“นี่เรา!!” ผมมองมือของตนเองพลางพูดออกมาเบาๆ ด้วยขนาดอันเล็กนิดเดียวตอนนี้ คาดว่าย้อนกลับมาใน่อายุประมาณห้าถึงเจ็ดปี แต่เพื่อความแน่ใจจึงต้องหันไปถามเพื่อนข้างๆ
“นี่คอมปะ ตอนนี้ปีเทพแห่งแสงที่เท่าไหร่!?” ผมถามไปแบบนั้น ไอ้ผู้ชายซูมผอม ใส่ชุดสีเทาสกปรกขาดๆ ก็หันมามองอย่างสงสัย ก่อนจะพูดตอบเหมือนคนอารมณ์เสีย เพราะว่ารำคาญ
“นี่มึงโง่ก็ให้มันน้อย น้อยหน่อยสิวะ นี่มันปีสามร้อยห้าสิบ” ปีสามร้อยห้าสิบอย่างนั้นเหรอ!? แสดงว่าตอนนี้เราอายุเพียงแค่ห้าขวบเท่านั้น แบบนี้แหละดีเลย ร่างกายถึงแม้จะยังไม่ได้แข็งแรงอะไรมาก ถ้าเริ่มฝึกฝนอย่างจริงจัง ั้แ่วันนี้ล่ะก็ เราต้องเก่งกว่าชาติที่แล้วได้แน่
ทว่าต่อให้เราแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่อาจจะสู้อำนาจเงินของขุนนางได้หรอก สุดท้ายก็กลับไปเป็ทหารโง่ๆเหมือนเดิม เพราะยังไงเสียเราก็เป็แค่คนธรรมดา แต่ว่าห้าขวบอย่างนั้นเหรอ แสดงว่าอีกห้าปีก็ถึงวันตรวจสอบความเชี่ยวชาญสินะ เอ๊ะ!! สิบปี จริงด้วย!!!
ตอนเราอายุประมาณสิบขวบ ได้เกิดเหตุการณ์น่าสลดขึ้นกับองค์หญิงของอาณาจักร เนื่องจากเธอถูกฝูงสัตว์ร้าย โจมตีระหว่างเดินทางไปยังอาณาจักรอากิลูต้า จนทำให้เธอสิ้นพระชนม์ ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนี้ องค์าาและราชินีเสียใจเป็อย่างมาก แต่ถ้าในอีกห้าปีเราฝึกฝนจนแข็งแกร่งขึ้น อาจจะช่วยเธอให้รอด และได้รับโอกาสดีดีในการใช้ชีวิต คราวนี้แหละต้องไม่เป็หนุ่มซิงเหมือนชาติก่อน
เมื่อคิดได้ดังนั้น ก็อยากรีบไปฝึกฝนความเชี่ยวชาญทันที ทว่าคำพูดของัก่อนจะฆ่าผม มันก็เด้งขึ้นมาในหัว ก้าวข้ามขีดจำกัดอย่างนั้นเหรอ!? ทำให้ร่างกายชินดับความเ็ป เราก็จะทนความเสียหายได้มากขึ้น ถ้าอยู่กับความหนักอึ้ง ร่างกายก็จะชินชาจนเบาไปเอง เธอพูดประมาณนี้มั้ง
แล้วเราจะฝึกฝนยังไง ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ความเชี่ยวชาญของตัวเองซะด้วยสิ ทว่าเมื่อผมแค่คิดถึงความเชี่ยวชาญก็เด้งขึ้นมา
เพริเคีย เพศ:ชาย เผ่าพันธุ์:มนุษย์ อายุ:5ปี
-ความเชี่ยวชาญทางการทหาร 20
-ความเชี่ยวชาญการใช้ดาบ 20
-ความเชี่ยวชาญการเอาตัวรอด 20
-ความเชี่ยวชาญสมุนไพร 20
-ความเชี่ยวชาญการประดิษฐ์ 20
-ความเชี่ยวชาญเวทมนตร์อักษร 20
-ความเชี่ยวชาญการหลบหลีก 20
เอ๊ะ!!? ทำไมผมถึงเห็นความเชี่ยวชาญ ทั้งที่ยังไม่ได้ลงเครื่องทดสอบเลยล่ะ หรือว่าเป็เพราะก่อนตาย จำได้ว่าเราก็เห็นความเชี่ยวชาญของัตนนั้น ถึงจะเห็นแค่อย่างเดียวก็เถอะ แสดงว่าความสามารถมองเห็นความเชี่ยวชาญ ติดตัวเรามายังชาตินี้ด้วย จากนั้นผมก็ลองมองไปยังเพื่อนผม
