บทที่ 11: แผนลวงในเงามืด
เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยความกลัวที่เกาะกุมหัวใจ คลิปสวิงกิ้งสามคนของผมกับสองแม่ลูก ตกอยู่ภายใต้เงื้อมมือของบุคคลที่สาม
หัวสมองของผมหมุนวนและชาหนึบไปหมดขณะจ้องมองกล้องรูเข็มจิ๋วที่ซ่อนอยู่อย่างแเีกึ่งกลางโคมไฟระย้าคริสตัลบนเพดานห้องนอน แสงไฟสีเขียวแดงกะพริบถี่ ๆ บ่งบอกสถานะการทำงานส่งข้อมูลแบบไร้สายและถ่ายทอดสดแบบออนไลน์ยิงตรงขึ้นระบบ Cloud Storage ส่วนกลางที่เสี่ยวิชัยแอบจดทะเบียนไว้ และผู้ถือกุญแจรหัสเข้าถึงระบบนี้ก็คือทนายธนา ชู้รักของคุณหญิงดาริน!
ผมรีบกระชากตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน จัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองด้วยความเร่งรีบและตื่นตระหนกสุดขีด ดารินและรดาสะดุ้งตื่นตามและมองผมด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นสีหน้าที่ซีดเผือดเหมือนกระดาษของนายตำรวจหนุ่ม ร่างกายของสองสาวที่เปลือยเปล่ายังคงมีรอยคราบรักใส ๆ ติดตามผิวเนียนสะท้อนแสงไฟสลัว
"มีอะไรเหรอคะผู้กองนนท์? ทำไมลุกพรวดพราดขัดจังหวะความสุขแบบนี้ล่ะคะ?" ดารินเอ่ยถามพลางบิดี้เีดึงผ้าห่มสีแดงมาปิดบังเนินอกอวบผ่องอย่างขี้เล่น ทว่ารอยยิ้มของเธอก็พลันหุบลงเมื่อเห็นแววตาตื่นตระหนกของผม
ผมชี้ปลายนิ้วสั่นเทาขึ้นไปบนเพดานตรงโคมไฟระย้าคริสตัลดวงใหญ่ น้ำเสียงทุ้มต่ำของผมสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่ได้ "เราทุกคนซวยแล้วครับคุณหญิง... รดา... บนโคมไฟระย้านั่นมีกล้องรูเข็มอีกตัวหนึ่ง และมันกำลังถ่ายทอดสดพวกเราสวิงกิ้งสามคนยิงขึ้นคลาวด์สด ๆ ในตอนนี้!"
คำพูดของผมทำให้สองแม่ลูกเบิกตากว้างและลุกพรวดขึ้นมานั่งในทันที ใบหน้าสวยของทั้งคู่แปรเปลี่ยนเป็ความเคร่งเครียดและตื่นตระหนกไม่แพ้กัน รดาขมวดคิ้วมุ่นจ้องมองเพดานด้วยความโกรธแค้น ขณะที่ดารินยกมือขึ้นกุมขมับ รดาเริ่มโวยวายใส่แม่เลี้ยงของเธอทันที
"เพราะคุณแม่นั่นแหละ! แนะนำให้ป๋าจ้างบริษัทรักษาความปลอดภัยของเพื่อนทนายธนามาติดตั้งระบบในบ้านหลังนี้ แล้วทนายธนามันก็คงแอบเก็บรหัสผ่านคลาวด์ส่วนตัวของป๋าไว้คนเดียวหลังจากเสี่ยตาย และมันเป็คนคุมระบบกล้องในบ้านหลังนี้ทั้งหมดเพื่อจับผิดพวกเรา!" รดาตะคอกใส่ดารินเสียงดังด้วยความแค้นเคือง
"แล้วฉันจะไปรู้เหรอว่าป๋ามันจะระแวงฉันจนติดตั้งกล้องรูเข็มเพิ่มบนเพดานตรงเหนือเตียงนอนแบบนี้!" ดารินเถียงกลับเสียงหลง สองแม่ลูกเริ่มมีปากเสียงกันรุนแรงจนผมต้องเข้าไปห้ามทัพ
