รัตน์มองผมด้วยสายตาปกติที่ไม่มีอะไรแปลกประหลาด "ตื่นแล้วเหรอ...นอนหลับสบายไหม.."
"สบายดีครับ" ผมตอบพลางรู้สึกสบายใจที่มีคนมาช่วยตัดบรรยากาศที่ตึงเครียด
เราทั้งหมดนั่งทานอาหารเช้ากันอย่างเรียบง่าย ป้านิดคุยเื่งานเื่ครอบครัวตามปกติ ส่วนป้านงกับป้าพรก็ยังคงเงียบเหงาเป็บางครั้ง แต่ก็พยายามจะแสร้งทำเป็ปกติ หลังอาหารเช้า ป้านิดประกาศแผนการของวันหยุดขึ้น
"วันนี้พวกเราไปพักผ่อนกันที่บ้านกลางน้ำดีกว่า อยู่ลึกเข้าไปในสวน อากาศดี เงียบสงบ ไปเปลี่ยนบรรยากาศกัน" "รัตน์ล่ะ ไปกับป้าไหม" ป้านงถามหลานสาว รัตน์โบกมือปฏิเสธอย่างนุ่มนวล "ไม่ได้แล้วค่ะป้า ทำงานยังไม่เสร็จเลย ต้องอยู่ต่อที่บ้านนะคะ พวกป้าไปกันเถอะ ขอให้สนุกนะคะ"
"เออ แล้วป้าจะให้ใครขับรถไปส่งเรา" ป้าพรพูดตาม
เธอพูดพลางมองมาที่ผม "พล ขับรถพาพวกป้าไปได้ไหมจ๊ะ""ได้เลยครับป้า" ผมตอบตามอำเภาใจ
"ไม่เป็ไรครับ ผมขับไปส่งทั้งสามคนเลย" ผมรับปากทันที
"แต่ต้องแวะตลาดก่อนนะ จะไปซื้อของสดอะไรอย่างไปทำกับข้าวกินที่นั่นด้วยกัน" ป้านิดเสริม
แผนการจึงตกลงกันได้ หลังจากที่รัตน์กลับเข้าห้องทำงานแล้ว ผมก็เตรียมตัวพร้อมจะขับรถ ส่วนสามป้าก็เตรียมของไปพักผ่อนกันที่บ้านกลางน้ำ
ในระหว่างที่ผมรออยู่ที่รถ ป้านงและป้าพรก็เดินมาหาผมที่รถ ทั้งสองคนดูจะฟื้นตัวจากความเขินอายได้แล้วบ้าง
"พลเอา... ป้าขอโทษเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนะ" ป้านงเริ่มพูดก่อนเสียงอ่อนโยน "ป้ากับป้าพรเมาหนักไปหน่อย ทำตัวไม่ดี"
"ใช่แล้ว... หวังว่าหลานจะไม่คิดอะไรมากนะ" ป้าพรเสริม
ผมหันไปมองทั้งสองคนแล้วยิ้ม "ไม่เป็ไรครับป้า ผมเข้าใจครับ.."
ป้านงและป้าพรมองหน้ากันแล้วยิ้มน้อยๆ ดูเหมือนว่าพวกเธอจะรู้สึกโล่งใจที่ผมไม่ได้โทษว่าพวกเธอ
"แต่ถ้าหลานไม่โกรธป้า..." ป้านงพูดพลางเอามือมาจับแขนของผมอย่างอ่อนโยน "เมื่อคืนนั้น... มันเสียวดีนะ"
ป้าพรซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ก็เอามือมาวางบนอีกไหล่ของผม "ใช่แล้ว... ป้าไม่เคยเสียวแบบนั้นมาก่อนเลย"
ผมนึกถึงความร้อนสวาท ความเงี่ยนและความเสียวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอีกครั้ง แต่ผมก็รู้สึกดีใจที่พวกเธอไม่ได้เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
"ผมเองก็เสียวและมีความสุขมากครับป้า" ผมตอบพลาง
บ้านกลางน้ำตั้งอยู่ลึกเข้าไปในสวนผลไม้ของป้านิด อีกอำเภอหนึ่ง ห่างจากบ้านหลักประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่งโดยรถยนต์ เป็บ้านไม้ยกพื้นขนาดกลาง สร้างอยู่บนคันดินเล็กๆ ล้อมรอบด้วยบึงน้ำธรรมชาติและต้นไม้ใหญ่ มีสะพานไม้เดินลงไปยังน้ำได้โดยตรง บรรยากาศเงียบสงบ ร่มรื่น เหมาะสำหรับการพักผ่อนจริงๆ