คอมปะ เพศ:ชาย เผ่าพันธุ์:มนุษย์ อายุ 5ปี
-ความเชี่ยวชาญการด่าทอ 19
-ความเชี่ยวชาญการต่อรอง 20
-ความเชี่ยวชาญการชกต่อย 20
-ความเชี่ยวชาญการวิ่งเล่น 19
-ความเชี่ยวชาญปั้นงานดิน 20
-ความเชี่ยวชาญการร้องไห้ขอขนม 19
เอิ่มมม.. อ่าโคตรมีประโยชน์เลยเพื่อนผม เฮ้อ! เอาเถอะยังก็ไม่เกี่ยวกับเราอยู่แล้ว ตอนนี้ต้องไปฝึกฝนซะก่อน เพื่อจะได้แข็งแกร่งมากกว่าชาติที่แล้ว และต้องเก่งกว่าพวกผู้กล้า หรือเหล่าขุนนางอย่างไม่เห็นฝุ่นให้ได้
เมื่อคิดได้ดังนั้น ก็รีบออกจากบ้านพักทันที ซึ่งเป็เวลาเช้ามืดพอดีเลย เอาล่ะตอนแรกก็เริ่มจากวิ่งก่อน ตอนนี้ผมอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง ดังนั้นการวิ่งรอบหมู่บ้านจะเป็อะไรที่ดีมาก
ผมเริ่มออกกำลังกายอยู่สักพัก ก็วิ่งมาเจอกับชายวัยกลางคน กำลังเดินดื่มเหล้าั้แ่หัววัน โดยตรงเอวมีดาบไม้เหน็บไว้อยู่ เมื่อมีชาวบ้านออกมาเห็น พวกเขาก็ทำหน้ารังเกียจ พลางบอกลูกของตนเองว่า
“นี่ลูกอย่าไปยุ่งกับชายคนนั้นนะ เขาเป็พวกวิปริตชอบทุบตีลูกศิษย์ของตัวเอง ถึงจะมีฝีมือดาบดีก็เถอะ” ผู้หญิงที่เป็แม่ได้เตือนลูกชายของตนเอง พลางดันเ้าตัวน้อยเข้าไปในบ้าน ว่าแต่ทุบตีลูกศิษย์ของตัวเองอย่างนั้นเหรอ!!? เอาเป็ว่าดูความเชี่ยวชาญ
เสเก เทริสต้า เพศ:ชาย เผ่าพันธุ์:มนุษย์ อายุ:43ปี
-ความเชี่ยวชาญทางการอัดกระแทก 15 -ความเชี่ยวชาญทางด้านเวทมนตร์รักษา 9
-ความเชี่ยวชาญศิลปะดาบเข้าปะทะ 15 -ความเชี่ยวชาญทางด้านทุบตี 14
-ความเชี่ยวชาญทางด้านความคล่องตัว 15 -ความเชี่ยวชาญทางด้านการหลบหลีก 12
-ความเชี่ยวชาญทางด้านการสังเกต 14 -ความเชี่ยวชาญทางด้านการสร้างกับดัก 13
-ความเชี่ยวชาญทางด้านการทหาร 14 -ความเชี่ยวชาญทางด้านการดื่มเหล้า 2
-ความเชี่ยวชาญการล่าสัตว์ 14 -ความเชี่ยวชาญการฝึกฝนผู้อื่น 10
โอ้ววว!! เวทมนตร์รักษาระดับเก้า ตาลุงนี้เป็แพทย์ในวังได้เลยนะเนี่ย ทำไมถึงมาเมาหัวราน้ำ แถมความเชี่ยวชาญการดื่มเหล้าสองเลยเรอะ!!! และที่น่าสนใจก็คือการฝึกฝนผู้อื่นสิบ แบบนี้คงต้องลองหน่อยแล้ว ว่าคำพูดของัตนนั้นเป็ความจริงไหม
จากนั้นผมก็วิ่งไปตัดหน้าเสเก พร้อมกับทำหน้าตาจริงจัง ซึ่งเขาก็มองมาอย่างสงสัย ทว่าสีหน้าถึงจะแดงเหมือนคนเมาก็ตาม แต่ปฏิกิริยาตอบโต้แบบนี้ ความเมานั่นเป็การแสดงหรอกเหรอ
