.jpg)
:red wine
.
.
.
ซ่า...
ฝักบัวถูกเปิดออกในขณะที่คนทั้งสามกำลัง...
สวบ สวบ สวบ
"อึก...อื้มมมม อ่าห์..."
ยุนกิถึงกับกัดปากตัวเองแน่นยามที่ถูกจินสวมกอดจากทางด้านหลัง โดยมีจีมินกำลังจูบเขาอยู่
ให้ตาย...
ถ้าจะโทษใครก็ต้องโทษความบ้าระห่ำของจีมินนั่นแหละ ที่ตัดสินใจถีบประตูเข้ามาจนกลอนพังแบบนี้
"อืมมม"
จีมินไล้มือไปทั่วเอวคอดกิ่ว ขณะที่ร่างเล็กนั้นกำลังเคลื่อนไหว โดยมีมือเรียวของซอกจินกำลังประคองเอวของยุนกิเอาไว้อีกที
อ่า ไอ้เด็กนี่มัน... โรคจิตสุดๆไปเลย
แม้ว่าจะรู้สึกอับอายอยู่บ้าง หากแต่ในตอนนี้อารมณ์ของจินก็กำลังพุ่งสูงขึ้นจนยากเกินจะควบคุม ดังนั้นพี่ใหญ่ของวงจึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย
ขณะที่ฝ่ามือของเขากำลังลูบไปทั่วยอดอกสีสวย ละเลงครีมอาบน้ำลื่นๆไปทั่วให้ยุนกิเกร็งตัวแน่น
"อืมมมม"
เสียงครางต่ำสอดประสานกันไปทั่วทั้งห้องน้ำ ขณะที่เอวหนาเร่งเร้าจังหวะให้เร็วมากยิ่งขึ้นไปอีก
"อ่าห์...พี่ยุน" จีมินกำลังบังคับฝ่ามือเล็กที่กำลังกอบกุมส่วนแข็งขืนของเขาเอาไว้ ให้เคลื่อนไหวตามความ้าของตน ในขณะที่เ้าตัวกำลังโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบกับรุ่นพี่อีกครั้ง
จุ๊บ จ๊วบ...
เสียงจูบที่ดังกึกก้องไปทั่วสอดประสานไปกับเสียงเฉอะแฉะของส่วนใหญ่โตที่กำลังผลุบตัวเข้าออกอย่างนึกสนุก ยิ่งกระตุ้นและปลุกเร้าอารมณ์ของคนทั้งสามให้พุ่งสูงขึ้นไปอีกเป็เท่าตัว
โดยมีเสียงน้ำที่ถูกเปิดทิ้งเอาไว้เพื่อกลบไม่ให้คนภายนอกได้ยินบทเซ็กส์อันเร่าร้อนของพวกเขา
พึ่บ พึ่บ พึ่บ
ยุนกิถูกกระแทกหนักๆเสียจนตัวโยนในขณะที่ฝ่ามือเล็กถูกเร่งเร้าและบังคับให้บีบกลางกายของจีมินหนักๆอีกหลายต่อหลายครั้ง
"อืมมมมม"
"ซี๊ด..."
"อึก...อืม อื้อ อื้อ"
พรวด!
จนกระทั่งซอกจินถึงจุดสุดยอดและปลดปล่อยน้ำรักสีขุ่นเข้าไปในลำตัวของมินยุนกิ
"อืมมม" เอวหนากดค้างเอาไว้สักพัก รอคอยจนกว่าจะแน่ใจว่าคนในอ้อมกอดจะได้รับมันทุกหยาดหยดถึงจะถอนกายออกมา
"อืมมม"
ก่อนที่ยุนจะหันกลับมาจูบจิน ให้มือหนาของจีมินดึงสะโพกบางเข้ามาใกล้อย่างรู้งาน
แม่งเอ๊ย! จะอ่อยไปถึงไหนวะ
พึ่บ พึ่บ พึ่บ
"อ่าห์... อ่าห์... พี่ยุน อืมมมม" จีมินครางพร่าให้ขณะที่ยุนกำลังโก่งลำตัวให้เขา โดยที่อีกฝ่ายกำลังอมส่วนนั้นให้จินมองตามด้วยแรงอารมณ์
"อืมมมม นายนี่มัน... อ่าห์"
ซอกจินคำรามต่ำๆในขณะที่ปลายลิ้นเล็กกำลังไล้เลียไปทั่วส่วนกลางลำตัวที่เริ่มขยับขยายขึ้นมาอีกครั้ง
อืมมม... เซ็กส์นี่มันชักจะเร้าใจเขาเกินไปไหม
"จุ๊บ...จ๊วบ..."
ยุนกิออกแรงดูดเม้มหนักๆจนแก้มตอบ ในขณะที่เขากำลังแอ่นสะโพกให้จีมินได้กดกายเข้ามาจนลึกสุดใจ
"อึก!"
"อืมมมม ดี... อ่าห์... อย่างนั้น" แรงตอดรัดถี่ยิบที่กำลังบีบรัดตัวเองของเขาเอาไว้แน่นทำเอาจีมินถึงกับฟาดมือลงบนบั้นท้ายกลมกลึงอย่างอดไม่ได้
แรงตีที่ทำให้ยุนกิถึงกับสะดุ้งด้วยความใ
หากแต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความเจ็บนั้นมันกำลังทำให้เขารู้สึกเสียวซ่านจนแทบขาดใจ
ให้ตาย... เซ็กส์ 3P นี่มันดีจริงๆ
.
