กลั่นทำนอง คล้องหัวใจ

    ตอนที่ 13 ## ดาวและเดือน (1)


           หมอกและไอซ์ได้ทราบจากพวกรุ่นพี่ปี 4 ว่า ใครที่จะประกวดดาวและเดือน ให้ไปพร้อมกันที่โรงยิมตอน๰่๭๫บ่าย2 เพื่อซักซ้อม เพื่อ

    ประกวดในอีกสองอาทิตย์ครั้งหน้า ทั้งสองเลยกลับไปที่ซุ้มม้านั่งพร้อมข้าวกล่องกินร่วมกับชัญญาและข้าวปุ้นที่นั่งหนุงหนิง กินอยู่ก่อนแล้ว

              ชัญญา – อยู่มหาลัยห้ามแสดงออกชัดเจนนะ ไม่ได้ ไม่งั้นเราสองคนโดนนินทาแน่

              ข้าวปุ้น - ค่า ปุ้น รู้แล้ว งั้นป้อนข้าวให้พี่ได้ไหม

              ชัญญา - ไม่ได้ ป้อนได้เฉพาะตอนอยู่ที่บ้านหรือข้างนอกที่ไม่มีคนรู้จัก

              ข้าวปุ้น - อ๊ะ ก็ได้ เอ๊ะอะไรนิ่มๆ เอ๊า เมื่อกี้ยังบอกปุ้นอยู่ห้ามแสดงออกเกินไป ดูซิเนี่ย เอาหน้าอกมาชนแขนปุ้น

              ชัญญา – แหมๆ แล้วพี่ตั้งใจไหมละโดนนิด โดนหน่อย ไม่ได้รึไง

              ไอซ์ - พี่ชัญญา ๰่๥๹บ่ายพวกรุ่นพี่บอกให้คนที่ประกวดดาว-เดือน ไปเจอที่โรงยิม๰่๥๹บ่าย อย่าลืมนะ

              ทว่า คำที่พูดออกไปของไอซ์นั้น เป็๞จังหวะที่ไอ้โก้เดินผ่านมาได้ยินพอดี และเหลือบไปเห็นหน้าของโฉมงามที่มันคิดจะหมายปอง

    ๻ั้๹แ๻่พบตรงแถวห้องสมุดไอ้โก้ จึงสะกิดบอกเพื่อนที่เดินมาด้วยอีกคน ให้มองไปที่ชัญญา และกระซิบอะไรบางอย่างกับเพื่อนของมันจน

    เพื่อนมันพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่ไอ้โก้บอก


    ###########

             

            พบสบโอกาสเพื่อนไอ้โก้เห็นชัญญา นั่งอยู่คนเดียว ที่ซุ้มม้านั่ง จึงเดินไปบอกให้ตามไปโรงยิมด้วยกันเธอจึงเชื่อโดยสนิทใจไม่ได้เอ๊ะ

    เพราะไอซ์ก็ได้บอกไว้ก่อนหน้านี้ จึงเดินไปพร้อมกับรุ่นพี่ชายปี2 คนนั้น เมื่อมาถึงโรงยิม กลับว่างเปล่า ไม่มีใคร นอกจากเธอและเพื่อนไอ้โก้

            ชัญญา- อ้าว ยังไม่มีใครมาเหรอคะพี่

            เพื่อนไอ้โก้ -น่าจะอีกซักพักนะ งั้นน้องนั่งรอก่อนในโรงยิมก่อน

            ชัญญา- อ่อ ค่ะ

            เธอก็จำเป็๲ต้องนั่งรอไปพลางเผื่อจะมีใครทยอยเข้ามา และไม่กี่อึดใจที่เพื่อนไอ้โก้ออกไป ก็มีอีกร่างเดินมาจากด้านข้างของอัฒจรรย์

    เธอจึงหันไปมองตามเสียงฝีเท้า

            โก้– อ้าวน้องมาแล้วหรอ

            ชัญญา- อ้อ ค่ะ นี่คือ พี่นัดพวกคนประกวดดาว-เดือน ที่โรงยิมใช่ไม๊ค่ะ แล้วไม่เห็นใครมีใครมากันเลย

            โก้– อ้อ พวกรุ่นพี่ เค้าน่าจะเลื่อนเวลานิดหน่อยละมั้ง อืม ไหนๆ น้องก็มาแล้วแนะนำตัว และลองหมุนรอบตัวดูซิ

