07.00 น.
ผมอาบน้ำแต่งตัวแล้วขับรถไปหาน้ำที่คอนโดพี่ยามจำผมได้เพราะผมมารับและส่งเธอที่คอนโดบ่อยๆและช่วยบอกว่าน้ำกับเพื่อนออกไปั้แ่หกโมงเช้าแล้วเธอคงไม่อยากเจอผมและไม่อยากให้ผมไปส่งเธอจริงๆ ผมนั่งคิดถึงเื่ต่างๆระหว่างผมกับน้ำ ที่ผ่านมาเธอดีกับผมเสมอเธอยอมเสียเวลามาดูแลผมเวลาที่เมาหลับไม่รู้เื่อยู่ที่วีคลับทั้งที่บางวันเธอมีเรียนเช้าเธอยอมให้ผมไปส่งเธอที่บ้านชลบุรีทั้งที่พ่อเธอดุมากและไม่ชอบใจที่ลูกสาวมีเพื่อนผู้ชายผมยังจำครั้งแรกที่ผมพบพ่อแม่เธอได้ ท่านไล่ผมกลับทันทีที่ผมเหยียบเข้าบ้านท่านแต่ก็นับว่าผมยังโชคดีที่แม่ของเธอใจดีช่วยคุยกับพ่อให้ผมเลยได้อยู่ค้างที่บ้านเธอหนึ่งคืนและด้วยความหน้าด้านของผมตลอดหลายปีที่ผ่านมาทำให้ท่านทั้งสองยอมรับผมเป็เพื่อนผู้ชายคนแรกของลูกสาวท่านตอนนี้เธอคงไปถึงสนามบินแล้วและอีกไม่กี่ชั่วโมงเธอคงเดินทางไปถึงเชียงใหม่พร้อมกับเพื่อนๆผมอยากขอโอกาสคบกับเธอผมเสียเวลากับความ้าบ้าๆ ของตัวเองมากพอแล้วจริงๆผมกลับมาถึงห้องด้วยความรู้สึกผิดที่ยังไม่ได้ขอโทษเธอ ผมทำให้เธอเสียใจผมรู้ตัวผมอยากเจอเธออีกครั้ง
‘ติ่งต่อง ติ่งต่อง’เสียงออดหน้าประตูห้องผมดังขึ้น ใครกันที่มาหาผมเช้าขนาดนี้ผมเดินไปส่องที่ตาแมวก็พบกับไอ้เดียวยืนกดออดหน้าห้องผมไม่หยุด
“มึงจะกดให้นิ้วมึงหักเลยหรือไง”ผมเปิดประตูให้มันเข้ามาใน
“เค้าไปแล้ว กูว่ากูตื่นเช้าแล้วแต่แม่งก็ยังไม่ทันอยู่ดี” ได้เดียวทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาอย่างหมดแรง
“เออ กูก็ไปไม่ทัน”มันเหล่ตามองผมก่อนจะหลับตาลงตามเดิม
‘ติ่งต่อง ติ่งต่อง’เสียงออดหน้าประตูห้องผมดังขึ้นอีกครั้งผมเดินไปเปิดประตูก็พบว่าไอ้แดนกับไอ้ดิฟยืนรออยู่
“ดีที่พวกมึงมาพร้อมกันไม่งั้นกูคงหงุดหงิดมากกว่านี้” ผมเดินตามพวกมันเข้ามาในห้องที่มีไอ้เดียวนั่งรออยู่ก่อนแล้ว
“กูวางแผนขอให้เค้าช่วยหลอกแม่ว่าเป็แฟนกันเค้าก็ยอมช่วย แต่ไม่เคยให้โอกาสกูทำให้เป็เื่จริงเลยแล้วเมื่อคืนยังมาเห็นกูกำลังฟัดกับสาวในคลับอีก” ไอ้เดียวพูดขึ้นทำลายความเงียบพวกผมรู้ว่ามันชอบหนึ่งแต่ก็เป็มันเองนั่นแหละที่ไม่ยอมชัดเจนในความสัมพันธ์กับหนึ่งั้แ่แรกยิ่งคิดก็ยิ่งเข้าตัว พวกผมมันพวกเพลย์บอยกลัวการผูกมัดแต่กลับสร้างความสัมพันธ์กับพวกเธอโดยไม่รู้ตัวปล่อยเวลาให้ผ่านมานานจนไม่แน่ใจว่าวันนี้จะสายไปหรือเปล่าถ้าหากจะคิดจริงจังกับพวกเธอ
“มึงชอบเค้าถึงขนาดหลอกแม่ว่าเป็แฟนกันแล้วทำไมมึงไม่ขอคบเค้าไปเลย”ผมถามเพราะไอ้เดียวไม่ใช่พวกที่ชอบพูด มันเก็บความรู้สึกเก่งที่สุดในกลุ่มพวกเราถ้าไม่อยากพูดมันจะไม่มีทางพูดเด็ดขาด
“เค้าบอกว่ากูเป็เพื่อนผู้ชายที่สนิทที่สุดเค้ามองกูเป็เพื่อนเค้าย้ำสถานะของกูตลอด มึงจะให้กูทำยังไง”ไอ้ดิฟตบไหล่ไอ้เดียวเบาๆ อย่างให้กำลังใจ
“กูบอกมึงไม่ได้หรอกเพราะกูเองก็ยังเอาตัวไม่รอดกูเองก็ยังสับสนกับความคิดตัวเองอยู่” ผมตอบสิ่งที่อยู่ในใจผมให้เพื่อนฟัง
“กูแม่งโคตรสับสน” ไอ้ดิฟสบถเบากับตัวเอง
“ถ้าอย่างนั้นก็คิดว่า่นี้เป็่พักร้อนเว้นวรรคจากการออกล่าสาวๆ แล้วมาตั้งใจทำโปรเจคให้เสร็จเร็วๆ แล้วกัน”ไม่คิดว่าคำพูดนี้จะออกมาจากปากเพลย์บอยตัวพ่ออย่างไอ้แดน
“ไม่คิดว่าเสืออย่างมึงจะพูดแบบนี้”ผมมองหน้าเพื่อนยิ้มๆ เพราะมันพูดสิ่งที่ผมกำลังคิดอยู่เลย
“ตามนั้น กูก็คิดอะไรเื่หนึ่งไม่ออกแล้วตอนนี้ขอพักก่อนแล้วกัน”
“เออ ไม่ใช่ว่าคืนนี้ชวนกูออกไปล่าอีกล่ะ ฮ่าฮ่า ฮ่า” พวกผมหัวเราะชอบใจกับคำพูดของไอ้ดิฟวันนี้คงต้องปล่อยสมองให้ว่างแล้วเริ่มคิดเื่ทำโปรเจคส่งอาจารย์ยิ่งเสร็จเร็วเท่าไหร่ผมก็จะมีเวลาคิดเื่ของน้ำและความสัมพันธ์ของเราอย่างจริงจังซะทีผมอยากจะแน่ใจความรู้สึกของตัวเองมากกว่านี้จริงๆ