันเป็ความฝัน
หลี่ิตบหัวตัวเองด้วยมือซ้ายเบา ๆ และหายใจเข้ายาว ๆ เขามองโทรศัพท์มือถืออย่างช่วยไม่ได้ เขากดแป้นระบบััด้วยนิ้วจนกระทั่งมันเปิดเองอีกครั้ง
หลังจากรีสตาร์ทโทรศัพท์มือถือแล้วแบตเตอรี่ยังคงอยู่อีก 5% และเวลาคือ 07:35 น. ในเวลานี้หลี่ิก็นึกบางอย่างขึ้นมา: ฉันวันนี้ฉันต้องไปทำงานนี่หว่า
หลี่ิรีบลุกขึ้นและเข้าไปในรถเสียบกุญแจบนรถและสตาร์ทเครื่องทันที หลังจากเลี้ยวรถออกไป เขาก็ขับไปตามถนนบนูเา จากถนนหวนชาน ลงไปเป็ถนนประจำจังหวัดที่นำไปสู่เขตเมือง ใช้เวลา 30 นาทีไปยังเมืองตามถนนต่างจังหวัดแห่งนี้
ในขณะที่ขับรถหลี่ิกำลังเปิดวิทยุในรถฟัง ในขณะเดียวกันเขาก็หยิบขวดน้ำจากที่นั่งของรถ ขึ้นมาดื่มปากของเขาแห้งและยังเหนียวเหนอะหนะ หลังจากเปิดฝาขวดน้ำลงแล้ว หลี่ิก็เตรียมที่จะใช้น้ำบ้วนปากของตน อย่างไรก็ตามปากขวดเพิ่งถึงปากของเขาและยังไม่ได้เริ่มดื่มเลยด้วยซ้ำ น้ำในขวดกลับไหลลงคอลงไปในช่องท้องของเขาเลย
"ฮืม?" หลี่ิดูงงงวยอยู่พวกหนึ่ง ขวดในมือของเขากลายเป็ขวดเปล่าทันที น้ำหายไปในเวลาไม่ถึงวินาที แต่ไม่มีน้ำใด ๆ หยดลงไปที่เบาะรถเลย หลี่ิประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็ยังรู้สึกกระหายอยู่บ้าง บางทีเขาอาจจะกระหายน้ำเกินไปก็ได้ หลี่ิไม่สนใจมากเกินไป เขาโยนขวดเปล่าทิ้งไปที่เบาะหลังแล้วขับต่อไปบนถนน
"ตามรายงานสถานการณ์ฝนดาวตกเมื่อคืนที่ผ่านมานั่นคือวันที่ 13 ตุลาคมเมื่อเส้นทางโคจรสูงถึงเลขสองหลักแล้ว นักดาราศาสตร์บางคนถ่ายภาพเหตุการณ์ทั้งหมดได้โดยฝนดาวตกรอบนี้มีลักษณะเป็ริ้ว ๆ ยาว ความเร็วช้าต่างกันและมีความสว่างมาก ชาวเน็ตจำนวนมากส่ง่เวลาที่ยอดเยี่ยมที่สุดของฝนดาวตกไปยังโลกอินเทอร์เน็ตผ่านวิดีโอมากมาย
“เพื่อให้ทุกคนได้เพลิดเพลินกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รู้สึกสมจริงเหมือนตอนที่อยู่ในที่เกิดเหตุเองก็ตาม แต่ฝนดาวตกในปัจจุบันก็ยังอยู่ใน่เริ่มต้นของฝนดาวตก ถึงยังงั้นมันก็สร้างความใให้กับผู้ที่ชื่นชอบดาราศาสตร์จำนวนมาก ฝนดาวตกจะมีไปจนถึงสิ้นเดือนพฤศจิกายนอย่างผู้เชี่ยวชาญบางคนเตือน ให้พวกเราหาที่โล่งเพื่อหลีกเลี่ยงอาคารสูงหรือูเาเมื่อดูฝนดาวตก ข่าวต่อไปคือข่าว... "
ทันทีที่หลี่ิยกมือขึ้นเพื่อปิดวิทยุ เขาก็ยังคงมีสมาธิกับเส้นทางในการไปทำงานของเขาเอง
586