“นี่เด็กน้อย อย่ามาขวางทางข้านะเว้ย!!” เขาพูดเสียงดังเหมือนนักเลง เพื่อหวังจะไล่ผมออกไปให้พ้นทาง แต่ว่าเราอยากแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุด และชายคนนี้มีความเชี่ยวชาญในการฝึกฝนคนอื่นถึงสิบ ดังนั้นนี่แหละอาจารย์คนแรก
“คุณเสเกใช่ไหมครับ ได้โปรดรับผมเป็ศิษย์ด้วย!!” ผมก้มหน้าขอร้องพูดอย่างมุ่งมั่น ทำเอาเขาเองแปลกใจเป็อย่างมาก ซึ่งชาวบ้านเมื่อได้ยินก็ทำหน้าช็อกไม่ต่างกัน
“นี่เ้าเด็กน้อย ไม่รู้หรือไงว่าข้าเป็คนยังไง แล้วก็ไสหัวกลับบ้านไปซะ” ว่าแล้วเชียวผมต้องโดนไล่ ถ้าอย่างนั้นคงช่วยไม่ได้
เมื่อชาติที่แล้วการคุยกันของผู้มีวิชาต่อสู้ ส่วนมากเขาไม่ใช้ปากคุยกันหรอก จากนั้นผมก็เดินไปหยิบกิ่งไม้ข้างทาง ที่เหมาะมือเป็อย่างมาก ก่อนจะจับด้วยมือขวา พลางย่อตัวลงให้เล็กกว่าเดิม เพื่อลดขนาดเป้าการโจมตี จากนั้นก็หรี่ตาลงจดจ้องอีกฝ่ายอย่างมีสมาธิ
“ฮืมมม!!!? นี่ไอ้หนู ท่าทางแบบนั้น ใครเป็คนสอนแกมา” เสเกถามผมอย่างสงสัย พลางดึงดาบไม้ออกมาจากเอว ทว่ากลับไม่ได้ตั้งท่าป้องกันเลย เห็นว่าเราเป็เด็กเลยประมาทสินะ เดี๋ยวผมจะทำให้เสียใจเอง
ตุบบบ!! ผมใช้เท้ายันตัวเองไปด้านหน้า วิ่งตรงไปให้เร็วที่สุด ซึ่งอีกฝ่ายกลับหาวทำหน้ากวนประสาทมาก พลางใช้มือถือดาบไม้หวังว่าจะป้องกัน ครืดดดด!!! ผมเบรกจนเท้าไถลไปกับพื้น ก่อนจะเหวี่ยงกิ่งไม้จาก้าลงล่าง โดยใช้หลังแขนในการส่งแรง
“หาววว!!” เสเกหาวอย่างประมาท พลางชูดาบไม้ขึ้นมาตั้งเป็แนวนอนเหนือหัว เพื่อจะป้องกันการโจมตีอันเชื่องช้าของผม ซึ่งก่อนกิ่งไม้จะปะทะกับดาบไม้ ผมก็หยุดการโจมตีก่อนจะถึง แล้วดึงไม้มือขวากลับลงมา พลางแทงไปตรงท้องของเขาอย่างรวดเร็ว
ปึกกกก!!! เสียงกิ่งไม้แทงโดนท้องเต็มๆ ด้วยความเร็วและประมาท เสเกเลยไม่ทันจะรับมือ จนโดนการโจมตีของผมเข้าให้ ทว่าเขาก็เอาดาบไม้ฟาดหัวผม
โป๊กกกก!!!
“โอ๊ย!! เจ็บๆๆ ทำอะไรครับเนี่ย โดนแทงไปแล้วน่าจะแพ้นี้”
“โธ่ไอ้หนู อย่าได้ใจไปสิวะ!! ข้าแค่ประมาทนิดหน่อยเท่านั้นเอง ว่าแต่เ้าชื่ออะไร” ดูเหมือนว่าเขาจะเริ่มยอมรับในตัวผมขึ้นมาบ้าง
“ผมชื่อเพริเคียครับ ได้โปรดรับผมเป็ศิษย์ด้วย”
“ฮ่าๆๆ ไอ้หนูรู้ไหมว่าการฝึกของข้า เ้าจะต้องเจ็บตัวนะ”
“รู้ครับ ดังนั้นได้โปรดรับผมเป็ศิษย์ด้วย” ผมยังยืนยันคำเดิม
“ฮ่าๆๆ ถ้าเลิกฝึกกลางคัน เพราะเจ็บตัวข้าจะสังหารเ้าซะ เข้าใจนะ แล้วก็ตามมาสิไอ้ลูกศิษย์ ฮ่าๆๆ”
“ครับ” ถึงจะเป็คนไม่ได้เื่นิดหน่อย แต่ฝีมือดาบของเขาเป็ของจริง ถึงแม้ว่าเมื่อครู่เหมือนจะแพ้ผมก็ตาม แต่ถ้าเขาเอาจริง เราตอนนี้ไม่อาจจะโจมตีถึงตัวได้เลย
1K
