"เอามาคืนกูเดี๋ยวนี้อีดาว!"
เสียงกรีดร้องของเด็กชายคนหนึ่งดังไปทั่วบริเวณ พยายามสะบัดตัวออกจากพันธนาการที่รัดตัวเองไว้แน่นเหนียว
"ไอ่ดำ ไอ่สิน พวกมึงปล่อยกูไอ่พวกเหี้ย!"
เขากรีดร้องอย่างบ้าคลั่งแต่ยิ่งดิ้นเท่าเไหร่ไอ่ดำกับไอ่สินยิ่งใช้แขนรัดตัวเขาให้แน่นกว่าเดิมเท่าตัว
"ทำไมเหรอคุณหนูชิน อุ้ย!ไม่ใช่สิแม่เป็ขี้ครอกลูกจะเป็คุณหนูได้ยังไงกัน"
หลังจากดาวพูดจบก็ะเิหัวเราะออกมาเสียงดังพร้อมกับไอ่ดำและไอ่สิน เขากัดฟันกรอด ไอ่พวกนี้เป็ผู้ใหญ่แล้วก็ยังรังแกเด็กอย่างเขาได้โดยไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร สันดานต่ำกันจริงๆ
"มึงจะทำอะไรกูก็ได้แต่เอาสร้อยแม่กูมา!"
เขาพูดเสียงสั่นพยายามข่มความโกรธเอาไว้ ดาวได้ยินดังนั้นก็กระตุกยิ้มออกมา ดาวค่อยๆย่างเท้าเข้ามาหาชินช้าๆ มือควานหาอะไรบางอย่างจากหลังกางเกง เมื่อเจอสิ่งที่้าก็ชักออกมา สายตาเขาสบกับความแวววาวของมีด เขามองหน้าดาวเขม็งทำเป็ใจดีสู้เสือ ดาวเห็นเขาไม่มีปฏิกิริยาอะไรจึงค่อยๆลากมีดผ่านเสื้อของเขาั้แ่หัวไหล่ถึงกลางท้อง เขากระแหม่วท้องอัตโนมัติด้วยความหวาดเสียว นั้นทำให้ดาวถึงกับหัวเราะออกมาเสียงดัง
"อึก..."ดาวค่อยๆกดน้ำหนักมีดลงช้าๆจนเข้าเนื้อเขาทีละนิด เขาพยายามกัดปากไม่ส่งเสียงออกไป ดาวเห็นอย่างนั้นก็ค่อยๆลากมีดขึ้นถึงแผ่นอกกรีดขึ้นกรีดลงจนเืเปียกชุ่มทั่วแผ่นอกเขา
"สีนี้เหมาะกับขี้ครอกอย่างมึงดีนะ" ดาวมองหน้าเขาเขม็ง จากนั้นก็อ้อมไปหยุดอยู่ที่หลังเขา คราวนี้ดาวใช่มีดฟันสะเปะสะปะไปทั่วแผ่นหลังเขา แผลลึกบ้างยาวบ้างตามแรงอารมณ์ เขารู้สึกถึงแผ่นหลังที่เปียกชุ่มไปด้วยเืของตัวเอง แม้จะรู้สึกเจ็บเท่าไหร่เขาก็พยายามกัดปากไม่ส่งเสียงร้องออกไป
"คุณผู้หญิงกับคุณหนูกลับมาแล้ว!"
นานนับสิบนาทีในที่สุดเสียงของสาวใช้คนหนึ่งก็ดังไปทั่วบริเวณ ดาวละมือออกจากเขารวมถึงไอ่ดำและไอ่สินที่ผละมือออกจากเขาโดยทันที ทันทีที่พวกมันผละเขาออกเขาก็ล้มตึงลงกับพื้นหญ้าทันที ดาวมองเขาอย่างสมเพช
"มึงดูไว้นะชิน วันนี้คุณนายคลอดคุณหนูแล้วกลับมาคฤหาสน์ มีแต่คนตื่นเต้นยินดี แต่วันที่มึงคลอดออกมา ยังไม่มีแม้แต่หนูสักตัวเข้าไปยินดีกับมึงเลย คุณผู้ชายเองก็คงไม่อยากรับรู้ถึงการมีอยู่ของมึงด้วยซ้ำ ไม่งั้นคงไม่ปล่อยให้แม่มึงคลอดมึงอยู่ในห้องเองแล้วตกเืจนตายหรอก"
ดาวเหยียดยิ้มพร้อมกับมองเขาด้วยสายตารังเกียจ รวมถึงไอ่ดำและไอ่สินที่มองเขาอย่างสมเพชเวทนา เขาหลับตาลงช้าๆพยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังจะไหล เสียงเดินออกไปทำให้รู้ว่าตอนนี้ทุกคนในคฤหาสน์คลงจะไปร่วมแสดงความยินดีกับคุณหนูของบ้านกับหมดแล้ว เขาถอนหายใจเบาๆค่อยๆลืมตาขึ้น แต่เมื่อเขาลืมตาแววตาในตอนนี้มันเย็นะเืเ็า แต่กต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ
41K
