เ้าสามเสือเห็นเสี่ยวฟานยังคงยืนนิ่งกอดอกไม่สะทกสะท้าน มันจึงแผลงฤทธิ์แผนสกปรกขั้นต่อไปทันที มันเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ แอบควักก้อนแป้งดิบสีดำ ๆ สกปรกที่มีตัวแมลงวันตายติดอยู่ ซึ่งมันเตรียมมาจากบ้าน โยนลงบนโต๊ะใบตองหน้ารถเข็นของเสี่ยวฟานดัง แปะ!
“ดูนี่ดิทุกคน! ข้าซื้อขนมสายไหมัทองของแกไปเมื่อเช้า กัดไปคำแรกเจอคราบแป้งเน่าและเศษแมลงวันสกปรกอยู่ในเนื้อแป้ง! ร้านของแกมันไร้สุขอนามัย สกปรกโสโครกสิ้นดี ขนมข้างถนนกระจอก ๆ แบบนี้ใครกินเข้าไปคงมีหวังปวดท้องบิดตายแน่ ๆ!” เ้าสามเสือป่าวประกาศพร้อมชี้ชวนให้ชาวบ้านดูหลักฐานปลอม
แผนการปล่อยข่าวลือเื่ความสะอาดแผลงฤทธิ์ในพริบตา ชาวบ้านในแถวเริ่มกระสับกระส่าย ซุบซิบนินทาแสดงความไม่ไว้วางใจ
“ไอหยา... จริงหรือเนี่ย? ร้านเ้าเสี่ยวฟานสกปรกขนาดนี้เชียวรึ?” “นั่นสิ ขนมข้างถนนก็แบบนี้แหละ หน้าตาดีแต่ไส้ในเน่าเฟะ” เสียงวิพากษ์วิจารณ์เริ่มทำให้ภาพลักษณ์อันสูงส่งของสำนักไหมฟ้าสั่นคลอน
เถ้าแก่เนี้ยโจวแผงข้าง ๆ ถึงกับร้องเฮ้ย “เ้าสามเสือ แกอย่ามาใส่ร้ายเ้าแสบมันนะ ข้าเห็นมันล้างหม้อทุกวัน!” ทว่าเสียงของป้าโจวก็ถูกเสียงะโข่มขู่ของนักเลงกลบมิด
หลินเสี่ยวฟานมองก้อนแป้งดำ ๆ บนโต๊ะแล้วยิ้มพรายในใจ ‘หนอย... เล่นแผนสกปรกปล่อยข่าวลือเื่สุขอนามัยรึ? มุกตื้น ๆ แบบนี้คิดว่าจะสยบสมองอัจฉริยะของข้าได้รึไง!’ ทว่าเขาจะใช้วิชาด่าทอกลับไปตรง ๆ ก็คงดูไม่หล่อเท่สมราคาประมุขพรรค คนอย่างเขาต้องแก้เกมแบบอลังการเพื่อให้ศัตรูต้องสยบราบคาบและกู้หน้าคืนมาอย่างสมเกียรติ
“หึ ๆ ๆ ...” เสี่ยวฟานะเิเสียงหัวเราะกวนโทสะออกมา ทำเอาเ้าสามเสือถึงกับคิ้วกระตุก “พวกพี่ชายทั้งสาม... ท่านบอกว่าแป้งของข้าสกปรก มีแมลงวันเน่ารึ? ในเมื่อพวกท่านกล้าท้าทายระบบคุณธรรมของสำนักไหมฟ้า ข้า หลินเสี่ยวฟาน ก็จะจัดพิธีกรรมใหญ่โตท้าพิสูจน์ให้คนทั้งเมืองชิงสุ่ยได้เห็นกันจะ ๆ ไปเลย!”
255