"หยุดทะเลาะกันได้แล้วครับ!" ผมะโเสียงดังขัดจังหวะ "ถ้าคลิปนี้หลุดออกไป ไม่ใช่แค่ชีวิตราชการของผมที่พินาศย่อยยับจนต้องติดคุกและโดนไล่ออก แต่พวกลื้อสองคนก็จะโดนข้อหาร่วมฆาตกรรมวางยาเสี่ยวิชัยและโดนสังคมประณามด้วย! ตอนนี้เราต้องหาทางกู้สถานการณ์กลับมาแทนที่จะมาซัดทอดกันเอง"
ดารินกู้สติกลับมาได้ก่อนเป็คนแรก น้ำเสียงของเธอกลับมาสั่นเครือปนเครียด "ทนายธนามันส่งข้อความมาหาฉันเมื่อเช้าตรู่นี้เองค่ะผู้กอง... มันบอกว่ามันเห็นคลิปสวิงกิ้งสามคนของเราหมดแล้ว และมัน้าใช้คลิปนี้บีบบังคับให้ฉันเซ็นสัญญาโอนหุ้นและมรดกทั้งหมดของเสี่ยวิชัยให้มันภายในสามวัน ไม่อย่างนั้นมันจะส่งคลิปนี้ให้สื่อมวลชนและส่งให้ผู้บัญชาการตำรวจ!"
"มัน้าสมบัติทั้งหมดของเสี่ยวิชัยและ้าทำลายพวกเราทุกคนเพื่อความโลภของมัน" ผมสรุปแผนการอันชั่วร้ายของทนายธนาในเงามืด "ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเปิดเกมรุกเผชิญหน้าและนัดเจรจากับมันโดยตรงเพื่อหาทางลบไฟล์คลิปคลาวด์นั้นทิ้ง"
ผมขอยืมโทรศัพท์ติดต่อส่วนตัวของดารินและเบอร์ลับของทนายธนา ผมเดินออกจากคฤหาสน์สิริโสภาคย์ท่ามกลางฝนที่ยังคงตกลงมาพรำ ๆ ยามเช้าตรู่ ขับรถกลับมาที่สถานีตำรวจเพื่อสืบหาข้อมูลเพิ่มเติมและเตรียมปืนพกคู่กาย จากนั้นจึงกดต่อสายหาทนายธนาโดยตรงเพื่อขอนัดคุยเจรจาเป็ความลับสุดยอดนอกสถานที่สืบคดี
"สวัสดีครับทนายธนา... ผมผู้กองนนท์นะ" ผมเอ่ยเสียงทุ้มต่ำจริงจัง "ผมรู้เื่คลิปวิดีโอบนเพดานห้องนอนเสี่ยวิชัยทั้งหมดแล้ว และผมรู้ว่าคุณ้าอะไร... ผม้านัดพบคุณคืนนี้เวลาห้าทุ่มตรงที่โกดังร้างหมายเลขสี่ท้ายท่าเรือนนทบุรี เพื่อแลกเปลี่ยนข้อตกลงและหาข้อยุติในเื่นี้ หวังว่าคุณจะมาร่วมเจรจาเพียงคนเดียวเพื่อความปลอดภัยของพวกเราทั้งสองฝ่าย"
ปลายสายเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนที่จะมีเสียงหัวเราะเย้ยหยันแหบแห้งดังรอดกลับมาตามสายโทรศัพท์อย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า "ฮ่า ๆ... ฉลาดสมเป็นายตำรวจหนุ่มไฟแรงจริง ๆ นะผู้กองนนท์ ได้ครับ... ผมยินดีไปพบคุณตามนัด คืนนี้ห้าทุ่มเจอกันที่โกดังร้าง หวังว่าผู้กองจะเตรียมข้อเสนอที่น่าสนใจมาแลกเปลี่ยนกับคลิปสุดเสียวของพวกคุณนะ อย่าตุกติกไม่อย่างนั้นปุ่มแชร์คลิปนี้จะถูกกดทันที"
สัญญาณโทรศัพท์ถูกตัดไป
