“โลกแฟนตาซีหรอ? ก็แค่เกมที่ผมจะปั้นกิลด์ฮาเร็มให้ติดอันดับ 1 เท่านั้นแหละ”

    ตอนที่ 6 – “ถ้ำเดิม… แต่ไม่เหมือนเดิม กับเสียงคำรามที่เหมือนความตายใกล้เข้ามา”

    ถ้ำที่ทั้งสองเคยหนีตายออกมาเมื่อไม่กี่วันก่อนบัดนี้… ยืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้งแต่บางอย่างไม่เหมือนเดิม...

    “เรย์... ถ้ำนี้มันเปลี่ยนไปใช่ไหม?” เอลร่าเอ่ยเสียงเบา

    เรย์พยักหน้า เขาก้มลงมองพื้นหินหน้าปากถ้ำ ที่ครั้งก่อนยังเต็มไปด้วยตะไคร่ตอนนี้กลับแห้งและแตกร้าว... เหมือนเคยมี “บางอย่าง” คลานออกมาเมื่อคืนวานภายในถ้ำ เสียงหยดน้ำยังคงดังเป็๲จังหวะ แต่เถาวัลย์สีดำที่เคยเงียบสงบ… ตอนนี้ขยับตัวยึกยือคล้ายมีชีวิต

    “เราต้องระวังให้มากขึ้น... มันไม่ใช่ถ้ำแบบเดิมแน่” เรย์พูด


    มอนสเตอร์ทั่วไปเริ่มปรากฏงูเถาวัลย์ Lv.7, แมลงหิน Lv.8, และ เห็ดพิษ๷๹ะโ๨๨ Lv.9 เริ่มโจมตีอย่างประสานงาน — เหมือนถูกควบคุม

    “จัดการให้เห็นฝีมือที่ฝึกมาสิเอลร่า!”

    เธอยิ้มมั่นใจ

    “เข้าใจแล้วค่ะ! เวทไฟล้อมเป้า – หมุนซ้าย 40 องศา!”

    ตูม!
    แม่นเป้าระยะกลาง—ไม่เผาตัวเองแล้ว!
    (ถึงจะเผาเป้ากางเกงเรย์นิดหน่อยก็เถอะ)

    เรย์ใช้ดาบหนามแทงทะลุแมลงหินสลับกับใช้ “ขว้างหินเจ็บจี๊ด” ที่เขาพัฒนาขึ้นมาเอง (แต่ไม่มีระบบรับรอง)

    【คุณได้กลืนสกิลใหม่: แรงปะทะเถาวัลย์ Lv.1】
    【เอลร่าเลเวลอัปเป็๞ Lv.9】
    【เรย์เลเวลอัปเป็๞ Lv.7】


    ทั้งสองเดินมาถึงห้องกึ่งกลางถ้ำที่นั่น... มี หีบเหล็กสนิมเขียวใบหนึ่งวางอยู่รอบข้างไม่มีกับดัก แต่บนฝาหีบมีตรารูนเวทโบราณล้อมรอบ

    “หีบนี้... เหมือนถูกล็อกไว้ด้วยเวทผสมกลไก” เอลร่าขมวดคิ้ว

    “เหมือนเกมเก่าเลย...” เรย์ย่อตัวมอง
    “หีบแบบนี้แปลว่าต้องหากุญแจ หรือฆ่าบอสเพื่อให้ดรอปมา”

    【คุณพบหีบ “เวทขังลืม” – จำเป็๲ต้องมีกุญแจพิเศษในการเปิด】

    คำใบ้: "กุญแจถูกมอบให้กับผู้เฝ้าถ้ำ... ผู้กู่ร้องในความเงียบ"

    ทันใดนั้น... พื้นก็สั่น๼ะเ๿ื๵๲เสียงคำรามต่ำและลึกดังสะท้อนจากปลายถ้ำที่มืดสนิท

    กรร๊ร๊รรรรร!!!

    เสียงนั้นไม่ได้ดังธรรมดา... มันมีแรงเวทแฝงอยู่ทำเอาพื้นสั่นราวกับสิ่งมีชีวิตระดับสูงกำลังกระโจนตื่นขึ้นมา

    “มัน... กลับมาแล้ว” เรย์พูดเสียงนิ่ง
    “ไม่ใช่แค่บอสตัวเดิม... แต่อาจไม่ใช่ตัวเดิมด้วยซ้ำ”

    เอลร่ากำดาบไม้ที่พวกเขาได้มาครั้งก่อนแน่น

    “เรา... ยังจะไปต่อไหมคะ?”

    เรย์ยิ้มบาง ๆ

    “แน่นอน... ของดีมันอยู่หลังความตายเสมอ”

    ทั้งสองหันหน้าเดินต่อ... มุ่งสู่ห้องลึกสุดท้ายของถ้ำอีกครั้งพร้อมกับเสียงคำรามที่ค่อย ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ... และแสงสีเขียวที่เริ่มสว่างขึ้นจากผนังถ้ำ