.
.
"อืมมมมมม อ่าห์"
"อ่าห์ อ่าห์"
"อืมมม อือ... จ๊วบ..."
สะโพกสอบกระแทกหนักๆจนยุนกิตัวคลอนในขณะที่พวกเขากำลังใกล้จะปลดปล่อยออกมาอยู่รอมร่อ
หมับ
"อึก!" ยุนตัวกระตุกเกร็งแทบจะทันทีที่ฝ่ามือหนาของจีมินคว้าเข้ากลางลำตัวของเขา
เสียวจนจะตายอยู่แล้ว...
"อื้ออออ อื้ออ อื้อออ"
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ
พรวด...
จนในที่สุดยุนกิก็ปลดปล่อยออกมาจนเลอะไปทั่วทั้งฝ่ามือของจีมิน ขณะที่ปากล่างและปากบนกำลังถูกกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วง
"อื้มมมม"
ซอกจินขบกรามแน่น ยามที่เขา...
พรวด!
"อ่าห์ อีกนิด อีกนิด อืมมมม อ่าห์"
พรวด!!
ก่อนที่คนทั้งคู่จะพายุนกิไปอาบน้ำแล้วชะล้างร่างกายด้วยน้ำของพวกเขาตลอดทั้งคืน...
"อืมมม..."
.
.
.
.
.
.
"อือ..."
ยุนกิขมวดคิ้วมุ่นยามที่ััได้ถึงไอร้อนที่กำลังแผ่ซ่านออกมาจากร่างกาย ผ้าห่มหนาถูกถีบจนร่นลงไปออกกับพื้น ในขณะที่อุณหภูมิเย็นๆจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกเย็นลงได้เลย
"อ่า..." จีมินที่พึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับชามข้าวต้มอุ่นๆ เงยหน้ามองคนที่กำลังนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงด้วยแววตาเ้าเล่ห์
แม้จะกังวลและเป็ห่วงยุนกิอยู่มาก หากแต่ภาพค่ำคืนที่แสนสนุกสนานนั่นก็ทำให้เด็กหนุ่มเลือกที่จะระบายรอยยิ้มบางๆออกมาแทน
พี่ยุนของเขาโครตน่ารัก
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นบอกจีมินอย่างนั้น
เมื่อเช้าซอกจินจำเป็ต้องตื่นไปเข้าบริษัทแต่เช้า ดังนั้นหน้าที่การดูแลยุนกิจึงตกมาเป็ของพัคจีมินอย่างเลี่ยงไม่ได้
ต่อให้จินจะยังอยู่ ให้ตายยังไงจีมินก็ยังยินดีที่จะดูแลยุนกิอยู่ดี
"..."
มือหนาค่อยๆแกะเอาเจลลดไข้ที่เขาแปะเอาไว้ั้แ่ตื่นนอนไปทิ้ง ก่อนจะใช้ปากฉีกซองใหม่ขึ้นมา
พรึ่บ
"อือ จีมินอ่า..."
มือเรียวที่รั้งลำคอของเขาให้โน้มใบหน้าลงไปใกล้ ทำเอาจีมินที่ไม่ทันตั้งตัว เกือบจะทิ้งน้ำหนักล้มทับยุนกิไปทั้งตัว หากแต่เขาก็ยังสามารถใช้มืออีกข้างท้าวลงบนเตียงได้ทันเวลา
"ตื่นแล้วหรอครับ งั้นลุกมาทานข้าวทายาก่อนนะ จะได้หายเร็วๆไง" จีมินระบายยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนให้ยุนกิพยักหน้ารับเบาๆ
"อือ..."
ก่อนที่ั์ตาเรียวรีจะปรือตาขึ้นมองฝ่ามือหนาที่กำลังหยิบเอาแผ่นเจลลดไข้ออกจากซอง และแปะมันลงบนหน้าผากของเขาอย่างใจเย็น
ในขณะที่ยังคงถูกยุนกิกอดคอเอาไว้แน่นไม่ปล่อย
พรึ่บ
มือเรียวรั้งคอเสื้อจีมินให้เข้ามาใกล้กันอีกนิด ก่อนจะประกบริมฝีปากลงไป
"อืม..."
"อือ..."
.
.
.
เวลาผ่านไปเนิ่นนานหลายนาที จนกระทั่งร่างของคนป่วยกำลังเป็ฝ่ายขึ้นคร่อมจีมินเอาไว้ ในขณะที่จีมินเผลอเลื่อนมือเข้าไปในกางเกงนอนของยุน แล้วบีบบั้นท้ายกลมกลึงเบาๆ
"อืมมมม พอก่อนนะครับ ไม่งั้นผมหยุดตัวเองไม่ได้แน่" จีมินค่อยๆออกแรงดันบ่าของยุนออกเบาๆ ให้มินยุนกิค่อยๆคลี่ยิ้มออกมานิด ั์ตาเรียวรีฉ่ำแววไปด้วยพิษไข้ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยออกมา
"งั้นก็อย่าหยุดสิ..."
"..."
1K
![สำรับมนตราของชายาอ๋อง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1666176559_57641210.webp)