ค่ำคืนนั้น เวลาเกือบห้าทุ่ม ฝนกลับมาตกลงมาอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง ฟ้าผ่าแผดเสียงน่ากลัวแลบสว่างวาบสะท้อนบนถนนลาดยางเปียกชื้น ผมขับรถฮอนด้าซีวิคสีดำแล่นเลี้ยวเข้าไปในพื้นที่เขตก่อสร้างและโกดังร้างริมแม่น้ำเ้าพระยาท้ายท่าเรือนนทบุรี บรรยากาศรอบข้างวังเวง มืดมน และไร้เงาผู้คน แสงสว่างเดียวมาจากไฟหน้ารถที่ส่องสะท้อนไอหมอกฝน
ผมดับเครื่องยนต์และกระชับปืนพกคู่กายขนาดเก้ามิลลิเมตรที่เหน็บอยู่ข้างเอวใต้เสื้อสูทตัวนอก หยิบไฟฉายและก้าวเท้าลงจากรถเดินมุ่งหน้าไปยังโกดังร้างหมายเลขสี่ที่อยู่ติดริมแม่น้ำ เสียงคลื่นกระทบตลิ่งดังประสานเสียงฝนเทกระหน่ำชวนให้สัญชาตญาณตำรวจของผมระแวดระวังภัยในระดับสูงสุด
ผมใช้มือผลักประตูไม้แผ่นใหญ่ของโกดังร้างเข้าไปช้า ๆ กลิ่นอับชื้นของเหล็กและปูนเก่าปะทะจมูกชวนอึดอัด ภายในโกดังกว้างขวางและมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากกระบอกไฟฉายของผมสาดส่องสแกนหาตัวทนายธนา
"ทนายธนา!... ผมมาตามนัดแล้ว ออกมาคุยกันได้แล้ว!" ผมะโเรียกเสียงดังลั่นโกดังร้าง
ทว่า ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ นอกเหนือจากเสียงลมพัดผ่านช่องระบายอากาศบนหลังคาสังกะสีที่ชำรุดและหยดน้ำฝนที่ตกลงกระทบพื้นปูนดังติ๋ง ๆ
จู่ ๆ สัญชาตญาณตำรวจของผมก็ร้องเตือนถึงอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามาจากด้านหลัง ผมได้ยินเสียงฝีเท้าแ่เบากระทบเศษกระจกปนเสียงฝน ผมพยายามจะหมุนตัวหันหลังกลับและเอื้อมมือไปชักปืนพกข้างเอวเพื่อป้องกันตัว แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว
*ฟึ่บ!*
เงาร่างของชายชุดดำสามสี่คนพุ่งทะลวงออกมาจากมุมมืดด้านหลังเสาปูนขนาดใหญ่เข้าชาร์จตัวผมอย่างรวดเร็ว ผมพยายามสู้ยิบตาหมุนตัวหลบหมัดแรกและสวนศอกกลับเข้าหน้าชายชุดดำคนแรกจนมันหงายหลังจมูกหักเืสาด แต่พวกมันที่เหลือไม่ปล่อยให้ผมตั้งตัวได้ พวกมันรุมเข้ามากอดรัดแขนและลำตัวของผมไว้แน่น กระแทกเข่าเข้าหน้าท้องของผมสองสามครั้งรุนแรงจนผมจุกและทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นปูนเปียกชื้น ปืนพกเก้ามิลลิเมตรกระเด็นหลุดออกจากมือไปไกลในความมืด ชายชุดดำคนหนึ่งเหยียบขยี้หลังมือผมซ้ำจนผมร้องออกมาด้วยความเ็ป
ผมพยายามจะฝืนแรงกะซวกหัวใจเบียดสะบัดหลุดจากการเกาะกุม แต่ทว่าชายชุดดำอีกคนหนึ่งที่ถือแผ่นไม้หนาหนักก็ก้าวเข้ามาจากด้านหลังและหวดเข้าที่ท้ายทอยของผมอย่างรุนแรงเต็มเหนี่ยว
*พลั่ก!*
ความเ็ปแปลบอย่างรุนแรงแล่นริ้วเข้าสู่สมองจนระบบประสาทสั่งการพังทลาย ภาพทุกอย่างรอบตัวสั่นไหววูบวาบและมืดมิดลงไปทันที ร่างของผมล้มฟุบราบกับพื้นปูนเย็นะเื ดิ่งลงสู่ความหมดสติอันดำมืดไร้ความรู้สึกใด ๆ
