ถ้ำที่ทั้งสองเคยหนีตายออกมาเมื่อไม่กี่วันก่อนบัดนี้… ยืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้งแต่บางอย่างไม่เหมือนเดิม...
“เรย์... ถ้ำนี้มันเปลี่ยนไปใช่ไหม?” เอลร่าเอ่ยเสียงเบา
เรย์พยักหน้า เขาก้มลงมองพื้นหินหน้าปากถ้ำ ที่ครั้งก่อนยังเต็มไปด้วยตะไคร่ตอนนี้กลับแห้งและแตกร้าว... เหมือนเคยมี “บางอย่าง” คลานออกมาเมื่อคืนวานภายในถ้ำ เสียงหยดน้ำยังคงดังเป็จังหวะ แต่เถาวัลย์สีดำที่เคยเงียบสงบ… ตอนนี้ขยับตัวยึกยือคล้ายมีชีวิต
“เราต้องระวังให้มากขึ้น... มันไม่ใช่ถ้ำแบบเดิมแน่” เรย์พูด
มอนสเตอร์ทั่วไปเริ่มปรากฏงูเถาวัลย์ Lv.7, แมลงหิน Lv.8, และ เห็ดพิษะโ Lv.9 เริ่มโจมตีอย่างประสานงาน — เหมือนถูกควบคุม
“จัดการให้เห็นฝีมือที่ฝึกมาสิเอลร่า!”
เธอยิ้มมั่นใจ
“เข้าใจแล้วค่ะ! เวทไฟล้อมเป้า – หมุนซ้าย 40 องศา!”
ตูม!
แม่นเป้าระยะกลาง—ไม่เผาตัวเองแล้ว!
(ถึงจะเผาเป้ากางเกงเรย์นิดหน่อยก็เถอะ)
เรย์ใช้ดาบหนามแทงทะลุแมลงหินสลับกับใช้ “ขว้างหินเจ็บจี๊ด” ที่เขาพัฒนาขึ้นมาเอง (แต่ไม่มีระบบรับรอง)
【คุณได้กลืนสกิลใหม่: แรงปะทะเถาวัลย์ Lv.1】
【เอลร่าเลเวลอัปเป็ Lv.9】
【เรย์เลเวลอัปเป็ Lv.7】
ทั้งสองเดินมาถึงห้องกึ่งกลางถ้ำที่นั่น... มี หีบเหล็กสนิมเขียวใบหนึ่งวางอยู่รอบข้างไม่มีกับดัก แต่บนฝาหีบมีตรารูนเวทโบราณล้อมรอบ
“หีบนี้... เหมือนถูกล็อกไว้ด้วยเวทผสมกลไก” เอลร่าขมวดคิ้ว
“เหมือนเกมเก่าเลย...” เรย์ย่อตัวมอง
“หีบแบบนี้แปลว่าต้องหากุญแจ หรือฆ่าบอสเพื่อให้ดรอปมา”
【คุณพบหีบ “เวทขังลืม” – จำเป็ต้องมีกุญแจพิเศษในการเปิด】
คำใบ้: "กุญแจถูกมอบให้กับผู้เฝ้าถ้ำ... ผู้กู่ร้องในความเงียบ"
ทันใดนั้น... พื้นก็สั่นะเืเสียงคำรามต่ำและลึกดังสะท้อนจากปลายถ้ำที่มืดสนิท
กรร๊ร๊รรรรร!!!
เสียงนั้นไม่ได้ดังธรรมดา... มันมีแรงเวทแฝงอยู่ทำเอาพื้นสั่นราวกับสิ่งมีชีวิตระดับสูงกำลังกระโจนตื่นขึ้นมา
“มัน... กลับมาแล้ว” เรย์พูดเสียงนิ่ง
“ไม่ใช่แค่บอสตัวเดิม... แต่อาจไม่ใช่ตัวเดิมด้วยซ้ำ”
เอลร่ากำดาบไม้ที่พวกเขาได้มาครั้งก่อนแน่น
“เรา... ยังจะไปต่อไหมคะ?”
เรย์ยิ้มบาง ๆ
“แน่นอน... ของดีมันอยู่หลังความตายเสมอ”
ทั้งสองหันหน้าเดินต่อ... มุ่งสู่ห้องลึกสุดท้ายของถ้ำอีกครั้งพร้อมกับเสียงคำรามที่ค่อย ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ... และแสงสีเขียวที่เริ่มสว่างขึ้นจากผนังถ้ำ