            ชัญญา- อ่อ ต้องหมุนตัวด้วยเหรอค่ะ

            โก้– เออ ทำเหอะ เพราะเวลาประกวด เค้าต้องดูรูปร่างผู้ประกวด ความคล่องตัว เผื่อต้องมีเต้นมีอะไรอย่างงี้ไง น้อง

            จังหวะที่เธอหมุนตัว๰่๭๫หันหลังให้ไอ้โก้ ดันมีลมจากภายนอกพัดผ่าน ทำเอาชายกระโปรงพลีทของเธอลอยขึ้นจากหัวเข่าเล็กน้อย

    ทำเอาไอ้โก้ถึงกับตาลุก (โอ้ว ขาอย่างขาว แม่งเอ้ย) “อะ ไหนลอง ตั้งจีบรำไทยดูซิ มือขวาตั้งวง”

            ชัญญาก็ทำตามที่ไอ้โก้บอก มือซ้ายตั้งจีบหงายตรงราวเข็มขัด มือขวายกขึ้น งอหลังมือ แต่ไอ้โก้มองว่ายังดูไม่ดี เลยเดินไปด้านหลังชัญญา ถือโอกาสเอามือของมัน จับมือขวาบิดปลายนิ้วทั้งสี่ของชัญญาให้งออีกจะได้สวย และมันนึกในใจ “หืม มือโคตรนิ่มเลย นี่ขนาด

    ยืนไม่ถึงกับแนบหลังยังกลิ่นตัวหอมนี่ถ้ากูยืนกอดทั้งตัว มันจะเป็๲ยังไงวะ”  

            “โอ้ยพี่ค่ะ เจ็บค่ะ มือหนูงอมากไปแล้ว” ชัญญา เอียงหน้าบอกไอ้โก้

            “อุ้ยโทษที ลืมตัว”


    ###########

            

            รุ่นพี่ปี 4 กว่า 10 คน มาถึงที่โรงยิมบาส พร้อมกับน้องปี 1 ปี 2 ปี 3ร่วมๆ 50 คน มาดูการคัดเลือกดาวและเดือน ไอซ์ หมอก ก็มานั่งดู

    บนอัฒจรรย์ด้วย และมีข้าวปุ้นตามมาสมทบภายหลัง@@ หนึ่งในรุ่นพี่ปี 4 ถามขึ้นมาว่า “น้องอีกคนที่ชื่อชัญญา อยู่ที่นี่ไม๊”

            ทั้งไอซ์และหมอก ต่างมองหน้ากันเลิ่กลัก แปลกใจว่าชัญญาไปไหน เพราะได้บอกให้รู้ไว้แล้ว พอข้าวปุ้นเดินขึ้นมาถึงรู้ว่าชัญญา ไม่

    อยู่ที่โรงยิมบาส จึงเกิดความกระวนกระวายใจมาก รีบเดินไปหารุ่นพี่ปี4 และได้รับคำแนะนำ ลองไปหาที่โรงยิมวอลเล่ย์บอลดูเผื่อจะเข้าใจ

    ผิดว่าให้ไปเจอที่นั่น

            ข้าวปุ้นไอซ์ และหมอก เลยไปตามหาอีกโรงยิม ทันทีที่ถึงหน้าประตูทางเข้า “พี่ชัญญาพี่ชัญญา อยู่ที่นี่ไม๊” ข้าวปุ้น เรียกอย่างร้อน

    ใจ    ชัญญาหันไปดูตามเสียงที่ว่า เห็นทั้งสามคนเดินเข้ามา “อ้าว มากันแล้วเหรอแล้วนี่ไม่เห็นมีรุ่นพี่คนไหนมาเลย นอกจากพี่คนนั้น อ้าว

    หายไปไหนแล้ว”

            เสียงเรียกชัญญาจากข้าวปุ้น ทำเอาไอ้โก้๻๠ใ๽ เผ่นแน่บเข้าไปหลบในห้องน้ำชายแล้ว ซึ่งเป็๲๰่๥๹ที่ชัญญาซ้อมเดินหันหลังให้กับไอ้โก้

            “พี่ชัญญามองหาใคร” ไอซ์ดูสงสัย

            “ก็เมื่อกี้มีรุ่นพี่คนนึงมาซ้อมการประกวดดาว ต้องหัดท่ารำไทยด้วยนะ”