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบ ความเ็ปแปลบที่ท้ายทอยและลมเย็นชื้นปะทะผิวหน้าทำให้นนท์ลืมตาตื่นขึ้นมาทีละน้อยท่ามกลางความมืดมิดและกลิ่นอับชื้นรุนแรงของโกดังร้าง มีเพียงแสงไฟสลัวจากสปอตไลท์ดวงหนึ่งส่องตรงมาที่ใบหน้าของผมจนตาพร่ามัว
ผมพยายามขยับตัวแต่พบว่าสองมือและเท้าถูกเชือกป่านหนาหนักมัดตรึงไว้แ่ากับเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย ท้ายทอยยังมีเืไหลซึมเป็คราบแห้งเฉอะแฉะและหัวสมองปวดตุบ ๆ ปานจะะเิ
เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นปูนดังสม่ำเสมอมุ่งตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าผม พร้อมกับร่างของทนายธนาที่เดินก้าวเข้ามาในลำแสงไฟสปอตไลท์ ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันและดวงตาสะใจเปี่ยมอำนาจชั่วร้ายจ้องมองดูผมในสภาพผู้แพ้ที่หมดทางสู้
"ตื่นแล้วเหรอครับผู้กองนนท์... แหม คลิปสวิงกิ้งสามคนของพวกคุณนี่มันเด็ดดวงสะท้านทรวงจริง ๆ นะครับ สองแม่ลูกนั่นเสียวซ่านดีใช่ไหมล่ะ? แต่เสียดายนะ... ที่มันกำลังจะกลายเป็ตั๋วเที่ยวเดียวที่ส่งผู้กองไปลงนรกคุกตารางและลาออกจากราชการตำรวจ!" ทนายธนาพ่นคำพูดเยาะเย้ยและสะใจปะปนกับแสงไฟสปอตไลท์ที่ส่องจ้าเข้าตารู้ทันชะตากรรมของผมหมดสิ้น
"คุณทำแบบนี้ทำไม... ทนายธนา? เสี่ยวิชัยไว้ใจคุณและจ้างคุณมาดูแลผลประโยชน์ครอบครัวนานหลายปีนะ..." ผมเค้นถามเสียงแหบพร่า พยายามขยับดึงมือหาทางรอดแต่เชือกหนากลับยิ่งรัดสะโพกและข้อมือของผมจนเจ็บระบม
"ไว้ใจเหรอ? เ้าแก่นั่นเห็นฉันเป็แค่สุนัขรับใช้คอยวิ่งเอกสารคดีทุจริตที่สกปรกให้มัน แต่โยนเศษเงินค่าจ้างรายเดือนให้เพียงน้อยนิด ขณะที่ตัวมันเองเสวยสุขบนกองเงินกองทองนับพันล้าน! แถมยังได้ดาริน ผู้หญิงที่ฉันรักและอยากได้มาตลอดชีวิต... ฉันเหนื่อยที่จะเป็หมาเฝ้าทรัพย์แล้วผู้กองนนท์ ฉันควรจะได้สมบัติทั้งหมดนั้นมาเป็ของฉัน และในเมื่อดารินมันเล่นชู้กับครูสอนเทนนิสและคนอื่น ๆ ไปทั่ว ฉันก็ใช้โอกาสนั้นเข้าไปนอนกับเธอเพื่อให้เธอเชื่อฟังฉัน... แต่ตอนนี้พวกคุณสามคนดันเล่นเกมสวิงกิ้งกันจนประจักษ์แก่สายตาฉันผ่านกล้องรูเข็ม... ฉันเลยได้คลิปหลักฐานชั้นยอดที่จะบดขยี้พวกคุณทุกคนในคราวเดียว!" ทนายธนาะเิเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งลั่นโกดังร้างที่เปียกชื้น...!
146
![[Yaoi] จ้าวหลิวเม็ดสิวในยุทธจักร](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1632399748_63225306.webp)
