.jpg)
:midnight macadamia
.
.
.
"นี่พวกนาย..."
พรวด!
ั์ตาคู่คมหันกลับไปมองรุ่นพี่ที่เปิดประตูห้องเข้ามาด้วยแววตาตื่นๆ หากแต่ทั้งสามกลับเสร็จพร้อมกันแทบจะทันทีที่อีกฝ่ายนั้นกำลังหยุดยืนอยู่หน้าประตู
คิมซอกจินมองภาพที่เห็นด้วยแววตาอึ้งๆ ยามที่มือหนาดึงประตูให้ปิดลงตามเดิม แล้วหยุดยืนอยู่หน้าห้อง ก่อนจะเปิดมันออกอีกครั้ง
"..."
"..."
"..."
"..."
ซอกจินเปิดและปิดประตูซ้ำๆอยู่อย่างนั้นราวกับยังคงรู้สึกช็อกไม่หาย
ชายหนุ่มทำมันซ้ำไปซ้ำมาราวกับว่ามันจะช่วยให้เขาตื่นจากความฝันประหลาดๆนี่ซักที
แอ๊ด
พลั่ก
แอ๊ด
พลั่ก
จนกระทั่งจีมินเป็ฝ่ายทนไม่ไหว ลุกออกจากเตียง แล้วกระชากร่างของจินให้เข้ามาในห้อง ก่อนที่เขาจะปิดประตูลงแล้วกดล็อคลงกลอนเสร็จสรรพ
"เล่นบ้าอะไรของพี่ เดี๋ยวก็ได้ยินกันทั้งชั้นหรอก"
พวกเขาอยู่หอรวม แม้ว่าจะแยกห้องกันนอน และมีโซนห้องนั่งเล่นกับนั่งครัวแยกกันออกไปอีกที แต่ถ้าขืนซอกจินยังคงเปิดปิดประตูเล่นอยู่แบบนี้ มีหวังนัมจุนที่ยังคงนั่งแต่งเพลงอยู่ในห้องของตัวเองได้ออกมาด่ากราดใส่พวกเขาแน่ๆ
แค่คิดถึงน้ำเสียงที่แสนโวยวายของพี่นัมจุน จีมินก็รู้สึกปวดประสาทขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
"ฉันควรเป็คนถามพวกนายมากกว่ามั้ย! เล่นบ้าอะไรกันหา!!"
พรึ่บ!
จีมินรีบเอามือปิดปากซอกจินแทบไม่ทัน ขณะที่วีถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย
"บ่นจบยัง จะเอาต่อแล้ว พี่จะเอาด้วยมั้ย"
เพียะ!
ก่อนที่ฝ่ามือเรียวของยุนจะฟาดลงบนแผ่นอกของวีแทบจะทันทีที่สิ้นประโยค
"ควยเหอะวี"
แค่สองคนนี่ก็ถือว่าหนักมากพอแล้ว อะไรคือการที่ไอ้รุ่นน้องเวรนี่มันดันปีนเกลียวแล้วเอ่ยปากชวนเมมเบอร์อีกคนให้เข้ามาร่วมวงหน้าตาเฉยแบบนี้วะ
นี่มันไม่ได้เรียกเหี้ยแล้ว
มันเรียกเหี้ยสุดๆไปเลยต่างหาก
"อายอะไร อาบน้ำแก้ผ้าด้วยกันมาตั้งกี่ครั้ง ช่วยตัวเองพร้อมกันก็เคยแล้วมั้ย"
ไอ้อย่างหลังนี่คิมนัมจุนเป็คนต้นคิดล้วนๆ
นอกจากเ้าตัวจะไปสรรหาโหลดคลิปโป๊มาติดหอเอาไว้ กิจกรรมยามว่างของพวกเขาหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานและฝึกซ้อมมาตลอดทั้งวัน นั่นก็คือ...
การช่วยตัวเอง
ส่วนใหญ่จะเป็ทุกๆสิ้นเดือนที่ทุกคนจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา และห้องนั่งเล่นของพวกเขาก็จะมีคลิปเด็ดๆที่คนเป็หัวหน้าวงนั้นภูมิใจนักหนาว่าตัวเองเป็คนเลือกมันมากับมือ
ก่อนที่ทุกคนจะ... เออนั่นแหละ
.
.
.
"แต่พวกนายก็ไม่ควรทำกับยุนแบบนี้มั้ย หรือว่าจริงๆแล้ว..."
"นายสมยอมงั้นหรอ?" ซอกจินถึงกับเบิกตากว้างพลางอ้าปากค้าง เมื่อเห็นน้ำรักที่กำลังเลอะเปรอะเปื้อนไปทั่วแผ่นท้องแบนราบ ผิวขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะของมินยุนกิทำเอาชายหนุ่มถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
เขาเอง... ก็แอบมองยุนมาตั้งนานแล้ว
หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มขนาดนี้ เป็ใครๆจะอดใจไหว
"จะว่างั้นก็ได้" ยุนกิพยักหน้ารับให้วีกับจีมินหันไปมองอย่างทึ่งๆ พวกเขาไม่คิดว่ารุ่นพี่ขาโหดจะยอมรับออกมาง่ายๆแบบนี้หรอกนะ
และอีกอย่าง...
เหตุผลอะไรกันล่ะที่ทำให้ยุนกิสมยอมพวกเขา
ถ้าไม่ได้เป็เพราะยาที่ใส่ลงไปในแก้ว ที่ออกฤทธิ์เบาบางเหมือนขนนก แถมใช้เวลาแค่ไม่ถึงยี่สิบนาที ยาก็หมดฤทธิ์แล้ว
"ย่าห์! นายบ้าไปแล้วหรอ"
"อืม ทำไม" ยุนกิสบตากับซอกจินนิ่งๆ ก่อนจะผลักวีให้เอนพิงกับหัวเตียงเอาไว้ แล้ว...
สวบ!
"อึก... อืมมม" วีได้แต่มองตาค้างพลางส่งเสียงคำรามต่ำๆออกมา ยามที่ยุนกำลังกลืนกินตัวตนของเขาด้วยร่างกายของตัวเองอีกครั้ง
"เห้ย! ไม่เอาดิ มันได้ไปแล้วนะเว้ย!" จีมินโวยวายออกมา ยามจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ มือหนารูดรั้งกลางกายของตนที่กำลังเคลื่อนเข้าไปใกล้มือยุนกิอีกครั้ง
"อ่าห์... ต่อคิวไม่เป็หรอ" ยุนกิเอ่ยถามเสียงพร่า ก่อนจะเอื้อมมือข้างหนึ่งมารูดรั้งกลางกายให้จีมินขบกรามแน่น
"..."
พระเ้า!
ใครก็ได้บอกเขาทีว่ามันไม่ใช่เื่จริง
231