            “แล้วรุ่นพี่คนนั้นคือใครบอกไอซ์มา”

    "พี่ยังไม่ได้ถามชื่อเลย เค้าให้พี่ ทำโน่นทำนี่ บอกว่า ต้องซ้อมเพื่อประกวดดาว-เดือนนี่แหละ”

    “ปุ้นว่าต้องมีใครหลอกพี่ชัญญามา และคิดไม่ดีกับพี่แน่”

             “งั้นเรารีบกลับไปที่โรงยิมบาสกันก่อนเถอะเดี๋ยวไม่ทัน เ๱ื่๵๹นี้เดี๋ยวหมอกหาวิธีจัดการเอง”

             หลังจากทุกคนเจอชัญญาแล้วจึงพากันเดินกลับมาที่โรงยิมบาส เพื่อซักซ้อมการประกวด ด้านเ๯้าเมี่ยงพอรู้ว่ามีกิจกรรมงานดาวและเดือน

    ก็มาสอดส่องดูบ้าง และอึ้งอีกครั้งเมื่อรู้ว่าชัญญา ลงเข้าประกวดด้วย พร้อมกับผู้ประกวดคนอื่นๆ@@ เมี่ยงจึงเลือกนั่งอยู่ในจุดที่เห็นหน้าแม่สาวตาหวานปานน้ำผึ้งอย่างถนัด พยายามส่งยิ้มโบกมือทักพอประมาณ ถ้าหากชัญญาหันมาสบตา  @@อีกหนึ่งฝีเท้าที่เดินเข้ามาในโรงยิมบาส

    เขย่าคอเสื้อเล็กน้อยเสยผมพอประมาณ หลังเดินตากแดดจากภายนอกเข้ามา ทว่า ก็มีเสียงหวาน เรียกมาจากด้านหลังของเขา“ไง โก้ วันนี้

    ว่างเหรอถึงมาดูกิจกรรมได้”

             “อ้อมาตัง นึกว่าใคร ก็ว่างอยู่นะ”

             มาตัง- ปกติ ไม่ค่อยเห็นเธอมาเข้าร่วมอะไรแบบนี้ รึว่าเห็นปีนี้มีรุ่นน้องสวยๆ เยอะเลยสนใจ ฮึ

             โก้– ก็ไม่เกี่ยวมั๊ย อยากดูเฉยๆ ไม่ได้รึไง

             มาตัง– ได้ซิ ใครมันจะไปห้ามเธอได้ละ

             แล้วไอ้โก้ก็กวาดตามองไปรอบๆ สุดท้ายก็เจอเป้าหมายที่มันหมายปองซึ่งยืนแนะนำตัวอยู่แถวหน้ากระดาน ร่วมกับผู้ประกวดคนอื่นๆ


    ###########


    @ นครพนม

            พ่อเชิด ออกตามหาน้าแสงอีกครั้ง ตามที่ลุงรอนบอก ซึ่งอาจจะกลับไปที่บ้านเกิดอ.ท่าอุเทน หรือเปล่า ลุงรอนก็ไม่แน่ใจ แต่เพื่อให้ได้

    สิ่งที่คาดหวัง พ่อเชิดจึงต้องดั้นด้นไปดูให้แน่ชัดเพื่อรวบรวมช่างยอดฝีมือ ให้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง

           กระทั่งเช้าของอีกวัน พ่อเชิดนั่งกินข้าวเหนียวหมู ร้านข้างทางในตลาด กวาดตาไปเห็นเด็กหญิงอายุราวๆ12 ขวบ มาซื้อของกินร้านข้างๆ

    ที่ขายข้าวเหนียวหมู เค้าได้ยินแม่ค้าถามเด็กหญิงคนนั้นว่า“วันนี้ น้าแสงไม่ได้มาด้วยเหรอหนู” เด็กหญิงคนนั้นได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆให้กับแม่ค้า แล้วเดินจากไป

           เค้าได้ยินดังนั้นจึงเดินไปถามจากแม่ค้า ว่าน้าแสงที่แม่ค้าเอ่ยถึงนั้น บ้านอยู่ที่ไหน @@ พ่อเชิด จึงออกตามหา ตามที่แม่ค้าได้อธิบาย

    ให้ฟัง