รถของป้านิดที่พลขับมาถึงพอดี่สายๆ หลังจากแวะซื้อของที่ตลาดสดเรียบร้อยแล้ว อาหารทะเลสดๆ เนื้อหมู ผักต่างๆ กับเครื่องดื่มเบาๆ วางเรียงกันอยู่ในถุงใบใหญ่
ป้านิดเดินนำลงจากรถก่อน ยังคงแต่งตัวเรียบง่ายแต่ดูดี ใส่เสื้อแขนสั้นสีครีมกับกางเกงขาสั้นยีนส์อ่อน ผมมัดหางม้า ผิวขาวเนียนยังคงเปล่งประกายแม้จะอายุห้าสิบแล้ว
“ถึงแล้วๆ บ้านกลางน้ำของเรา วันนี้แดดดีนะ เปิดหน้าต่างให้ลมพัดหน่อย” ป้านิดพูดยิ้มๆ แล้วหันไปสั่งพล “พล ช่วยยกของขึ้นบ้านหน่อยนะลูก”
ป้านงกับป้าพรเดินตามลงมา ทั้งสองคนยังดูสดใสเหมือนเมื่อวาน ถึงแม้เมื่อคืนจะ “ออกกำลังทำรักกัน” กันอย่างหนักหน่วงก็ตาม ป้านงใส่เสื้อกล้ามบางๆ สีขาวกับกางเกงขาสั้น ป้าพรใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีฟ้าอ่อน กระดุมเปิดสองเม็ดบน อกอวบอิ่มโผล่พ้นมาเล็กน้อย
พลยกของขึ้นบ้านไปเงียบๆ ใบหน้าเรียบเฉย แต่สายตาแวบมองป้านงกับป้าพรเป็ระยะๆ ด้วยความทรงจำเมื่อคืนยังรู้สึกเสียวซ่านไม่หาย
พอของถูกยกขึ้นบ้านเรียบร้อย ป้านิดก็เริ่มจัดของในครัวเล็กๆ ข้างบ้านกลางน้ำ
“พร กับ นง ช่วยฉันทำอาหารกันหน่อยสิ วันนี้เราจะทำต้มยำกุ้ง ต้มแซ่บกระดูกอ่อน แล้วก็ยำวุ้นเส้นทะเล” ป้านิดพูดพลางยิ้ม
ป้านงยิ้มตอบ “ได้เลยจ้ะนิด ฉันหั่นผักให้” แล้วหันไปกระซิบกับป้าพรเบาๆ “เมื่อคืนสนุกดีนะพร… พลมันเก่งขึ้นเรื่อยๆ เลย”
ป้าพรหัวเราะคิกคัก “ช่างมันเถอะ อย่าให้นิดได้ยิน เดี๋ยวมันรู้เื่ขึ้นมา วันนี้เรามาพักผ่อนกันให้สนุกๆ ไปก่อน”
พลยืนอยู่หน้าระเบียงบ้าน เงียบๆ มองไปยังบึงน้ำ มือยังคงรู้สึกถึงเนื้อตัวอวบอิ่มและผิวขาวนุ่มของ ป้าทั้งสองที่เขาััเมื่อคืน
ป้านิดเดินออกมานั่งที่ระเบียงไม้ มองรอบๆ แล้วถอนหายใจเบาๆ อย่างสบายใจ
“ที่นี่ดีจริงๆ นะ เงียบดี ไม่มีใครรบกวน วันนี้เราจะนอนค้างกันสักคืนสองคืนก็ได้ รัตน์มันบอกว่ามีงานต้องทำ คงไม่ตามมา”
ป้านงที่นั่งข้างๆ ยิ้มมุมปากเล็กน้อย “อืม… งั้นเราสามคนก็อยู่กันสบายๆ นะจ๊ะ”
ป้าพรแอบมองพลที่ยังยืนอยู่ไม่ไกล แล้วหันมาพูดกับป้านิดเสียงปกติ
“ใช่ๆ วันนี้แดดดี เราอาจจะลงน้ำเล่นกันบ้างก็ได้ เอาเก้าอี้ผ้าใบมาตั้งพักผ่อนริมน้ำเลย”
พลหันมามองทั้งสามคนครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงความหมายเล็กน้อย
“ผมจัดเก้าอี้กับเสื่อผืนใหญ่ให้ที่ริมน้ำนะครับป้า ถ้าป้าทั้งสามคนอยากลงน้ำเล่น ผมก็ช่วยจัดอะไรให้ได้ครับ”
ป้านิดยิ้ม “ดีเลยลูก ช่วยป้าๆ หน่อยนะ”
ป้านงกับป้าพรสบตากันแวบหนึ่ง แล้วทั้งคู่ก็ยิ้มพร้อมกัน
บรรยากาศบ้านกลางน้ำวันนี้ ดูจะอบอุ่น… และอาจจะ “ร้อนแรง” มากกว่าที่ป้านิดคาดคิดไว้ก็เป็ได้
368
